Vrij

Marion‘s… Japans op Zaterdag

(voorheen: Haiku op zaterdag)

114

Hier gestart op 17 januari 2015

De vleugels gespreid,
stijgend en dalend zweven,
zo voluit leven.

 

Wat is een Haibun ~*~ Wat is een Haiga ~*~ Wat is een Haiku ~*~
Wat is een Kyoka ~*~ Wat is een Renga ~*~ Wat is een Sedoka ~*~
Wat is een Senryu ~*~ Wat is een Tanbun ~*~ Wat is een Tanka ~*~

K’rom klepper 24


Gisteren kwam Anita hier binnenvallen… “gaan we morgen doen?”… Redelijk standaard al die vraag want Niels werkt op vrijdag van 9 tot 21.00… ik ben altijd vrij op vrijdag, uitzonderingen daargelaten, manlief zou bijna de hele dag in bed liggen na de nachtdienst… en tja heel de dag in je uppie thuis zitten willen we vaak beiden niet, zeker niet als we in onze hoofden grijzige dekens hebben liggen… Het zou mooi weer worden dus daar wilden we van genieten, beiden houden we veel van dierentuinen dus dat was allemaal zo moeilijk niet. Met zeer beperkte beurzen moet je heel zorgvuldig kiezen en dus viel onze keuze gelijk op het grondgebied van onze Oosterburen.  Nou houden we er ook allebei van iets op te zoeken dat we nog niet kennen… en dus viel de keuze op NaturZoo Rheine. Op anderhalf uur afstand van Assen dus lekker dichtbij. Even na 9-en stond ze op de stoep en na een bakkie leut stapten we mijn auto in en tuften zuid-oost-waarts.

Onderweg moest ik op zeker moment gas terugnemen omdat ik anders in de problemen was gekomen want ja mijn medeweggebruiker is toch wel een ietsiepietsieieniemienie groter dan mijn rood duiveltje… dus ik liet hem voorgaan, eenmaal de zijkant ziend waren we beiden opgetogener dan een paar seconden eerder, logisch natuurlijk met deze opdruk als je beiden enorm fan van Tolkien & Peter Jackson bent *glimlach*. Nou heb je op Duits grondgebied niet zoals wij in Nederland gewend zijn om de zoveel km een tankstation dus toen mijn lampje ging branden nam ik de afrit en zocht een tangstation, handig hoor Google Maps, zeker als Miep-Miep kennelijk een ‘blauwe maandag-dag’ heeft. Meermalen keerden we om maar uiteindelijk vonden we een pomp, vulden mijn tankie (a 1,33)  en staken de weg over om bij de Konditorei te genieten van overheerlijke cappuccino met gebak (ja uiteraard, beide escape-pilletjes), dat is al een soort van traditie, niet alleen omdat het veel beter betaalbaar is dan in Nederland maar ook nog eens vele malen lekkerder! Stel je voor: 2 supergrote koppen met cappuccino en 2 grote stukken gebak en dan betaal je 7 euro, kom daar in ons land eens om, wat betaal je dan?  Met onze magen weer zoet reden verder. Rond 11.30 parkeerden we de auto, kochten ons entreekaartje en liepen het park in. Gelijk overweldigd wel door all het moois dat we zagen. De plattegrond erbij en begonnen aan de wandeling in echt ronduit zonnig zalig weer, we hadden zomerkleding aan en dat leek vanochtend wat te voorbarig maar al snel bleek dat een heel goede zet te zijn geweest.
“Blote Willemientjes Parade” dus!! En geloof het of niet, wie verzint het ook…. het was 24 graden, ja echt waar, bizar toch op 31 maart?!


Zoals we inmiddels weten is de vrijdag in Duitsland een rustige dag voor dierentuinen en dat bleek ook vandaag weer. Van het publiek hadden we dus weinig last. Waar we wel veel last (maar dan in de ontroerende en positieve zin) van hadden waren de ontelbare ooievaars die klepperden alsof hun levens ervan afhingen. Ik heb diverse in hun vlucht kunnen fotograferen en sommige foto’s zijn goed geslaagd. We hebben geprobeerd de nesten te tellen maar bij 50 zijn we gestopt omdat we de tel dreigden te verliezen.  Dit dierenpark heeft dan wel geen giraffen, olifanten, neushoorns, ijsberen, nijlpaarden, noch leeuwen maar verder wel een enorm uitgebreide dierencollectie en  het park is prachtig aangelegd, de geuren en kleuren van diverse bloeiende bomen en struiken streelden onze reukorganen. De dieren hebben mooie ruime verblijven en ook hier kunnen de dieren zelf bepalen of ze buiten of binnen willen zijn. Ook het publiek krijgt alle kans om de binnenverblijven binnen te lopen. Ik blijf het bizar vinden dat men in Duitsland zulke dierenpark kan onderhouden als de entree maar 8 euro, en het parkeren gratis, is.  De parken in Duitsland zijn prachtig, sommige zijn duurder maar de omvang maakt die prijzen ook de moeite waard…. Hoe dan ook NaturZOO Rheine is absoluut een heel grote aanrader!!

Het allermooiste en meest verrassende voor mij was dan wel dat dit dierenpark blijkt te beschikken over de grootste collectie wever-vogeltjes buiten Afrika. Daar was ik natuurlijk wel heel erg blij mee. Aan het eind van de middag liepen we het park weer uit en bekeken nog de directe omgeving. Rheine staat bekend om diens zoutwinning en in de fotomap zie je aan het eind ook enkele foto’s daarvan. Meters opgestapelde takken waardoorheen water sijpelt en dus het zout uitgefilterd wordt.
Via tussendoor-weggetjes reden we terug, stopten onderweg nog bij een supermarkt voor wat lactosevrije boodschappen en om even over half zeven kon manlief ons een bakkie leut/thee voorzetten.  Wat een zalige dag, wat een rijkdom dat je in staat kunt zijn dit te doen. Maakt je als mens bewust van hoe mooi het leven toch is ondanks veel belastende shit tussen je oren. Een dag met een zilveren randje, alweer, doet zo goed! Ben een schathemeltjerijk mens met deze mogelijkheden mede dankzij iemand die er gewoon is, puur zoals ze is. Ben daar zo enorm dankbaar voor, nergens over hoeven nadenken, ‘gewoon’ kunnen zijn wat/wie je bent. Zou de normaalste zaak ter wereld moeten zijn maar we weten allemaal dat dat niet zo vanzelfsprekend is want zeg nou zelf, hoeveel mensen zijn nou iemands vertrouwen 100% dubbel en dwars waard?!

Hoe dan ook… ik kan weer een ‘ingelijste’ dag aan mijn ‘koester-doosje’ toevoegen! En morgen ga ik heerlijk in de herhaling maar dan met Niels erbij die voor de verandering eens op zaterdag vrij is, wat hoogstzelden voorkomt. Morgen gaan we gedrieën ‘Old-Town Münster’ onveilig maken…

Foto’s………HIERRR Veel kijkplezier.

All Wetter Zoo ~ Münster

Afbeelding

Vanochtend werd ik voor de wekker aan wakker gemaakt door een warme zonnestraal die over mijn gezicht gleed… leuker wakker worden bestaat er toch niet écht of wel dan? Het gebruikelijke ochtendritueel en ik was klaar voor de trip naar het Duitse Münster en toen Daphne dan ook beneden kwam konden we op pad. Zalig weer, al snel in de auto met de ramen open, tuften we zuidoost-waarts en kwamen we ruim 2 uur later aan op onze plek van bestemming, enkele km’s eerder mijn tank volgegooid want ja benzine is in Duitsland veel goedkoper dan hier. In plaats van 149,9 zoals ik hier in Assen moet betalen, betaalde ik in een Duits gehuchtje waarvan ik de naam alweer ben vergeten, 129.9. Scheelt nogal of niet dan?

