Uitdaging

Aanstaande vrijdag start Wildlands een marathon-openstelling. Vanaf vrijdagmorgen 10.00 uur tot aan zaterdag 17.00 uur is het park 31 uur lang geopend. Ik hoopte natuurlijk hier bij te kunnen zijn maar dat is vooralsnog geen haalbare kaart. Natuurlijk wil je zo iets in gezelschap doen, mijn reguliere dierentuingezelschap is geen van allen beschikbaar en daarbij, ik ben geen 20 ofzo meer en met mijn taken op mijn 2e adres is ‘rust’ natuurlijk ook wel een dingetje, zowel voor lijf als voor geest, al ben ik dan nog zo blij met het feit dat Klaas Vaak mij weer weet te wonen *grijns*

Rreclame maken kan ik natuurlijk wel en dat doe ik dan ook graag want het is een ontzettend leuk iets en een dierentuin in het donker bezoeken is natuurlijk altijd wel extra bijzonder. Wat precies de bedoeling is kun je HIER lezen.  En als je zo exact mogelijk wilt weten welke activiteiten er in die 31 uur plaats gaan vinden en hoe laat dat allemaal is enzo klik dan maar HIER!

Uitdagingen, ik hou ervan, dat verrast niemand meer neem ik aan, maar ik denk dat ik deze dan toch aan mijn neus voorbij moet laten gaan, en als ik even heel eerlijk ben baal ik daar eigen wel behoorlijk van maar ja dingen zijn zoals ze zijn, wat gaat gaat, wat niet gaat gaat niet.

►meer~more

Japans op Zaterdag – 130

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)

129

Hier gestart op 17 januari 2015

~* Wat=een Haibun ~* Wat=een Haiga ~* Wat=een Haiku
~* Wat=een Kyoka  ~* Wat=een Renga ~* Wat=een Sedoka
~* Wat=een Senryu ~* Wat=een Tanbun ~* Wat=een Tanka  

 

Cultuur verloedert
in plaats van dat ’t verbroedert.
Niet meer bemoederd.

Gezeur van slechts weinig
maakt talloos chagerijnig,
het feest venijnig.

Niet meer als kind zijn
verschaft menigeen veel pijn.
Opzij met venijn.
Geef terug ons feest zo fijn
’t Kinder-♥ is puur én rein.

►meer~more

Zwijmelen op Zaterdag – 253

Marja‘s

Zwijmelen op Zaterdag

253

Gestart op 17 november 2012

Herfst is het, én daar geniet ik volop van!
Zat ik afgelopen zaterdagavond in theater De Flint in Amersfoort bij Purpers reprise van hun show ‘De 4 jaargetijden”, zit ik vanavond in een ander theater bij totaal iets anders, namelijk in het Atlastheater te Emmen bij Jeans. Mijn 1e van dit seizoen nadat de officiële 1e vergald werd door een minipsychose in het restaurant een uur voor aanvang van de voorstelling, in Uden nota bene, dus onverrichter zaken terug naar huis. Hopelijk gebeurt dat vanavond niet!

Hoe dan ook. Herfst dus. Met het prachtige weer buiten van dit seizoen en een kleine link naar een week geleden blijf ik in de klassieke hoek hangen deze keer en kies ik voor de ‘echte’ versie van De Herfst, van Vivaldi uiteraard, die veel meer moois op zijn naam heeft staan en waarnaar ik dan ook graag luister, vooral wanneer ik languit lig, de ogen dicht heb en in mijn uppie thuisben.

UPDATE: 13.30 : ivm omstandigheden gaat de voorstelling van JEANS – Emmen niet door. ;-(

►meer~more

Zwanger

Nadat Radza Sr. overleed op 1 oktober 2013 moest Dierenpark Emmen op zoek naar een andere bul om voorplanting te waarborgen want in Emmen liepen veel koeien rond die een prima leeftijd hadden om kinderen te krijgen.

Januari 2016 kwam Mekong vanuit Artis naar Emmen en mocht zich in het, toen nog splinternieuwe en nog niet voor publiek toegankelijke, Wildlands Adventure Zoo gaan bewijzen. Ik mocht als tester in februari het park al in en ‘kennis maken’ met de nieuwe man in het olifantenverblijf. Een zeer indrukwekkend heerschap, wat een schitterend dier, ik was gelijk ‘furlieft’ sak mar segguh *glimlach*.
Natuurlijk blijf ik me Radza herinneren en mis ik hem ook wel maar Mekong is ook een prachtig exemplaar onder de olifanten en het is altijd feest om bij hem op bezoek te mogen gaan. Dat ook Mekong een ‘gentle giant’ is zoals Radza ook was bewijst wel het feit dat hij supersnel door de hele kudden met open ‘poten’ verwelkomd werd. Er waren 3 koeien waarbij hij zich mocht gaan uitleven maar Shwe Zin (8-8-2007) werd door hem niet gedekt, kennelijk vond hij haar nog te jong ofzo…

Mingalar OO was met haar 24 jaar (1-3-1992) naturlijk een prachtige kandidate. Zij heeft ook al meerdere keren een kleintje gekregen, Myo Set Kaung (7-8) in 2005 en Yoe Ma (4-9) in 2008 en Shwe Myarr (8-8) in 2011 en Radza jr. (16-5) in 2014.

