Het ontembare

Thema van Heldenreis-Schrijfveren van 4 mei 2017

Al heel jong kon ik ontploffen als ik ergens onrechtvaardigheid tegen het lijf liep. Wie dan die ander was maakte geen moer uit, hij kreeg de volle laag. Ik ben van aard absoluut niet passief maar juist het tegenover gestelde. Als mijn vlam kruit krijgt gaat het van 0 naar 100 in een flits van een seconde. Des te sneller dat gaat des te sneller vliegt een woordenstroom mijn mond uit. “Eerst nadenken en dan pas spreken” heb ik nooit gekund, tact kreeg ik niet mee want toen dat uitgedeeld werd stond ik achteraan in de rij en was het al lang op voor ik aan de beurt was… alsof dat al niet genoeg is beschik ik over een behoorlijke woordenschat en het lijkt altijd weer alsof die in zo’n bui vermenigvuldigd wordt.

Onrechtvaardigheid komt zoveel voor, mensen die elkaar iets aandoen, de sterkeren die de zwakkeren te grazen nemen. Ik hou het bewust even breed, je kunt zelf wel de voorbeelden erbij halen toch?! Het beschamen van vertrouwen, het liegen, het misbruiken.. zijn ook olie op mijn vlam. Mensen die zich eigendommen van anderen toe eigenen. Mensen die schade toebrengen aan eigendommen van anderen.

Zal ik ooit afleren mij er druk om te maken? Zal ik ooit aanleren mijn mond te houden en eerst goed na te denken en dan pas te beslissen of ik spreek en zo ja welke woorden ik dan laat horen? Valt ernstig t betwijfelen, het is in de aflopen ruim 54 jaar niet gelukt. Al hoe hardhandig sommigen mij ook tot zwijgen wilden dwingen.

Het ontembare… is deel van mijn karakter, geërfde genen van mijn (voor-)ouders? Als ik terugkijk op familieleden die ik gekend heb kan ik zeggen dat ik net zo’n “…  vrouwenscheldnaam…” kan zijn als dat mijn grootvader een ‘…mannenscheldnaam…’ was.  Ik lijk qua karakter 100% op mijn vader, uiterlijk op zijn echtgenote. Niet dat ik daar echt blij mee ben maar als ik de keus had gehad had ik het zo gewild zoals het is ipv andersom!!! Morgen is het 2 jaar geleden dat mijn vader stierf, wel erg jong nog maar hij heeft God-Zij-Dank eindelijk de rust waarnaar hij lang heeft gehunkerd!

Het op één allermeest ontembare in mijn karakter is wel mijn vrijheidsdrang. Ik laat me niets zeggen,gebieden noch verbieden. Ik neem nooit iets zomaar voor waar aan, ik zoek het zelf na / uit en vorm dan mijn mening. Me aanpassen doe ik hoogstzelden. Uiteraard ben ik een oirbare burger en zal ik van ze never nooit iets doen dat mij in een gevangenis zou kunnen brengen maar overtreed ik gerust met regelmaat de regelgeving op de openbare weg als het gaat om de toegestane snelheid. Het is zo heerlijk om op een snelweg te planken ’s nachts in het donker als de weg leeg is, ramen allemaal open en mijn hoofd buiten het raam om de wind met mijn haren te laten spelen.

Een laatste ontembare in mij is de liefde. Dát is mijn leven. Door de liefde die ik krijg kan ik elke dag verder, kom ik telkens weer omhoog uit welk dal dan ook, ongeacht hoe diep ook, ik ben er nog steeds! Ik heb een aantal mensen en dieren onnoemlijk lief en voor hen ga ik letterlijk door het vuur. De blaren die ik heb opgelopen van mensen die het niet waard bleken te zijn hebben littekens achtergelaten maar die schrijnen niet genoeg om me voor de liefde af te sluiten en ik hoop dat dat vuur altijd ontembaar in mij zal blijven branden.

16x Akkoorden op - Chords on “Het ontembare

  1. wat een mooi schrijven Melody
    ik kon ook altijd zo te keer gaan tegen al het onrecht , en sprak een ieder die zich misdroeg er op aan
    nu gebeurd het dat ik het laat zo het is en ga er aan voor bij
    de uitbarstingen van woede zijn slecht voor mijn ademhaling , en ik heb er goed van geleerd
    maar er zijn momenten ggggrrrrr , dan kunnen ze mij op de Matterhorn horen hoor
    geniet de dag

  2. Lang heb ik gedacht dat mijn directheid/eerlijkheid/recalcitrante gedrag (you name it…) een slechte eigenschap was. Totdat mijn therapeut me er op wee dat ik dankzij dat gedrag alles heb overleefd. Bij onrecht sla ik op tilt maar woedend word ik zelden. Ik kan met een ijzerenheinige beleefdheid iemand op zijn plaats zetten. En sinds kort vind ik dat een mooie eigenschap.
    Wat een prachtig blog!
    Dikke knuffel ♥ ♥ ♥

    • Dat klopt inderdaad, zeggen meer therapeuten ;-)

      Die beleefdheid heb ik dan weer niet maar aan de andere kant kan ik wel met heel weinig woorden (en mijn gezicht toont de rest) sarcastisch iemand met de mond vol laten staan…. mooi of niet, ik kan daar dan weer wel van genieten heel stiekem ;-)

      dank je wel lieverd xxx -♥♥♥

  3. Wel herkenbaar in de kern maar ik ga er genuanceerder mee om. Spring er alleen fel in wanneer ik er ook iets, of iemand, mee kan bereiken want in al die andere gevallen heeft gewoon niémand er iets aan, ook ikzelf niet. ;-)

    • Je hebt volkomen gelijk…. ik realiseer me dat tegenwoordig ook wel vaker dan vroeger maar het lukt me nog niet zo goed als jou om het genuanceerd te benaderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge