Zwijmelen op Zaterdag – 254

Marja‘s

Zwijmelen op Zaterdag

254

Gestart op 17 november 2012

 

Vanavond (gisteren dus voor jullie lezers…) start een nieuwe ronde van The Voice. Nou ben ik niet echt fan van dit soort programma’s en kijk ik er ook niet naar als ik zelf de regie over de afstandsbediening heb, dat komt nog wel eens voor als je een echtgenoot hebt die in ploegendiensten werkt. Is hij thuis dan krijg ik wel het eea van deze programma’s mee omdat hij er wel heel graag naar kijkt.
Ik kijk er wel opzettelijk naar als ik weet dat er iemand mee doet die ik ‘ken’. Dit seizoen zal ik het dan weer volgen want één van de liefste meiden uit Jeans dingt dit seizoen mee naar de prijzen.

Tjindjara kwam in Jeans in seizoen 22-Dynamite. Voor mij een heel toepasselijke titel want ik vond haar ‘Dynamite’ *glimlach.  Ook seizoen 23, Wings of Dreams ,was ze van de partij. Daarna verliet ze Jeans en kreeg ze een rol in de musical Dreamgirls, waarna ze een rol kreeg in de musical The Bodyguard. Al was ze dan in beide musical niet de eerst-gecaste hoofdrolspeelster, toch mocht ze als alternate die rollen wel weermalen vervullen.

Tjindjara (24 april 1990) werkt al jaren aan haar carriëre, in 2005 bijvoorbeeld, nam ze deel aan het Junior Songfestival, dat startte in 2003 en nog steeds actief is, de finale werd gehouden in België en het winnende land toen was Wit-Rusland en Nederlands werd 7e.
Ook is Tjindjare als solo-artiest hard aan het werk en 1 van haar covers plaats ik dan ook hier.

Voor de nieuwste uitdaging van dit moment… The Voice 2017 wens ik haar natuurlijk alle toi toi toi toe!!

Update 23.25 Tjindjare is door, 4 stoelen draaiden om, ze werd de hemel ingeprezen, op naar de volgende ronde, yeeeeeyyyy!!!

►meer~more

Mazzeltjes op een rij !

Jeetje wat kan een mens toch mazzel hebben zeg!

31 uur lang kun je je onderdompelen in Wildlands, start op vrijdag 20 oktober om 10.00 en einde op zaterdag om 17.00 uur. Nou was ik die uitdaging maar wat graag aangegaan maar helaas gaat dat niet, gezien mijn ‘verplichtingen’ op het 2e adres maar ook vanwege het ding wiens naam met een G beegint en waarmee we allemaal te maken hebben ;-)

Hoe dan ook… ik kon voor vanavond vervanging regelen maar geen gezelschap, geen punt bij Ko=mij dus toog ik in mijn uppie rond de klok van 5 vanmiddag richting Emmen. Het was er niet al te druk toen ik binnen kwam en de sfeer was top, de lucht zoemde gewoon van de opwinding van de mensen die zich, al dan niet helemaal in dit ‘geweld’ stortten. Het weer was echt niet om over naar huis te schrijven dus doe ik dat ook maar niet en vertel ik hier alleen maar dat ik zeiknat geworden ben, aan de buitenkant dan hè want mijn (voor vertrek boven uit de kast geplukte) winterjas hield me gelukkig niet alleen warm maar ook droog.

Het draaiboek van deze organisatieklus vertoonde her en der wat haperingen en dat leverde ook wel wat gemopper op maar ik had me al voorgenomen me daarvoor af te sluiten om me niet te ergeren aan ‘dom’ gedrag. Ik liep daar dus in mijn eentje rond tussen mensen van diverse leeftijden. Kennelijk was mijn uitstraling de juiste want ik verzeilde in diverse gesprekken met kinderen. Het eerste duo, een jaar of 4 en 6, bleek uit Dordrecht te komen. Even later werd ik aan mijn jas getrokken door een droppie van een jaar of 4 die met zijn zus uit Gouda kwam. En zo ging het eigenlijk de hele tijd door. Op zeker moment was de wachtrij voor de ‘voucher-balie’ erg lang en besloot ik een kopje koffie te gaan drinken en een beetje op te warmen, daar kwam ik in gesprek met kinderen die met papa en mama een lang weekend uit waren in een vakantiehuisje dichtbij Emmen, en zij kwamen uit Limburg. Ik weet niet waarom, zo gek ben ik heus niet op kinderen, maar vanavond was het één en al feest.