De parkeerplaats op waar op dat moment zo’n 20 20 auto’s stonden en ik herinnerde me de uitspraak van de dierenverzorger van vorige week dat de vrijdag altijd de rustigste dag in de zoo is, bleek dus ook in deze zoo te gelden. We kwamen zo weinig publiek tegen dat we vele momenten dachten dat wij de enigen waren. Zalig die rust. Het is een prachtig aangelegd park, allemaal cirkeltjes dus met regelmaat kwamen we op een plek uit waar we al eerder gestaan hadden. Sommige dierenverblijven waren mi aan de kleine kant en aan onderhoud toe maar we zagen ook dat er hard gewerkt werd op diverse dierenverblijven dus men is daar ook volop bezig met het verbeteren van huisvesting.

Ook in deze zoo mag het publiek de olifanten voeren, heel komisch om te zien dat die olifanten dus kennelijk hebben geleerd hun slurven op een kabel te leggen zodat het publiek groente en fruit erin kan stoppen. De Aziatische olifanten hebben een slurf met een soort van vingertje eraan, ik vond het wel hilarisch om te zien dat de olifanten in kwestie hun slurf niet terug trokken als maar 1 gat gevuld was, ze wachten heel geduldig op vulling van het 2e gaat alvorens de slurf terug te trekken en de inhoud ervan in hun mond te stoppen. Sta ik daar op zeker moment met mijn camera voor mijn gezicht, me focussend op dus die slurf-uitgang komt er een ‘dame’, eveneens met camera voor de neus, mij opzij duwend om pal voor me te gaan staan… ehhhh? Ik heb haar maar gezegd dat ze alle tijd mocht nemen omdat ik in tegenstelling tot haar geen haast had.  Weer enige minuten later stopte Daphne mij een lange wortel in de hand om een olifant te voeren terwijl zij daarvan dan foto’s wilde maken, op het moment dat ik mijn hand uitsteek in de richting van de liggende, wachtende, geopende slurf spreekt een ‘dame’ mij aan. Je kent die types wel, hoge hakken, geen haartje uit de plooi, smetteloze plamuur van top tot teen, en niet één maar een 10-tal hete aardappelen in de mond … “of ik wel ff wilde laten wat ik van plan was van mijn rode nagellak was zeer ongezond voor een olifant…” echt, de kaak viel me nog net uit mijn gezicht maar ik heb haar verbijsterd aan gekeken alsof ik het in Keulen hoorde donderen… Ik ben niet snel vastgeluld maar op zoveel domheid heb ik gewoonweg geen tegenreactie. Ik heb haar zo meewarig mogelijk aangekeken en toe geglimlacht, me omgedraaid en alsnog zo langzaam mogelijk, ondertussen de slurf van de olifant heel langzaam aaiend, die olifant de wortel gevoerd… sprakeloos was ik , verbijstering die enkele minuten heeft aangehouden.

Het liep tegen het einde van de middag dus de jas kon weer aan, de zon-warmtekracht nam af, de wind werd frisser en we hadden honger, dus gingen we eten en op ons gemakkie ff uitrusten en de foto’s alvast doorkijken waarna we de wandeling voortzetten. De avond viel en het park werd nog leger. Het voelde al snel alsof we echt het enige publiek waren. We hadden vanochtend bij de ingang een polsbandje gekregen dat aantoonde dat wij ook de avond hadden betaald en delen van het park werden door touwen afgesloten zodat we niet mis konden lopen en de route met de vele figuren probleemloos konden volgen. Een kleine 2 uur later kwamen wij bij de uitgang aan waar het rijen dik stond van de mensen, perfect getimed dus. Rond 8 uur verlieten we het park met contant geld in de hand om de parkeerkosten te betalen die we ’s ochtends op een bord hadden zien staan. De slagbomen stonden echter open dus we konden zo doorrijden, 3 euro bespaard, wow *grinnik*. Probleemloos reden we huiswaarts waar we om 10 uur binnen stapten en met dampende thee verwelkomd werden waarna manlief afscheid van me nam om naar bed te gaan omdat hij er om 4 uur weer uit moet voor de ochtenddienst. Daphne ik bekeken de foto’s waarna zij ook naar boven vertrok om zich bij haar geliefde te voegen en zo bleef ik in mijn uppie achter met het vee om me heen op de bank en kon ik op mijn gemakkie aan de slag met de foto’s uploaden en dit blogbericht schrijven. Ben fysiek totaal verrot maar mentaal heerlijk ontspannen, letterlijk en figuurlijk nog ‘verlicht’, lekker man!!

