Zoo-Amersfoort tagged posts

Ani-Pic-35-Mara

8

Ani-Pic – Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017

– 35

Thema 1 – 8  november 2017

Uit het album van Amersfoort 11 oktober 2017

 

►meer~more

Herhaald Kraambezoek en dubbel

4

Toen er 25 september, een half jaar nadat er ook al een olifantje geboren (Yunha op 25 maart) was in Dierenpark Amersfoort, wederom een olifantje werd geboren gingen Daphne en ik de volgende dag natuurlijk op kraambezoek om de nieuwe boreling te bewonderen. Dat dat anders liep dan gehoopt beschreef ik HIER. De nieuwe boreling had geen gemakkelijke start en was dus niet zichtbaar voor publiek die dag. Daphne en ik wisten toen dat we in de herhaling ‘moesten’, hè bah *grinnik*…


Gisterenavond besloten we, na een blik op weeronline en onze agenda’s, dat we vandaag maar moesten gaan. Anita, die ook wel (heel erg) toe was aan een verzetje nam onze uitnodiging maar wat graag aan dus vertrokken we vanochtend in alle vroegte, nadat ik terug was van mijn maandagmeneer, richting Amersfoort. Met de bedoeling uiteraard ruim voor de spits weer te vertrekken om zo enerzijds de spits te vermijden op de snelweg maar anderzijds ook de moeders met kinderen, die immers vrij zijn op woensdagmiddag.

Zonder enige oponthoud kwamen we rond de klok van 10.30 uur aan en begonnen uiteraard met koffie / thee en gebak. Daarna gingen we aan de wandel, de beloofde zon bleef weliswaar uit maar verder was het heerlijk weer. Met als hoofddoel natuurlijk Thabo begaven we ons al snel naar het olifantenverblijf, alleen Maurice stond buiten dus gingen we het ‘dierenrijk’ in, het huis van de olifantenkudde. En daar zagen we dat de beide jongelingen veel plezier hadden maar kregen we niet echt veel kansen dat ook mooi vast te leggen dus besloten we verder te lopen en later op de dag terug te keren. Ook had 1 van de luiaards een baby gekregen, die bezochten we uiteraard ook maar daar hadden we niet het geluk de baby ook te kunnen zien.


Ruim na de lunch, veel later dan ik stilgezwegen had gepland waren we dan terug bij de zachtaardige reuzen en raakten met diverse vrijwilligers van het park in gesprek terwijl we natuurlijk volop foto’s maakten. Op zeker moment draafde de jongste van ’t hele spul naar buiten en hup de rest er achteraan, wij dus ook nadat we gedag zeiden tegen de vrijwilligers. Eenmaal buiten verlies je dan al snel tijd terwijl je staat te smelten. Zowel Yunha als Thabo hadden de grootste pret met zand en modder en dartelden de hele tijd in het rond.


Inmiddels besloot mijn rug het voor gezien te houden, oeps…. nu nog niet, nog geen tijd voor toch?! Hop naar het restaurant dus, koffie en een paar pillen achter de kiezen, wat fysio-oefeningen en toen kon ik er weer even tegen. Rond vier uur zaten we in de auto en belandden al snel in de files. Nog even een snelle pitstop bij een tuincentrum voor wat spulletjes en toen door naar Assen. Rond kwart voor zeven stopte ik bij het huis van Anita en nadat zij afscheid van ons genomen had reden Daphne en ik door naar ons eigen stekkie.
Ik wisselde snel mijn tas en stapte weer de auto in om naar mijn maandagmeneer te gaan. Even na 8-en was ik weer thuis en kon ik de foto’s op de pc zetten, ze bekijken en de ‘goeien’ in een map zetten om die map vervolgens te uploaden. De meeste foto’s in de map zijn van Daphne, zij maakt er altijd veel meer dan ik maar vandaag had zij de betere hand/oog-coördinatie. Kortom, in tegenstelling tot anders is de MAP dus hoofdzakelijk gevuld met foto’s die niet van mij zijn… al met al zijn het er 550 waarvan zo’n 175 slechts van mij zijn, is niet erg natuurlijk. En ja natuurlijk zitten er wel heel veel olifantenfoto’s in maar dat nemen jullie ons vast niet kwalijk. Wie smelt nou niet bij zo’n ieniemieniereus-dreumes?!

