Nu

Naarmate de jaren verstrijken… maar ook op momenten dat je je op een begraafplaats bevindt… sta je zelf vaker stil bij de eindigheid van het leven, jouw leven… althans zo ervaar ik dat wel.

Vanochtend stonden we weer, net als vorige maand ook, in een aula om afscheid van iemand te nemen die veel te jong het tijdelijke met het eeuwige moest verwisselen. Je gedachten gaan dan alle kanten op, hoeveel tijd heb je zelf nog, hoe wil je het als het jouw tijd is, wat wel wat niet, hoe, wanneer, waarom..

Mijn vaste lezers weten inmiddels al wel dat ‘Het leven is van mij’ uit de musical Elisabeth mijn all-time-favorite is. Dat weet Joop naturlijk ook, in de auto op de terugweg zopas hadden we het over muziek. Welke muziek wel of niet te gebruiken als het onze tijd is…. Er kwamen diverse artiesten en titels voorbij natuurlijk.. en ondanks dat smaak gaandeweg de jaren ook wijzigt kan het ook zijn dat bepaalde nummers hoog op het verlanglijstje blijven staan.

Naar leeftijd wordt niet gekeken, als het je tijd is dan ga je, ongeacht hoe jong je op dat moment dan ook bent.. de muziek die dan uiteindelijk gedraaid wordt kan dan heel anders zijn dan de muziek die je in het nu op je lijstje hebt staan.

Ondanks de triestigheid beseften we ook, dat hoe moeilijk het leven soms ook is, je het ook moet koesteren, waardering moet hebben voor vele zaken, zoals het nog steeds samenzijn ondanks vele diepe dalen, in ons geval. Bij die diepe dalen moet je niet (willen) blijven stil staan, maar juist kijken naar de hoge pieken en die in herinnering behouden en regelmatig terughalen.

“We moeten blijven geloven in het leven”….zei mijn (v)echtgenoot vlak voordat we de parkeerplaats bij ons huis weer op reden en even later door 4 onstuimige honden begroet werden. Die uitspraak van Joop riep acuut een melodie in mijn hoofd op… en ja hij heeft gelijk, de tekst van het lied klopt van a-z.

Wellicht kennen jullie het, misschien ook niet… luister en lees dan hieronder maar mee…

Tags: ,

14 Responses to “Nu”

  1. perikelen 26 augustus 2013 at 13:44 #

    Prachtig nummer idd…
    Dikke knuffel
    Liefs en sterkte

    Wilma.

    • ♫ Mel☺dy ♫ 26 augustus 2013 at 13:51 #

      Ja he? Vind ik ook (uiteraard, anders had ik m niet geplaatst) ….
      de tekst vooral ook he?

      dank je wel hoor, liefs terug.

  2. Hanny 26 augustus 2013 at 15:02 #

    Als je niet meer gelooft in het leven, heb je geen leven meer. Ook al word je geteisterd door het leven, er is altijd wel iets waard om voor te leven.
    Prachtig nummer van de 3J’s!

    • ♫ Mel☺dy ♫ 26 augustus 2013 at 15:07 #

      Ja precies!
      ‘Zegeningen tellen’… is altijd zinvol

      ja! vind ik ook!

  3. rietepietz 26 augustus 2013 at 15:23 #

    Mijn opvatting is eigenlijk dat de muziek die bij mijn afscheid gedraaid wordt het best gekozen kan worden door m’n nabestaanden, ik hoor er tóch niets van en zij zullen bij de muziek die dán gedraaid áltijd herinnerd worden aan dat droevige moment .
    Het minste dat ik ze kan gunnen is dat zij die muziek zélf mogen kiezen.
    En wat mij betreft geldt dat voor het héle afscheid , zij moeten er mee verder en ik vind het dus belangrijk dat mijn nabestaanden alles kunnen regelen op de manier waarop zij zich het meest kunnen getroost voelen .

