Trips

Overtreffen?

Oké, ik ben absoluut altijd te porren voor ‘ad hoc acties’ maar vandaag heb ik me toch een paar keer afgevraagd hoe je het benoemen moet als zelfs dat woord niet de lading dekt…

Sta ik vanochten af te wassen en ietwat afwezig door het keukenraam naar buiten te staren, zie ik het groepje Platanen staan dat ik zo vaak zie, best saai eigenlijk als dat altijd je uitzicht is… Ik voelde me absoluut nieth happy en wilde het liefste maar 1 ding, mijn bed in, en er niet meer uitkomen voor ergens halverwege januari ofzo.

Was ik enige tijd eerder in de ochtend bij mijn  maandagmeneer binnengestapt ontstond er een situatie waarbij ik uit mijn slof schoot. Enerzijds natuurlijk omdat ik me niet zo voelde als dat ik graag had gewild, anderzijds van schrik om wat hij nu weer voor stunt had uitgehaald. In een nukkige bui, overlopende ongeduld en haast had hij iets gedaan wat wonderwel goed was afgelopen maar dat absoluut een ‘not-done – actie  is. Ik heb hem dus wel effe de mantel uitgeveegd.  Toen ik dus zo stond af te wassen bedacht ik me dat hij er wel even uit moest, het was mooi weer en een frisse neus is nooit verkeerd. Het kostte me enige overredingskracht maar toen ik hem voorstelde om naar het tuincentrum te gaan om daar de kerstshow te bekijken was ie gelij kom en zaten we dus enige tijd later in de auto.

Hij vond het geweldig en genoot, op zeker moment ging mijn telefoon en was het Anita die vroeg waar ik was, ik legde het haar uit en beloofde haar me bij haar te melden zodra ik terug in Assen zou zijn.
Zo gezegd zo gedaan dus om 13.00 uur stapte ik bij haar binnen en terwijl we een bakkie leut dronken bespraken we hoe het met ons ging. Beiden ‘kop op ccitroun’ oftewel ‘standje debiel’ vandaag zo bleek. “Gaan we wat leuks doen?” vroeg ze, ‘zeg het maar, B is werken, D moet straks ook weg, J ligt in bed na de nachtdienst dus die komt er toch voorlopig niet uit…’ “Ik wil naar Denekamp”…. ehhh ‘daar waren we toch pas?’  “Jup maar dat en dat vond ik toen zo mooi en heb het niet mee genomen, ik wil het wel hebben dus …”  Ik appte snel Daphne met het verzoek de honden uit te laten en stuurde een apje naar J die hij zou zijn na het wakker worden. Na een stop in kamer 100 vertrokken we. Gelukkig weet mijn rechtervoet de plank in mijn auto goed te vinden en met de steunzool werkt ie ook prima, ik wilde wat tijdswinst  boeken, onzin natuurlijk want dat is gewoonweg onmogelijk maar toch, reed ik een kwartier eerder dan dat mijn tomtom bij vertrek had aangegeven, de parkeerplaats bij Oosterik op.

Eerst maar eens de maag vullen want dat kan daar heel lekker en heel goedkoop *glimlach*. Daarna de roltrappen op naar de kerstuitstallingen aldaar. En wat zagen we tot onze grote vreugde? “40% korting op alle kerstartikelen”.  Huh? Nu al? Kerst moet nog komen… Kortom, we besloten maar dat het zo had moeten zijn dat we ad hoc besloten erheen te tuffen vanmiddag en dat we daarvoor beloond werden.
Dat wat we inderdaad op mijn verjaardag, 2 weken geleden niet hadden gekocht vanwege de prijs ging nu uiteraard wél ons karretje in. Ik vond zelfs nog een paar mooie kaarsjeshouders in het paars, spotrprijsjes, dus die kon ik onmogelijk achterlaten in de winkel.

De tijd vloog voorbij en aan het eind van de middag belde ik mijn maandagmeneer dat ik vanavond later zou zijn omdat ik achter op mijn tijdschema liep, geen probleem natuurlijk. In het donker tuften we terug in een veel betere bui beiden dan tijdens de heenreis. Opzet geslaagd dus.  Nadat ik Anita had afgeleverd ging ik bij haar vandaan rechtsaf naar mijn maandagmeneer ipv linksaf naar huis. Ik had nl gisterenavond iets gezien en bedacht dat ik daar nog een foto van moest maken… dus langs de Vaart én langs de Kazerne… en de foto gemaakt die ik in gedachten had.


Oké, weliswaar geen spiegelreflexcamerakwaliteit maar toch doet mijn foon het nog acceptabel.
Weer enige tijd later kwam ik thuis aan en hielp manlief me uit mijn tas en jas en begon uit te pakken, wist gelijk wat er gebeuren moest dus even later was hij al bezig schroeven in de muur te draaien zodat mijn beide frames opgehangen konden worden. Ik pakte de boel verder uit en ruimde op, daarna met een grote bak thee op de bank, foto’s op pc zetten en de flapper op mijn schoot.

Mijn lichamelijk energie is nu echt helemaal op maar mentaal voel ik me weer oké en dat vind ik toch wel ff een heel stuk belangrijker. Evengoed blijft de vraag in mijn hoofd rondtollen…. is er een overtreffende trap van ad hoc?

20 gedachten over “Overtreffen?

  1. ad hoc in het kwadraat misschien
    ik begon te lezen en dacht ” Platanen saai ” , daar klopt iets niet
    en ja wel dat kwam dus ook wel uit :)
    gelukkig werd het nog een mooie dag voor jullie allemaal
    slaap wel groet

            1. Ja dat is wel waar… maar op mijn ‘to-do-lijstje” voor vandaag staat nog genoeg hoor… gelukkig kan ik het meeste daarvan zittendes op de bank met de pootjes omhoog en laptop op schoot uitvoeren ;-)

    1. Ja dat was normaliter niet mogelijk geweest maar tegenwoordig kan ik dat fysiek prima aan, en mentaal zeker.

      Zulke onverwachte dingen zijn des te leuker als je ze aankunt hè?!

    1. Haha ja dat zeiden wij ook tegen elkaar ;-)

      En ondanks ons kleine landje, zo verschillend in prijs, blijf ik bizar vinden, het is ook een leuke rit er naar toe dus ik doe het dan graag.

      Ik ook! Nu helemaal, nu ik het weer probleemloos kan.

  2. Wat een geren… maar als je je daarna weer lekkerder voelt zal het het wel waard zijn…
    En wat had jouw maandagmeneer nou uitgespookt waar je zo van uit je hum was? ;-)
    XXX

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