Bij het Prarie-café moesten we telkens verzamelen als we aan de beurt waren voor een presentie in 1 van de stallen. Tussen de Nijlpaardenpresentatie en die van de Olifanten door moest ik lange tijd wachten, geen punt, het was immers gezellig. Bakkie leut erbij en hoppa. Het begon steeds harder te plensen en op zeker moment kwam de meneer hierboven de boel opvrolijken, wat een hilariteit, geweldig, ik genoot met volle teugen. Terwijl ik daar (een beetje maar hoor *glimlach*) op zijn gezang en aanstekelijk humeur mee stond te zingen en swingen realiseerde ik me hoezeer ik me op mijn gemak voelde. Bizar joh!!! Te midden van talloze mensen, heel veel lawaai en het maakte me alleen maar vrolijker.  Bij de presentaties kregen we te horen dat de foto’s wel gemaakt mochten worden maar niet gepubliceerd op social media, ik ben een gehoorzaam meisje dus dat doe ik dan ook niet. De foto’s die wel openbaar mogen gebruik ik hier en de komende tijd nog wel een keertje ergens. Ook kreeg ik alle kans met de dierverzorgers te praten en met name de olifantenverzorger nam daar even alle tijd voor,  daar werd ik natuurlijk nog blijer van.

Uiteindelijk dan kletsnad en koud terug naar huis… een donker huis want Daphne is weg voor een zwemweekend, zoonlief boven in zijn eigen domein, manlief al in bed omdat hij morgenochtend de ochtenddienst in moet… dacht ik. The Voice zou vanavond weer beginnen, kijk ik normaliter nooit naar maar ja deze keer wel want één van de liefste Jeans-meiden van enkele jaren geleden doet mee. De dvd-recorder stond geprogrammeerd want ik wilde haar optreden natuurlijk wél zien!! …. Kom ik dus thuis zit manlief nog keurig op de bank, nou ja bijna dan, hij kwam de keuken uitlopen met een bak dampende thee, zo lekker, zo’n welkom. Hij zat nog voor The Voice en Tjindjara was nog niet geweest. Ik kleed me om, plof op de bank neer en adem even diep … zo van ‘hè, hè, ik zit, in warme comfortabele kleren.. en daar komt Tjindjare aan de beurt, alsof er op mij gewacht was *grinnik*. En natuurlijk helemaal supergeweldig, én wat ik ook gehoopt had maar niet durfde te verwachten gezien de ervaringen dat jury’s vaak keuzes maken die ik niet begrijp want ja ik heb nu eenmaal niet die muzikale kennis die zij wel hebben enzo… allevier de stoelen draaiden voor haar om en ze werd de hemel in geprezen, totaal terecht natuurlijk als je het mij vraagt *grinnik*.

Lang verhaal kort… deze blije gup heeft al heel de avond een glimlach van oor tot oor en zal daarmee zometeen ook heerlijk gaan slapen, welterusten!!

►meer~more

Sinterklaas-Spel-2017

Al weer enige tijd kriebelt het in mij… ik wil wel aan de slag met de voorbereidingen van het Sinterklaas-Spel-2017… Tot dusver is er nog maar 1 blogster die liet weten graag weer mee te willen doen maar om nou zoveel werk te verzetten voor 1 persoon is een beetje zot natuurlijk.

De layout van de Sinterklaas-blog is uiteraard ook nog niet aangepast… dat komt dan wel zodra er meer deelnemers zijn.

Hoe ging het ook al weer?
25 november staat het 1e spel op de blog, de dagen erna volgt telkens 1 spel, op 4 december zijn dat er dus 10.
De antwoorden mogen elke dag ingeleverd worden maar ook allemaal tegelijkertijd aan het eind, zolang ik maar de antwoorden binnenheb voor 5 december 00.00 uur .

Wil je (weer) mee spelen? Kies dan HIER het schoentje dat jij wilt gaan opzetten en laat het mij dan weten.

