Zooz-Duitsland tagged posts

Ani-Pic-31-Zonparkiet

12

Ani-Pic – Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017

– 31

Thema 4 – 11 oktober 2017

 

Uit het Album van All-Wetter-Zoo in Münster van 19 september 2017

►meer~more

Weekend op rolletjes

22

Zondag… eind van de ochtend… alleen thuis en in een niet al te best humeur…
De naweeën van ruim een week geleden denderen nog door mijn lijf en die weerslag verstouwen kost energie, meer dan ik heb. Geduld is een schone zaak, zo zegt men… jammer alleen dat ik er niet rijkelijk van ben voorzien toen het ooit uitgedeeld werd…

Rolden er gisteren wielen door AquaZoo Leeuwarden met mij erachter…
Rolden diezelfde wielen vandaag in Tierpark Nordhorn maar met dien verstande dat ik er niet achter liep maar er tussenin zat. Niet dat dat op mijn agenda stond maar er kwamen 2 mensen binnenvallen die natuurlijk getuige waren geweest van mijn tegenvaller op 22-9 en die ook wisten dat ik vandaag het grootste deel van de dag alleen zou zijn. Dat alleen zijn lijkt dan prettig maar is een illusie en dus is afleiding beter ook al vergt dat fysieke inspanning waarvoor geen energie is. Dus werd de rolstoel achter in de kofferbak geladen en eenmaal ter plaatse werd ik erin gezet en gerold.

Nou komen wij met regelmaat in Nordhorn maar zo druk als dat het er vandaag was hadden wij nog nooit meegemaakt. Het personeel in het restaurant in het park rende zich de voeten onder hun benen vandaan. Even vriendelijk en gastvrij als altijd namen ze wel de tijd voor hun gasten en in een gesprek met ons vertelden ze ook dat ze niet snapten waarom het zo ongelofelijk druk was, dat hadden ze zelf ook nog maar zelden mee gemaakt en al helemaal niet zonder een bekende aanleiding.

De dieren lieten zich gelukkig evengoed niet van de wijs brengen en lieten zich de vele aandacht, zoals altijd, gezellig aanleunen. Het is een genoegen toe te mogen te kijken hoe vele kinderen op en top genieten van ‘Streichelkeiten’ (geknuffel) met de vele dieren.
Eén, werkelijk te idioot voor woorden, voorval raakte me het meest en verre van positief. In één van de volières stond een man met zijn dochters, blij als een kind dat een grasparkietje op zijn handen was gaan zitten. (Je kunt namelijk bij de ingang voer kopen en ettelijke dieren in het park voeren).. Op zich tot zover oké…tot ik echter in de gaten kreeg dat dat walgelijk heerschap de vogels zijn pootjes tussen duim en wijsvinger geklemd hield, de vogel begon te fladderen om los te komen en toen dat niet lukte begon hij met zijn snavel de vinger van de man te bewerken, tot bloedens toe. Anita tikte hem aan en ik maakte een scherpe opmerking waarbij mijn ogen vuur spuugden. Hij grijnsde onnozel en liet los, het arme diertje wist niet hoe snel het zich uit de voeten (vleugels) moest maken (vliegen). En zo iemand moet kinderen opvoeden? Ik mag lijen dat die vinger zo’n ontsteking oploopt dat de hele hand geamputeerd moet worden, wat een ontzettende randdebiel!!!

Buiten de volière namen we pauze om weer tot bedaten te komen. In een opgefokte bui de volgende volière in is niet goed want dieren bespeuren zulke onrust meteen.

Aan het eind van de middag bezondigden we ons aan wafels met warme kersen, vanille-ijs en slagroom alvorens we met de auto weer huiswaarts tuften. Rond 18.30 was ik weer thuis en kon ik de foto’s bekijken. Heb helaas niet al te stabiele handen gehad vandaag maar enkele foto’s zijn best leuk geworden.  Een extra verrassing van vandaag waren de talrijke paddestoelen die her en der in het park te vinden waren. Ik wilde al hier in de buurt op pad op paddestoelenjacht maar daar is het nog niet van gekomen door allerlei omstandigheden.

Al met al dus een weekend op rolletjes met vele leuke foto’s als herinnering.

►meer~more

Achter-de-foto-7

18


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

28 september 2017 – 7

Bijdrages van:


Wat in Nederland in geen enkele dierentuin mag, mag in enkele Duitse dierentuinen wel… Olifanten voeren!! Niet dat ik dit wist maar toen ik erachter kwam was ik zeer aangenaam verrast! Deze foto van deze week maakte ik eerder dit jaar in All Wetter Zoo Münster tijdens ons (van Daphne en mij) bezoek aldaar op 24 maart 2017.  Dit was niet de eerste keer dat ons dit gebeurde maar de 2e keer. De 1e keer vond een week daarvoor plaats op 17 maart in Tierpark Hagenbeck te Hamburg, waar ik HIER over schreef.