Het was wederom een heerlijke dag en we hebben ontzettend genoten van het prachtige weer en het mooie dierenpark.Wat ik in geen geval zal vergeten was het constante geklepper van de vele ooievaars die af en aanvlogen. Die hadden het razenddruk met het bouwen van nesten want ik zag er vele die met snavels vol takken en ander materiaal heen en weer vlogen. Er stonden ook diverse ooievaarspalen met nesten in aanbouw, zoveel dat ik de tel al snel kwijtraakte.


Ik denk dat jullie het wel met mij eens zullen zijn dat het een mooi park is en een fijne dag was na het bekijken van de FOTO’s.
Ohja, de volgorde van de foto’s klopt niet, door een rare telling van mijn camera op de één of andere vreemde manier. Ik had geen zin om al die foto’s te gaan omnummeren, dat vergt nou eenmaal heel veel tijd en daar had ik geen zin in en ook geen puf meer voor. Het is wel een groot album, 350 foto’s in totaal, zo’n 80% van mij en zo’n 20% van Daphne. Ik wens jullie veel kijkplezier!!

Filmpje 1 :

Filmpje 2

En nog een keertje…

Afbeelding

happy-smiley Vonnie’s Happy Challenge
~ 59 ~
Gestart op 15 januari 2016

 

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”. Zij daagt jou uit ook een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten. De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt… Een mooie quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport. Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee?
Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”

Zagen Daphne en ik op 10 januari in Zoo Antwerpen het China Lights Festival en op 20 januari in Safaripark Beekse Bergen het Africa L ights Festival volgde ik dat met Anita op 3 maart op in Burgers Zoo alwaar ook een China Lights Festival georganiseerd werd.
Gaan Daphne en ik vandaag weer een China Lights Festival bezoeken.
Een eerste versie op Duits grondgebied en ook gelijk in een dierentuin die we van de tv al kennen van het programma Pinguin, Löwe & Co.en die dus al een tijdje op ons verlanglijstje staat namelijk Allwetterzoo in Münster.   Deze specifieke dierentuin staat er om bekend dat zij als 1 van de weinigen in de wereld, het park dusdanig te hebben aangelegd dat alle dieren ten allen tijde goed te bezoeken zijn, ongeacht welk weertype dus ook. De routes lopen dus niet alleen langs de buitenverblijven maar ook door de binnenverblijven, we zijn dus reuze benieuwd. 3-dubbel-feest als het ware, een dag met veel mooi weer voorspeld, met mijn meisje uit, samen in een zoo rondlopen, een Duitse ook nog, en met lichtjes erbij in de avonduren, foto’s maken… wat kan eens mens nog meer wensen op een dag volledig vrij te besteden naar hoe men wil?

Wij verheugen dus op vandaag… om alle dingen die ik hierboven al benoem maar ook op het kennismaken met de grote reuzen: Bul Alexander van 39 ( die een omvangrijk nageslacht heeft voortgebracht dat inmiddels verspreid over de hele wereld woont, waarvan 2 in Artis, 2 in Dierenpark Amersfoort, 2 in Blijdorp en 1 in Mierlo) met zijn harem, bestaande uit de 5 Koeien: Corny (21), Kanaudi (50), Rada (51), Ratna (25) en Tefi (51).

Kortom… alle reden om happy te zijn vandaag… en ik hoop die happines later op jullie over te mogen brengen, ergens vanavond laat, rond middernacht of zo… afhankelijk van hoe onze terugreis zal verlopen nadat we halverwege de avond bij sluiting het park zullen verlaten.

Ohhh wow !!!

Afbeelding

Dat 1 wens van mij en Daphne vandaag vervuld zou worden meldde ik HIER al maar een lang gekoesterde wens, eentje die ik al afgeschreven had eigenlijk, ook vervuld zou worden had ik in mijn stoutste dromen niet bedacht!!! Het was echt alleszins een topdag ook al lig ik nu fysiek totaal verrot op de bank, mentaal is het feestje van genieten in hoofdletters in mijn hoofd nog volop gaande. Nou… ik zal es ff kijken of ik alles in dit logbricht kan vertellen en niets van al het leuks vergeet te benoemen *glimlach*.