Ohja, de uitgelichte foto bovenaan dit bericht is van Anita. We hadden even tevoren de apen zien slingeren door aan hun vingers te gaan hangen, ik wilde dat ook ff proberen maar ja hallo 85 kg aan mijn beide wijsvingers? Neuhhh dat lukte uiteraard niet, dus ik hield ook maar keurig de voetjes aan de grond.

Update:

Filmpje en foto’s van Anita’s gsm zijn ook toegevoegd…

►meer~more

Noppes Kraambezoek – toch Genieten!

24

Gisterenmorgen al heel vroeg kreeg ik een smsje van Dierenpark Amersfoort dat Olifantenkoe Kina was bevallen rond de klok van half vijf van een gezonde zoon, prachtig en ontroerend nieuws natuurlijk. Nadat Daphne na het opstaan beneden was gekomen bespraken we dit goede nieuws en wanneer we dan op kraambezoek zouden kunnen. Vandaag zou ik vrij zijn, buiten mijn maandagmeneer gerekend uiteraard, dus wat mij betreft kon het vandaag wel. Daphne moest werken maar ze verwachtte dat ze wel afgebeld zou kunnen gaan worden. Ze zou navraag doen bij haar leidinggevende en zou mij dan bij thuiskomst, laat in de avond, laten weten of ze vrij zou zijn vandaag of niet. Eenmaal weer thuis meldde ze dat ze wel vrij zou zijn dus vertrokken we vanochtend in alle vroegte richting Amersfoort, ons verheugend op de ontmoeting met de nieuwe boreling.

Dát liep helaas anders want wat bleek? Moeder Kina wist niet hoe ze met haar eerste spruit moest omgaan en had daarbij dus sturing nodig van de verzorgers en natuurlijk de hulp van haar kuddegenoten. Dat gaat natuurlijk niet met hordes publiek om je heen dus besloten de verzorgers de kudde binnen te houden en te vrijwaren van publieke drukte. Alleen Bul Maurice, de vader van de boreling, konden we buiten bewonderen, dat deden we dan ook volop.  Dikke rijen voor de kassa’s, het baby olifantje had dus veel interesse gewekt. Een gesprek met een medewerker leerde ons dat er bovendien zo’n 8-tal scholen waren die samen garant stonden voor zo’n 900 personen en er was een zeer grote groep die er een feestje ging vieren in het dierenpark, het was dus druk! Gelukkig is het park groot genoeg dus hebben we er op zich weinig last van gehad.

Het weer werkte voortreffelijk mee, niet te koud, niet te warm, gewoon een prachtige herfstdag, wat terug te zien is in de vele foto’s waarop Daphne en ik de reeds verkleurende bomen, struiken en andere gewassen in het park vastlegden. Dat alleen al was zo genieten, wat hadden we een plezier. Zo her en der hoorden we wel mensen mopperen want tja, ze waren speciaal gekomen voor het baby olifantje, hadden er lang voor gereisd etc… ik heb er maar niet op gereageerd maar dacht er uiteraard wel het mijne van. Mij lijkt het vanzelfsprekend dat het de welzijn van het diertje voorop staan en gelukkig denken de verzorgers er net zo over. Alsof er verder niets in het park te zien valt ofzo… rare mensen zijn er toch.

De dag vloog om… en voor we het wisten was het weer vertrek-tijd. Enerzijds omdat we de middagspits voor wilden zijn maar anderzijds natuurlijk ook omdat ik nog een verplichting heb op mijn 2e adres en omdat Dapne op zekere tijd in een zwembad verwacht wordt voor training. Al is ze dan tegenwoordig meer op recratieve basis dan competitiebasis met het zwemmen bezig toch er is ook in de recreatieve kant nog winst te behalen met de wedstrijden en daar moet natuurlijk voor getraind worden.

Zonder oponthoud kwamen we 1,5 uur later thuis, eenmaal daar kleedde Daphne zich snel om en vertrok weer waarna ik met de flap op schoot op de bank plofte en met de foto’s aan de slag ging terwijl manlief me voorzag van een grote bak dampende thee, jummieeeee. De fotomap is redelijk groot geworden, 300 foto’s maar liefst,  en dat terwijl ik er veel ook niet in heb gezet. De FOTOMAP bevat dus foto’s van mij én van Daphne samen.

Wat een heerlijke dag, raar maar waar, (en het komt ook altijd weer ter sprake *glimlach*), in een dierentuin hebben Daphne en ik het altijd enorm naar onze zin. We vinden het beiden heerlijk om met de camera’s bezig te zijn en ons te focussen op de dieren. We zijn het er beiden gloeiend over eens dat een dierentuin wel de plek is waar we onze koppies leeg kunnen maken, waar we enorm genieten en dat het geen moer uitmaakt wat voor weer het is. Is toch heel waardevol zo iets? Om niet te zeggen onbetaalbaar. Kortom, weer een dag met een gouden randje, om in te lijsten.

►meer~more

Joepieeeeeeeeeeee

18

Een gebeurtenis waar ik al een hele tijd op zat te wachten heeft dan eindelijk plaatsgevonden, vanochtend vroeg om 4.30 uur om precies te zijn !
In Dierenpark Amersfoort is olifant Kina bevallen van haar eerstgeborene.
Wil je dat zien? Klik dan ►►► HIER ◄◄◄

Werd dit dierenpark op 25 maart eerder dit jaar al verblijd met de geboorte van Yunha (het 5e kind van Indra), heeft die kleine dreumes er nu een speelkameraadje bij gekregen.

Uiteraard gaan Daphne en ik zodra we beiden kunnen op kraambezoek en zal er ongetwijfeld een log over volgen met foto’s!
Heerlijk vooruitzicht!!  We kunnen niet wachten natuurlijk *glimlach*

►meer~more

Ani-Pic-24-Agazelle

6

Ani-Pic Foto-Uitdaging bij Daphne
Start: 1 maart 2017
– 23
Thema 9 – 16 augustus 2017

 

Foto uit Album van Dierenpark Amersfoort op 21 juli 2017

►meer~more

Zeef

12

DiWoDi-Wo

Gedichten op elke 2e woensdag

29 – Gestart op 6 juli 2016

Lees ook de bijdrages van:

Jou?


(Indra Dierenpark Amersfoort Maart 2017)

 

Wat blijft je bij
Wat vliegt opzij
Onthouden of
Vergetelheid

Niet te kiezen
wat je behoudt
gaat verliezen
jong maar ook oud

Dicht de gaten
van de zeef
Dat daar laten
’t mooie bekleef

Vul maar het brein
met lach en traan.
Wis uit de pijn
laat ’t nare gaan.

►meer~more

Schoonheid

16

Zing-Zo

Limerick op zondag

~ 279 ~ Gestart op 29 januari 2012

Zing jij ook mee met?


(foto van Ludo)
Je kunt over schoonheid wel twisten
Moeder Natuur had geen stylisten
Elke creatie
kreeg een donatie
dát zonder hulp van specialisten.
Toch blijft het een kwestie van smaken
of iets je wel of niet kan raken.
Bijvoorbeeld dit dier
deez’ hyena hier
kun je niet voor lelijk uitmaken?!
Het “iets” in hen dat telkens ontroert
en in stomheid mij dan de mond snoert
Geen idee wat ’t is
grijp bij woorden mis
Ik raak door hen altijd weer vervoerd.
Ludo wist dit moois vast te leggen!
” ’n Beetje verliefd” kan ‘k wel zeggen
‘k Geef ‘ruiterlijk toe,
dieren word ‘k nooit moe,
‘k Bevind mij graag binnen Zoo’s heggen.
►meer~more

Mazzeldag

16

Perfect! Zo heel af en toe heb je van die dagen waarop alles loopt zoals je hoopt, dat je van de ene mazzel in de andere rolt, momenten van intense dankbaarheid in elkaar overlopen. Zo’n dag was vandaag!

Vanochtend in alle vroegte tufte ik naar Hotel Van der Valk om daar op de bumper gevolgd te worden door vriendje Ludo. Stapte mijn duiveltje uit en zijn *kwijl* grote peugeot in. Zonder de gebruikelijke ochtendspits, vakantieperiode enzo, kwamen we even na 9-en aan bij de dierentuin in Amersfoort. Weeronline had niet gelogen, het weer was prachtig. Eenmaal binnen begonnen we met een bakkie leut en daarna weer in de benen. Ik weet welke dieren hij graag ziet dus in mijn hoofd had ik al zo’n beetje de route uitgestippeld die ik wilde belopen. Ik wist ook dat we niet de hele dag de tijd hadden gezien zijn overvolle agenda. Eveneens had ik Petra beloofd haar de foto’s te sturen die ik van Yunha hoopte te kunnen maken. Bij het olifantenverblijf aangekomen stond alleen het mannetje buiten… geen dames noch jongedame te zien. Dus de stallen maar in. Yunha stond helemaal achteraan in 1 van de boxen dus haar fotograferen zou niet lukken. Jammer maar helaas.