Ook de zus van Mingalar OO, Ma Ya Yee (2-5-1999) viel bij Mekong in de smaak.

Al snel gingen de geruchten dat zowel Mingalar OO als Ma Ya Yee drachtig zouden zijn. Ik moest mijn ongeduld nog wel even binnen houden want de bevestiging van beide zwangerschappen liet behoorlijk op zich wachten maar uiteindelijk kwam die dan toch.

Al duurt een zwangerschap bij een olifant gemiddeld 22-24 maanden (ofjee daar moet je toch niet aan denken?) en heeft een olifant zo wie zo toch al wel behoordelijk ronde vormen, is het nu wel duidelijk zichtbaar, vooral Ma Ya Yee toont haar 3e zwangerschap prachtig. Ze kreeg eerder al en Ein She Min Nayaone in (23-5) 2009 en Ravi (20-7) in 2014.

Van de 4 kinderen van Mingalar OO loopt er nog 1 in Emmen rond, Radza jr. En van Ma Ya Yee lopen ze er allebei nog. Dit is dan wel weer een spannend detail want normaal gesproken gaan bulletjes als ze zo rond de 5 jaar oud zijn weg omdat men natuurlijk wil voorkomen dat ze hun eigen zussen, moeders, tantes etc bezwangeren. Ein She Min Nayaone en Einga Tha (9-3-2010) . Emmen heeft de ruimte wel en dus scheiden ze de kudde al geruime tijd maar hoe men dit op de langere termijn wil gaan doen is nog niet bekend.. Radza jr. & Ravi zijn beiden van 2014 dus die hebben nog wel ff de tijd maar op termijn zal ook voor die 2 een oplossing gevonden moeten worden… wat dit betreft moet ik het, net als ieder ander, gaan afwachten.

Nu is het eerst uitkijken naar de bevallingen van de beide dames Mingalar OO en Ma Ya Yee. Als je bedenkt dat Mekong er in januari 2016 kwam, we nu 22 maanden verder zijn, zal het wel niet al te lang meer duren voordat ik op kraambezoek mag ;-)

►meer~more

Achter-de-foto-9


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

12 oktober 2017 – 9

Bijdrages van:

4 maart 2017… zo rond de klok van 8 ongeveer begint mijn gsm te trillen en hoor ik Smaug (draak uit The Hobbit) brullen, zijn stemgeluid brult dan: “whereeee areeee youuuuu”. Het sein dat ik een berichtje via Whats App binnenkrijg. Die zaterdag was rustig verlopen en ik keek ook uit op een rustige zondag want ik had geen plannen. Manlief had de door mij zo verafschuwde middagdienst dus ik had me voorgenomen om er een LotR-marathon van te maken. Oftewel, bij zijn vertrek rond 12.45 de 1e van 6 dvd’s in de recoder te stoppen, lekker languit op de bank te gaan en dan uren en uren genieten van de trilogie Lord of the Rings. Ik zou daar wel zoet mee zijn tot dat manlief thuis zou komen die avond ergens rond 22.45…

Niet dus… in het whatsappje stond de vraag of ik al plannen had voor de zondag? Nou nee dus. Wat bleek? Anita moest de zondag ook de hele dag werken en Niels had geen zin om thuis te blijven zitten in zijn eentje. Kwam dat ff goed uit, ik namelijk ook niet. Nou zijn we beiden wel gek op dierentuinen maar Niels minder dan ik en hij had die zondag geen dierentuin-zin dus bespraken we andere opties. “Iets geks doen dan?” was op zeker moment mijn vraag… ‘waar denk je aan dan?’ was de wedervraag. Ik antwoordde vervolgens dat ik al heel lang heel graag weer eens naar Schiermonnikoog wilde maar dat er nooit van kwam.

Dat klonk hem kennelijk als muziek in de oren want hij beaamde gelijk dat hij dat ook erg leuk zou vinden en dus spraken we af de volgende ochtend de 1e boot te pakken. Dat betekende dus enorm vroeg opstaan en dus haalde ik hem heel vroeg op en enkele uren laten liepen we dan ook de boot af na een onstuimige overtocht, man wat genieten was dat zeg! Ruig weer op zee, heerlijk. De dag verliep vervolgens prachtig, op het eiland troffen we prachtig weer. Gezien de tijd van het jaar erg rustig ook en we zagen dus veel schoonheid in de natuur en de dieren die daar dan vertoeven.

Met de laatste boot van de avond natuurlijk weer terug. Ik heb me die dag suf gesjouwd, maar zonder ook maar 1 centje pijn, heb niet eens pijnstillers nodig gehad. Een echt topdag dus, eentje om in te lijsten en zoals wij Groningers dat zeggen: “in een Goldn Raand” Nog met enig regelmaat komt die dag ter sprake, we hadden het beiden enorm naar onze zin en ook onze foto’s zijn daar de getuigen van.

►meer~more

Herhaald Kraambezoek en dubbel

Toen er 25 september, een half jaar nadat er ook al een olifantje geboren (Yunha op 25 maart) was in Dierenpark Amersfoort, wederom een olifantje werd geboren gingen Daphne en ik de volgende dag natuurlijk op kraambezoek om de nieuwe boreling te bewonderen. Dat dat anders liep dan gehoopt beschreef ik HIER. De nieuwe boreling had geen gemakkelijke start en was dus niet zichtbaar voor publiek die dag. Daphne en ik wisten toen dat we in de herhaling ‘moesten’, hè bah *grinnik*…


Gisterenavond besloten we, na een blik op weeronline en onze agenda’s, dat we vandaag maar moesten gaan. Anita, die ook wel (heel erg) toe was aan een verzetje nam onze uitnodiging maar wat graag aan dus vertrokken we vanochtend in alle vroegte, nadat ik terug was van mijn maandagmeneer, richting Amersfoort. Met de bedoeling uiteraard ruim voor de spits weer te vertrekken om zo enerzijds de spits te vermijden op de snelweg maar anderzijds ook de moeders met kinderen, die immers vrij zijn op woensdagmiddag.

Zonder enige oponthoud kwamen we rond de klok van 10.30 uur aan en begonnen uiteraard met koffie / thee en gebak. Daarna gingen we aan de wandel, de beloofde zon bleef weliswaar uit maar verder was het heerlijk weer. Met als hoofddoel natuurlijk Thabo begaven we ons al snel naar het olifantenverblijf, alleen Maurice stond buiten dus gingen we het ‘dierenrijk’ in, het huis van de olifantenkudde. En daar zagen we dat de beide jongelingen veel plezier hadden maar kregen we niet echt veel kansen dat ook mooi vast te leggen dus besloten we verder te lopen en later op de dag terug te keren. Ook had 1 van de luiaards een baby gekregen, die bezochten we uiteraard ook maar daar hadden we niet het geluk de baby ook te kunnen zien.


Ruim na de lunch, veel later dan ik stilgezwegen had gepland waren we dan terug bij de zachtaardige reuzen en raakten met diverse vrijwilligers van het park in gesprek terwijl we natuurlijk volop foto’s maakten. Op zeker moment draafde de jongste van ’t hele spul naar buiten en hup de rest er achteraan, wij dus ook nadat we gedag zeiden tegen de vrijwilligers. Eenmaal buiten verlies je dan al snel tijd terwijl je staat te smelten. Zowel Yunha als Thabo hadden de grootste pret met zand en modder en dartelden de hele tijd in het rond.


Inmiddels besloot mijn rug het voor gezien te houden, oeps…. nu nog niet, nog geen tijd voor toch?! Hop naar het restaurant dus, koffie en een paar pillen achter de kiezen, wat fysio-oefeningen en toen kon ik er weer even tegen. Rond vier uur zaten we in de auto en belandden al snel in de files. Nog even een snelle pitstop bij een tuincentrum voor wat spulletjes en toen door naar Assen. Rond kwart voor zeven stopte ik bij het huis van Anita en nadat zij afscheid van ons genomen had reden Daphne en ik door naar ons eigen stekkie.
Ik wisselde snel mijn tas en stapte weer de auto in om naar mijn maandagmeneer te gaan. Even na 8-en was ik weer thuis en kon ik de foto’s op de pc zetten, ze bekijken en de ‘goeien’ in een map zetten om die map vervolgens te uploaden. De meeste foto’s in de map zijn van Daphne, zij maakt er altijd veel meer dan ik maar vandaag had zij de betere hand/oog-coördinatie. Kortom, in tegenstelling tot anders is de MAP dus hoofdzakelijk gevuld met foto’s die niet van mij zijn… al met al zijn het er 550 waarvan zo’n 175 slechts van mij zijn, is niet erg natuurlijk. En ja natuurlijk zitten er wel heel veel olifantenfoto’s in maar dat nemen jullie ons vast niet kwalijk. Wie smelt nou niet bij zo’n ieniemieniereus-dreumes?!