Deze foto herinnert mij aan het rijtje olifantenkoeien die rond voedertijd bij hun omheining stonden om het publiek te ‘begroeten’. Zo ontzettend dichtbij dat je ze kon aanraken, dat kon en dat mocht en dat gebeurde dus ook. Grappig was dat elke olifant de slurf op één van de kabels legde en op zoek ging naar mensen-handen waarin iets lekkers zat. Werd er maar 1 deel van de slurf gevuld liet betreffende olifant de slurf simpelweg liggen, wachtend op de vulling voor het 2e deel.

Ik weet niet wat ik verwachtte te voelen, iets zachts of juist niet, maar de aanraking met een olifantenslurf heeft veel indruk op mij gemaakt en in Münster was ik dus ook aangenaam verrast dat dat een week na Hamburg weer toegestaan was. De slurf is heel harig, veel stoppels etc maar ook erg zwaar merkte ik wel. Je merkt dat de slurf helemaal gevuld is met spiertjes en dat die knoeterhard zijn, het contrast in hoe zachtaardig zo’n reus dan iets lekkers van je aanpakt, hoe flexibel dat vingertje in die slurf is verbaasde me echt. Kortom, het waren ervaringen die ik nooit meer zal vergeten.
Daarbij zijn zowel Hagenbeck Hamburg als All Wetter Zoo Münster niet alleen zeer grote dierentuinen maar ook nog eens heel mooie, een bezoek absoluut waard en als je er dus heen gaat, trek er gerust de hele dag voor uit want anders kom je tijd te kort!!

►meer~more

’t Wordt mooi weer, dusse…???

18

Zo ongeveer was de vraag die ik gisterenmiddag gesteld kreeg toen het illustere duo van enkele kilometers verderop hier op de bank was geploft. Ze weten natuurlijk als geen ander wat mijn favoriet uitje is en dat het mij evenmin boeit hoeveel kilometers ik dan daarvoor moet rijden. Ik was er natuurlijk wel voor te porren! “Welke dierentuin dan?” was mijn wedervraag, waarop het antwoord: “Eentje die wij nog niet kennen is wel leuk toch?” waarop ik repliceerde: “Dat wordt dan vroeg opstaan want Münster is 2 uur en een kwartier rijden als we geen ontophoud krijgen, én ik heb natuurlijk wel mijn verplichtingen op mijn 2e adres, die mogen niet in het geding komen…”

En zo werd een tijdsplanning gemaakt en was de afspraak vastgezet.
Vanochtend in alle vroegte stond ik dus bij hen op de stoep en na een bakkie leut vertrokken we zuidoostwaarts. En ja hoor, oponthoud, ook de Duitsers weten van wegopbrekingen en zij weten ook verrekte goed van geen omleidingen aanduiden…. grmbl… Een half uur later dan gepland waren we er uiteindelijk dan toch. Eenmaal binnen begonnen we naturlijk met koffie en wat lekkers waarna we aan de wandel gingen, de jas nog wel aan maar die ging enkele minuten later al weer uit en is ook niet meer aaan geweest. Gelukkig onthoud ik de layout van een dierentuin altijd goed ook al ben ik er nog maar 1x geweest en dus wist ik hoe er gelopen moest worden. De dag vloog om en al snel was het de hoogste tijd om de auto weer op te zoeken, nog even snel de binnenstad in om een ijsje te scoren en toen de autobahn maar weer op, we wisten immers van de wegopbrekingen en onaangeduide omleidingen?!

Precies zoals ingeschat leverde ik het duo om 18.45 thuis af en was ik zoals altijd, om 19.00 uur op mijn 2e adres. Aldaar het nodige gedaan en uiteraard verteld over de heerlijke dag onder het genot van een bakkie leut. Daarna meneer in bed-gaan-gereed-stand achtergelaten en huiswaarts gekeerd waar ik de boel uitpakte en in mijn eigen slaaptenue op de bank kroop en met de foto’s én dit blogbericht aan de slag ging.

