Of het zó moest zijn…

6eadoptie2016a

Nadat eerst Cornma en haar lief helaas vanwege gezondheidsproblemen verstek moesten laten gaan, moest helaas ook Corry vandaag ons haar gezelschap ontzeggen met soortgelijke redenen. Zó jammer, gelukkig zijn ze wel benoemd, meermalen zelfs, dus waren ze er in onze gedachten zeker wel bij.

Daphne, Liesbeth (die gisteren al naar mij toe was gekomen en bij ons heeft geslapen)  en ik waren goed en wel in de auto onderweg toen Fréderique belde met minder goed nieuws. Zij en Truus waren tot hun en onze schrik tegen oponthoud aan gelopen door dat hun trein een aanrijden met een persoon had ervaren. Zo werd het genoemd, ook in het nieuws. Nadat wij in Emmen gearriveerd waren zijn we met zijn drietjes op station gaan zitten met koffie om op dat duo te wachten, die een kleine 3 kwartier later zich dan bij ons voegden.
Ik kreeg, zo lief!!!, cadeautjes van Truus en Fréderique. Tuffer en Buffer kregen een nieuw maatje. Ik kreeg een heel mooi beschermengeltje en op mijn salontafels staat nu een heel mooi hartvormig arrangement met kleine windlichtjes. Tuffer en Buffer zullen hier vast nog wel hun eigen verhaal over bloggen.

Een klein kwartiertje later kwamen we de parkeergarage uit en enkele meters verderop stond mijn contactpersoon al op ons te wachten, die nam ons mee naar binnen en even later zaten we dan ook te genieten, en bij te komen, van de lekkere koffie en thee.  We handelden het zakelijke gedeelte af en daarna liet ik mijn contactpersoon zich ontfermen over de cadeaus die ik voor hem, namens ons allen, mee genomen had. Hij viel stil en wist even niets te zeggen *glimlach*. Zo mooi om te zien hoe iemand totaal aangenaam, ontroerd, verrast kan zijn. Na enige tijd namen we afscheid van hem en gingen op pad. Eerst het kleinste deel van het park, Nortica. Beginnend bij de zeeleeuwen, langs de zeehonden, via de pinguïns naar de ijsberen. Daar was het feest, de 3 meiden, Noortje, Lale en Nela speelden alsof hun leven ervan af hing, ging zelfs met veel gegrom gepaard, geweldig natuurlijk om dit te zien. Toen op naar het grootste deel, de Serenga. Beginnend bij de vosmangoesten langs/door de kinderboerderij met diverse soort geitjes en hoenders, via de prairiehondjes en het goudzoekers-deel, langs de kamelen op naar de leeuwen. Die hadden er vandaag niet zo heel zin in zich te tonen, we zagen er slechts 2 van 6 en zelfs die 2 zagen we niet helemaal. Verder via de stokstaartjes op naar het ‘ vrachtwagens’  waar je in kunt stappen om een rondrit te maken die zo ongeveer 10 minuten duurt, dan rij je dus dwars tussen de giraffes, neushoorns, penseelzwijntjes, impala’s, waterbokken, gnoe’s, struisvogels, zebra’s heen.

Daarna werd het de hoogst tijd voor een hapje en een rustpauze. Vanuit de vrachtwagen langs de bavianen dus naar “Momma’s”. Overheerlijke broodjes daar, jummie!! Weer enige tijd later verder, ik probeerde een beetje tempo te maken want ja ik wilde niet dat de 3 nieuwelingen niet ‘alles’ zouden zien. Door de treinstellen heen, tussen de ezels en de kamelen door terug de Serenga uit. Schuin oversteken naar links en de deuren van Jungola door. Wat ik al vermoedde gebeurde dus ook, mijn gezelschap werd stil van verwondering en bewondering voor de vlindertuin. Enige tijd later weer naar buiten via een andere deur op naar de Rimbula. Via de lori’s naar de ringstaartmaki’s, die ons letterlijk en figuurlijk voor de voeten liepen overigens, langs de slingerapen naar dat deel waar je in de bootjes kunt stappen. Dat deden we dus ook. Vandaar via de andere kant, langs Daphnes werkplek naar de uitgang. Via de olifantenvallei langs de kleinklauwotters weer terug naar het centrale plein, bij het kompas, en daar op het terras nog een kopje koffie/thee genoten.

Het slechte weer dat voorspeld was bleef de hele dag uit, de zon scheen er lustig op los, ik heb meermalen de wind bedankt want ik wist dat als die er niet zou zijn dat het veel heter was geweest en dat ik niet de enige ben die daar niet vrolijk van wordt. Terwijl we dus dat laatste kopje koffie genoten betrok de lucht en werd het behoorlijk dreigend, toch viel er nog geen druppel, de temperatuur daalde er ook niet of nauwelijks van.

Daarna op naar de uitgang, de parkeergarage in en op weg naar Assen naar hotel vd Valk alwaar Corry op ons wachtte. Op haar verzoek had ik niemand verteld wat de bedoeling was, ondanks de pogingen van enkelen heb ik het mooi geheim kunnen houden. Over voor half zes liepen we het hotel binnen, begroetten Corry en lieten haar ons meenemen naar de voor ons gereserveerde tafel. De a’s en de oh’s waren niet van de lucht. Mijn gezelschap was zeer aangenaam verrast door de zeer rijkelijk gedekte tafels. Corry was vrijdag 75 geworden en wilde ons dus mede daarom verrassen en trakteren, nou die verrassing was zeer goed geslaagd, even later zat iedereen, in alle rust glunderend te genieten van al het lekkers terwijl er gezellig gekeuveld werd.

Rond kwart over zeven, had ik het wel gehad, zowel lichamelijk als mentaal. Met dat in mijn achterhoofd én wetende, me realiserende, dat 3 van ons nog een lange trein-thuis-reis voor de boeg hadden, ik Corry naar huis zou brengen ivm wat gezondheidsgerelateerde zaken die ik zou afhandelen zodat zij niet meer Icare over de vloer hoefde te laten komen, en zowel Daphne als ik morgen al weer vroeg aan de bak moeten werd het dus wel tijd om er een eind aan te breien. We namen op de parkeerplaats bij het hotel afscheid van elkaar en Daphne reed vervolgens Liesbeth, Fréderique en Truus naar het station terwijl ik de andere kant op ging richting Smilde.

Om half negen kwam ik thuis en gelukkig wachtte mij al weer de vertrouwde en zeer welkome bak leut van mijn echtgenoot. Daphne kroop met haar laptop op schoot naast me op de bank en we gingen de foto’s bekijken, selecteren en in een map zetten. De meesten, die jullie HIER kunnen bekijken zijn van mij, een 10-tal die er tussengevoegd zijn, zijn van Daphne. Code Geel werd die middag al gemeld, de dreigende luchten waren vanaf half vijf niet van de lucht… en pas toen ik thuis op de bank zat, mijn 1e bak koffie in de handen, barstte het weergeweld los. Kletterende regen, gemengd met hagelstenen die er niet om logen, kwamen met veel donder en geweld naar beneden. Alsof het zo moest zijn, iedereen droog en wel onderweg naar  of reeds thuis, dus nu mocht het goede weer wel omslaan in minder weer.

Het was een fantastische dag, we hebben enorm veel plezier gehad en ik met name door het zien/voelen van het plezier dat mijn gezelschap had. De verrassing van Corry maakte de dag natuurlijk helemaal af!!

Volgend jaar ga ik ‘ gewoon’  verder met deze adoptie-actie maar hoe de uiteindelijke uitwerking ervan zal zijn weet ik nog niet. Ik zal dat tegen die tijd wel uitzoeken en op de blog melden.

Tot zover dus even voor wat betreft deze 6e adoptie-actie. Mijn gezelschap van vandaag: super dat jullie er waren en de lange reis weer wilden ondernemen. Voor alle adoptanten natuurlijk nogmaals maar evengoed zeer oprecht gemeend: Heel hartelijk bedankt voor jullie hulp !!!

Foto met dank aan Truus: Mijn lievelingsvlinder . Glasswinged, op mijn hand
glaswingedophand

VERSLAG VAN: Liesbeth

VERSLAG VAN: Fréderique

12x Akkoorden op - Chords on “Of het zó moest zijn…

  1. Het was een superdag! Zo genoten. Van de mooie dierentuin, het weer en vooral het gezelschap. Wat hebben wij geboft. Heerlijk weer, geen spatje regen, het kon niet beter. Hebben wij vast verdiend.
    Ik heb een heerlijke dag gehad. Later volgt mijn verslag. Dankjewel lieve Mel, voor je inzet, gewoon voor alles.

    Liefs en een dikke knuf, Frederique
    Frederique componeerde ~ composed Zwijmelen * Emmen* op ZaterdagMy Profile

    • Absoluut, dat was het!

      Graag gedaan natuurlijk, jij enorm bedankt voor je lieve cadeautjes, daar kijk ik nu tegenaan, de kaarsjes branden en het ziet er schitterend uit.

      Dank je wel ook dat je er was, de lange reis ondernam. Sorry nog voor het iets minder leuke terugreis-actie, dat was me compleet ontgaan, anders had ik het wel beter geregeld

      Knuffel terug xxx
      Melody componeerde ~ composed Vol-Leeg / Full-Empty / Voll-LeerMy Profile

    • Ja hè?!
      klopt ja, maar ja je hebt nu eenmaal niet alles in de hand en je moet het doen met wat je ‘krijgt’…

      Ja prachtig toch, de blauwe morpho, met de vleugels dicht zie je vele tinten bruin
      met op elke vleugel een rand van 3-5 ronde vlekken die op ogen lijken .
      Wordt vaak verward met de uilvlinder omdat die er aan de buitenkant bijna
      net zo uit ziet, het verschil is dat de uitvlinder maar 1 oog op elke vleugel heeft.
      Melody componeerde ~ composed Vol-Leeg / Full-Empty / Voll-LeerMy Profile

    • Klopt helemaal, de gevolgen (waar ik niet over uit ga wijden) heb ik er evengoed
      voor over.

      Mwah… als ik ff aan Arnhem denk….
      durf ik met een gerust hart jouw laatste 6 woorden wel te betwijfelen ;-)
      Melody componeerde ~ composed ABC-Wednesday-18-UMy Profile

  2. Ik ben blij dat jullie met plezier terug kunnen kijken op deze dag. En Corry heel erg gefeliciteerd met haar 75-ste verjaardag!
    Lieve groet
    Kakel componeerde ~ composed PopeyMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge