Trips

Nog ‘niks’

Vandaag zou het weer goed zijn in tegenstelling tot morgen, volgens de weersvoorspellingen dan hè, en aangezien manlief in bed zou liggen na de 1e nachtdienst tufte ik vanochtend in alle vroegte, nadat ik klaar was op mijn 2e adres uiteraard, naar Emmen. Ik wilde zien hoe het Ma Yay Yee verging maar ook of ik al groei bij Mauk kon constateren, die inmiddels 12 dagen jong is. In de wandelgangen gaan diverse verhalen al rond over het zeer dartele kereltje en diens euvele moed allerlei dingen uit te proberen, een echt hand (poot?) vol dus voor Moeder Mingalar OO en tantes Shwe Zin en Ma Yay Yee, al houdt de laatste zich wel afzijdig gezien haar eigen hoge dracht en bijbehorende ongemakken, die ook haar humeur wel lijken te beïnvloeden, niets menselijks is zo’n reus vreemd glimlach.  Van bevallingsstart nog steeds geen spoor te bekennen… velen praten over juni ofzo maar ja wanneer het echt gebeuren gaat weet natuurlijk niemand met zekerheid te benoemen.

Mauk wilde op zeker moment een rotspartij beklimmen, ondernam daartoe diverse pogingen maar werd telkens met zachte doch dwingende hand (poot?) door tante Shwe Zin tot orde geroepen en met slurf omring onderbroken in de klauterpogingen, tot zij het zat werd en hem zonder pardon richting moeders duwde, hem daarbij dus geen gelegenheid meer gevend zich om te keren en het nogmaals te proberen.

Een andere reden om naar ‘mijn’ dierentuin  te gaan was het nieuws gisteren dat de ophokplicht e.i.n.d.e.l.i.j.k. was opgeheven, 4 maanden maar liefst duurde het deze keer. Ik hoopte dus de ‘tijdelijk weggesloten’ vogels voor de lens te krijgen en vast te kunnen leggen of, indien dat niet zou lukken, hen in ieder geval te mogen spotten. Het laatste kwam dus voor, het eerste niet. Volgende keer beter.

Er was nog een reden om te gaan want op FB had ik gelezen dat een zeldzame plant was gaan bloeien en die bloei duurt meestal maar een dag of 2 a 3.  Officieel is het de reuzenaronskelk maar in de volksmond wordt het penisplant genoemd. Dat het bloeit is een kadootje want dat gebeurt niet zo maar. Je wilt hem overigens niet in je huis hebben ofzo hoor want de geur is misselijkmakend, volop rotte eieren!

In de vlindertempel hadden we het geluk niet 1 maar 2 Atlasvlinders aan te treffen. Het leek wel een vlinder-baby-boom, je moest gewoon oppassen dat je niet door de vlinders omver geblazen werd, zoveel waren er, zelden zoveel gezien als vandaag.
We liepen ook nog even Serenga in, in de hoop de leeuwen actief aan te treffen maar ook die vlieger ging niet op. Zowel de 8-baan als de truck sloegen we over want geen van ons drietjes had vertrouwen genoeg in het gewrichtenstelsel om het aan te durven, ‘kunnen nog vaak genoeg, komen hier immers na vandaag vast nog wel eens weer?”grapten we terwijl we ons naar Momma’s sleepten voor een rustpauze en een bak leut.
Na een paar uur hadden we er alledrie genoeg van, fysiek dan welteverstaan, en zochten we de uitgang weer op, ik nam afscheid en reed huiswaarts. Ondanks dat ik dan over een lijf beschikken mag die niet altijd functioneert zoals ik het graag zou willen waren het toch weer een paar zalige uurtjes, we hebben altijd de grootste pret met ons drietjes en tja dat je nu ‘over de koppen’ kunt lopen omdat het druk is… belemmert me God Zij Dank niet meer.

Alle foto’s (100) staan HIER 

4 gedachten over “Nog ‘niks’

  1. mogge Melody
    dat was zeker een mooi dagje aan de pracht foto’s te zien
    maar dat de kleine man niet mocht klimmen en klauteren van z’n tante vind ik wel sneu hoor :)
    geniet de dag

  2. Goedemorgen Karel

    Ja hoor, daar vermaak ik me altjd prima ;-)

    haha ja ik ook wel maar ze had natuurlijk gelijk, stel je voor dat hij uitglijdt en een pootje breekt…dan kunnen ze hem laten inslapen en dat is veel sneuer

    Ga ik doen, rustmodus hier, heel de dag op de bank en alleen doen waarin ik zin heb

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