Het is zo’n prachtige dierentuin…en zo ontzettend groot. De naam is heel goed gekozen want All-Wetter geeft aan dat je er altijd terecht kunt ongeacht het weertype. De dieren hebben allemaal schitterende en zeer ruime verblijven, er wordt heel veel aan verrijking gedaan, ze hebben bovendien de vrije keuze in het binnen blijven of naar buiten gaan. Nou is het voor ons vanaf Assen dus 2 uur en 15 minuten rijden. Het park is ze groot dat je, als je alles wilt zien en je daarbij niet wilt haasten het zeer verstandig is er vroeg in de ochtend te zijn want je hebt die tijd echt wel nodig. Nou hebben wij ons niet echt gehaast maar ik heb natuurlijk wel de klok in de gaten gehouden. Als ik geen verplichting zou hebben gehad waren we er later vandaan gegaan. We hebben nu bijv. het aquariumgebouw overgeslagen, simpelweg om tijd te winnen.

Hoe dan ook… het was weer een schitterende dag waarop het genieten volop centraal stond naast, natuurlijk, het fotograferen. Zowels Niels’ camera, als Anita der fooncamera als mijn camera hebben veelvuldig geklikt. Mijn FOTOMAP bevat 270 foto’s… Niels heeft me beloofd de zijne nog te sturen dus die zal ik in een 2e map ook toevoegen zodra ik ze binnen heb en hebben kunnen uploaden.

UPDATE: 20-09-17: 18.00 = Foto-Map van Niels

►meer~more

Ani-Pic-25-Luiaard

12

Ani-Pic
Foto-Uitdaging bij Daphne
Start: 1 maart 2017
– 24
Thema 16 – 23 augustus 2017
Luiaard

Foto uit Album vanTierpark Nordhorn op 29 mei 2017

►meer~more

Zoektocht

14

Loop ik afgelopen vrijdag met Anita en Marja in NaturZoo Rheine worden we vergezeld door talrijke vlinders die we in het hele park in groten getale tegenkomen.
Enkele Kleine Vosjes maar ook veel Dagpauwogen. Op een zeker moment spot ik een Koolwitje, nou zie ik die maar heel zelden, laat staan stil zittend op een bloem en lang genoeg om te kunnen fotograferen, blijf ik staan. Verstijfd als het ware in de hoop dat ze gaat zitten op de vlinderstruik waar ik op dat moment naast sta zodat ik een kans krijg, en kan benutten, om haar te fotograferen.
En zo waar dat lukt ook nog, ikke blij natuurlijk!
Ik laat de camera weer zakken en net op dat moment vlindert mij iets oranjes voorbij. Zonder me te verroeren volgen mijn ogen het en zien dan luttele seconden later dat het een vlinder is die op dezelfde struik een plekje inneemt.

Nou ken ik onderhand vele vlinders, de meesten niet bij naam maar wel bij uiterlijk, maar kon me niet herinneren deze ooit eerder gezien te hebben, én dat terwijl menig dierentuin tegenwoordig wel over een vlindertuin beschikt… maar toch. En zo begon dus een zoektocht want ik had al eens eerder ontdekt dat het best moeilijk is een vlinder die je gezien hebt terug te vinden op het internet als je de naam wilt weten.
De zoektocht boekte resultaat want zopas vond ik dan eindelijk de naam: Gehakkelde Aurelia. Wie dit verzonnen heeft weet ik niet maar ik had me een mooiere naam kunnen voorstellen ;-) Hoe dan ook, deze vlinder en diens naam zal ik niet meer vergeten, misschien was dat nou juist wel net de opzet van de naamgever?
Wie zal ’t zeggen.

►meer~more

Fuuurrrrrliieeefffttttttt

18

Anita heeft deze dagen een logee… haar ex-schoonzusje Marja, die ik natuurlijk ken en met wie ik ook prima door één deur kan. We waren alledrie echt toe aan afleiding na vele dagen (zo niet weken) vol zorgen en stress en andere ballast dus planden we een dagje dierentuin, waar we alledrie dol op zijn. Onze keuze viel op de Duitse dierentuin Naturzoo Rheine. dat op zo’n 150 km van Assen af ligt. Anita en ik waren er in maart al, toen onze 1e keer en dat bleek een zeer aangename verrassing want niet alleen liggen de prijzen beduidend lager in Duitsland, het is ook nog eens een prachtige dierentuin met zo’n 100 verschillende diersoorten.
Een park dat alleszins zeer de moeite waard is.

Nou wil het geval dat Marja een logeetje heeft, een 4-voeter, een dwergschnauzer, superlief en die had ze dus bij zich. Ik ben, zoals jullie wel weten, niet echt fan van honden in een dierentuin omdat de dieren er altijd op reageren  maar vandaag leverde dat toch wel komische taferelen op zo her en der. Niet alleen met andere bezoekers die met honden liepen maar ook bijv. de leeuwenaapjes. Ze waren reuze nieuwsgierig naar dat 4-voetertje voor hen en leken het zelfs leuk te vinden.

