♪ Z i e n ♪·Trips

Aapies kijkuh

Een paar keer per jaar ga ik met vriendje Thom een dagje dierentuin doen. Vandaag was weer zo’n dag en onze keus was deze keer gevallen op Apenheul in Apeldoorn. De weergoden waren ons zeer goed gezind, evenals onze medeweggebruikers want keurig op afgesproken tijd en zonder de noodzaak van een jas en/of plu konden we elkaar begroeten en onze dag samen beginnen.

Het was in alle opzichten een heerlijke dag, mede door iets waar ik nog apart over zal bloggen vandaag of morgen. Het enige dat ‘niet goed’ was, waren mijn handen vandaag. Ik kreeg de camera maar niet goed ingesteld en kwam dus thuis met vele foto’s die linea recta naar het ronde archief verplaatst konden worden. Er zit wel een aantal mooie tussen maar de meesten zijn niet om over naar huis te schrijven, nou ja soit, het zij zo toch. Ik laat me daardoor mijn dag niet bederven en kijk dus ook met warme gevoelens op deze dag terug.

Bij enkele locaties kwamen we net voor de start van de voedertijd aan, bij anderen er net na, voor beiden is wat te zeggen. Ervoor… dan hoor je allerlei wetenswaardigheden, erna is het rustiger en fotografeert het makkelijker. Met enige regelmaat pauzeerden we voor een bakkie leut of iets anders lekkers en zo vloog de dag om. Tegen half vier namen we afscheid en ging Thom zuid-west-waarts en ik noord-oost-waarts. Met ongeveer een half uur verschil kwamen we thuis, ik rond kwart voor vijf en Thom rond kwart over vijf, hij had files getroffen onderweg en ik niet gelukkig.

Ik ging douchen en omkleden, zweet wegwerken en dus lekker opfrissen, en dook op de bank met een grote bak thee. De foto’s van de camera af en op de pc gezet en online natuurlijk zodat jullie ze HIER kunnen bekijken als jullie dat willen en kan ik nog even een tijdje relaxen voordat ik weer enkele kilometers verderop naar mijn maandagmeneer ga. Daarna een rustige avond voor de buis en dan morgen, nieuwe dag nieuwe kansen en natuurlijk weer blogposten *grijnssss*

♪ H o r e n ♪·2017---·Zwijmelen

Meer lol in de hemel

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

246

Gestart op 17 november 2012

Afgelopen maandag hoorde ik van het overlijden van een zeker iemand, gelijk gingen in mijn hoofd talrijke luikjes open… de herinneringen aan de schaterlachen die elkaar als salvo’s opvolgden. Zowel mijn ouders als ik waren groot fan, of ik het als kind allemaal begreep weet ik niet meer maar vergeten ben ik hem nooit. 91 jaar is hij geworden… “De hemel heeft er een grappenmaker bij…meer lol daarboven” las ik in 1 van de vele berichten over zijn overlijden. En ja dat klopt wel natuurlijk want hij kan nu weer als vanouds de gekste capriolen uithalen met 1 van zijn vroegere maatjes Dean Martin, die al weer bijna 22 jaar geleden naar boven vertrok.

Zoals wij Nederlanders André van Duin hebben… had de USA Jerry Lewis. Hij werd hoofdzakelijk bekend als “The Nutty Professor” en de komieke kant van zijn bestaan maar ook zijn danstalent is als groots te boek gegaan, een artiest met een veelzijdig talent. Op youtube kon ik te kust en keur om iets te vinden dat ik dan vandaag zou kunnen plaatsen.

Aangezien ik hem toch het ‘beste’ ken als clown, koos ik iets in die setting…

♪ S p r e k e n ♪·Beestenspul

Kluif-hulpjes

Eten…  tja… sommige mensen doen er een moord voor, anderen daarentegen vinden het niet belangrijk. Van die laatste categorie ben ik er eentje, trek heb ik zelden en eten doe ik in 9 van de 10 gevallen omdat ik weet dat mijn motor brandstof nodig heeft.  Zo eens in de zoveel weken krijg ik zin aan ‘kip uit de oven’. PIttig gekruid en dan maar door de midden, 1 helft voor mij en 1 helft voor Daphne. De heren hier lusten het niet.

Na vele dagen niet of nauwelijks eten vond manlief het wel welletjes en dus stelde hij vanochtend voor vandaag weer zo’n kip voor mij te maken. Daar had ik wel oren naar en nadat ik vanavond terug was van mijn maandagmeneer kreeg ik dan ook mijn helft, inclusief de ingewanden, op een bord op mijn schoot. (jaja ik weet, orgaanvlees is ongezond, maar wel heel erg lekker dus zo af en toe mag dat wel toch?)
Ik begon te kluiven en even later staat manlief op en maakt een foto terwijl hij mij vraagt of ik wel in mijn eentje mijn bord kan leeg eten? Nou, laat ik daar nou nooit moeite mee hebben bij dit gerecht maar zoals jullie zien zijn er genoeg kandidaten om mij te helpen. Ik hoef eigenlijk niets te zeggen, ze houden me strak in de gaten en hebben daarbij zo hun vaste positie. De enige die nog niet helemaal aan de regels des huizes gewend is, is onze nieuwste huisgenoot Bilbo dus hem moet ik menigmaal nog vermanend ‘ achter het been blijven hè?’ toespreken. Hij leert het al aardig, deze keer probeerde hij maar 2x over dat ene been van mij heen te sluipen om iets te stelen, wat hem niet lukte maar wel een tik op de neus opleverde.

En ja natuurlijk krijgen ze allemaal een stukje zodra ik uitgegeten ben! Wie kan zulke smekende ogen nou weerstaan, 10 stuks maar liefst, ikke nie hoor.☺☺☺

♪ Tuf & Buf& Knuf ♪·Wij weer

Nou ja zeg…

Zitten we gewoon lekker knusjes met zijn drietjes wat te dutten schrikken we ineens op omdat ons vrouwmens zit te mopperen. Ikke, de kleinste van ons 3 maar wel het langst hier in huis… kijk stiekem over haar schouder mee en ik zie dat ze ook met haar telefoon bezig is. Ohja, die calcu-dinges. ze toetst cijfertjes in terwijl ze constant op haar blog kijkt… daar klopt dus iets niet.
Grote Baas vraagt of ze weer iets kwijt is…jawel dus, de aantallen in haar blogbeheer kloppen weer eens niet, ja ze is natuurlijk weer eens met van alles en nog wat tegelijk bezig en dat maakt ze wel eens een foutje zo her en der, niks menselijks is haar vreemd natuurlijk hè?!
Buffer en Knuffer praten weer eens door elkaar om mij te vertellen wat ik schrijven moet maar heej dat valt nog niet mee met mijn voetwerk zonder tenen hè. Ik schuif opzij en laat Knuffer het typewerk maar overnemen want Buffer is pas door vrouwmens zonder pedicurediplima onder handen genomen en de nagels zijn qua lengte op het randje en bovendien kan hij niet goed Nederlands. Knuffers nagels zijn nog wel lang genoeg en neemt het vanaf hier over.
Wat ik allemaal moet typen wordt me ingefluisterd maar ja als 2 tegelijk praten probeer er dan maar eens een wijs uit te worden, kun je als Tijger toch wel de streepjes van krijgen. Waar was ik gebleven? Ohja mopperend vrouwmens, optellen en aftrekken en de uitkomst is telkens gelijk, ze mist er eentje dus ergens is een blogpost in de verkeerde categorie beland. Opgeven is geen optie voor haar dus ze zal hem vast wel ergens terugvinden zodat alles weer klopt. En ja hoor dat gebeurt dan ook, ze legt de flap even opzij om kamer 100 te bezoeken dus kan ik snel ff kijken wat ze nou weer gedaan heeft. Weer een nieuw jasje, dat mens blijft maar freubelen, dat gedoe ontspant haar altijd zegt ze, vooral als er onweer in haar heksenketel op komst is.
Terwijl ik zo even het rijtje bij langs kijk zie ik tot mijn verbijstering dat het al weer meer dan een jaar geleden is dat wij ons bij jullie hebben gemeld. Purpurrrrrr t’is tog nie tu gelovuh? Tijd vliegt echt wel heel snel voorbij zeg, wij wilden al wel eerder bloggen maar dat kwam er niet van al hadden we niet in de gaten dat het al weer zo lang geleden was. Meer dan een jaar? vragen mijn knuffelkompanen, ja echt, een jaar en 11 dagen maar liefst antwoord ik terug. Hoogste tijd om even in te breken hoor ik beiden in koor zingen, waar denken jullie dat ik mee bezig ben dan? Ohja, inbreken, klinkt het giechelend. Wat hebben we te vertellen dan? Nou ehhh… en toen werd het stil. Tja we beleven natuurlijk niks meer hè tegenwoordig, met zijn drieën hebben we het nog steeds wel heel gezellig hoor maar ja we komen het huis niet meer uit, nou ja het huis wel maar het erf niet meer af want vrouwmens neemt ons niet ergens mee naar toe, we passen niet in haar tas helaas.
We hebben trouwens wel visite sinds vanmiddag, Sem is er weer een paar weken nu zijn personeel op vakantie gaat, gezellig hoor als is het wel een heel bazig baasje. Noah, Brego en Precious kennen hem natuurlijk al heel lang en trekken zich niets meer van hem aan. Bilbo moest wel ff kennismaken dus dat was wel ff spannend, die kwam op zeker moment binnen, zag hem en draaide gelijk zijn hoofd om, alsof het hem niks deed, mooi, die vindt ook alles goed net als de overige 3.
Met Noah gaat het gelukkig weer wat beter, hij flappert niet meer zijn oren en de zwelling is zo goed als weg evenals de ontsteking aan de binnenkant. Dat is een oud baasje ondertussen hoor, hij ligt steeds vaker op een oud kussen op de grond omdat het voor hem steeds moeilijker wordt op 1 van de banken te springen. Als het hem wel lukt kruipt hij altijd op de plek van ons vrouwmens, alsof hij haar plekje warm wil houden of zo.
Nou ja verder beleven we dus weinig.
We hebben de Grote Baas niet voor de voeten gelopen toen hij hier in huis bezig was maar we zijn wel trots op hem hoor, hij heeft zoveel werk verzet. De woonkamer en de keuken zien er weer tiptop uit. Nu is hij al een paar dagen in de tuin bezig, die is, zoals vrouwmens het zegt, ongeveer voor 1/3e deel klaar. Grote Baas heeft nog 8 dagen vakantie dus nog tijd zat, zegt hij zelf. Al gaat hij dan wel morgenavond voor de 2e keer in zijn vakantie wel werken om een collega te helpen die graag een vrije dag wilde. Vrouwmens vliegt de laatste weken elke dag meermalen het huis uit maar die heeft een energie tegenwoordig joh, niet te geloven. En vrolijk dat ze is, we hebben haar de laatste 3 maanden amper depri gezien, niet zien huilen, niet horen schelden en al die narigheid meer. Ze loopt zelfs weer te zingen en veel ook. Ze is natuurlijk hartstikke blij met haar nieuwe auto, daar geniet ze zo ontzettend van. We knuffelen haar nu wel wat extra want ze maakt zich wel zorgen om haar maandagmeneer, die is de laatste 5 weken in een rap tempo achteruit gegaan. Ze is er erg druk mee om alles zo goed mogelijk te regelen zodat hij het zo veel mogelijk naar zijn zin heeft. Over 4 weken, vandaag precies, wordt die meneer 92. Ze heeft al wel ideeën om iets leuks te regelen maar ja nu het niet zo goed met hem gaat kan ze niet echt iets plannen natuurlijk.
We hebben haar ook al weer tegen Grote Baas horen praten over het Sinterklaas-Spel en een Log-Hop die ze weer wil gaan organiseren, waar haalt ze de tijd vandaan? Ze wil ook de blog-uitdagingen bijbenen, nou ja, we weten onderhand wel dat ze veel tegelijk kan dus het zal wel loslopen, ze is lekker bezig en is goed gemutst (nee hoor, ze houdt niet van zooi op haar hoofd) en heeft energie voor 10 dus het zal allemaal wel gebeuren zoals ze het wil. Trouwens, haar project waarover ze 3 dagen geleden schreef, vinden we natuurlijk helemaal geweldig!!! Zou ze een petitie daarvoor starten zouden wij als eerste tekenen natuurlijk. Nou ja…dat gaat niet want die petitie is er niet en komt er ook niet, dus tekenen wij hier maar een knuffelige groet van ons drietjes aan jullie allen.

