Gedeelde smart is halve smart…. Gedeelde vreugd is dubbele vreugd!

Zo her en der buiten, én in blogland bevinden zich mensen in de lichamelijke of geestelijke, of beider, lappenmand. De éne worstelt met ziekte, een ander worstelt met verlies, weer een ander worstelt met het (over)gewicht van het leven in het algemeen, weer een ander ervaart zijn rugzak als te zwaar. Tussen de regels door lees ik op diverse plaatsen dat het vermoeid zijn, dat het geen lichtpuntjes meer zien, dat het verdriet, dat de pijn, dat de bagage die velen van ons met zich mee te dragen krijgen, velen te zwaar valt! Ik kan met de beste wil ter wereld niemands lasten dragen maar ik kan wel met iemand meeleven en vanuit het diepst van mijn hart doe ik dat dan ook. Het raakt mij altijd weer als ik merk dat iemand gebukt gaat onder zorg. Ongeacht of het nou mensen zijn die mij heel dicht nabij staan of dat het mensen zijn die ik alleen maar via het loggen ken in meer of mindere mate, ik gun niemand die last! Wat kan ik dan doen? Nou niets eigenlijk maar eigenwijs als ik ben doe ik toch een poging om met dit logbericht hen die nodig hebben een hart onder de riem te steken. Ik ga heel bewust geen namen noemen deze keer, degene op wie bovenstaande van toepassing is herkent zich er wel in. Daarbij wil ik niet het risico lopen iemand niet te noemen die het wel nodig heeft maar van wie ik het niet weet. Wat dus ook maar op jou van toepassing is, al neem je ze alle drie, het zij je van harte gegund!