Ik legde onderweg uit wat waar te zien was en zo liepen we in opperbeste stemming gezellig keuvelend het park door. Hij kende het park niet dus voor hem was alles nieuw en ik kon mijn kennis aanspreken om hem meer te vertellen over het park.
Bij de tijgers hadden we vette pech, ze lagen dusdanig dat hen fotograferen onmogelijk bleek, wederom jammer maar helaas. Op zeker moment bleek het nog vroeg genoeg te zijn dus keerden we op onze schreden terug voor een 2e kans.
Laat die 2e kans nou echt precies goed getimed zijn wan we konden beiden heel mooie foto’s maken van zowel de Siberische als de Witte tijger.
Daar waren we natuurlijk super blij mee!


Gaandeweg was het drukker geworden in het park. Vakantieperiode enerzijds maar anderszijds ook opa’s en oma’s met kleingrut en mama-vriendinnen met kroost omdat papa’s aan het werk waren, bedachten we zo al wandelend. De 2e ronde kwam op zeker moment uit bij het nieuwe verblijf van de hyena’s. Op zich niet de meest aantrekkelijke dieren om te zien maar toch hebben ze wel iets. Dat verblijf ligt tegenover het olifantenverblijf dus (uiteraard) stak ik even  het pad over en zag ik tot mijn grote vreugde dat alle olifantendames ook buiten waren.
Ik richtte mijn camera en alsof het op cue was begon Yunha te hollen, ontzettend aandoenlijk om te zien maar daar een kiekje van scoren lukte me dus niet. Ik haar achterna de bocht om, weliswaar aan de andere kant van het hek, en kon daar een paar prachtige plaatjes schieten. ’t Is zo’n mooi olifantenkind, echt even genieten! Saillant detail… naast mij stond een groepje mensen en zij hadden geen aandacht voor de reuzen in het groot en het klein, ze waren vol enthousiast met elkaar aan het praten over ‘natuur-vakanties’ … in de bossen van Frankrijk en de dalen in der Schweiz waar naakt-recreatie kennelijk tot de ‘mooiste’ vakantie ooit behoorde. En nee natuurlijk wilde ik niet afluisteren maar ja ik heb nou eenmaal een ontzettend scherp gehoor dus geen enkel detail in dat gesprek ontging mij. Toen ik de kriebels kreeg van een ‘teveel’ aan info waarop ik niet zat te wachten ben ik maar snel teruggehobbeld naar de andere kant van het verblijf waar Ludo nog aan het fotograferen was.

Ook dierenpark Amersfoort is volop in beweging, ik vind het geweldig te zien hoe ook deze dierentuin alles in hun macht in het werk zet om de dieren een zo natuurlijk mogelijke habitat te bieden. Het nieuwe leeuwenverblijf bijvoorbeeld, dat 8 juli jl geopend werd, is werkelijk een paradijs voor de grote katten. De 3 dames waren ook buiten maar om onbekende redenen gescheiden van de man, hun buitenverblijf was relatief klein maar zij konden wel het binnenverblijf in, dat was ook zichtbaar voor het publiek, bijzonder mooi aangelegd en heel ruim voor 4 leeuwen.

Tegen het middaguur liepen we het terras op en hebben we in de schaduw heerlijk geluncht, wat in Amersfoort heel goed kan omdat ze een lunchkaart hebben waarop ook producten genoemd worden voor mensen met lactose – en/of – gluten- en/of andere allergieën.
Een klein uurtje later liepen we het park weer uit, de drukte achter ons latend de parkeerplaats op. Op de weg was het al een stuk drukker inmiddels maar zonder verder nog noemenswaardige oponthoud kwamen we een tijdje later in Assen aan. We namen hartelijk afscheid en ik kon huiswaarts keren terwijl Ludo zich naar de zaak begaf omdat hem daar nog enkele taken wachtten.

Kortom een dag volop mazzel met 1 klein ‘minpuntje’, ik had weer bezoek van de ‘trillemientjes’ in mijn ledematen dus veel foto’s moest ik weggooien omdat ze bewogen waren, toch bleven er nog 75 over, KLIK ►  HIER . Ik kijk terug op een heerlijke dag waarvan ik ontzettend genoten heb!!!

UPDATE 22017
Door op onderstaande foto te klikken zie je een aantal van de schitterende foto’s die Ludo maakte!!

