Soms….kan het lijken, én voelen, alsof de hele wereld eropuit is je een loer te draaien. Eerst even boos worden, dan een gevoel van heftige teleurstelling ervaren, dan in de weerstand omdat je weigert het over je kant te laten gaan, dan berusten omdat je weet dat je erover druk maken totaal zinloos en verspilde energie is nadat je besluit de nodige instanties in te schakelen om één en ander uit te zoeken om tot slot te besluiten dat je naar het politiebureau moet om aangifte te doen……. Dan… tja dan echt ….kan het zo waanzinnig goed doen je oor te luister te leggen, figuurlijk even stoom afblazen, bij iemand waarvan je zonder ook maar enige spoor van twijfel weet dat zij nooit degene zal zijn die jou willens en weten zal belazeren, iemand bij wie je mag zijn wie je bent en hoe je bent, altijd ongeacht wat ook! En zo zat ik vanmiddag aan een, mij inmiddels zeer dierbare, ook al is het dan mijn smaak niet *grinnik*, keukentafel om mijn hart even te luchten. Zij deed dat ook, in alle vertrouwen én in alle rust, hoe fijn is dat? Niet te beschrijven! Voordat ik huiswaarts keerde sloten we de dag af met een lekker bakkie leut, wederom aan die keukentafel, nadat we heerlijk onze buiken hadden gevuld in De Engel, waar we eerder waren binnengelopen nadat we in een park hadden gewandeld en wat nodige boodschappen hadden gedaan.

Kortom een middag met een platina randje!