    • ♫ Mel☺dy ♫ 26 augustus 2013 at 19:38 #

      Is een prima opvatting…..

      alleen zie ik het anders….
      de muziekkeuze van de overledene ervaar ik als een boodschap van hem/haar aan de achterblijvers…

      Op zich heb jij natuurlijk helemaal gelijk als je zegt dat het zo moet gaan als dat waarmee de nabestaanden het meest vrede kunnen hebben en de meeste troost uit kunnen halen.

  4. Minoesjka 26 augustus 2013 at 20:23 #

    Ja, dat stil staan bij je eigen sterfelijkheid heb ik heel sterk gehad toen mijn vriendin plots overleed.
    Dat sloeg even de aarde onder mijn voeten en leven weg. Het heeft wel opgeleverd,dat ik een mijn wensen op papier gezet heb, dat ik er met mijn zus over heb gesproken waar dingen te vinden zijn en dat ik me heel vaak afvraag, als ik iets wil bewaren of mijn nabestaande er waarde aan zouden hechten. Dat heeft er voor gezorgd dat er al heel veel overtollige ballast uit mijn huis verdwenen in.
    Dat wil overigens niet zeggen dat ik het leven moe ben :-) Ik probeer wel te leven alsof elke dag mijn laatste kan zijn, want zo is het gewoon!
    Mooi nummer.

    • ♫ Mel☺dy ♫ 26 augustus 2013 at 22:05 #

      Ik heb inderdaad ook al jaren een lijstje klaar sinds een hele dierbare vriendin in1998 totaal onverwacht niet meer wakker werd….

      Nee.gelukkig niet zeg, ik ook niet meer. Gelukkig.

      Ja die houding heb ik inmiddels ook aangenomen

  5. Ria 26 augustus 2013 at 20:30 #

    Eigenlijk heb ik geen tijd om te gaan, maar het kan
    zomaar .Ik leef vandaag ,morgen zie ik wel weer.
    Liefs, Ria

    • ♫ Mel☺dy ♫ 26 augustus 2013 at 22:07 #

      Ja inderdaad, je weet netmaag nooit he .

      Liefs

  6. Mirjam Kakelbont 26 augustus 2013 at 21:09 #

    Dit weekend had ik het er toevallig met mijn man over.
    Zijn oom was jarig, een man van 92, die je niets wijs
    hoeft te maken, want zijn hoofd is nog 100%. Het is
    alleen zo jammer als je zo oud bent en zoveel dierbaren
    hebt moeten begraven. Zijn vrouw, zijn broers en zijn zussen…

    Eigenlijk zouden we elke dag verplicht even aan de dood moeten
    denken, om het leven te leven met levendigheid. Maar iets
    verplichten werkt uiteraard voor geen meter
    Daarom zijn dergelijke logjes zoals de jouwe heel waardevol.
    Liefs en hou je taai!
    Kakel xxx

  7. ♫ Mel☺dy ♫ 26 augustus 2013 at 22:09 #

    Ja die gesprekken herken ik wel, mijn maandagmeneer en mijn woensdagmeneet zijn ook beiden. Rond de 90…

    Moeten……het rotste woord dat wij kennen….

    Dank je wel schat

  8. Cornma 28 augustus 2013 at 14:42 #

    Sinds in mijn omgeving een aantal mensen is overleden, doe ik mijn best om meer van het leven te genieten. Echt duidelijke afspraken voor hoe een begrafenis eventueel geregeld zou moeten worden, hebben wij niet gemaakt, maar ik hoop dat men bij mijn begrafenis, het leven viert, al is het mijne voorbij. De achterblijvers moeten door en dan het liefst met vreugde.

    • ♫ Mel☺dy ♫ 28 augustus 2013 at 16:39 #

      Het leven vieren bij mijn afscheid…. Inderdaad, jij verwoordt hier wat ik ook heb gezegd tegen mijn achterban….

Voel je vrij & musiceer naar ♥-elust met mij mee... Please feel free to share the 'music' in your ♥ with me

%d bloggers liken dit: