Klein – Groot

Tegenstelling – Foto uitdaging

336 Gestart op 01-03-2011

Thema 8  – 15 augustus 2017

Klein – Groot

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!

(May-Yay-Yee en Radza jr. Wildlands Emmen)

 

Thema Tegenstelling 337 / 15 – 22 : Bijna – Helemaal

E.i.n.d.e.l.i.j.k.

Ik weet het al een tijdje… nou ja zonder dat officieel bevestigd gekregen te hebben natuurlijk… maar heej  ‘k ben gekkie nie hè *glimlach*

Wildlands verwacht volgend jaar 2 nieuwe olifantjes…
Mekong is in januari 2016 van Artis naar Wildlands overgebracht om daar voor nageslacht te zorgen. Radza sr. was er immers niet meer en aangezien er genoeg koeien in Emmen rondlopen die nog prima in staat toch om te gebruiken binnen het fokprogramma was Mekong natuurlijk een prachtige aanwinst met mooie verwachtingen. Shwe Zin valt ook binnen de groep van die koeien maar kennelijk vind Mekong haar te jong dus negeert hij haar op dat vlak, daar zit dus nog toekomstmuziek in.


Mingalar OO, de matriarch van de kudde, geboren op 1 maart 1992 is met haar 25 jaar een heel goede moeder, haar laatste (5e) spruit Radza jr. is nog steeds bij haar in de buurt omdat hij ook nog steeds deel uit maakt van de kudde in Wildlands. Mingalar OO is een heel speciaal dier, zij was de 1e olifant die in Emmen geboren werd. Radza jr. werd geboren op 16 mei 2014.


De 2e olifantenkoe die ook drachtig is van Mekong is Ma Ya Yee, zij is van 2 mei 1999 en werd ook in Emmen geboren. Haar jongste spruit is Ravi (die haar 2e kind is) maakt deel uit van de kudde in Emmen. Ravi, het laatste kind van Radza sr. werd geboren op 20 juli 2014.

We zijn dus al ruim 3 jaar verder en ik keek al weer geruime tijd uit naar nieuwe aanwas, of in ieder geval signalen daarvan, mede doordat ik veel dekkingen van Mekong heb gezien natuurlijk. Vandaag is het nieuws officieel naar buiten gebracht en kan ik het dus ook hier melden.  Helaas meldt het nieuws niet wanneer we die jonkies mogen verwachten. Ik durf dat zelf ook niet in te schatten omdat ik vorig voorjaar al dekkingen zag plaatsvinden…  een olifant kent een zwangerschap van 20-24 maanden dus tja… welke dekking ‘zoden aan de dijk’ heeft gezet… moeten we dus nog maar even afwachten. Hoe dan ook…. er zijn 2 op komst en met dat nieuws ben ik uiteraard superblij!!

Drempels

Waar een wil is is een weg…
Te moe om pap te zeggen eigenlijk, een paar weken al. Ik slaap me suf, uren en uren achtereen, alsof mijn lichaam bezig is met het onmogelijke, een inhaalslag. De knop van de wilskracht moet elke dag weer om, meermalen per dag zelfs. Het liefst ga ik languit liggen en blijf ik in die houden maar ik weet maar al te goed dat dat nou net niet het juiste is dus geef ik mezelf de spreekwoordelijke schop onder mijn jeweetwel en klim ik weer in de benen en ga ik iets doen, wat dan ook maar ik ‘moet’ of ‘wil’.

Gisteren bespraken Daphne en ik al dat we vandaag naar Emmen wilden, het was al weer veel te lang geleden dat we daar samen waren. Met haar werkrooster en die van onze heren, waar we allebei toch wel rekening mee willen houden, kwam het er maar niet van. De weersvoorspellingen waren prachtig en de heren beiden aan het werk, zij vrij, ik vrij na 12.00 uur dus zaten we even na 12-en in de auto op weg naar Wildlands. Al ken ik het park inmiddels op mijn duimpje, ik vergaap me elke keer weer, het is zó ontzettend genieten daar. Amper binnen voelde ik al de vermoeidheid uit mijn lijf wegzakken en kon ik de wilskracht-knop terug draaien.
Gezien de tijd die we nog hadden tot sluiting hadden we al van te voren afgesproken welke delen/dieren we pertinent wilden zien en fotograferen. Zouden we daar nog meer aan toe kunnen voegen zou dat prachtig zijn, zou dat niet gaan dan zou dat ook geen ramp zijn. Op maandag is het nooit echt druk en tref je evengoed leuke mensen met wie je in gesprek raakt, zo leuk! We troffen een Amsterdamse familie, meermalen, totaal vreemd maar toch gevoelsmatig alsof we elkaar al jaren kenden.

