Welkom Lili

Binnenkort wordt Lili in Wildlands verwelkomd!

Daar lopen inmiddels 3 ijsberen rond, Lale, Noordje en Nela. Lili is de zus van Lale en zit nu nog in Tierpark Zoo am Meer, waar Anita en ik haar op 7 september 2016 al bezochten. Bij ijsberen is het net als bij mensen… bij 3 is er altijd 1 teveel / over. Dat is nu in Wildlands ook het geval. Noordje en Lale spelen het meest samen en Nela is vaak in der eentje aan het spelen. Lili komt dus vanuit Bremerhaven naar Emmen om Nela’s maatje te gaan worden. 

Het ijsberenverblijf in Wildlands is mega-groot dus deze 4e dame zal zich daar ongetwijfeld ook enorm gaan vermaken zoals het reeds aanwezige 3-tal al doet. Ik kijk er (uiteraard) naar uit om haar zsm te mogen gaan bewonderen in mijn ‘thuis-zoo’. Naar verluidt zal het transport van Lili plaatsvinden in week 19. Zondag 7 mei is voor het publiek in Bremerhaven de laatste dag dat men de kans krijgt afscheid van Lili te gaan nemen. Wanneer Lili dan in Emmen aankomt en vervolgens zichtbaar zal zijn voor het publiek weet ik nog niet… meestal houden dierentuinen nieuwe dieren namelijk een tijdje achter de schermen om ze te laten wennen.
Kortom: wordt vervolgd!

Hoppatee klusje klaren

Zoals al wel algemeen bekend ben ik enorm fan van Wildlands.  Het staat voor mij met stip op 1 van de locaties waar ik het liefste vertoef en vele uurtjes kan zoet brengen. Natuurlijk ben ik daar nooit zonder mijn kleine rode duivel, die er samen met mij door mijn grote rode duivel naar toe gebracht wordt. En eveneens natuurlijk kom ik dus nooit zonder ‘nieuwe’ foto’s thuis. Nou vertoef ik er nog al vaak sinds de opening op 25 maart 2016 dus het aantal foto’s van Wildlands is enorm en, ja duhuh, nog steeds en blijvend, groeiende.

Ergens van de week besloot ik die fotomappen te gaan samenvoegen en vervolgens in 3-en uit te splitsen. De links naar de individuele mappen blijven natuurlijk gewoon bestaan op het account waarin ze geüpload zijn. Ik heb een extra account aangemaakt en daarin komen dan in het vervolg alleen aanvullende Wildlands-foto’s.

Bovenin mijn menu zie je dus een nieuw deel… Wildlands, met daaraan gekoppeld de pagina’s die bij Wildlands horen.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Nortica (zie kaart boven blauw) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Serenga (zie kaart boven rood) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Jungola (zie kaart boven groen) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

In de titel spreek ik dan wel van klusje maar het bleek een hele klus te zijn, het uploaden ging telkens fout en om 1000-en foto’s stuk voor stuk aan een map toe te voegen is veel werk waar ik geen zin in had, maar goed, uiteindelijk is het toch gelukt.

Ronde buiken

Gisterenavond wilde ik toch écht wel slapen en ook tijdig ook want vanochtend zou de wekker vroeg mooie muziek mijn oren in laten stromen… Ik sprak met mezelf af dat ik het minstens een half uur zou proberen. Daar lag ik in het donker… op zeker moment was het half uur om dus ik maar weer omhoog, de tv aan en klikkend door de lijst van opgenomen programma’s koos ik het één na het ander uit tot op zeker moment ik het idee kreeg dat mijn oogleden zich verzwaarden, dus huppatee de boel weer uit en dicht die luiken, lag nog wel even te draaien maar viel toch in slaap, jippie weer 2 uur te pakken. bofkont ikkuh. Om 7 uur stond ik weer fris en fruitig als belegen fruit op en een half uur later stapte ik de auto in nadat ik een ijslaag van mijn voorruit verwijderd had. Ik tufte zo’n 15km zuidwaarts om daar aangekomen vervolgens hartelijk ontvangen te worden door Corry. Na een knuffel, een bak thee tijdens gebabbel stapten we de auto in en reden in prachtig lenteweer naar Emmen. Iets voor 9-en stapten we uit de lift en stonden op het plein voor de ingang van het Atlastheater / Wildlands en weer enkele minuten later werden we allerhartelijkst ontvangen en naar onze tafel geleid. Het smulfeest kon beginnen en dat lieten we ons dus ook geen 2x zeggen. We smulden en aten onze buiken kogeltjerond, wat een heerlijkheid, tafels vol lekkers, veel meer dan we op konden natuurlijk en dat was best moeilijk kiezen ook. Luxe verwennerij tot en met natuurlijk!