Ohja, de uitgelichte foto bovenaan dit bericht is van Anita. We hadden even tevoren de apen zien slingeren door aan hun vingers te gaan hangen, ik wilde dat ook ff proberen maar ja hallo 85 kg aan mijn beide wijsvingers? Neuhhh dat lukte uiteraard niet, dus ik hield ook maar keurig de voetjes aan de grond.

Update:

Filmpje en foto’s van Anita’s gsm zijn ook toegevoegd…

►meer~more

Ani-Pic-32-Geit

Ani-Pic – Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017

– 32

Thema 11 – 18 oktober 2017

 

Uit het Album van Serenga – Wildlands

►meer~more

Di-Wo-34

DiWoDi-Wo

Gedichten op elke 2e woensdag

34 – Gestart op 6 juli 2016


(Ja ik weet het… een week ‘te vroeg’… Marions 6w1b schoof een week op door haar vakantie en omdat ik het niet leuk vind beide2-wekeleijkse woensdag-uitdagingen op een dag te hebben doe ik nu weer een Di-Wo zodat we ons volgende week weer kunnen buigen over de 6W1B. De volgende Di-Wo komt dus weer over 2 weken, op 25 oktober.)

Trillende snaren,
koesterende gebaren,
mitsen noch maren.

Onaangeraakte
edoch nimmer verzaakte
hetgeen ’t bewaakte

De basis beroerd.
De weerstand compleet gevloerd.
Het ♥ gewillig ontvoerd.
Steeds op slagingskans geloerd.
Door snaren omsnoerd.

►meer~more

Mooi? Prachtig!

Ergens vorige week kwam het gesprek tussen mijn maandagmeneer en mij op het thema vriendchap. “Heeft Ko nog vrienden van vroeger?” was de vraag… ‘Vroeger?’ Eh ja, met mijn ‘vriendje’ van de lagere school heb ik nog steeds contact, zij het dan summier door elkaar af en toe tegen te komen en via whatsapp zo eens in de zoveel tijd. ‘En Joke dan?” vroeg hij weer… waarop ik even slikte en natuurlijk beaamde dat ik haar ook vanaf de lagere school had gehad tot dat zij overleed as. december 2 jaar geleden. ‘En u dan?’… krijg ik een schalkse blik toegeworpen met een vette grijns… ‘ehhh jij dan?’ herhaal ik mijn vraag…

“Nou ik heb Bor natuurlijk!” Natuurlijk wist ik gelijk wie hij bedoelde al had ik die beste man nog nooit ontmoet. Mijn maandagmeneer begon te vertellen over hoe zijn ouders bevriend raakten met de ouders van Bor ergens eind 20-e jaren en dat hij en Bor altijd vrienden waren gebleven. Hoe Bor en zijn vrouw 2 dochters kregen, zij 2 jongens, hoe ze met zijn 8-en in een kever vanuit Veenhuizen gingen toeren naar Zeeland, stel je voor een vw-kever met 4 volwassen en 4 kinderen… amper een snelweg in Nederland enzo en dat vanuit Drenthe naar Zeeland. Tal van andere herinneringen werden opgehaald in dat gesprek. Dat ze samen in dienst waren gegaan, verplicht uiteraard zoals toentertijd het geval was. Dat Bor zijn gezin mee nam naar het verre westen omdat hij daar een goede baan kreeg. Hun vriendschap bleef bestaan.

Een snelle rekensom leerde mij dat dat dus plusminus 85 jaar moest zijn, 85??? 85!!!!!!

Ik keek hem aan en zei: ‘Hoelang hebben jullie elkaar nu dan al niet meer gezien?’  “Oh nou een jaar of 2 ofzo want nu zijn vrouw niet meer zo fit is durft hij niet de lange reis aan, 2 uur heen en 2 uur terug, vorig zomer (2016… toen Bor dus al 91 was) hebben ze bij terugkomst uit Oostenrijk ook de caravan moeten verkopen”  ‘Ehhhh op die leeftijd met de caravan naar Oostenrijk, zelf rijdend?’ “Ja tuurlijk!!!”, (alsof dat de doodnormaalste zaak ter wereld is…)

