Stoppp!!! – 23 sept

Had ik vorige week een aantal kaartjes voor De Apenheul gescoord voor een prikkie kwam het er pas vandaag van om ze te gaan gebruiken. Rond 8.30 zat bij Anita en Niels aan de koffie waarna Niels naar zijn werk ging en Anita en ik in de peugeot stapten en richting Apeldoorn tuften. Rond kwart over tien parkeerden we de auto en liepen we door het entree van het park naar binnen, gelijk het restaurant in natuurlijk want ja we waren wel toe aan koffie.

apenheul230916
Gek genoeg herkende ik zo goed als niks…. best wel vreemd eigenlijk want ik ken (bijna) alle dierentuinen in Nederland toch behoorlijk op mijn duimpje waaronder ook dit park. Toegegeven ik was er aan paar jaar al niet meer geweest… En hoe verder we het park inliepen des te meer leek alles totaal onbekend voor me. Tot op zeker moment we op een terras plaatsnamen en ik pauwen zag lopen, toen schoot me een herinnering te binnen. Een tweede herinnering kwam boven drijven toen we op de bankjes plaatsnamen bij het Gorilla-verblijf om een voederpresentatie bij te wonen. Verder herinnerde ik me helemaal niets van het park. Wat een prachtig park is het geworden, ik heb enorm genoten van alle dieren daar en de ruimte, én privacy, die de dieren allemaal hadden. Zo de moeite van het bezoeken waard dus!!

Verder maar weer…. het ene na het andere mooie diertje vloog, soms rakelings, langs ons heen. Het was wel duidelijk, de mensen waren niet de enigen die van het mooie weer genoten. Het was niet zo heel erg druk in het park en in die zin was het dus prima te doen. Toen we uiteindelijk bij de uitgang kwamen vroeg Anita mij of ik Orang-oetans gezien had… nou nee dus! Met een ‘die wil ik eigenlijk wel nog ff gaan zien…’ keek ze me vragend aan en dus keerden we om en liepen de hele route nogmaals. Tijd hadden we immers aan onszelf. Voor mij was dat weer een bewijs van hoe goed het met me gaat op fysiek gebied, zo’n groot park 2x lopen was normaliter absoluut onmogelijk geweest.

Even voor sluitingstijd liepen we het park uit, haalden de auto op en gingen richting huis. Eten? Ohja, dat moest natuurlijk ook nog. Bij Zwolle is nog niet zo lang geleden een Van der Valk hotel gebouwd en ik had daar al een paar keer gegeten dus ik wist dat het daar goed was en zo werd dat dus onze eet-bestemming. We kregen een uiterst vriendelijke jongeman aan onze tafel en ik legde uit dat we graag wilden eten maar dat het essentieel was dat er rekening gehouden werd met een aantal allergieën. Die knul heeft zich werkelijk de benen onder zijn lijf vandaan gelopen om er eigenhandig in de keuken getuige van te zijn dat er met die allergieën rekening gehouden werd. Op en top service waarvoor we hem uiteraard hartelijk bedankten. Op het moment dat ‘desserts’  aan de orde kwam was hij weer enorm attent en alles zo gedetailleerd mogelijk uit te leggen en zelf in de keuken aandacht te houden bij het eerder genoemde ‘probleem’. Terwijl Anita van haar dessert zat te genieten, zeg maar gerust S M U L L E N… kwam diezelfde ober ineens aangehold. “STOP!” zei hij resoluut toen hij bij onze tafel stond… U heeft het verkeerde bordje gekregen, het spijt me verschrikkelijk….  Gelukkig was het foute product op dat bordje nog niet echt als zodanig herkend maar ook niet aangeraakt… en hij verdween weer met dat bordje om even later met een nieuw dessert, dat wel veilig was, terug te komen. Hoezo service? Beter kon niet. Nou ben ik als geboren en getogen Nederlandse niet zo van de ‘tip-geverij’ … maar bij het afrekenen maakte ik deze keer natuurlijk met liefde een uitzondering.

Rond half acht kwamen we Anita’s huis en nadat ik afscheid van haar (en haar auto (grinnik) had genomen stapte ik in mijn eigen auto en reed naar huis waar ik, zoals altijd, hartelijk verwelkomd werd door 2 onstuimige 4-voeters en manlief die op dat moment met koffie uit de keuken kwam. Na de camera ontdaan te hebben van de sd-kaart, de batterijen weer aan het stroom gelegd hebben, mijn kleding verwisseld voor een meer comfortabele outfit kon ik op de bank gaan zitten, voetjes omhoog, koffie drinken, peukje der bij, de foto’s selecteren

Wat is het toch heerlijk thuiskomen zo… te meer daar ik fysiek nu lang zo verrot niet ben als dat altijd wel het geval was, dat scheelt een hele slok op een borrel. Ook mentaal is deze dag heel goed gegaan, ik heb me nergens aan gestoord in dien mate dat ik dreigde de mist in te gaan. Heerlijk om te beseffen dat het ook op een heel ontspannen wijze kan gaan! Dat ik daar heel blij mee ben snappen jullie natuurlijk wel toch?!

Foto’s HIER

2x Akkoorden op - Chords on “Stoppp!!! – 23 sept

  1. Heerlijk eerst even van je foto’s zitten genieten, alle bekende plekjes en alle bekende dieren met een glimlach bekeken. Ze waren trouwens echt actief zeg, want ik zag soorten voorbij komen, die meestal hoog in een boom blijven zitten en het daar wel goed vinden :-) Leuk!!
    En dan gaat het dus echt goed met jou, als je ook weer helemaal terug hebt gelopen. En ja, de oerang-oetans zitten op een zij pad, wat mensen vaak missen, jammer eigenlijk, want het is zo’n mooi stel.
    minoesjka2 componeerde ~ composed Lezen 17.16My Profile

  2. Fijn dat ik jou daarmee mocht plezieren.

    En ja ze waren inderdaad behoorlijk actief, allemaal…. de enigen die niet echt veel in beeld wilden komen waren de witwanggibbons…. de blonde had een jonkie (van 3 sept) en hield zich wat afzijdig, de zwarte iets minder maar toch ook wel.

    En ja gelukkig gaat het stukken beter dan nog niet zo heel lang geleden….

    Die orang-oetans waren geweldig inderdaad..
    Melody componeerde ~ composed Brug ~ 25 septMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge