Japans op Zaterdag – 137

14

Marion‘s… 137e Japans op Zaterdag (voorheen:  Hier sinds 17-01-2015)

Haibun *** Haiga  *** Haiku *** Kyoka *** Renga *** Sedoka *** Senryu *** Tanbun *** Tanka  

 

‘ t Oog een beetje dicht,
op ’t bijzondere gericht,
zoekend naar het licht.

►meer~more

Zwijmelen op Zaterdag – 264

28

Trees

Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017)

Voorheen bij  Marja (sinds 17-11-2012) 

4 Weken geleden plaatste ik in Zwijmel 260 een nummer van een artiest die ik recentelijk had ‘ontdekt’ en van wie ik op slag soort van fan werd. In de reacties op dat specifieke blogbericht liet een aantal bloggers weten onderstaand nummer zeer te kunnen waarderen. Dat kon ik onmogelijk met ze oneens zijn.  *glimlach*.

Deze week, en al vele weken hiervoor, bevindt de Opperzwijmelaarster zich in de lappenmand, en aangezien zij 1 van de bloggers was die om *Smile* vroeg en zij deze week weer een operatie moest ondergaan, onverwachts dus een tegenslag voor de kiezen kreeg… Ook zijn er andere bloggers waarvan ik weet dat zij zich niet zo voelen zoals ze graag zouden willen… en er zullen vast ook bloggers zijn die die wens kunnen onderstrepen maar waarvan ik het dan (nog) niet weet…

Kortom… Voor MARJA & Háár grote liefde, steun én toeverlaat ROBBERT, maar ook alle anderen die het nodig hebben… en zij die dit gewoon een mooi nummer vinden… of wie dan ook… die maar van dit nummer kan genieten… :

Mocht je de tekst niet kennen… of moeite hebben met het Engels, ik plaats de originele tekst en zet de vertaling (zo letterlijk mogelijk) ernaast…

Smile
though your heart is aching
Smile
even though it’s breaking
When there are clouds in the sky,
you’ll get by
If you smile through
your fears and sorrows
Smile and maybe tomorrow
You’ll see the sun come shining
through for you

Light up your face with gladness
Hide every trace of sadness
Although a tear may
be ever so near
That’s the time you
must keep on trying
Smile,
what’s the use of crying?
You’ll find that life is
still worthwhile
If you just smile

Glimlach
ondanks dat je hart pijn doet
Glimlach
zelfs als het breekt
Wanneer er wolken in de lucht zijn,
jij redt het wel
als je glimlacht door
angsten en zorgen heen
Glimlach
en misschien zie je morgen
de zon, voor jou,
ergens doorheen schijnen

Verlicht je gezicht met blijdschap
Verberg elk spoor van verdriet
Al is een traan nog zo dichtbij
Juist dan moet je proberen
door te gaan
Glimlach,
wat is het nut van huilen?
Je zal zien dat het leven
nog steeds
de moeite waard is
als je maar glimlacht.

►meer~more

Triootje?

20

Vandaag staat wederom mijn agenda volgepland, strak ook nog ook… *glimlach*

Als eerste ga ik natuurlijk naar mijn 2e adres om daar te doen wat gebeuren moet en om met mijn maandagmeneer naar het gemeentehuis te gaan om zaken te regelen die hij zelf moet doen, die een ander niet mag doen, bureaucratie ten top maar oké het is niet anders.

Daarna is het dan de startijd van mijn triotje vandaag… en ja *grinnik*, ik zie heus wel dat jullie nu je wenkbrauwen fronsen hoor… maar ik laat me niet gek maken, ben ik al, lekker puh… jullie moeten maar geduldig afwachten want hier kom ik zeker later vandaag op terug. Dit is zó leuk!! Staat al een tijdje in mijn agenda, ik verheug me er dus al geruime tijd op, en niet zo zuinig ook *glimlach*…

Afgezien van het ‘verplichte nummertje’ vanochtend kan ik dus geheel overtuigd met een blij ♥ zeggen dat de maand december voor mij heel leuk start, zo mag elke maand wel beginnen…

UPDATE 17.45 uur
Net thuis dus tijd voor update met uitleg…
Zoooo had ik jullie ff op het verkeerde been gezet? *grinnik*, ik kon het niet laten, dat vergeven jullie me wel toch hè?

Triootje…iets met 3 dus….
1) Natuurlijk mijn nr. 1 vandaag… Mijn maandagmeneer.

2) Aan het eind van de ochtend reed ik naar de bloemist on daar 2 mooie stukjes te halen. Daarna reed ik door naar mijn nr. 2 van vandaag, zo’n kleine 3 kwartier naar het zuidoosten rijden, om daar aller-♥-elijkst ontvangen te worden door 2 lieve mensen, die ik in mei voor het eerst ontmoette. 2 mensen die met hun spruit acuut, (zonder het me te vragen ook nog, hoe durfden ze *grinnik*) een plek in mijn, met hoge muren omringd en een heel diepe gracht daaronheem met daarin levensgevaarlijke krokodillen die altijd honger hebben… ♥ inpikten. Een zwart ‘gevaar’ dat mij aankeek en weg schoot, een blondje met 0,00 blonT-gehalte, die mij ietwat aarzelend doch spinnnend begroette en even later een tik op de vingers gaf en een gevlekt knuffeldekentje dat mijn vingers zeer aangenaam vond zeker als ze maar bewogen…

3) Nr. 3, veel later dan ik gepland had overigens, was natuurlijk mijn Kloine Grode Zus, die vlakbij nr. 2 woont. Door diverse oorzaken hadden we elkaar veel langer dan gewild niet gezien dus bijpraten was hoognodig, ook hier natuurlijk weer tranen, van het lachen, duhuh. Ook zij is een blogster, regelmatig gestopt en weer begonnen, meerdere blogadressen gehad, nu weer een periode van niet-bloggen. Ooit ontmoet en zij voerde dezelfde actie uit als zij van nr.2. Enige later adopteerde ze mij als zus… en sommigen van jullie herinneren zich vast wel dat ik Anita mijn Grode Kloine Zus noem en Geesje dus mijn Kloine Grode Zus… lengte dus op de 1e plek, leeftijd op de 2e. Je weet nu dus gelijk wie van de 2 groter is dan de andere en wie van de 2 jonger is dan ik en ouder is dan ik .

Al met al een heerlijke triootjes-dag dus!!
Nou heb ik tegenwoordig absoluut niet te klagen over hoe ik me gemiddeld genoemen elke dag voel, integendeel zelfs, maar dagen zoals vandaag blijven toch écht wel de ‘kers op de taart’. Even weer met elke ‘snaar’ van je bestaan ‘horen’ dat je volkomen terecht ‘dank-akkoorden’ mag ‘zingen’.

►meer~more

“Beginners-herhaling-Geluk”

16

Jullie herinneren je misschien nog wel dat Daphne en ik enkele weken geleden op 9 november, vandaag precies 3 weken geleden, deelnamen aan een fotoworkshop Avond-Fotografie. Het praktijkgedeelte van die avond viel letterlijk in het (regen-)water en de heren van de organisatie besloten daarop dat we dat deel op een andere avond zouden herhalen, we zouden wel bericht krijgen. Dat bericht kwam vrij snel en de nieuwe datum was de 30e, vandaag dus.

Rond 19.00 dropte manlief ons voor de foto-winkel Baron en na een kop koffie gingen we dan weer op pad. De heren van Olympus kennen de stad niet dus de groep kon voorstellen aandragen, en zo stonden we dus even later bij het Museum en weer even later elders in de stad om weer even later te eindigen bij De Kop van de Vaart. Daarna zouden we terug naar de winkel om van sommigen de foto’s te bekijken en nadere uitleg te krijgen. Die uitleg bleek te gaan over het bewerken / verbeteren van de foto’s. Nou is dat iets dat Daphne noch ik doen, ten tweede was het vanaf de Kop van de Vaart een behoorlijke tippel terug naar de winkel, althans voor iemand met een extreem pijnlijke voet wel, dus besloten wij dat deel dan maar te laten schieten omdat het voor ons geen toegevoegde waarde zou hebben.

Ik stuurde manlief een berichtje die ons enkele minuten later oppikte en weer enkele minuten later zaten we thuis op de bank met hete koffie en thee en konden we de foto’s gaan bekijken. Daarna selecteren en uploaden natuurlijk. Ik besloot er geen 2e map aan te wijden maar de foto’s van vanavond samen te voegen met de foto’s van 9 november. Die MAP is niet zo heel groot, bevat 74 foto’s van ons samen dus.

Door te oefenen met de tips van de heren opleiders verkrijg je natuurlijk de meest ‘rare’ foto’s. Het overgrote deel is dan ook in de prullenbak beland, op eentje na, van Daphne, die is gewoonweg veel te leuk om weg te gooien. We hebben weer het eea geleerd en zullen daarmee ons voordeel kunnen doen maar het allermooiste is toch wel (voor mij dan) dat ik dit niet alleen hoef te doen maar samen met de keus van mijn zoon, ik vind het prachtig dat zij en ik deze hobby delen, evenals dierentuinen en die 2 hobby’s dus ook prima kunnen combineren.

►meer~more

Kleurrijk

20

Over gisterenavond ga ik niets schrijven…dat zegt genoeg, denk ik, zeker voor hen die me ‘goed’ kennen.

Vanochtend nogal katerig opgestaan en ik was niet de enige, Anita was ook echt even toe aan een verzetje, Niels had een vrije dag en die besloot op het laatste moment ons gezelschap te gaan houden vandaag, ook gezellig natuurlijk. In eerste instantie zouden we naar buiten maar de weersvoorspellingen maakten van dat idee een minder goede versie en dus besloten we ons uitje om te zetten naar iets ‘onderdak’ en waar je kan op redelijke afstand beter onderdak vertoeven dan HIER? Is immers maar een uurtje rijden vanaf waar wij wonen?! Ik ben er al meermalen geweest en Anita was er het afgelopen voorjaar voor het eerst met mij en Niels kende het helemaal niet, op mijn grinnikend ‘je zult je ogen uitkijken, trust me’ antwoordde hij: “I do, completely”. En zo reden wij via een omweg, we houden geen van drieën van snelweg-rijden, naar Luttelgeest waar we 6 kwartier later begonnen met heerlijke koffie en gebak.

Het ‘je ogen uitkijken’ bleek wederom niet overdreven gezien Niels’ reactie op alles dat hem in het oog sprong nadat we hem mee naar binnen hadden getroond, hij was in 1e instantie van plan geweest zijn camera thuis te laten maar had gelukkig mijn advies opgevolgd om dat vooral niet te doen. We vermaakten ons de komende uren prima en genoten van alle geuren en kleuren om ons heen. Het is daar schitterend, dat heb ik al vaker gezegd, je kan er moeiteloos vele uren toeven. Dát echter laat mijn lijf niet zo toe en aangezien ik straks weer op pad moet, en dus op de voeten moet, voor de herhaling van de cursus avondfotografie, wilde ik niet al te laat thuis zijn zodat er nog tijd genoeg zou overblijven om dat lijf van mij tot rust te laten komen en energie voor vanavond op te doen. Dat lukte gelukkig prima, ik stapte rond de klok van 3.30 het huis weer binnen en daar werd ik met hete koffie en dito thee hartelijk verwelkomd.

Ergens binnen vandaag en de komende 4 weken zal ik er weer rondhobbelen, met Dapne en mijn maandagmeneer want wij willen hem de kaarsjesroute laten ervaren, een activiteit die men daar altijd in de maand december organiseert, dit jaar komen er op diverse avonden ook koren optreden dus een prachtig uitje voor mijn maandagmeneer die gek is van (goede) koormuziek.

Mijn foto’s staan HIER . Die van Niels krijg ik nog, die van Anita ook nog, die ik voeg dan zsm nog toe.

►meer~more

Achter-de-foto-16

18


Foto-Uitdaging ~ Gestart: 17 – 8 – 2017

30 november – 6 december 2017

Bijdrages van: JOANNE

Een druilirige donderdagavond in november 2016.
Met mijn schoonmeisje in de auto op weg naar een stad waar ik absoluut geen fan van ben maar ja soms ‘moet’ je wel.  En dan rij je ergens en kom je dit onderweg tegen…
Deze reis betrof een voorstelling van de musical Ciske de Rat, die die avond gespeeld zou gaan worden in De Nieuwe De La Mar, met daarin niet alleen de mooiste maar ook de liefste musicaldame die ik ken, die ik persoonlijk mag kennen ook nog, en dat al vele jaren. Brigitte Nijman.
Zoals altijd lag ook nu de stad weer op de schop en moesten we hartstikke goed opletten waar we reden om niet te verdwalen want waar ons kleine land groot in kan zijn….zogenaamde wegverbeteringen, altijd en overal …. waar ons kleine land zo slecht in is, nog steeds, altijd weer, het duidelijk aangeven hoe je dan moet rijden… bleek ook nu weer volop aan de orde.
In een donkere hoofdstad met overal verbodsborden, afgesloten weg en wat al niet meer bereikten we amper op tijd een straatje waar we de auto konden parkeren. Gehaast als we waren vergaten we de parkeermeter te vullen, dat schoot me pas te binnen toen we na de voorstelling het theater uitliepen en ik mijn sleutels uit mijn tas opdiepte. Elke seconde op weg naar de auto terug hield ik mijn hart vast, in grote vrees een lege plek aan te treffen omdat mijn auto wegens het niet betalen van parkeergeld weggesleept zou zijn. Dat was gelukkig niet zo!

Hier in het noorden zijn we niet gewend aan helder verlichte pleinen en straten laat op de avond, dat is daarginds wel anders, het was een druke van belang, alsof het lunchtijd was, vreselijk. Mensenmenigtes waren toen niet mijn ding en angstig klemde ik me aan mijn tas vast en liep op kousenvoeten door de stad naar de parkeerplaats want aan het begin van de avond was al gebleken dat die schoenen me te groot geworden waren en dus navlogen, en dan is lopen op hoge hakken echt een drama, zeker in een stad die hoofdzakelijk met kinderkopjes geplaveid is.

Met een zucht van opluchting plofte ik enkele minuten later gerustgesteld én veilig en wel in mijn auto neer en reden we zo snel we konden huiswaarts, op dat moment me realiserend dat ik veel overheb voor een klein aantal mensen maar dat ik van ze never nooit niet zal gaan verhuizen naar het westen en dat ik Godsgruwelijk dankbaar ben noordelinge te zijn en daar te mogen wonen.

►meer~more

6w1b-170-Grens

10

Marion’s  ~ (sinds 21 februari 2013)  ~
6 woorden in 1 beeld

Gestart op 16 april 2011 bij Joke

Thema 29 november – 13 december 2017:  GRENS

 

Ik geef de mijne duidelijk aan!

 

 

 

►meer~more

De eerste dan eindelijk

20

In tegenstelling tot vorige jaren zit ik, vanwege zeer uiteenlopende redenen, beduidend minder in ’s lands theaters bij Jeans.  De 1e en de laatste missen is echter nog steeds een ‘ not-done’- optie voor mij. Zo was ik dus op vrijdag 22 september samen met Niels & Anita naar Uden gereden om daar de allereerste voorstelling van het nieuwste seizoen te gaan bewonderen. Dat feestje ging uiteindelijk niet door omdat ik plm. anderhalf uur voor aanvang van de voorstelling in het restaurant in een psychostische aanval schoot, weliswaar niet zo’n heel grote maar toch groot genoeg dat geen 100 paarden me over de drempel van het theater konden krijgen, dus sleepten Niels en Anita me terug de auto weer in en keerden we huiswaarts.

A Brand New Day moest dus nog maar eventjes wachten tot het zich in mijn hoofd mocht vestigen.

Daphne had via haar werk kaartjes geregeld voor de voorstelling van Jeans in Het Atlastheater in Emmen voor zaterdag 14 oktober. Die voorstelling werd op de ochtend van die dag gecanceld door Jeans zelf vanwege omstandigheden. We zouden nog bericht krijgen welke datum dan die voorstelling ingehaald zou gaan worden. Dat bericht kwam uiteindelijk en jawel hoor, bleek dezelfde datum te zijn als de verjaardag van mijn zoon. Zoonlief echter wilde niets van afzeggen weten en stond er bij wijze van spreken op dat we toch zouden gaan. Een vriendin van Daphne die mee zou kon echter die 2e datum niet dus vroegen we Anita en die kon en wilde wel *glimlach*

Ik regelde vervanging voor mijn maandagmeneer-taken en dus, als er niets meer gebeurt dat de zaken verandert, zit ik over plm. 10 uur in het theater van Emmen op rij 1 te midden van Daphne en Anita te wachten op wat komen gaat. De recensies die ik al gelezen heb klinken veelbelovend maar ja dat was vorig seizoen ook zo terwijl ik er echt geen fluit aan vond. De filmpjes die ik al voorbij heb zien komen beloven eveneens veel goeds maar ik hou toch nog maar een slag om de arm. Wellicht kan ik er vanavond laat (zal dus morgen wel worden want na thuiskomst duik ik gelijk het bed in omdat ik morgen natuurlijk weer om 7 uur elders verwacht wordt) enthousiast over schrijven…

Natuurlijk zit Jeans nog vaak in mijn gedachten. Het blijft me verbijsteren dat ik nu niet meer zo nodig heen ‘moet’ en er emotioneel last van heb dat ik niet ga. Ook mijn zin in vanavond is maar matig. Zou iemand dat een paar jaar geleden tegen mij gezegd hebben dan had ik die persoon werkelijk voor knotsknettergek verklaard. Zo zie je maar hoe wijzigende omstandigheden ertoe kunnen leiden dat je er zelf, emotioneel gezien, ook geheel anders in kunt gaan staan. Het virus dat mij altijd vergezelde is weg, of het ooit terugkomt? Geen idee. Het afgelopen seizoen miste ik ‘veel’. Dingen die ooit waren, niet meer zijn, nooit meer terug zullen komen ook, ze hebben allemaal invloed op mij in dit geval. Hoe dit seizoen mij dus zal pakken, of niet, durf ik op dit moment echt nog niet te zeggen…

Ik ben benieuwd naar de ‘ nieuwe’  en ‘ oude’  castleden natuurlijk. Een foto van de show kan ik wel plaatsen maar dan moet ik er eentje jatten van de talrijke die op facebook reeds voorbij kwamen en dat doe ik natuurlijk niet. Met een beetje geluk zal ik vanavond zelf foto’s kunnen maken (afhankelijk van hoe en waar men op het toneel staat en hoe en waar ik precies zit want foto’s maken is 1 ding maar mensen op toneel storen ofwel de mensen die achter me zitten, dat doe ik dus niet) en die plaats ik dan wel in het bericht dat hierop zal volgen…  Kortom…wordt vervolgd…

►meer~more

Geachte winkeliers van Nederland

16

Velen onder jullie hebben maar één ding voor ogen: Geld…
Enkelen onder jullie hebben die focus ook wel maar hebben daarnaast God Zij Dank ook compassie voor hun medemens die over de drempel van hun winkel naar binnen stapt…
Jullie die in de 1e categorie vallen mogen een GROOT voorbeeld nemen aan jullie die in de 2e categorie vallen!!!

Waar ik het over heb? 
Leest DIT en huivert… en prijs je vooral gelukkig met een gezond lijf want dat is lang niet iedereen gegund. Oh ja, voor alle duidelijkheid, niet iedere ziekte is aan de buitenkant te zien!!!

Een beetje meer aandacht voor de mens in elke klant, is dat nou werkelijk zo onuitvoerbaar???

►meer~more

Snieklaas

12

Terwijl op de blog van het “Grote Sinterklaas Spel 2017” menig puntje wordt gescoord
vraag ik me af: “Hebben jullie dit al eens gehoord?”

Ja ik weet, er zijn er die vinden het Puur Hollandse Cultuur-Kinderfeest compleet ‘gestoord’
maar zijn niet in hun opzet geslaagd, het is nog niet overboord.

We gaan ons er maar niets van aantrekken
omdat we veel liever kijken naar lachende ‘bekken’

Natuurlijk is ook enig zelfspot ons niet onbekend
Grapjes-Piet dacht: ik zorg dat bloggers worden verwend

Sommigen van jullie zullen dit misschien niet kennen
maar als je van lachen houdt kun je jezelf hiermee verwennen.

►meer~more
Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017