Opgelucht

10

REISMEERMIN – Invalshoek – Overgang – Dankbaarheid

Het onvermijdelijke kwam vroeger dan verwacht. De problemen die erbij opdoken waren ook vervelender dan verwacht. Op zekere dag werd de huisarts ingeschakeld, zó kón hét écht niét langer. Hij was het daar volkomen mee eens en zo ging ze op zeer jonge leeftijd huiswaarts met in moeders jaszak een doosje met ‘dé pil’. Dat zou helpen werd haar bezworen. Al snel bleek dat hij het bij het verkeerde eind had. Veel ellende volgde waaronder late miskramen en daaropvolgend noodzakelijke curettages waarbij bleek dat zij niet op de reguliere anesthesiemiddelen reageerde en dus die eerste keer heel het ziekenhuis bij elkaar gilde. Er volgden vele trajecten met vruchtbaarheidsonderzoeken en de ellende leek maar niet te willen stoppen. Alsof het allemaal nog niet genoeg was werd ze op haar 33e ook nog eens gezegend met de overgang en niet in een milde vorm ook nog eens. Haar vaste gynaecoloog was een schat van een man maar verschrikkelijk conservatief. De hele fabriek verwijderen durfde hij niet aan want dat zou grove psychische gevolgen kunnen hebben. Voor haar argument dat ze psychisch toch al behoorlijk in de war was en dat zij die fabriek niet nodig had om zich vrouw te voelen, bleek hij helaas keer op keer op keer niet ontvankelijk.

En toen op een dag las ze in de krant een uitnodiging voor een afscheidsreceptie. Een glimlach gleed om haar mond en ze greep terzelfder tijd de telefoon en belde de assistente. Op haar vraag of al bekend was wanneer de opvolger zou starten hoorde ze de assistente glimlachen. Hij begint maandag 2 april, zei ze. De volgende vraag, logischerwijs, of er plek was die dag en ja dat was er. Zonder verdere tekst en uitleg werd de afspraak gemaakt en de assistente beloofde haar de vervanger in te lichten over haar wensen. Die maandag zat ze amper een minuut aan de tafel van de vervanger en die vroeg haar: ‘wanneer?’ Ze antwoordde hartgrondig: “GISTEREN!”. Daarop glimlachte hij en zei: “is morgen ook goed?” Ze had even geen mondeling antwoord paraat maar haar gezicht sprak boekdelen. Dankbaarheid is soms niet in woorden uit te drukken en hoe dankbaar ze die vervanger is kan ze nog steeds niet onder woorden brengen.

10x Akkoorden op ~ Chords on Opgelucht

  • Min  schreef ~ wrote:

    Ik ben eigenlijk even stil door deze dubbele overgang, dankbaar wel dat je hem schreef, ik ga de link plaatsen..

    • ♫ Mel☺dy ♫  schreef ~ wrote:

      Het was het eerste dat in mij opkwam en zoals je weet schrijf ik altijd vanuit dat eerste gevoel.
      Dank je wel hoor.

  • Mirjam Kakelbont  schreef ~ wrote:

    Nou ja! Dat mannen beslissen over de wens van vrouwen…
    Helaas verbaast het me niet meer.
    Heel logisch dat je dankbaar was.
    Liefs en een knuffel

    • ♫ Mel☺dy ♫  schreef ~ wrote:

      Het verbaasde mij (toen) niet… ik snapte hem wel maar tegelijkertijd vond ik ook wel dat hij iets meer mocht vertrouwen op mijn ‘zelf-kennis’.

      Dat ben ik nog steeds ;-)
      -x-♥

  • smijling  schreef ~ wrote:

    zo herkenbaar ook ik was blij met de mijne Dr Willemse was de beste

    • ♫ Mel☺dy ♫  schreef ~ wrote:

      Fijn dat jij ook een goede hebt getroffen, het is al zwaar genoeg die ellende.

  • Rietepietz  schreef ~ wrote:

    Klopt, men was vroeger niet zo makkelijk met deze operatie. Gelukkig had ik een vrouwelijke gynaecoloog die wel begreep ik het méér dan zat was om mijn vrouw zijn aan één orgaan op te hangen.
    Kreeg nog wél iemand aan m’n bed van een organisatie “vrouwen zonder baarmoeder” (of zoiets) om mij en m’n lotgenoten steun te bieden….. ;-) ik heb haar heengezonden met de mededeling dat ik blij was verlost te zijn van iets dat voor mijn z’n dienst al ruim bewezen had en al jaren alléén maar veel ellende veroorzaakte.

    • ♫ Mel☺dy ♫  schreef ~ wrote:

      ‘vroeger’ in mijn geval waren de jaren voor 3 april 2001…zo vreselijk lang is dat nog niet geleden.
      Ooit moest ik voor een second opinion naar een vrouwelijke gynaecoloog. Dat was een (weliswaar eenmalige) verschrikking dus toen al besloot ik gelijk, nooit meer een vrouw aan mijn lijf voor dat specifieke gedoe.
      Jah nu je het zegt.. herinner ik me ook zoiets, althans mij werd gevraagd of ik behoefte had aan een gesprek met iemand uit zo’n organisatie, veredelde ‘experts’ … hoe willen die nou weten wat ik voel, flauwekul, dus nou niet dus ☺

  • Ria  schreef ~ wrote:

    Wat een ellende allemaal.Gelukkig eind goed al goed.

    Liefs, Ria

Ik 'beluister' graag jouw 'muziek' ~ I'dd love to 'listen' to your 'music'

CommentLuv badge

Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017