Monstrueus

Thema Heldenreis – Schrijfveren van 13 april 2017

Toeval bestaat niet, roep ik altijd al, vandaag kreeg ik weer eens voor de zoveelste tigste keer het bewijs onder ogen toen ik de pagina van Heldenreis ~ Schrijfveren opende om te kijken naar wat het thema voor vandaag zou zijn… Een toepasselijker woord had er niet kunnen staan!

Nadat ik ruim een jaar geleden nu besloot dat het ‘zo niet langer kon’  en me weer eens op een nieuwe weg begaf om stabieler in het leven te kunnen staan kwam ik in aanraking met ‘Mindfulness’. Wonder boven wonder, verbijsterend, overweldigend en welke superlatieven ook meer, werkte het heel goed. Ik leerde de oefeningen, bracht ze in praktijk en gaandeweg kon ik veel dingen die ik al jaren niet meer gedurfd had toch weer doen, zij het dan binnen bepaalde kaders, die ik dan weer gaandeweg kon verbreden.  Begon met het afbouwen van de medicaties die jarenlang een soort van basis-stabiliteit moesten creëeren én in stand houden. Met vallen en opstaan lukte dat en een half jaar later gleed de ‘ laatste’ langs mijn huig en dat nog wel in de maand voor de meest afschuwelijke en moeilijkste maand die ik jaarlijks moet zien door te komen.

Inmiddels weer een half jaar verder kijk ik terug en zie ik dat ik best veel winst heb geboekt maar ook dat ik nog een lange weg moet gaan, het eindpunt van die weg is onzichtbaar, of ik het ooit zal halen is en blijft vooralsnog de vraag. Met mijn verstand is niets mis. In mijn verstandelijke wereld weet ik hoe het zit, weet ik wat er nodig is om te overleven en weet ik zoveel meer. Mijn emotionele wereld daarentegen is nog steeds een ramp, zij het dan iets kleiner dan een jaar terug en daarvoor, al zegt die winst helemaal geen ene flutfluit op de momenten waarop ik oorlog voer met al die persoonlijkheden in mij en de wereld om me heen.

Al die monsters in mij vormen samen een monstrueus obstakel en belemmeren me constant, 24 uur per dag. Het lukt mijn wilskracht ze te negeren maar helaas bij lange na niet voor de volle 100%, oké, oké, ik neem ook genoegen met 75% maar zelfs dat haal ik vaak niet. Met mijn verstand weet ik dat het komt door chronisch slaaptekort, het monster dat daaruit voortkomt neem dan de regie en haalt andere ellende naar boven met alle gevolgen van dien. Zoals vandaag… het rubbertje van de tranenkraan is overduidelijk lek. De zon die ervoor zorgde dat ik vanmorgen in de auto mijn zonnebril moest opzetten verstopte mijn wallen onder de natte en wanhoop uitstralende ogen, een aanblik in de spiegel waarop ik uiteraard niet zat te wachten. Zeker niet degene die vanochtend op mijn agenda stond voor het ‘ werk’ dat ik dan moet verrichten. Mijn ogen en gezicht afwendend, zoveel mogelijk toneelspelend dat ik mijn vrolijke zelf als altijd ben, sloeg ik me door de uren heen maar nog geen minuut in de auto op weg naar huis ging de kraan weer lekken. Eenmaal thuis barstte het zo mogelijk nog meer los en kreeg manlief een berg zwelgen over zich heen, die luistert dan alleen maar en laat me razen, hij weet dat dat het enige is dat hij kan doen.

Hoezo mindfulness? Ik kan nog zoveel willen, nog zoveel gedachten bewust oproepen en onderdrukken, mijn emoties proberen te reguleren n wat al niet meer zij… dat gaat allemaal niet als je voorbij de grens van normale vermoeidheid bent. De waaromvragen, retorisch als ze zijn, dienen zich toch wel aan, wat moet ik ermee? Wat kan ik ermee? Niets, helemaal niets. Dit zijn de momenten dat ik hartgrondig het hele leven vervloek, terwijl ik een intens gemeend excuus naar boven prevel. Dat ik meer nog die machine die mij op de wereld zette intenser vervloek omdat zij mij heeft laten komen ipv abortus te plegen. Ik heb niet om leven gevraagd. Het leven is monstrueus. PUNT!!

20x Akkoorden op ~ Chords on Monstrueus

  • Ferrara  schreef ~ wrote:

    Elk woord is nu waarschijnlijk te veel.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Bizar maar ja en nee tegelijk…
      Ja omdat het dan al snel klinkt als zwelgen in zelfmedelijden, iets dat ik verafschuw &
      Nee omdat ik me zo vaak ‘verloren en alleen’ voel terwijl ik dat niet ben

      Soort van tweespalt tussen het weten enerzijds en het voelen anderzijds.