►meer~more

Achter-de-foto-10


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

19 oktober 2017 – 10

Bijdrages van:

Een foto zoals die er wel meer zijn. Mijn grootste knuffelbeervriendje.
Ik ontmoette hem toen ik naar aanleiding van een soort van weddenschap met een andere vriend mee ging naar een voorstelling in het theater in onze toenmalige woonplaats van een groep waarvan ik nog nooit gehoord had.  Jeans-7-The One & Only in oktober 1997.
Wat er nou precies die avond gebeurde weet ik nog steeds niet, ik kan het echt niet verklaren, al hoe graag ik het ook zou willen.  We zagen elkaar en het was ‘boem’, aan beide kanten. En NEE! niet in de zin van ‘liefde van het leven op het eerste gezicht’ maar wel in de zin van ‘liefde voor het leven in vriendschap’ op het eerste gezicht.  Aangezien die avond ook mijn Jeans-verslaving acuut ontstond zag ik hem dus heel vaak dat, voor mij 1e, seizoen. De seizoenen die volgden waren niet anders, behalve dan dat wij elkaar ook privé gingen treffen. Met zijn vrouw en dochters kon ik het ook gelijk prima vinden. Wat hebben we een tranen gedeeld, ongelofeloos, tranen van de slappe lach maar ook andere tranen, dat mag binnen zo’n hechte band, want ook pijn/zorg/verdriet deel je dan met elkaar. De tranen van het lachen waren overigens ruimschoots in de meerderheid!!!
Deze foto is van ergens rond kerst 2014, ik weet de datum niet meer, ik weet alleen nog dat hij gemaakt is rond kerst in 2014. Dat dit de laatste foto van ons samen zou zijn wist ik toen nog niet. 31 juli 2015 ging zijn, reeds zo lang wakkerend, lichtje uit.
Er gaat nog steeds geen dag voorbij of ik denk aan hem, een geur, een geluid, iets dat ik zie, noem maar op, er gebeurt elke dag wel iets dat in mij een herinnering aan hem oproept. Hij was nog maar 67, net een paar weken eerder geworden.
Hij, die zich zó ontzettend verheugde op het jubileumseizoen dat dat jaar in september van start zou gaan, die al sinds Jeans-7, de vaste chauffeur en merchandisingmeneer was, geliefd in elk theater zowel bij de medewerkers als het vaste publiek. Hij aan wie in de jubileumshow 1 nummer werd opgedragen, elke voorstelling hield ik het bij dat nummer niet droog, keek ik ook het betreffende castlid dat dat nummer zong nooit aan op de 1e keer na en onze ogen elkaar vonden,, we elkaars verdriet (h)erkenden…

Het leven gaat door, er gebeurt nog steeds veel dat je niet verwacht en dat je, al dan niet aangenaam, verrast en overdondert. Zo is het nou eenmaal en we hebben het er maar mee te doen want het is of dat of niks… maar wat kun je iemand missen!!! Hoe groot zijn invloed was merk ik nu als ik weer een theater binnenloop om een voorstelling van Jeans te gaan beleven, het is anders, het zal nooit meer zo zijn als dat het was, én dat accepteren lukt me maar moeilijk moet ik eerlijk bekennen.

Lieve lieve Karel, nooit uit mijn gedachten, voor altijd in mijn ♥, ik mis je!!


Overigens… Samen met Karel sloot ik in seizoen 7 nog iemand in mijn hart, Edwin, die Karel volgde, ruim een jaar later, 21 september 2016 op 53-jarige leeftijd die de strijd tegen kanker sinds 1998, verloor.  Ik zie hen nu beiden voor me, groot plezier makend want als ze iets heel graag deden die 2 was het wel pret maken en hikkend in lachbuien dubbelklappen. *glimlach*.

►meer~more

6w1b – 167 – Open deur

Marion’s  ~ (sinds 21 februari 2013)  ~

6 woorden in 1 beeld : Gestart op 16 april 2011 bij Joke

mijn 167e bijdrage :

Thema 18 oktober – 1 november 2017:  OPEN DEUR

Ook zonder kloppen: “binnen, altijd welkom!”
►meer~more

Ani-Pic-33-IJsbeer

Ani-Pic – Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017

– 33

Thema 18 – 25 oktober 2017

 

Uit het Album van Blijdorp van 28 januari 2017

►meer~more

Nog een keer “Cadeautjes”

Of mij wel eens iets ontgaat? Mouhou, normaliter is mijn (zeer rappe) antwoord: “neuh, integendeel, ik zie/hoor/voel/registreer teveel, dat mag best wel eens een beetje boel minder…” waarna ik dan altijd grinnik. Of ik na vandaag ook dat antwoord zal geven als ’t me weer eens gevraagd zal worden betwijfel ik, tenzij ik ‘vandaag’ vergeet natuurlijk. *glimlach*.