Allereerst dus het feit dat we Hagenbeck-Hamburg-Zoo van de lijst konden afstrepen zoals ik in mijn HAPPY-bijdrage   dus al benoemde. Zonder oponthoud kwamen we rond 11.30 bij de dierentuin aan en reden we de parkeergarage in. Zou 4 euro voor een dag kosten maar dat bleek 0 euro te zijn. Mijn aansteker brak kapot in de auto en dus vroeg ik een parkmedewerker om hulp, die gaf mij een doosje lucifers, prima. Eenmaal in het park kwamen we al snel bij de olifanten aan, die waren allemaal buiten, alle 12, super. Ennn… we zagen dat publiek hen aan het voeren was, huh?? Ja echt!!

Enkele meters terug had ik wel een soort van kraam gezien waar mensen voer kochten maar ik had geen idee waarvoor dat was, niet naar gevraagd ook natuurlijk, dus ik terug gehobbeld en om uitleg gevraagd. Bleek dus dat je een zakje kon kopen en dat je daarmee de olifanten mocht voeren. Men had geen prijs bepaald, de vraag voor zo’n zakje was een vrijwillige bijdrage. Met een vette glimlach vertelde ik die medewerker dat ik niet wist wat k aan kleingeld in mijn portemonnee had maar dat ze alles mochten hebben dat er in zou zitten. Dat vond die medewerker natuurlijk super en ik kieperde mijn portemonnee om en bleek er 3.35 in te zitten, wat dankbaar aanvaard werd en ik hobbelde met een zakje vol fruit en groente terug naar Daphne….. olifanten voeren, dat wil ik al zo lang, kan me niet eens heugen hoe lang, had er al helemaal niet meer mee gerekend dat dat ooit nog zou gebeuren maar ja hoor, vandaag dus. Kun je je voorstellen dat er dan een superblije hyperactieve gup van blijdschap staat te stralen voor het olifantenverblijf? Eentje van ruim 50+ ? Nee? Nou lekker puh, dat was dus wel zo. Genieten in hoofdletters, echt helemaal geweldig!!! Ook heb ik nog een aantal heel leuke gesprekken gevoerd met de verzorgers, waaronder een heel leuke jongeman bij de bruine, Kodiak beren Mascha en Leon.

Lees verder

Verdrietig Berlijn

De zoo in Berlijn rouwt vandaag na het overlijden van ijsbeer-welpje Fritz.

Het ijsbeertje was nog maar een paar weken in het buitenverblijf en overleed vier maanden na zijn geboorte. Gisteren werd Fritz weggehaald bij zijn moeder Tonja voor lichamelijk onderzoek. In het weekend vertoonde hij namelijk tekenen van ziekte.
Uit het onderzoek kwam naar boven dat het diertje een leverontsteking had, maar of dit de doodsoorzaak is, moet nog blijken uit autopsie. Mogelijk was er vanaf het begin al iets mis, want zijn tweelingbroertje overleed bij de geboorte. De dierentuin reageert verslagen. ,,We zijn sprakeloos, verdrietig en gedeprimeerd over dit nieuws,” aldus een woordvoerder van Tierpark. ,,Het is onvoorstelbaar hoe  de kleine ijsbeer onze harten heeft gestolen.”

Lees verder

Tierpark Jaderpark

jade-191116-f

Het was al een tijdje de planning maar mijn gezondheid gooide een aantal keren roet in het uitjes-eten. Vanochtend echter gingen Daphne en ik dan toch op pad, we haalden eerst Anita op en reden daarna de grens over richting Oldenburg. Tot mijn ontsteltenis blijken onze Oosterburen ook keien te zijn in het afsluiten van wegen maar een goed alternatief bieden ho maar. Ruim 1,5 uur reden we door allerlei gehuchtjes en streekjes en telkens weer vast te lopen. Na veel zoeken met maps op meerdere foons in combinatie met mijn tomtom kwamen we dan uiteindelijk toch om 12.30 aan in Jade ipv 10.30. Ook het beloofde weer bleef uit, droog en zon, ipv daarvan koude wind, amper zon en veel regen, grrrrrr
We begonnen dus maar aan een beker dampende thee.

