Thee-Label-Vraag op Maandag

 

nr. 28

 

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Welke taal zou jij willen leren?”

Dat zijn er veel maar de 2 die samen op de 1e plaats staan zijn het Hebreeuws en het Latijn.

Hoe die wens ooit ontstond weet ik echt niet maar als kind al was ik altijd zeer geïntrigeerd door taal. In het dialect opgevoed had ik de meeste moeite met het Nederlands. Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat ik als kind al vaak zei: “als ik later groot ben en kinderen krijg zal ik Nederlands tegen ze spreken” en dát heb ik ook gedaan want ik wilde hen niet de moeilijkheden bezorgen die ik zelf ervaren heb.
Ik deed examen Mavo-4 in 1979, in die tijd mocht je maar examen doen in 6 vakken en op de Mavo waren slechts 4 dat vond ik toen, nog steeds, zo zonde! Ik heb ‘iet-wiet-waait-weg’-spelletje gedaan met mijn schooldecaan om de 2 vakken te kiezen waarin ik examen zou doen om het lijstje van 6 compleet te krijgen. Ben uiteindelijk met 4x een 9 en 2x een 8 geslaagd maar dat ging wel met heel veel bloed, zweet en tranen gepaard.
Dat even terzijde.

Het Hebreeuws en het Latijn zijn talen waarin de bijbel oorspronkelijk geschreven werd. Tijdens mijn studie theologie groeide mijn interesse voor die 2 talen nog meer. Waarom heb je het dan nog niet gedaan, hoor ik jullie denken, tja waarom eigenlijk niet… Er was altijd wel iets anders dan ‘belangrijker’ (b)leek. De tijd ontbrak, de financiële middelen eveneens maar mijn mentale gezondheid, of beter gezegd het falen daarvan, was denk ik wel de grootste oorzaak. De laatste tijd denk ik er steeds vaker aan weer een studie op te pakken, misschien wel omdat ik mentaal gezonder wordt de laatste maanden? Mijn hoofd is rustiger en ik ben meer en meer in balans….

Daarnaast ben ik natuurlijk enorm leergierig/nieuwsgierig en heb ik, mede door mijn studie theologie, heel veel vraagtekens bij de huidige vertalingen van de bijbel. Ik zou het zo ontzettend graag in de oorspronkelijke talen willen lezen om te kijken wat men toen schreef en hoe men toen tegen het alles omtrent religie aankeek.

Ach een mens mag wat te wensen overhouden… wie weet komt het er ooit nog eens van…