Lees verder

Olifant

Afbeelding

Ani-Pic Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017 – 5

Thema 29 maart ~ 5 april 2017

Olifant

 

Daphne koos vandaag voor Olifant… nou had ik natuurlijk de baby uit Amersfoort kunnen kiezen maar die plaatste ik gisteren al in mijn verslag van het kraambezoek dat we brachten… ik kies dus voor mijn favorieten, uiteraard die in Emmen… 5 van de 8 … Mekong – MingalarOO – Ravi – MaYaYee – Radza.Jr  Op de foto ontbreken er dus 3, Einga Tha, Ein She Min en Shwe Zin.

 

Oepsssss

Zoals ongetwijfeld al wel bekend zal zijn ben ik het H.E.L.E.M.A.A.L. niet eens met de negatieve kritieken die Wildlands krijgt, op het Belgische Paira Daiza na vind ik dit de mooiste dierentuin die ik ooit bezocht. Natuurlijk heb ik wel wat kanttekeningen maar dat heb ik bij ieder park, bij de ene wat meer dan bij de andere en volgens mij is dat ook gewoon logisch want veel is afhankelijk van kennis en smaak.  Daarbij kan ik naar eer en geweten zeggen dat het park heel veel heeft gedaan met alle punten van ‘kritiek’ die ik, in opbouwende vorm uiteraard, heb doorgegeven nadat ik als tester een aantal keren door het park mocht lopen nog voordat het park geopend was voor publiek. Kennelijk zijn er heel veel mensen die de ene seconde kritiek hebben en ervan uitgaan dat het een paar seconden eerder al opgelost is. Veranderingen/verbeteringen kosten nou eenmaal tijd. Afgezien van het kostenplaatje dat ook een heel belangrijke rol speelt. Jeetje mensen nog aan toe, geef een groep visionairs ook de ruimte én de kans om een totaal nieuwe ontwikkeling door te voeren en te vervolmaken. Natuurlijk worden er fouten gemaakt, in welk bedrijf gebeurt dat niet? Men doet heus hun uiterste best om het zo goed mogelijk te doen en ja besef ook even dan dat je nooit iedereen naar de zin kunt maken. Wildlands is officieel geopend op 25 maart 2016, nog geen jaar terug. Ik was er ondertussen al ontelbare malen en als ik kon zou ik er elke dag rondlopen, ik zie dus heus wel de veranderingen die al wel doorgevoerd zijn en dat zijn allemaal, geen enkele uitgesloten, verbeteringen. Wildlands is voor mij dé plek in mijn 2e-thuis-provincie waar het genieten in hoofdletters 100% geldt. En NEE, ik ben niet idolaat, ben niet zot, ben niet gek, alleen prettig gestoord, mijn gehoor en mijn zicht zijn als altijd uiterst kritisch dus ik ben niet ‘blind en doof van liefde’ in dit geval!!!

Lees verder

Stout!

In het weekend dat ik jarig was, het laatste weekend van november, werden 4 leeuwenwelpjes geboren in Wildlands. Om moeder Tia en de welpjes niet al te veel te storen lieten de verzorgers hen in het kraamverblijf de eerste tijd met rust. Dat betekende dus ook dat we ze buiten niet te zien kregen en die wens stond dus al geruime tijd op mijn lijstje en kan ik na vanmiddag doorstrepen.