Even ‘snel’ de vlindertuin in? Kijken of er Atlasvlinders zijn? Ja tuurlijk. En ja hoor, we boften, ze waren er, 2 maar liefst. De hoeveelheid vlinders was enorm groot dus we bleven daar langer hangen. De IJsberendames waren op 1 na niet te zien, dus daar waren we snel klaar. De leeuwenwelpen was onze, wederom, pechplek. Is natuurlijk toeval (alhoewel, ik roep toch altijd dat toeval niet bestaat?) maar telkens als ik er met Daphne loop liggen ze buiten bereik van onze lenzen. Loop ik er met Anita dan zijn ze altijd volop aanwezig en fotogeniek. Toch lukte het ons vanmiddag een paar foto’s van de leeuwen te maken, beter iets dan niets nietwaar?

Vlak voor vertrek kocht ik, zoals altijd, 2 kaneelstokken voor mijn (v)echtgenoot en viel mijn oog op iets leuks. Dus liepen we even later met die kaneelstokken en 2 cadeautjes voor mijn buurjochies de poorten uit. Even na 6-en kwamen we thuis aan, maakte ik mijn buurjochies hartstikke blij, legde ik manliefs snoep klaar en zette ik thee waarna we beiden op de bank ploften om onze foto’s te bekijken, we hadden allebei een ‘goede handen’-dag gehad en waren zeer tevreden over de meeste van onze foto’s.

De collectie Wildlands-foto’s is dus weer een stukkie uitgebreider dan voor vanmiddag. Ik heb weer één map samengesteld met dus een deel van mijn foto’s en een deel van Daphne’s foto’s. Wil je ze bekijken? Dat mag & kan ► ► ► H I E R ◄ ◄ ◄

Zwarte Rand

29 april werd via de sociale media bekend gemaakt dat in een Spaanse dierentuin in Sevilla te Spanje; La_Reserva del Castillo de las Guardas , 6 van 7 aanwezige Aziatische olifanten overleden zijn ten gevolge van het eten van met Clostridium vergiftigd alfalfa kuilvoer.
De enige olifant die dit drama heeft overleefd is de op 15 maart 2010 in Berlijn geboren Dimas. De zes die helaas overleden zijn  Aung Si (03-03-2002 in Emmen), Unt Bwe (23-05-2006 in Emmen), Than Myan (05-09-2002 Emmen), Kan Kaung (27-05-2002 in Emmen), Tsje Pyan (23-12-1997 in Emmen), Euan (25-09-2004 in Whipsnade UK). 5 van die 6 heb ik gekend.

Dat dit afschuwelijke nieuws helaas niet op een leugen berust kreeg ik zojuist bevestigd.
Of er opzet in het spel was is op dit moment nog niet bekend.  :-( ;-( ;-( ;-( ;-(

Welkom Lili

Binnenkort wordt Lili in Wildlands verwelkomd!

Daar lopen inmiddels 3 ijsberen rond, Lale, Noordje en Nela. Lili is de zus van Lale en zit nu nog in Tierpark Zoo am Meer, waar Anita en ik haar op 7 september 2016 al bezochten. Bij ijsberen is het net als bij mensen… bij 3 is er altijd 1 teveel / over. Dat is nu in Wildlands ook het geval. Noordje en Lale spelen het meest samen en Nela is vaak in der eentje aan het spelen. Lili komt dus vanuit Bremerhaven naar Emmen om Nela’s maatje te gaan worden. 

