Vanochtend rond de klok van 8 stapten Daphne & ik de auto in en haalden Anita op waarna we doorreden naar het ziekenhuis. De huisarts (en ik ook eigenlijk) vertrouwen de kwestie met mijn rug niet. Ik heb dan al wel 36 jaar (nou ja bijna dan, 27 oktober is het exact 36 jaar) last van mijn rug en 24/7 pijn maar dit is anders. Dus beginnen we maar met het laten maken van foto’s. De afgelopen weken heb ik veelvuldig in het ziekenhuis gezeten, zowel met manlief als met mijn maandagmeneer en voor mezelf, dus ik ben de wachtkamers wel ‘even’ zat!! Over 3-5 dagen ongeveer kan ik de uitslagen verwachten. Ben benieuwd of er iets uit komt en zo ja wat dan….

De 7-jarige Girafe Hidaya (Afrikaanse naam voor Cadeau) was eergisteren bevallen van een dochter die de mooie naam Ayana (Afrikaans voor Mooie Bloem) kreeg, en in zo’n geval gaan we meestal heel gauw naar de dierentuin want dat jonge spul is zo vertederend en ontroerend mooi. Nadat ik gisteren hoorde dat ik naar het ziekenhuis moest vandaag, schoof ik mijn werk door naar morgen en kon ik met de meiden afspreken om vanuit het ziekenhuis door te rijden naar Emmen om op kraambezoek te gaan. Ruim voor openingstijd waren we in Emmen dus we begonnen met koffie en thee. Nou voel ik me verre van happy de laatste weken en is mijn stemming nog sneller wisselend als normaal dus een wandeling door mijn favoriete dierentuin is altijd een feestje. Na een huilbui liepen we het park verder in en genoten van het mooie weer en de dieren natuurlijk. De stallen van de giraffen waren voor publiek toegankelijk gesteld en zouden om 11 uur de deuren openen. tegen elven waren we daar in de buurt maar toen stond me er toch een rij, dus liepen Anita en ik door naar het restaurant en namen op ons gemakkie weer een bakkie leut.

Daphne liep op haar eigen tempo ergens achter ons en die troffen we later terug bij de ijsberendames Noordje en Lale. Hun verblijf ligt zo goed als naast dat van de giraffen dus konden we oversteken. De rij had zich opgelost en in de stallen zelf stond slechts een handjevol mensen. Hidaya, paradeerde ape- (of is het giraffe-) trots rond en aan de andere kant van het hek stond papa Bono. De kleine dame is echt een beauty. Er zijn al veel giraffes geboren in Emmen en de ene is nog aandoenlijker dan de andere natuurlijk maar deze nieuwe boreling staat met stip op nr. 1. Ze heeft een prachtig getekend snoetje en is (nog) vrij van angst, integendeel zelfs, ze kwam meermalen naar het gaas toe om aan ons te snuffelen en dus kon je de tekening op haar snoetje heel goed bekijken. Daarna nogmaals terug naar de ijsberen die een partijtje robbertje speelden, toen langs de nijlpaarden op naar het terras voor een laatste bakkie en terug naar de auto.

het was nog wel vroeg maar ik had het fysiek helemaal gehad. Bij de parkeerplaats heb ik Anita de sleutels van de auto gegeven en zij koos een alternatieve route huiswaarts, onderweg genoten we van wat we zagen en goed en wel in Assen werd het weer slecht en in de regen stonden we even later bij Anita’s huis. Daphne nam het stuur van Anita over en eenmaal op onze parkeerplaats moesten we sneller naar binnen omdat het toen al heviger regende. Nu lekker op de bank, zojuist de foto’s uitgezocht en geselecteerd en op Picasa gezet. De map bevat weer een compilatie van foto’s van zowel Daphne als mij. Veel kijkplezier!!