De Kaapse Grielen waren minder gecharmeerd, het mannetje hipte behoorlijk opgewonen heen en weer en wist een ander mannetje te alarmeren die hem ook bij ging staan, terwijl de vrouwtjes zich achter hen schaarden, in een verdedigingspose. Dat kon Anita met haar foon filmen terwijl ik het geluk had er mooie foto’s van te maken.

Zie filmpje van Anita:

Met regelmatige pauzes liepen we zo op ons gemakkie de zoo door. Deze zoo staat niet alleen bekend om de zoo zelf maar minstens zo vanwege het klooster en de tuinen die daarbij horen, de zoo bezet er maar een deel van. De plek in Rheine staat met name bekend om hun zoutwinning en dat is ook zeer indrukwekkend om te bekijken. Je kunt dat zout daar ook kopen om mee te koken bijv. De dame in het winkeltje had ook gezelschap van een huisdier, haar hond. Een reus, een Ierse Wolfshond, weliswaar een klein uitgevallen exemplaar maar toch nog eentje die hoog genoeg was om tot haar heupen te komen en zij was iets kleiner dan ik, zo plm. 1.75. Marja schoot in de lach toen ze mij bezig zag met dat dier, ‘die is verliefd’ grinnikte ze het uit, ik kon dat niet ontkennen, integendeel. De eigenaresse, duidelijk net zo gek op haar hond als dat ik op de mijne ben vertelde maar wat graag het eea over haar hond.

De dag vloog voorbij en ondanks dat we er toch al vroeg waren was het al ruim avond toen we weer vertrokken. Het weer was ons prima gezind geweest, af en toe wat regen maar slechts heel kortdurend. Heerlijk geluncht ook, aan het eind van de middag nogmaals koffie met gebak en ijs. Superfout natuurlijk maar ja af en toe mag je jezelf best wel even kietelen toch, en ja natuurlijk had ik mijn escape-pilletjes bij, Anita ook.

Even na half acht stapten we mijn huis weer binnen om nog een bakkie koffie te drinken. Nou waren de dames vanochtend al binnen geweest dus hoefde ik ze niet nogmaals voor de giga puinhoop te waarschuwen. Ik kreeg echter een super verrassing toen ik binnenkwam want de kamer was, voor zover mogelijk, al opgeruimd en de helft van de woonkamer is al klaar. Manlief is een week bezig geweest om de muren schoon te krabben en van alle behang te verlossen. De gaten gevuld etc en vandaag dus 2 muren met structuurverf gedaan, het plafond gewit dus ik was helemaal verrukt. Nadat we koffie gedronken hadden vertrokken de dames weer en ging ik aan de slag mijn hoek weer in te richten. De eettafel is dus weer verlost van diens ballast *glimlach*. Ik ben helemaal happy. Had een geweldig leuke dag en zo thuiskomen vergroot de feestvreugde natuurlijk behoorlijk.

De kleren uit, comfortabel pakkie en en op de bank. Mentaal zit ik helemaal perfect in mijn velletje maar het lijf is moe, ja duhuh, maar dat geeft niet dat werk ik wel weer weg door nu de fysieke rust te pakken.
Echt een dag om in te lijsten!!

Mijn handen waren heerlijk stabiel vandaag en ik kwam dan ook met 215 foto’s thuis waar 200 van overbleven…
Wil je die bekijken? Klik dan ►►► HIER ◄◄◄

►meer~more

Ani-Pic-16-Walrus

18

Ani-Pic Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017

– 16

Thema 14  –  32  juni 2017

Uit het Foto-Album van Hagenbeck-Hamburg 17 maart 2017

►meer~more

Ani-Pic-15-Lama

24

Ani-Pic Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017

– 15

Thema 7 – 14 juni 2017

 

Uit het Foto-Album van Nordhorn 22 april 2016

►meer~more

Zó je dag (niet) hebben

16

33 jaar al… wat een tijd…en waar is die tijd gebleven? Toen, 1984, beiden amper getrouwd en nog niet droog achter de oren, ook al dachten wij toen van wel natuurlijk, werkzaam bij hetzelfde bedrijf. Ontmoetten elkaar op de werkvloer van ons beider nieuwe werklocatie nadat we beiden overgeplaatst werden vanuit diverse locaties van dat bedrijf in de stad, Groningen om precies te zijn, naar een lokaal kantoor in een dorp, Hoogezand om precies te zijn. Ik woonde zo’n 3 km ten westen van dat kantoor en zij amper 1 km ten oosten.
Wat is er veel veranderd sindsdien. Zij scheidde, huwde en scheidde, en huwde, vandaag nog met een vette grinnik: “3x scheepsrecht toch?” bevestigd. Wetende, én in haar stem ook duidelijk horende, dat ze nu super happy is. Inmiddels woont zij al weer bijna 30 jaar in het westen. Ik werk al 12 jaar niet meer bij dat bedrijf, zij nog steeds wel, zij het dan op een behoorlijke afstand van haar woonplek. De vele, nog steeds gaande, veranderingen hebben haar werkplezier niet vergroot, integendeel. Ze is aan het solliciteren en ik duim natuurlijk voor haar mee dat ze een andere functie mag gaan uitoefenen. Een functie die de toekomst schijnt te hebben en dus nog volledig in ontwikkeling is… ik hoop het zo voor haar!
Hoe dan ook…  we proberen minimaal 1x per jaar maar liever vaker natuurlijk, samen wat uurtjes te spenderen, die data worden dan ook vaak al ver van te voren geprikt. Helaas moest het een paar keer verschoven worden vanwege mijn gezondheidsperikelen maar vandaag kon het dan eindelijk toch doorgang vinden.


Haar vader, al jaren weduwnaar, woont nog steeds in onze ‘oude’ woonplaats,  met zijn nieuwe levensgezellin. Sjoukje was er gisteren naar toe getreind en ik zou haar daar vanochtend oppikken. Wat we vandaag gingen doen mocht ik bepalen, zij wilde het niet weten. Ze was expres naar het noorden gekomen opdat ik niet zovele kilometers zou hoeven rijden in mijn uppie.  Ik had een aantal plannetjes gemaakt en welke het precies zou worden en hoe het precies zou verlopen hing af van oa het weer en natuurlijk de tijd, die vliegt immers altijd sneller dan je denkt, vooral als je het naar je zin hebt? Aangezien er morgenochtend weer vroeg uit de veren gesprongen, nou ja met deze temperaturen zijn het hooguit lakens, moet worden vanwege de werkverplichtingen wilde ze niet al te laat thuis zijn, logisch toch!  Ik wilde daarentegen niet dat zij nog vanuit het noorden vele uren moest treinen inclusief overstappen. Was even een gepuzzel want ja ik reis niet met het ov dus weet er niets van. Uiteindelijk besloot ik haar in Zwolle af te zetten zodat zij ‘maar’ 2 uurtjes zou hoeven treinen, rechtstreeks naar CS Den Haag, wat vervolgens voor mij betekende dat ik dan nog 3 kwartier in mijn uppie moest tuffen. 2x 3 kwartier op 1 dag is genoeg voor mij, zeker met dit weer! Toen ik om half zeven binnenstapte was mijn pijp wel leeg, dus ik vloog met verzamelde moed/kracht snel onder de douche door en dook op de bank alwaar manlief al een bak thee had neergezet.


Al met al vlogen in totaal 340 kilometers toch wel onder mijn auto door vandaag, waarvan dus 127 in mijn uppie. Ik had zaterdag in Duitsland mijn tank al gevuld en aangezien mijn auto op Duitse benzine veel zuiniger rijdt, én het daar al snel tussen de 20 en 30 cent per liter goedkoper is, snappen jullie vast wel waar ik vandaag tankte *grijns*. Het was een zalige dag, totaal relaxed een dierentuin in waar ik graag vertoef en de weg op mijn duimpje ken inmiddels, Sjoukje genoot ook volop mee. Het enige dat we samen als een ‘probleem’ ervoeren was de hitte. De zon scheen ongenadig en hoge luchtvochtigheid deed daar een schepje, zeg maar gerust SCHEP, bovenop. GodZijDank heb ik arko *glimlach*, die moest dus ook beide ritten volop aan de bak. Een ander ‘probleem’ had zij niet maar ik wel, hoogstwaarschijnlijk ten gevolge van die hitte en humiditeit verkrampten mijn handen om de haverklap en kon ik dus veel foto’s weggooien bij ’t nakijken. Ook de belichting kreeg ik maar niet zoals ik het graag wilde maar goed, er bleef nog een aantal over dat ik wel tonenswaardig vind, als je die wilt bekijken klik dan ►►►HIER◄◄◄ Die 2 minpuntjes neem ik van ♥-e voor lief want zo’n dag als vandaag is er eentje met een gouden randje, past perfect in mijn koesterdoosje. Vriendschap; de echte, de pure, is immers onbetaalbaar. Ik koester het én haar natuurlijk ook *glimlach*. Rijk mens ben ik toch!!

►meer~more
Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017