Het ijsberenverblijf in Wildlands is mega-groot dus deze 4e dame zal zich daar ongetwijfeld ook enorm gaan vermaken zoals het reeds aanwezige 3-tal al doet. Ik kijk er (uiteraard) naar uit om haar zsm te mogen gaan bewonderen in mijn ‘thuis-zoo’. Naar verluidt zal het transport van Lili plaatsvinden in week 19. Zondag 7 mei is voor het publiek in Bremerhaven de laatste dag dat men de kans krijgt afscheid van Lili te gaan nemen. Wanneer Lili dan in Emmen aankomt en vervolgens zichtbaar zal zijn voor het publiek weet ik nog niet… meestal houden dierentuinen nieuwe dieren namelijk een tijdje achter de schermen om ze te laten wennen.
Kortom: wordt vervolgd!

Hoppatee klusje klaren

Zoals al wel algemeen bekend ben ik enorm fan van Wildlands.  Het staat voor mij met stip op 1 van de locaties waar ik het liefste vertoef en vele uurtjes kan zoet brengen. Natuurlijk ben ik daar nooit zonder mijn kleine rode duivel, die er samen met mij door mijn grote rode duivel naar toe gebracht wordt. En eveneens natuurlijk kom ik dus nooit zonder ‘nieuwe’ foto’s thuis. Nou vertoef ik er nog al vaak sinds de opening op 25 maart 2016 dus het aantal foto’s van Wildlands is enorm en, ja duhuh, nog steeds en blijvend, groeiende.

Ergens van de week besloot ik die fotomappen te gaan samenvoegen en vervolgens in 3-en uit te splitsen. De links naar de individuele mappen blijven natuurlijk gewoon bestaan op het account waarin ze geüpload zijn. Ik heb een extra account aangemaakt en daarin komen dan in het vervolg alleen aanvullende Wildlands-foto’s.

Bovenin mijn menu zie je dus een nieuw deel… Wildlands, met daaraan gekoppeld de pagina’s die bij Wildlands horen.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Nortica (zie kaart boven blauw) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Serenga (zie kaart boven rood) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Jungola (zie kaart boven groen) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

In de titel spreek ik dan wel van klusje maar het bleek een hele klus te zijn, het uploaden ging telkens fout en om 1000-en foto’s stuk voor stuk aan een map toe te voegen is veel werk waar ik geen zin in had, maar goed, uiteindelijk is het toch gelukt.

Ronde buiken

Gisterenavond wilde ik toch écht wel slapen en ook tijdig ook want vanochtend zou de wekker vroeg mooie muziek mijn oren in laten stromen… Ik sprak met mezelf af dat ik het minstens een half uur zou proberen. Daar lag ik in het donker… op zeker moment was het half uur om dus ik maar weer omhoog, de tv aan en klikkend door de lijst van opgenomen programma’s koos ik het één na het ander uit tot op zeker moment ik het idee kreeg dat mijn oogleden zich verzwaarden, dus huppatee de boel weer uit en dicht die luiken, lag nog wel even te draaien maar viel toch in slaap, jippie weer 2 uur te pakken. bofkont ikkuh. Om 7 uur stond ik weer fris en fruitig als belegen fruit op en een half uur later stapte ik de auto in nadat ik een ijslaag van mijn voorruit verwijderd had. Ik tufte zo’n 15km zuidwaarts om daar aangekomen vervolgens hartelijk ontvangen te worden door Corry. Na een knuffel, een bak thee tijdens gebabbel stapten we de auto in en reden in prachtig lenteweer naar Emmen. Iets voor 9-en stapten we uit de lift en stonden op het plein voor de ingang van het Atlastheater / Wildlands en weer enkele minuten later werden we allerhartelijkst ontvangen en naar onze tafel geleid. Het smulfeest kon beginnen en dat lieten we ons dus ook geen 2x zeggen. We smulden en aten onze buiken kogeltjerond, wat een heerlijkheid, tafels vol lekkers, veel meer dan we op konden natuurlijk en dat was best moeilijk kiezen ook. Luxe verwennerij tot en met natuurlijk!