  • Ferrara  schreef ~ wrote:

    Tweespalt. Zo is het ook met reageren op je wanhoop, want dat lees ik in je relaas. Sterkte wensen op zo’n moment, vind ik echt niet op zijn plaats. Zeggen dat ik het begrijp is naast de waarheid, daarvoor heb je een ervaringsdeskundige nodig.
    Ik denk aan je, misschien helpt het een beetje.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Dat is inderdaad niet echt op zijn plaats al snap ik wel dat iemand dat als reactie kan zeggen, niet die woorden maar de intentie erachter voel ik dan wel aan… Gelukkig maar dat dat naast de waarheid is want ik gun niemand het zich zo voelen natuurlijk, dus zeker ook jou niet. daarnaast ervaar ik jou ook altijd als een heel oprecht, integer en respectvol mens dus deze reactie van jou is precies des Ferrara’s.

      Dank je wel daarvoor als ook voor je gedachten. Ik waardeer het zeer!

  • Kakel  schreef ~ wrote:

    Vechten tegen de bierkaai. Je hoop gericht op het onmogelijke.
    Deze twee gaan hand in hand. Moedeloosheid en doorzettingsvermogen wisselen elkaar af. Soms zou je het leven een harde schop willen geven en de andere dag ben je blij dat je er (nog) bent…
    Dikke knuffel lief Muziekmensch ♥

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Klopt als een zwerende vinger lieverd. Dat hoef ik jou tot mijn spijt niet uit te leggen.

      Knuffeeellllllllllltrugggggggg♥♥♥

  • Hartelijke Hot Hulk  schreef ~ wrote:

    Gevoel en verstand!
    Hier ging vanmorgen ook de kraan open.

  • fietszwerver  schreef ~ wrote:

    mogge Melody
    ik kom net bij Kakel vandaan , die slaapt ook niet echt lekker :(
    en dan heb ik als heel goede slaper natuurlijk makkelijk praten
    ik kan gelukkig ook heel goed ontspannen , en dat heeft mij in de moeilijke momenten in het leven geluk gebracht
    ik ben weer op de goede weg , was enige dagen niet echt fit , en deed alleen maar lui zijn :)
    ja ware en mooie spreuken bij de zaden , helaas zitten er ook wel eens verkeerde zaadjes tussen
    nu eerst een ontbijtje , dan verder met de inhaalslag
    geniet de dag

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Moge Karultjuh

      Jah helaas, zij en ik hebben hetzelfde probleem, het ontbreken van de remslaap.

      Fijn te lezen dat het weer beter gaat, hebben mijn beterschapswensen dus toch gewerkt :-P

      Inhalen? Ben je mal joh, geen tijd voor toch, genieten van de dag en mak an…

      • fietszwerver  schreef ~ wrote:

        ik geniet , in alle rust en wat ik doe , doe ik mak an
        ja voel het beter gaan , houd nog ff die slag om de arm :)
        je zou zeggen als er geen rem op die slaap zat bleef je slapen , ja we blijven gein maken hoor , het is al treurig genoeg

        • Melody  schreef ~ wrote:

          Goedzo, zo mag ik het horen, zo wil ik het horen ;-) Nou ja lezen dan :-P

          Het is inderdaad niet altijd een feestje maar op de lange duur geldt wel, alles went.. het leven gaat door toch?

          • fietszwerver  schreef ~ wrote:

            ja meid , het leven gaat verder
            en dan zeg ik , hoe zwaar het soms ook mag zijn , met een glimlach lijkt het toch ietsje lichter , toch

            • Melody  schreef ~ wrote:

              Ja inderdaad….of we het er nou mee eens zijn of niet.

              Daar heb je helemaal gelijk in…. het is alleen heel erg moeilijk die glimlach tevoorschijn te halen als je je ‘even’ totaal verloren voelt en overstuur bent…

              • fietszwerver  schreef ~ wrote:

                dat geloof ik graag
                mag ik je een vrolijke dag wensen , de hele dag een glimlach op je toet
                is goed ook voor het gemoed

                • Melody  schreef ~ wrote:

                  Fijn te lezen.

                  Ja natuurlijk mag dat, jij mag dat zeker! Dank je wel, lief van je.

                  Die glimlach was er wel maar niet zo vaak als dat jij mij (en ik mezelf ook) toewenste maar ja beter iets dan niets nietwaar?

  • rietepietz  schreef ~ wrote:

    Hoe fijn het voorjaar ook is, voor mensen die emotioneel niet goed in het vel zitten is het vaak ook een ramp om de balans weer terug te vinden!

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Ja dat klopt… nou heb ik daar normaliter niet zo veel last van maar kennelijk nu wel… het mooie weer van vorige week en nu al weer een paar dagen koud en nat en guur….

  • Matroos Beek  schreef ~ wrote:

    Het lijkt me zo zwaar om dragen Melody. Toch goed dat je ook je gal kan spuwen. Het lucht vaak op. Ik wens je een zalig paasweekend met minder ongemakken. Lieve groet.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      is het soms ook… te… maar ja, het is zoals het, het leven gaat door of met moed of met wanhoopsmoed… opgeven is geen optie.

      Dank je wel, komt wel goed, heb leuke uitjes in ’t vooruitzicht met heel fijn en veilig gezelschap

      LIeve groet terug.

Ik 'beluister' graag jouw 'muziek' ~ I'dd love to 'listen' to your 'music'

CommentLuv badge