jade-191116-b
Daarna het park in. Een behoorlijk gebied dat om en om gevuld is met grote speelplaatsen voor de kleineren en dierenverblijven. Achterstallig onderhoud was er wel maar verder zagen we alleen maar dieren die het enorm naar hun zin leken te hebben. Bizar is altijd weer dat in Duitsland de prijzen zo heel anders liggen dan hier in ons kikkerlandje. 21 euro waren we kwijt aan entree met zijn drietjes. Veel attracties waren gesloten vanwege het weer, evenals de restaurants in het park en de toiletten, maar goed daarover waren we bij binnenkomst geïnformeerd. Verbazingwekkend was ook wel het aantal dieren dat de kou en regen trotseerde en het prima naar de zin leek te hebben in het herfstweer. Veel dieren die we in Nederland toch in elke dierentuin wel onderdak aantreffen bevinden zich in op Duits grondgebied veelvuldig buiten. De dieren kiezen zelf overigens want hun verblijven bevatten zowel binnen- als buitendelen, alle deuren open zodat ze kunnen gaan en staan waar ze willen binnen de kaders van hun verblijfsoppervlakte.

jade-191116-c
Rond half zes kwamen we thuis en konden we de foto’s bekijken. Behalve dan de omleidingsellende en het tegenvallende weer was het een heerlijke dag. We hebben veel plezier gehad en na al die weken niet de deur uit te hebben gekund was dit 2e uitje, na Ciske de Rat vorige week, wel heel erg welkom. Gelukkig laten we ons zo door het weer beïnvloeden dus is dat geen obstakel. Tierpark Jadepark is een prachtige plek om een puur uur te vertoeven, ook met kinderen, echt voor elk wat wils. En voor de prijs hoef je het zeker niet te laten. We zijn dan ook voornemens om het komende voorjaar daarnaar terug te keren want we willen van een aantal attracties gebruik maken die vandaag buiten werking waren.

jade-191116-d
De volgende dierentuin die in Duitsland op ons agenda staat, datum moet nog geprikt dat dan weer wel, is Hagenbeck in Hamburg. Duitsland is groot dus dierentuinen genoeg om nog te ontdekken, heb een behoorlijk rijtje inmiddels en verheug me daar dan ook enorm op. En met het gezelschap van vandaag is elke locatie al goed want ondanks dat ik een oneven aantal niet zo snel zou kiezen kan het in dit geval prima!!

jade-191116-e
De foto’s, een compilatie van de mijne en die van Daphne kun je Hier bekijken.

30 dagen ~ 16

30-day-blog-challenge-nl-1Mijn mooiste vakantie:

Vakanties…. het woord alleen al bezorgt me de rillingen!
Ik verafschuw het woord minstens zo erg vanwege alle gevolgen ervan (en nee daarover zal ik maar niet uitweiden want dan lezen jullie hier morgen nog als jullie tenminste niet eerder van verveling al afgehaakt hebben) als van de herinneringen die ik eraan heb uit mijn jonge jeugd jaren.

Ik verafschuwde het al zo intens dat 2 opvolgende zomers, met een caravan op een camping staande met manlief in onze verkeringstijd eerder afgebroken werden omdat ik me totaal niet vermaakte. Daar en toen, zomer 1980, besloten we het nooit meer te gaan uitproberen. Nog steeds GEEN spijt van, manlief nog meer dan ik!

In maart 2012 vloog ik voor eerst ooit en vertoefde ik met dochter een week in een appartement van Trees op Gran Canaria. Was een fantastische week en dat kwam met name door het volplannen van de dagen aldaar om (letterlijk en figuurlijk) bij de pakken neer te gaan zitten door heimwee. Een week is dus te lang, doe ik dus niet zo snel weer. Waarmee dus hoogstwaarschijnlijk ook gelijk al vaststaat dat ‘verweg-bestemmingen’ geen haalbare kaart zijn en het maar de vraag is, en voorlopig blijft, of dat ooit zal veranderen.