►meer~more

Baby

28

Man oh man oh man wat een heerlijke dag in Amersfoort vandaag!

Gisterenavond een gesprek over de weersvoorspellingen en welke kleding daar het beste bij zou passen… Niet al te maar toch redelijk zomers, besloten we uiteindelijk, dus de winterjassen bleven thuis en in plaats daarvan gingen de zomerjassen mee. Eenmaal in het park wel even die jassen aan maar na nog geen half uur gingen ze alweer uit en verdwenen ze in de tassen en daar zijn ze pas thuis weer uitgehaald. Door de ochtendspits kwamen we een half uur later dan gepland aan en het was al redelijk druk op de parkeerplaats, dat zijn we niet gewend van een dinsdag maar ja de baby-olifant was natuurlijk een mega trekpleister en het goede weer deed daar nog een fors schepje bovenop.  We kwamen samen met 100-en foto’s thuis, waarvan het merendeel van mij linea recta de prullenbak in gingen want mijn handen hadden er vandaag niet al te veel zin in. Gelukkig werkten Daphnes handen wel prima dus de meeste foto’s in de map die ik straks hieronder link bevat foto’s die zij maakte.  Fijn dat zij het nooit een probleem vind dat ik onze foto’s altijd in 1 map doe en dan upload.

 

De map bevat uiteraard veel baby-foto’s want dat was gewoonweg te leuk en de selectie was dan ook erg moeilijk zoals jullie je wellicht wel kunnen voorstellen.  Ook de andere dieren genoten veelal van het prachtige weer en er was heel veel jong grut te zien, vooral bij de bavianen natuurlijk. Ook de mensen genoten van het mooie weer, de terrassen waren vol en op beide restaurantlocaties kregen we excuses van de bediening voor de wachttijden, de planning had dus overduidelijk geen rekening gehouden met de toestroom. Ik kon echter de bediening wel een groot compliment maken want de menukaarten waren voorzien van glutenvrije én lactosevrije produkten. Het dierenpark in Amersfoort is de eerste bij wie ik dat tot mijn grote vreugde mag constateren. Ik had natuurlijk mijn escape-pilletjes wel bij me maar had ze dus niet nodig, wat een heerlijkheid zeg!

Rond de klok van 16 uur stapten we de auto weer in en keerden huiswaarts, net voor de middagspits aan dus zo goed als probleemloos kwamen we om 17.30 binnenvallen in een leeg huis. Manlief aan het werk maar ook de honden waren er niet… dat is ff wat anders dan dat we gewend zijn. Zoonemans was even eerder ook thuis gekomen van zijn werk en was met de heren gaan wandelen, die enige tijd later als een stel dartele kalven door de poort binnen kwamen denderen natuurlijk omdat ze al wel gehoord hadden dat we thuis waren.

Na wat noodzakelijkheden kon ik dan op de bank ploffen en gingen we de foto’s bekijken en selecteren… daarna natuurlijk de volgende logische stap, het uploaden zodat ik ze met jullie kan delen… ben je nieuwsgierig geworden naar de resultaten en met name natuurlijk naar de olifantenbaby klik dan maar gauw HIER!!!

►meer~more

Hét is er !!! (Yunha)

10

Schreef ik enkele dagen geleden HIER dat ik vol spanning zat te wachten op een smsje van Dierenpark Amersfoort… kreeg ik  at smsje zojuist binnen, om 23.25 om precies te zijn en in dat smsje stond dat ik maar snel via de live-cams moest gaan meekijken want het olifantje was geboren! Dat deed ik uiteraard en na enkele minuten gespannen turen zag ik de kleine heen en weer lopen.

De foto is van zeer slechte kwaliteit want het is een printscreen van de camerabeelden maar als je goed kijkt zie je het kleintje wel. Ik heb dus verder totaal nog geen info over welk geslacht deze boreling heeft maar het leeft en zo te zien gaat het met moeder Indra goed en is de hele kudde constant om het kleintje heen dus is het ook al geaccepteerd en in de groep opgenomen en dat is het vooralsnog het voornaamste!

Daphne is niet thuis maar uiteraard heb ik haar op de hoogte gebracht, dinsdag gaan we op kraambezoek dus wordt vervolgd!!

 

Update: zondagmiddag… foto van Dierenpark Amersfoort… vlnr Zus Kina, Baby-meisje, Mama Indra

 

Update 30 maart … haar naam is Yunha

►meer~more
Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017