‘Nouhou’ zei ik, ‘dan wordt het de hoogste tijd dat we daarin verandering gaan aanbrengen, vindt u ook niet?’ …  Zijn ogen glommen van enthousiasme en binnen dezelfde seconde graaide hij de telefoon en belde Bor op en sprak een dag af. Vandaag dus. En zo reden we vanochtend op tijd weg om via een omweg aan het eind van de ochtend in Hoorn aan te komen. Enkele gezellige uurtjes vlogen voorbij en rond het middaguur zaten we weer in de auto om via een andere route / omweg huiswaarts te gaan. Onderweg aten we verse vis en dronken we een bakkie en aan het eind van de middag gaf ik hem over aan de ‘armen’ van zijn stoel waarin hij zuchtend wegzakte.  Met post, krant, thee en avondeten binnen handbereik liet ik hem achter.

‘Bedankt hè, bedankt hoor voor vandaag en alles dat je voor me doet enzo…. ‘ riep hij me na…. “Ja ja is goed, zeer graag gedaan natuurlijk”… riep ik al zwaaiend terug. Ik weet niet wie van ons 2 nou het dankbaarst is *glimlach* … ik denk stiekem dat ik dat ben!!

 

►meer~more

21-N

ABC-Wednesday

Round 21 – N

My 160-th entry – bijdrage

My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

So, isn’t this letter challenging? I discover that we don’t have solo-artists in The Netherlands who’s name starts with an N. To be precise; at least not ones who sing in the English language.  So I turned over to search for bands with a name that starts with N and sing also in English.

Nick & Simon is a very famous band of 2 young men who are very succesfull in the Dutch language music. But I remembered that they toured through the USA so I thougt, there must be music in the English language, and yes there is. Their breakthrough came in 2006 after working together with another famous Dutch singer. A certain village in The Netherlands has delivered already many singers and bands who became (still are) very famous but in the Dutch language.

Since I know that almost none of you understand my language, I always try to find something in English so you can understand what they are singing about.

So…. Nick and Simon it is…

►meer~more

Tegenstelling – 345

Tegenstelling – Foto uitdaging

344 Gestart op 01-03-2011

Thema 10 – 17 oktober 2017

Op – Onder

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!


 

Thema Tegenstelling 346 / 17 – 24 oktober 2017:   Nabij – Ver weg

►meer~more

Theelabel-vraag-40

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 40

gestart op 2 januari 2017

9 oktober 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

Minoesjka

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Kook je liever zelf of bestel je liever eten?”

Bij deze vraag moest ik wel ff glimlachen…
Ik hou namelijk niet van koken… was ‘vroeger’ al reuzeblij dat ik een vriendje had die het wel erg leuk vond om te doen en het nog heel goed kon ook, dat ik dat vriendje niet meer liet gaan snappen jullie dus wel *glimlach*.
Ik zei dus ook altijd: Ik kook nooit, daar heb ik een man voor…  en ik was ook nooit van plan dat te veranderen maar dat je je leven niet in de hand hebt en dat dingen kunnen veranderen in een oogwenk blijkt natuurlijk met regelmaat, zo ook in dit geval.

Toen mijn maandagmeneer op vrijdag 21 juli een tia kreeg veranderde er gelijk van alles, niet alleen voor hem. Het herstel gaat erg langzaam en hij heeft het eea aan mogelijkheden moeten inleveren.  Er moesten afspraken gemaakt worden om zijn zelfstandig kunnen blijven wonen niet in het geding te laten komen.  Hieronder valt dus ook het eten koken. Sinds 22 augustus zorg ik dus voor zijn  maaltijden en kook ik dus elke dag, inmiddels al weer 11 weken. Hij zegt elke dag weer hoe lekker mijn eten hem smaakt dus tja ik kan het dus wel al vond ik het nooit leuk, vind ik het nog steeds niet leuk. Evengoed ga ik wel de uitdaging aan om hem gevarieerd te laten eten en zijn 3 maaltijden per dag dus ook zeer divers en afwisselend te laten zijn en blijven.

Terug naar de vraag…
Zelf koken… nee alsjeblieft niet. Hier thuis heb ik 2 kokende mannen, manlief en zoon, vinden het beiden ♥-stikke leuk om te doen en kunnen het ook allebei erg goed, dus waarom zou ik mezelf die kwelling dan aandoen? Ben toch zeker gekke henkie nie?! *grinnik*
Eten bestellen… nee ook niet, ivm mijn allergieën is dat geen veilige optie. Je weet immers maar nooit wat er daar ter plekke wel of niet ingestopt wordt noch waarmee het ‘goedje’ dat ik dan in mijn mond moet stoppen al dan niet in aanraking is geweest.

►meer~more
Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017