In september 2012 ging ik met Niels en Anita 3 dagen naar Talinn (Estland) en doordat we de 4e dag heel vroeg ’s ochtends in Bremen landden werd er dus een Duitse dag aan geplakt. Die dagen waren weergaloos fijn!

In augustus 2013 stond Praag op de agenda, 4 dagen en wederom met Niels & Anita. Dat ging door een totaal onverwachte en levensreddende operatie van Anita niet door. Die locatie bezoeken met ons drietjes staat nog steeds op de agenda. Het is er nog steeds niet van gekomen omdat we teveel tegenslag hebben gehad, zowel Niels & Anita als ik. Maarrrr wat in het vat zit verzuurt niet!

In juli 2014 ging ik met Daphne  3 dagen naar Berlijn en in september 2015 zaten we samen in Brussel en omstreken. Helemaal goed.

Kortom, de “mooiste” vakantie… staat hierboven al beschreven en ik kan (wil) niet kiezen uit die 3.

Bovenal…. mijn meest ideale “vakantie” bestaat uit 2 dingen:
a) Het hele jaar door, wanneer ik maar kan, met de camera eropuit
b) Van september tot plm. maart zo vaak als ik kan in het theater bij Jeans.
Ik kan dus wel stellen dat ik veel langer plezier van mijn ‘vakanties’ heb dan zij die een hut vol ongemakken achter zich aan sleuren omdat het c[kr]amperen zogenaamd zo ontzettend leuk is… brrrrrrrrrrrrrrrr

Verlanglijstje minus 2

bremerhaven070916d
Morgen, donderdag zou ik met Anita naar Utrecht naar een zekere voorstelling in de Stadsschouwburg. Gisteren zat ze bij me op de bank en gaf ze aan daar niet zoveel zin in te hebben, dat trof want ik dacht er net zo over. Of we in plaats van donderdag dan morgen, vandaag woensdag dus, iets leuks konden gaan doen samen? Natuurlijk kan dat, antwoordde ik na overleg met manlief, waar wil je heen dan? Wetende dat er nog een aantal dierentuinen op mijn verlanglijstje staat (zie mijn lijstje HIER, waarvan ik Berlijn al kon afstrepen maar nu Bremerhaven dus ook), noemde ze daar eentje van. Oftewel “Zoo am Meer” in Bremerhaven. Ik pakte mijn tablet erbij, zocht het adres op, bekeer op een routeplanner hoelang het rijden zou zijn, zocht de website op om te achterhalen wat de entreeprijs zou zijn en tja met een zucht noemde ik nog iets anders. Geen punt toch? We nemen mijn auto mee maar jij rijdt, oké? Nou, aangezien Niels en Anita het merk auto hebben waarvan ik heel hebberig word, was dat natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd.

En zo kwam ze vanochtend de bocht om waarna ik bij haar instapte. We reden naar een supermarkt hier in de stad waar ze heerlijke, en supervers gebakken, broodjes hebben. Nadat die ingeslagen waren nam ik het stuur over en kroop Anita naast me op de bijrijdersstoel, op naar het oosten en de grens over. Nou is Duitsland helaas niet zo goed voorzien van een sluitend wegennetwerk als Nederland en toen we op zeker moment in een dorp reden ontstond er file, wegwerkzaamheden worden aldaar ook anders gedaan dan hier dus verloren we daar wel veel tijd. Even voor twaalven kwamen we dan bij de dierentuin aan. Eenmaal binnen verbaasden en verwonderden we ons over het formaat en de opzet van de dierentuin.  Het is een heel kleine dierentuin maar door het uitbreiden in de hoogte in plaats van in de breedte is het toch een mooi geheel. De dierencollectie is niet groot, het aantal dieren ook zeker niet maar toch is het park wel een bezoekje waard. Wij wilden er naar toe om dat 1 van onze Emmense ijsberendames, Lale, daar geboren is. Haar moeder leeft daar nog met een zusje van Lale die Lili heet. Die kom je op de foto’s dus ook wel tegen.

bremerhaven070916c
Een kleine 2 uur later stonden we weer buiten en enkele tientallen meters recht tegenover ons zagen we mensen een boot op gaan. We dachten dat het een rondvaartboot zou zijn en na kort overleg gingen wij ook even later die boot in. In plaats van dat het schip de stad invoer, keerde het en voer het naar de sluizen, we begrepen toen dat we de zee op gingen. Een vaartocht door de haven van Bremerhaven dus, Dat was zonder meer zeer indrukwekkend. Ik heb me staan vergapen aan die mega grote kranen die ogenschijnlijk moeiteloos, en op een verbazend tempo ook nog eens, containers van een schip afplukten of erop zetten alsof het niets was. Nou ben ik in mijn kindertijd opgegroeid in het gebied waar veel roll-on roll-off coasters werden gebouwd en te water gelaten, dus ik weet wel wat zo’n heel klein bootje in zich heeft aan kracht om zo’n mega groot container schip in de gewenste positie te krijgen maar toen ik dat vanmiddag weer met eigen ogen mocht aanschouwen was ik wederom behoorlijk onder de indruk.

Weer ruim 2 later stapten we de boot weer af en gingen het centrum van stad op zoeken voor een terrasje en koffie met wat lekkers. Dat lukt altijd prima in Duitsland want gebak maken kunnen ze daar als de beste. We kwamen nog een prachtige kerk voorbij ook, waar we ons even stonden te vergapen voordat we verder liepen. Op onze terugweg naar de auto kwamen we weer langs die kerk en toen stonden de deuren open. Er zou even later een soort van dankdienst starten. Op mijn vraag of we even binnen mochten kijken werden we zeer hartelijk verwelkomd door een aantal mensen. Een oudere dame vertelde dat die kerk in de oorlog gebombardeerd was geweest en dat daarbij het binnendeel compleet verwoest was en dus opnieuw opgebouwd naderhand. Via de foto’s zie je dat dus ook terug, en het zal jou vast net zo verbazen als ons om te zien hoe veel verschil er zit tussen de buitenkant van die kerk en de binnenkant.

bremerhaven070916b
Eenmaal terug bij de auto nam ik wederom de sleutels en het stuur ter hand en reeds huiswaarts. Op zeker moment zag Anita zonnebloemen en een ‘Selber schneiden und kaufen’ -bord. Dus ging de auto weer aan de kant, beide portemonnees werden op de kop gehouden en het kleingeld dat eruit rolde geteld. We gooiden dat geld in een doosje, pakten een mes en liepen het veld in en sneden het aantal zonnebloemen af waarvoor we betaald hadden. Met een vette glimlach want bij het geldpotje stond een bordje waarop stond: Nur bezahlte Blumen blühen am schõnsten. Oftewel, alleen betaalde bloemen bloeien het mooist. Rond 9-en reed ik de auto mijn parkeerplaats op, en nadat ik de bloemen in ontvangst had genomen en mijn spullen bijeen gegraaid namen we afscheid van elkaar en keerde Anita ook huiswaarts.  Mij 5 zonnebloemen staan over 2 vazen verdeeld op de eettafel want de stelen zijn zo dik dat geen vaas groot genoeg is voor alle vijf bij elkaar *glimlach*

Heerlijk zulke uitjes! Alles mag en niets moet. Mooi weer, prima gezelschap, iets nieuws bezoeken en ontdekken, meerdere uren rijden in mijn lievelingsmerk-auto. Luchtballonnen zien opstijgen. Een schitterende zonsondergang zien. 2 dingen van mijn verlanglijstje kunnen schrappen, 1) die ene dierentuin en het fotograferen vanaf een varend schip. Dat mijn foto’s vandaag verre van tevredenstellend zijn, mijn lijf weigerde goede dienst en de pijnstillers werkten pas veel later, toen de dag al bijna om was, drukt mijn pret niet. Het is zoals het is, maak me daar absoluut niet (meer) druk om want er zijn ergere dingen niet dan ja toch?! (Ik denk hierbij even aan het gezin dat zich ook op die boot bevond en waarvan de moeder zo overduidelijk een pesthumeur had dat ik ernstig medelijden met haar kroost had die de ene na de andere sneer over zich heen kregen en met harde hand werden gecorrigeerd, totaal overbodig ook nog eens in onze visie maar oké.)

smile