’t Zand oaf ~ ’t Kloi op

Na een nacht om niet over naar huis te schrijven belandde ik aan het eind van de ochtend totaal brak op de bank. Manlief keek me aan en zei: ‘schoit mie mor lek zeker?’ “krek” met een aanvulling die ik maar niet ga herhalen om jullie niet de goede (humhum) indruk die jullie van me hebben te verstoren.  Even later bliepte mijn foon… Anita: “We gaan wandelen op ’t Boomkroonpad, wil je mee?” ehhhh ‘nou nee, tuurlijk niet zeg want ….’ En zoals zo vaak werd dat niet geaccepteerd en kwamen ze even later toch om mij letterlijk en figuurlijk zwaar bepakt het huis uit te slepen.


Eenmaal in Rolde en uit de auto hoorden we een lawaai van jewelste, het zag er eveneens zwart van de mensen. ‘iets te doen hier zeker?’ … ja dus. “Carvingcup 2017”. What the hell is? Bleek even later dat we er middenin vielen, neus in boter not, een wedstrijd tussen mannen, sommigen stoerder dan de andere qua uiterlijk, die zich met zaagmachines over een boomstam bogen om daar de mooiste kunstwerken uit voort te toveren. Ik maakte zo haastig als ik kon enkele foto’s en liep snel verder, al dat lawaai was toch echt wel ff teveel voor mijn stormend kokend hoofd.

We kozen de kortste van de aanwezige routes omdat we maar een korte tijd beschikbaar hadden, Anita moest namelijk om 3 uur op haar werk zijn, dat zich op een steenworpafstand van Rolde bevindt. Heerlijk, zalig weer, frisse bries, mooie omgeving en veel meer. Ik probeerde het in me zuigen als was ik een spons maar helaas lukte dat niet helemaal door de zware zwarte deken die mij omhuld gevangen hield. Bewegen is goed voor lijf en geest dus dat goede van deze dag had ik in ieder geval te pakken toch? Enige tijd later waren we terug bij de auto, lieten enkele km’s verderop Anita uit en wensten haar een fijne werkdag waarna Niels en ik de reis voortzetten. Eerst terug naar huis, Niels wilde zijn fototas halen en nadat we samen een bakkie hadden gedaan stapten we weer de auto in. Het zanderige Drentse grond af en het Groninger klei op. Ons doel? Een vissieeeeee, ja duhuh, what else?. Via een mega mega omweg reden we door de kleinste gehuchtjes en bleek dat ik in mijn geboorteprovincie toch nog steeds aardig de weg weet.ook al is die kennis onderhand aardig gehavend, gezien de wijzigingen die we tegenkwamen. Gaandeweg begon de deken om mij heen te verslappen en kon het licht doordringen, klaarde het op… hè hè hè!!!

We kwamen onderweg een minuscuul kerkje tegen met een groot bord ervoor ‘open’ en dus was onze nieuwsgierigheid gelijk gewekt. De auto aan de kant en het kerkje in alwaar bleek dat een kunstenares daar een deel van haar werk exposeerde, mooie werken ook, en leuke gesprekken eveneens. zo maar een cadeautje op een zondagmiddag. We reden weer verder en veel tijd later kwamen we dan aan bij onze ‘favoriete visleverancier’.  We bestelden het menu en even later zaten we heerlijk te smikkelen en te smullen. De avond was al ruim gevallen toen we daar weer vertrokken en via een minder mega omweg kwamen we rond 9-en weer hier thuis aan. Nu zit ik fysiek dan wel enorm vermoeid en Meneer Pijn laat zich ook behoorlijk gelden maar heej wat kan ’t boeien, ’t koppie is weer een stuk helderder, de tranenbuizen ruimschoots doorspoeld, de tranenvoorraadzakken leeggeknepen en dat is me beduidend meer waard.

Echt, zonder te overdrijven kan ik wel stellen dat het leven me gestolen mag worden, het zal me een worst zijn werkelijk waar  maar momenten zoals vanmiddag zijn eveneens onbetaalbaar en daar kan ik God Zij Dank daardoor dan wel weer heel veel dankbaarheid voelen.

Foto’s ……► ► ► HIER ◄ ◄ ◄

Tags: ,

14 Responses to “’t Zand oaf ~ ’t Kloi op”

  1. petergreyphotography 7 mei 2017 at 22:29 #

    Nou, onze provincie is wel weer volop vastgelegd :-) Waar eet je je visje? Lauwersoog?

  2. fietszwerver 8 mei 2017 at 07:26 #

    mogge Melody
    ik zag al een bord met o.a Winsum er op , dus je had al aardig wat klei onder de wielen gehad hihi
    maar het vissie smaakte goed en een lekkere afsluiter van deze dag , die wat naar begon , maar uitmonde in en pracht
    ja er zijn van die dagen dat je denkt , laat maar , en dan is er een mooi klein moment en sta je weer midden in het leven
    geniet de dag

    • Melody 8 mei 2017 at 11:33 #

      Mogge Karultjuh

      Haha ja dat was slechts 1 van de vele die we passeerden. Ja hoor, geen probleem toch? ;-)

      Zo is het maar net de simpelste dingen kunnen het meest waardevol zijn.

      Doenewe maar weer, toch?

  3. Kakel 8 mei 2017 at 13:49 #

    Zo is er iedere dag wel iets de moeite waard; je moet het alleen wel willen/kunnen zien. En soms is een dag gewoon kut. Mag ook!
    Maar deze is weer goed afgelopen(-: Gouden vrienden heb jij!
    Knuffel ♥

    • Melody 8 mei 2017 at 15:09 #

      Klopt…. moeten? Nee dat moet niet, dat mag… willen? Ja graag maar niet ten koste van alles… nou precies en gisterenmorgen met de nacht ervoor waren gewoon 3werfkut

      Ja nou en of! onbetaalbaar.

      knuffeeell xxxx

Voel je vrij & musiceer naar ♥-elust met mij mee... Please feel free to share the 'music' in your ♥ with me

%d bloggers liken dit: