Mazzeltjes op een rij !

Jeetje wat kan een mens toch mazzel hebben zeg!

31 uur lang kun je je onderdompelen in Wildlands, start op vrijdag 20 oktober om 10.00 en einde op zaterdag om 17.00 uur. Nou was ik die uitdaging maar wat graag aangegaan maar helaas gaat dat niet, gezien mijn ‘verplichtingen’ op het 2e adres maar ook vanwege het ding wiens naam met een G beegint en waarmee we allemaal te maken hebben ;-)

Hoe dan ook… ik kon voor vanavond vervanging regelen maar geen gezelschap, geen punt bij Ko=mij dus toog ik in mijn uppie rond de klok van 5 vanmiddag richting Emmen. Het was er niet al te druk toen ik binnen kwam en de sfeer was top, de lucht zoemde gewoon van de opwinding van de mensen die zich, al dan niet helemaal in dit ‘geweld’ stortten. Het weer was echt niet om over naar huis te schrijven dus doe ik dat ook maar niet en vertel ik hier alleen maar dat ik zeiknat geworden ben, aan de buitenkant dan hè want mijn (voor vertrek boven uit de kast geplukte) winterjas hield me gelukkig niet alleen warm maar ook droog.

Het draaiboek van deze organisatieklus vertoonde her en der wat haperingen en dat leverde ook wel wat gemopper op maar ik had me al voorgenomen me daarvoor af te sluiten om me niet te ergeren aan ‘dom’ gedrag. Ik liep daar dus in mijn eentje rond tussen mensen van diverse leeftijden. Kennelijk was mijn uitstraling de juiste want ik verzeilde in diverse gesprekken met kinderen. Het eerste duo, een jaar of 4 en 6, bleek uit Dordrecht te komen. Even later werd ik aan mijn jas getrokken door een droppie van een jaar of 4 die met zijn zus uit Gouda kwam. En zo ging het eigenlijk de hele tijd door. Op zeker moment was de wachtrij voor de ‘voucher-balie’ erg lang en besloot ik een kopje koffie te gaan drinken en een beetje op te warmen, daar kwam ik in gesprek met kinderen die met papa en mama een lang weekend uit waren in een vakantiehuisje dichtbij Emmen, en zij kwamen uit Limburg. Ik weet niet waarom, zo gek ben ik heus niet op kinderen, maar vanavond was het één en al feest.

Bij het Prarie-café moesten we telkens verzamelen als we aan de beurt waren voor een presentie in 1 van de stallen. Tussen de Nijlpaardenpresentatie en die van de Olifanten door moest ik lange tijd wachten, geen punt, het was immers gezellig. Bakkie leut erbij en hoppa. Het begon steeds harder te plensen en op zeker moment kwam de meneer hierboven de boel opvrolijken, wat een hilariteit, geweldig, ik genoot met volle teugen. Terwijl ik daar (een beetje maar hoor *glimlach*) op zijn gezang en aanstekelijk humeur mee stond te zingen en swingen realiseerde ik me hoezeer ik me op mijn gemak voelde. Bizar joh!!! Te midden van talloze mensen, heel veel lawaai en het maakte me alleen maar vrolijker.  Bij de presentaties kregen we te horen dat de foto’s wel gemaakt mochten worden maar niet gepubliceerd op social media, ik ben een gehoorzaam meisje dus dat doe ik dan ook niet. De foto’s die wel openbaar mogen gebruik ik hier en de komende tijd nog wel een keertje ergens. Ook kreeg ik alle kans met de dierverzorgers te praten en met name de olifantenverzorger nam daar even alle tijd voor,  daar werd ik natuurlijk nog blijer van.

Uiteindelijk dan kletsnad en koud terug naar huis… een donker huis want Daphne is weg voor een zwemweekend, zoonlief boven in zijn eigen domein, manlief al in bed omdat hij morgenochtend de ochtenddienst in moet… dacht ik. The Voice zou vanavond weer beginnen, kijk ik normaliter nooit naar maar ja deze keer wel want één van de liefste Jeans-meiden van enkele jaren geleden doet mee. De dvd-recorder stond geprogrammeerd want ik wilde haar optreden natuurlijk wél zien!! …. Kom ik dus thuis zit manlief nog keurig op de bank, nou ja bijna dan, hij kwam de keuken uitlopen met een bak dampende thee, zo lekker, zo’n welkom. Hij zat nog voor The Voice en Tjindjara was nog niet geweest. Ik kleed me om, plof op de bank neer en adem even diep … zo van ‘hè, hè, ik zit, in warme comfortabele kleren.. en daar komt Tjindjare aan de beurt, alsof er op mij gewacht was *grinnik*. En natuurlijk helemaal supergeweldig, én wat ik ook gehoopt had maar niet durfde te verwachten gezien de ervaringen dat jury’s vaak keuzes maken die ik niet begrijp want ja ik heb nu eenmaal niet die muzikale kennis die zij wel hebben enzo… allevier de stoelen draaiden voor haar om en ze werd de hemel in geprezen, totaal terecht natuurlijk als je het mij vraagt *grinnik*.

Lang verhaal kort… deze blije gup heeft al heel de avond een glimlach van oor tot oor en zal daarmee zometeen ook heerlijk gaan slapen, welterusten!!

14x Akkoorden op ~ Chords on Mazzeltjes op een rij !

Ik 'beluister' graag jouw 'muziek' ~ I'dd love to 'listen' to your 'music'

CommentLuv badge

Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017