Lees verder

Olifant

Afbeelding

Ani-Pic Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017 – 5

Thema 29 maart ~ 5 april 2017

Olifant

 

Daphne koos vandaag voor Olifant… nou had ik natuurlijk de baby uit Amersfoort kunnen kiezen maar die plaatste ik gisteren al in mijn verslag van het kraambezoek dat we brachten… ik kies dus voor mijn favorieten, uiteraard die in Emmen… 5 van de 8 … Mekong – MingalarOO – Ravi – MaYaYee – Radza.Jr  Op de foto ontbreken er dus 3, Einga Tha, Ein She Min en Shwe Zin.

 

Oepsssss

Zoals ongetwijfeld al wel bekend zal zijn ben ik het H.E.L.E.M.A.A.L. niet eens met de negatieve kritieken die Wildlands krijgt, op het Belgische Paira Daiza na vind ik dit de mooiste dierentuin die ik ooit bezocht. Natuurlijk heb ik wel wat kanttekeningen maar dat heb ik bij ieder park, bij de ene wat meer dan bij de andere en volgens mij is dat ook gewoon logisch want veel is afhankelijk van kennis en smaak.  Daarbij kan ik naar eer en geweten zeggen dat het park heel veel heeft gedaan met alle punten van ‘kritiek’ die ik, in opbouwende vorm uiteraard, heb doorgegeven nadat ik als tester een aantal keren door het park mocht lopen nog voordat het park geopend was voor publiek. Kennelijk zijn er heel veel mensen die de ene seconde kritiek hebben en ervan uitgaan dat het een paar seconden eerder al opgelost is. Veranderingen/verbeteringen kosten nou eenmaal tijd. Afgezien van het kostenplaatje dat ook een heel belangrijke rol speelt. Jeetje mensen nog aan toe, geef een groep visionairs ook de ruimte én de kans om een totaal nieuwe ontwikkeling door te voeren en te vervolmaken. Natuurlijk worden er fouten gemaakt, in welk bedrijf gebeurt dat niet? Men doet heus hun uiterste best om het zo goed mogelijk te doen en ja besef ook even dan dat je nooit iedereen naar de zin kunt maken. Wildlands is officieel geopend op 25 maart 2016, nog geen jaar terug. Ik was er ondertussen al ontelbare malen en als ik kon zou ik er elke dag rondlopen, ik zie dus heus wel de veranderingen die al wel doorgevoerd zijn en dat zijn allemaal, geen enkele uitgesloten, verbeteringen. Wildlands is voor mij dé plek in mijn 2e-thuis-provincie waar het genieten in hoofdletters 100% geldt. En NEE, ik ben niet idolaat, ben niet zot, ben niet gek, alleen prettig gestoord, mijn gehoor en mijn zicht zijn als altijd uiterst kritisch dus ik ben niet ‘blind en doof van liefde’ in dit geval!!!

Lees verder

Stout!

In het weekend dat ik jarig was, het laatste weekend van november, werden 4 leeuwenwelpjes geboren in Wildlands. Om moeder Tia en de welpjes niet al te veel te storen lieten de verzorgers hen in het kraamverblijf de eerste tijd met rust. Dat betekende dus ook dat we ze buiten niet te zien kregen en die wens stond dus al geruime tijd op mijn lijstje en kan ik na vanmiddag doorstrepen.

Aan het eind van de ochtend reed ik naar Anita en dronk met haar en Niels een bakkie voordat hij naar zijn werk ging en wij tweetjes de auto in stapten en naar Emmen tuften. De winterjassen op de achterbank want in de auto, uit de wind, in de zon, was dat heerlijk natuurlijk. Eenmaal in Emmen besloten we toch maar de jassen aan te doen want beter teveel kleding aan dat te lopen rillen omdat je te weinig aan hebt toch? Mijn jas ging dus met enige regelmaat uit maar ook weer aan, goed idee dus het toch maar niet de auto achter te laten. Anita’s jas is niet uit geweest dus voor haar was het ook een goede idee de jas niet in de auto achter te laten.

 

Lees verder