komaaropalsjedurft
Tijdens “gewoon” surfen op internet terwijl ik alleen thuis ben in een poging mijn ‘nacht-‘-gedachten naar een ander ‘dag-‘-licht te sturen zie ik deze afbeelding. Een tijger, niet alleen mijn lievelingsdier maar ook nog eens mijn Chinees sterrenbeeld, dat moet zo zijn want toeval bestaat niet.

Ik constateer dat naast mijn, nog sterk aanwezig en meest van de tijd overheersend, verdriet en er woede in mij opkomt en die woede neemt toe. Mijn depressie zit zo diep dat ik zelfs geen moed heb om mijn blog te veranderen!!

Woede dus… ben ik gek dat ik me telkens weer onderuit laat schoffelen door tegenslag op tegenslag op tegenslag? Ohja, ik ben bi-polair, dus ik weet én besef meteen dat mijn buien razendsnel kunnen wijzigen, beide kanten op. Maar toch!

Na weer een dag met tegenslagen die hun einde nog niet eens hebben kwam daar zopas nog iets bovenop. Het verhaal van de hond van de buren krijgt nog een staartje want de dierenarts had vanavond geweigerd de hond in kwestie in te laten slapen omdat het een gezond dier is. De buurman en zijn vrouw komen morgenmiddag op bezoek om met manlief en mij te overleggen hoe het nu verder moet.

Was dat het?
Nee !!!

Ik heb, vind ik zelf althans, ruim voldoende ervaring met gehackt worden, bedreigd en gestalkt worden en bovenal in de steek gelaten worden door mensen van wie je hulp verwacht zonder enige twijfel tot je ruw uit die droom wakker geslagen word en dan bedoel ik niet alleen onze ‘geweldige’ Nederlandse rechtspraak.
Krijg ik melding van de provider van mijn blog dat iemand heeft geprobeerd in te loggen, wat niet lukte, en dus een aanvraag deed tot wijziging van het wachtwoord…. wat uiteraard niet goedgekeurd werd omdat er iets niet klopte, nee duhuh, ik had die wijzigingsaanvraag immers niet zelf gedaan?

Inmiddels ruim een uur later ben ik al weer iets minder boos maar ook minder verdrietig en moedeloos, soort van meer strijdbaar dan voorheen maar tegelijkertijd ook soort van meer onverschillig. Ik weet van mezelf dat als ik boos word, dat hoogstzelden voorkomt, dat mijn onverschilligheid ook enorm kan toenemen. Mentaal in staat om de hele boel kort en klein te slaan, met galgenhumor mezelf dan maar weer gelukkig prijzen met mijn fysieke capaciteiten die dat onmogelijk maken, en beseffen dat ik daarmee alleen maar mezelf nog meer ellende bezorg. Wraakzucht is geen eigenschap van mij, zeg ik altijd, maar op momenten als deze twijfel ik daar toch wel aan.

Hoe dan ook…. net als de tijger hierboven lijkt te uiten zeg ik ook nu: wie je ook bent die mij iets probeert te flikken… kom maar op, ik ben nog steeds geen vegetariër, ik lust je rauw!!!