♪ Z i e n ♪·2017---·Achter-Foto

Achter de foto – 2


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

2

Bijdrages van: MINOESJKA & Joanne & Jou?

Dit is deel van een kunstwerk dat in het Waddengebied staat. Vergezeld van informatieborden waarop onder meer wordt benoemd hoe belangrijk het is dat je je in dit gebied rustig houdt om de dieren niet te storen, zeker niet in het broedseizoen.
Als ras-echte Groningse, die zich op Drents zand ook prima thuis voelt, vind ik het heerlijk om af en toe terug te gaan naar mijn eigen grond, sak mar segguh ☺

De Wadden is 1 van de favoriete plekken omdat je daar niet alleen kunt genieten van de rust maar ook van de mooie, altijd anders dan de vorige keer, natuur en veel dieren. Ook ligt het op de route naar Lauwersoog natuurlijk, een plekje waar Niels, Anita en ik met enige regelmaat naar toe gaan om onszelf op iets lekkers te trakteren, verse vis, verser dan daar krijg je het natuurlijk niet.

Deze foto maakte ik na een donderbui, het woei nog steven en er kwam duidelijk nog meer weersonheil aan. Ondanks het slechte weer blijft zo’n ritje dan toch in je geheugen zitten omdat het natuurlijk super gezellig is maar meer ook omdat je dan weer even weet hoe mooi de natuur is en ook hoe kostbaar en dat je het dus moet koesteren. Deze foto staat voor mij synoniem voor het bewaren, beschermen en behoeden van ’s levens kwetsbaarheid.

7 van-of 397«...3456789101112...»