Alweer ruim 11 weken loopt Brego nu bij ons rond en heel langzaam komt er een lieve hond tevoorschijn. Hij bleek al jaren niet onderhouden te zijn dus een professionele trimbeurt, of beter gezegd, meerdere, bleken noodzakelijk. Dat feit werd gaandeweg bevestigd door zijn grote antipathie tegen de borstel. Wil je door hem gebeten worden dan moet je een borstel in de hand hebben en proberen hem te benaderen. Kennelijk is er een herinnering aan een borstel die hem als het ware doet flippen en hem zich dan van een totaal andere kant te laten zien.

Zoals afgesproken met de trimster die hem de eerste keer, enkele dagen nadat wij hem uit het asiel gehaald hadden, onder handen had genomen bracht ik hem vandaag terug voor een 2e beurt om de rui af te handelen maar ook de klus van de vorige keer af te maken. De eerste keer had ze vele uren aan hem besteed en op een gegeven moment werd hij echt onhandelbaar dus besloot ze om ermee te stoppen om hem niet verder te treiteren.

Nadat Bastiaan en ik Brego vanmiddag bij de trimster brachten bespraken we de ‘volledige scheerbeurt-optie’ want Brego had heel veel klitten en ik vermoedde hotspots. Zij hoopte dat het niet nodig zou zijn maar mocht dat wel zo zijn dan had ze dus mijn toestemming hem van al zijn haar te ontdoen. Enige tijd later belde me of het akkoord was Brego volledig te scheren want ze had een hotspot ontdekt, ik bevestigde dat nogmaals. Enkele uren later belde ze dat we Brego weer mochten komen halen en dus stapten zoon en ik weer de auto in en gingen op weg.

Aangekomen bij de trimster stond er een uitgelaten huppelende Brego in de deuropening. De trimster vertelde dat hij zich voorbeeldig gedragen had en dat er deze keer, in tegenstelling tot de eerste keer, geen muilkorf nodig was geweest. Je kon aan alles zien en merken dat Brego blij was verlost te zijn van zijn jas met inhoud. Eenmaal thuis is Bastiaan met hem gaan lopen en nu hij weer binnen is dartelt hij nog steeds als een jong kalf rond, hij heeft het overduidelijk zeer naar zijn zin. Hond blij, wij blij, al moeten we wel even wennen aan zijn nieuwe uiterlijk natuurlijk.

We hebben nu de optie het zo te laten… of hem toch weer met haar te laten vol groeien zodat hij er weer als een ‘Lassie’ gaat uitzien…
Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat op dit moment nog niet weet…. ik vind hem zoals hij nu is heel erg mooi, je herkent er amper een Schotse Collie in en tja praktisch is het zeker ook, want niet alleen scheelt het het dier veel warmte en jeuk etc maar mij/ons ook veel werk in de zin van borstelen (waar hij toch al een gruwelijke hekel aan heeft) en stofzuigen…