Aan het eind van de ochtend reed ik naar Anita en dronk met haar en Niels een bakkie voordat hij naar zijn werk ging en wij tweetjes de auto in stapten en naar Emmen tuften. De winterjassen op de achterbank want in de auto, uit de wind, in de zon, was dat heerlijk natuurlijk. Eenmaal in Emmen besloten we toch maar de jassen aan te doen want beter teveel kleding aan dat te lopen rillen omdat je te weinig aan hebt toch? Mijn jas ging dus met enige regelmaat uit maar ook weer aan, goed idee dus het toch maar niet de auto achter te laten. Anita’s jas is niet uit geweest dus voor haar was het ook een goede idee de jas niet in de auto achter te laten.

 

Lees verder

Hieperdepiep Hoera

Ik was dan wel vandaag niet in Emmen, sterker nog, amper op Nederlandse bodem maar heb vanmiddag wel met een bakkie Johannisbeere-thee op een Jarige Jet geproost…

Mijn Grote (letterlijk dus) vriendin Mingalar OO werd vandaag 25 jaar!


1 Maart 1992 gebeurde er iets uitzonderlijks….. Iets alledaags, maar toch erg bijzonder. Er werd een baby geboren, niet zomaar een baby, het was een olifantenbaby. De eerste die ooit in Emmen werd geboren, en het derde dat in een Nederlandse dierentuin werd geboren. Alleen Diergaarde Blijdorp ging het Noorder Dierenpark voor.

Het was een meisje, dat de naam Mingalar Oo kreeg, wat Birmaans is voor ‘op goed geluk’ en ‘de eerste’. Het park was met recht erg trots op de borelinge, in Emmen belden mensen elkaar op om het uitzonderlijke nieuws mee te delen.

Deze heuglijke dag is vandaag alweer 25 jaar geleden. Mingalar Oo is een volwassen dame, die inmiddels zelf al meerdere keren moeder is geworden. Ze is zelfs de matriarch van de Emmer olifantenkudde.

En wat destijds uniek was, is inmiddels niet meer zo uitzonderlijk. Na haar zijn er nog 26 olifantjes ter wereld gekomen in Emmen. Dit is een prestatie waar men in Emmen met recht trots op mag zijn. Op de bul Mekong na ( die feitelijk geen deel uitmaakt van de kudde), is de gehele Emmense olifantenkudde geboren in Emmen zelf. Een feit waar geen enkel ander dierenpark op kan bogen.

Laten we toosten op de volgende 25 jaar voor deze bijzondere olifant.
Mingalar Oo, proost!

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

Dat plezier en verdriet hand in hand gaan is wel algemeen bekend. Is men in Emmen blij omdat Mingalar OO jarig is, is men in Artis verdrietig omdat aldaar de oudste leeuwin na enige tijd ziek zijn is overleden op 19 jarige leeftijd.  Verdriet heerst er ook in Dierenpark Amersfoort want daar is Bolke (een beer) op 40-jarige leeftijd overleden.

Koude zon

Ter elfder ure kwamen Anita en Niels mij het huis uitplukken want weeronline beloofde in onze regio koud doch zonnig, dus mooi fotografeer-, weer. Om te beginnen met sight-seeing Groningen en Drenthe kwamen we in Emmen aan en nadat we de auto in de parkeergarage hadden gezet liepen we het plein over en waren we even later onderdak bij Travelers Taste en zaten we aan de cappuccino met lekkere apfelstrudel uit de oven met vanillesaus ( ja ik weetL FOUT !!! maar die Duitse wonderpilletjes zijn af en toe een zeer welkome escape). We kochten zo’n thermobeker, wat inhoudt dat je dus naar believen die beker kan vullen met koffie of thee… lekker handig op zo’n koude dag om jezelf regelmatig met iets warms vol te laten stromen toch?

Op ons gemakkie liepen we eerst naar de ‘witte meisjes’ die helaas door afwezigheid schitterden, jammer hoor. Het kleinste deel van het park dus. We zochten op we al sporen konden vinden van ‘verbouwing’ omdat men daar een verblijf gaat openen met sneeuwuilen erin, maar daarvan zagen we nog niets. Op naar Serenga dus maar, het grootste deel van de 3.

We hadden onze bekers gevuld en al hoe lekker dat ook is, best onhandig als je foto’s wilt maken *glimlach* maar toch is het me gelukt en had ik vandaag wonderwel rustige handen, zo fijn. Met 2 koukleumen naast me was het wel zaak regelmatig even ergens onderdak te gaan om een beetje bij te warmen. Het ritje door de Serenga lieten we ons ook niet ontnemen maar helaas was de savanne leeg, ook de babyleewtjes en de volwassen leeuwen lieten zich niet zien. Gelukkig waren wel alle stallen open voor publiek vandaag dus mochten we alsnog de giraffen, de antilopes, de struisen, de neushoorns en de nijlpaarden van dichtbij bewonderen. Ik was natuurlijk met name heel nieuwsgierig naar de nieuwe neushoornman Gus die ik nog maar 1x gezien had en naar de nieuwste aanwinst, de Deense neushoorndame die Emily blijkt te heten. Emily en Sara stonden gezusterlijk naast elkaar te eten en hadden het zichtbaar prima naar hun zin. Mooi dus te zien dat die dames wel goed met elkaar klikken.


Eenmaal weer buiten Serenga had mijn gezelschap de kou wel gehad en hobbelden we op een drafje Jungola in. Niels en ik stonden natuurlijk eerst een paar minuten bij zo’n blower want ja, je ziet geen moer met beslagen brillen, laat staan dat je iets kunt fotograferen als je camera van de condens dicht slaat. Heerlijk zulke uitvinden! Er waren niet zo heel veel vlinders te zien maar wel een aantal Atlasvlinders, 4 om precies te zijn waarvan er al eentje overleden was. Uiteraard focusten Niels en ik onze camera’s daarop en ging Anita met haar foon-camera aan de slag. Wat zijn dat toch fascinerende vlinders om te zien, niet alleen vanwege hun formaat, echt prachtig, dus volop genieten. Na enige tijd maar weer de koude in, de doorgang naar Rimbula, de grote kas waarin veel vogelsoorten, maki’s, bonobo’s en olifanten te vinden zijn. In de olifantenvallei buiten liepen Mekong, Einga-tha en Ein-She-min. Helemaal aan de overkant van de vallei, tot ik ze bij name riep, ze draaiden zich in 1 blok om en kwamen op een soort van drafje naar ons toegelopen. Mekong hief zijn slurf op alsof hij mij wilde begroeten, was toch wel ff een speciaal momentje, of het nou waar is om mijn verbeelding hierbij  met mij op de loop ging doet er dan even niet toe *glimlach*, ik vond het geweldig..
“een ijsje van mijn meisje” zat er vandaag helaas niet in. Daphne was dan weliswaar wel aan het werk maar niet op haar vaste plek dus tja dan hoef je daar ook geen consumentenhandelingen te verrichten toch *grijns* Terug bij de uitgang lieten we onze bekers nogmaals vullen en zochten we de auto weer op. In ondergaande zon met prachtige kleuren aan de hemel reden we wederom vis sight-seeing Drenthe terug naar het Assense waar ik om zessen weer binnen kwam vallen en door 3 onstuimige honden nog net niet omver gelopen werd en kreeg ik van manlief een bak dampende thee van mijn lievelingssoort overhandigd waarmee ik, soort van, op de bank, plofte.  De foto’s van de camera op de pc gezet, die van mijn foon eraan toegevoegd en online gezet… ► ► ► kijk maar eens hier… ◄ ◄ ◄

update 22.00 deel foto’s Niels toegevoegd.