“Wat is er gebeurd dan?” ‘Hoor’ ik jullie denken… nou ‘luisturt enne huivurt’…

Weten jullie nog gisteren? Hoe ik met Daphne, zoals ieder jaar, naar Appelscha toog om te proberen mooie paddenstoelenfoto’s te scoren? Ik schreef er HIER over en de foto’s van gisteren staan HIER. Ik schreef toch hoe ik, al languit liggend (…ja ja Kakel, in de modder rollend…)  een stem achter me hoorde vragen of het geen cadeautjes waren? Ik weet nog steeds niet wie dat vroeg hoor, heb immers niet achteromgegeken ofzo.

Nou, kom ik na een lange en best wel pittige ochtend, emotioneel vooral, thuis. Ligt manlief nog in het verste uithoekje van dromen=snurken-land na een nachtdienst dus ben ik aan de beurt om de heren hun rondje te laten doen. Nou is onze hoofdstad zo wie zo al erg groen maar de wijk waarin wij wonen is één van de groensten die onze stad rijk is. Niet dat we in het bos wonen maar de talrijke groenstroken zijn wel dusdanig beplant ooit dat je je moeiteloos in een bos kunt wanen. Loop ik daar dus, diep in gedachten verzonken bij wat er vanmorgen gebeurde, doemt er tussen het groen iets roods op, ik kijk op en zie nog veel meer rood, heel veel meer zelfs. Ik kan een kleine vreugdekreet niet onderdrukken want pot-vol-koffie-met-stroop rijden we gisteren een eind van huis weg voor de vliegenzwammen, prijzen we ons gelukkig met die ene hele en die ene kapotte die we vonden, zie ik nu niets anders dan vliegenzwammen… welk liedje acuut door mijn hoofd dendert hoef ik jullie natuurlijk niet te vertellen hè? Terwijl ik dat liedje neurie hoor ik weer die stem van die onbekende achter mij, nee joh, hij is er niet, maar in mijn herinneringen natuurlijk wel.

Kortom, ik maak de wandeling af… ga ff liggen want ik luister (jawel jawel) tegenwoordig goed naar mijn lijf…. en op zeker moment sta ik weer op , doe mijn schoenen en vest weer aan, graai mijn camera uit de tas in de gang, en hobbel het huis weer uit, deze keer zonder de heren natuurlijk. Om een klein uurtje later weer thuis te komen met een nieuwe oogst aan cadeautjes. Wie het kleine niet eert doet het grote verkeerd, de map bevat ‘maar’ 35 foto’s maar mijn handen waren wel stukken stabieler dus ik ben heel erg blij met die 35 cadeautjes.

►meer~more

21-O

ABC-Wednesday

Round 21 – )

My 161-th entry – bijdrage

My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

Today I want to introduce to you: Trijntje Oosterhuis. Born of Febr. 5 1973. Her breakthrough came in the 90-es, being part of a duo with her brother in Total Touch. She has many talents and we often see her on television. As a solo-artist but also, for example, part of Ladies of Soul. She also entered Eurovision Songcontest in 2015. She has worked with many of the greatest artists we all know . There is a lot about her to be found, watched and listened to, not only in Dutch ofcourse.

Beneath a performance of her with a song you all probably know… about the title can be said a lot but thankfully we have no direction in our own hands weather we fall in love or not… those things happen, always unexpectedly and by surprise. Personally I feel… falling in Love is beautiful because Love is the greatest gift one can get.

►meer~more

Tegenstelling – 346

Tegenstelling – Foto uitdaging

344 Gestart op 01-03-2011

Thema 10 – 17 oktober 2017

Nabij – Ver weg

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!

Thema Tegenstelling 347 / 24 – 31 oktober 2017:  Traditioneel – Vooruitstrevend

►meer~more

Kabouter-bad

Meestal ergens in oktober stappen Daphne en ik in de auto en rijden we naar Appelscha, haar geboorteplaats, alwaar we dan het Kabouterpad lopen en proberen mooie foto’s te maken van de talrijke paddenstoelen die daar altijd te vinden zijn. Vanochtend nadat ik terug was deden we dat dus weer. Het weer was/is, zoals voorspeld, heerlijk. Vele blote benen en armen kwamen we onderweg dus ook tegen, weinig te merken van een week=werk=dag, het leek wel vakantie, zoveel mensen kwamen we tegen.

Lig ik op een gegeven languit op mijn zij… hoor ik een stem achter me: “wat een cadeautjes hier hè?” Ik grinnik en antwoord: ‘echt welllll’. Geen idee wie dat zei, heb niet achterom naar de wandelaar gekeken, was immers op iets anders focused.

Na een paar zalige uurtjes kwamen we weer thuis, zoals altijd, smerig, dus de wasmachine kon gelijk haar diensten weer bewijzen. Ook hadden we het eea verzameld aan losliggende natuurdelen en die liggen nu op een schaal te pronken op de salontafels. Beetje herfst in huis oogt zo leuk! Foto zal tzt nog wel eens voorbij komen.

In schone kleding weer op de bank met een bak koffie en de ouwe pootjes omhoog languit, kon ik dan de fotokaartjes van onze camera’s leeg halen en de foto’s op de pc zetten, die ik met Daphne samen doorkeek en selecteerde. Helaas hebben mijn handen niet helemaal meegewerkt vandaag en zijn veel foto’s niet zo scherp als dat ik graag had gewild maar toch heb ik een deel ervan wel in de map gezet omdat ik ze toch te leuk vind om weg te gooien. De map bevat 255 foto’s, een deel van de mijne en een deel van Daphne’s uiteraard.

PS… mochten jullie nu na het lezen van dit bericht en het zien van de titel denken dat ik een fout heb gemaakt,… nee hoor, ergens in de foto-map zal jullie wel duidelijk worden waarom ik het geschreven heb zoals het er staat *glimlach* .

►meer~more

Theelabel-vraag-41

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 41

gestart op 2 januari 2017

16 oktober 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat zou je absoluut niet kunnen missen?”

Ohjee… Dat lijkt op het 1e oog een gemakkelijke vraag maar is het niet, helemaal niet zelfs!
Wat… is dus een iets…

Logischerwijs komt ‘geld’ natuurlijk als 1e in mij op want als je dat niet hebt dan heb je echt een probleem. Iedereen weet wel wat het kost een huishouden draaiende te houden, een dak boven je hoofd en wat al niet meer nodig is om te kunnen leven.

Wat… is dus een iets…
Uiteraard zou ik, als het dan persé zou moeten, zonder mijn auto kunnen…
Natuurlijik zou ik, als het dan persé zou moeten, zonder mijn vaatwasser kunnen…
Vanzelfsprekend zou ik, als het dan persé zou moeten, zonder mijn laptop kunnen…
Oók zou ik, als het dan écht absoluut persé zou moeten, zonder mijn gsm kunnen…

Maarrrr of ik er ooit helemaal vrede mee zou kunnen hebben betwijfel ik ten zeerste, Alhoewel ik absoluut niet een op materiële zaken luxe poppetje ingesteld ben, zijn die 4 dingen toch wel een soort van luxe die ik niet graag zou moeten missen!!!

►meer~more

Zing Zo – 291

Zing-Zo

Limerick op zondag

~ 290 ~ Gestart op 29 januari 2012

Zing jij ook mee met?

Zat ik me op Jeans te verheugen
werd ’t afgezegd, dat is geen leugen
In plaats van uit thuis
op bank voor de buis
rust opzuigen, intense teugen.
Onverwacht wijzigden de plannen
Mocht ad hoc in stilstand ontspannen
Nee dat is geen straf
bij ’n leven in draf
al kan ik dat prima bemannen.
Vandaag soortement van herhaling
met Maandagmeneer naar verrassing.
Voor zijn verjaardag,
iets dat hij graag mag,
genieten van deze DEZE voorstelling
Klassieke muziek binnen halen
en een paar uur hem te zien stralen!
Een nieuw avontuur,
genieten zo puur,
dát is met geen goud te betalen!
►meer~more
Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017