En dat was nummer 3!

6

Hoe sluit je een Bagger-week in hoofdletters goed af?
Juist ja!
Natuurlijk met:

Afgelopen zaterdagochtend knapte er iets in mijn rug en dat leidde er helaas toe dat ik deze week veel heb verzuimd op diverse vlakken en in plaats van mijn taken goed te vervullen veelvuldig uren op de bank of in bed doorbracht, zij het met een heet pittenzakje, zij het met een elektrische deken en uiteraard mijn mik vol met pillen. Nou slik ik die alleen bij extreem hoge uitzondering omdat die pillen me altijd strontberoerd maken, en als ik moet kiezen tussen het hebben van pijn of vreselijk misselijk zijn dan kies ik voor het eerste. Deze week ging dat dus absoluut niet omdat ik wel door de grond wilde en tegelijkertijd door het plafond.
Heel de week op de wip gezeten, zou ik Rianne & Anne-Sophie afbellen of toch niet? Nieuwegein stond op de agenda op donderdagavond en dat is minimaal anderhalf uur enkele reis. Plus dan de uren die volgen en nog eens anderhalf uur terug, zou ik dat trekken?
Na een week als deze was ik uiteraard dubbel en dwars toe aan een verzetje maar guttegut wat was ik moe! Meerdere nachten niet of nauwelijks slapen, overdag constant (te) veel pijn. En ja die pillen maken mijn brein niet helderder en of dat dan weer zo verstandig is als je langdurig achter het stuur moet?

Maar goed, ‘Eigenwijs’ is niet voor niets mijn 2e naam dus vanmiddag stapte ik toch maar de auto in. Op weg naar Utrecht. Heel slecht weer ook nog onderweg, bah. Alsof dat al niet genoeg was kwam ik in Utrecht vast te zitten. En niet zo maar vast, nee, mega mega vast. Heel de stad ligt op de schop, ik liep van de ene verbodsbord tegen de andere aan en tot overmaat van ramp had mijn splinternieuwe TomTom er kennelijk ook geen kaas van gegeten dus nadat ik inmiddels 2,5 uur onderweg was geweest waarvan een half uur door het centrum van Utrecht had gedoold heb ik de auto maar aan de kant gezet en Rianne gebeld, die mij GodZijDank naar haar huis wist te loodsen. En ja hoor natuurlijk had ik mijn pijnstillers vergeten grrrrr. Gelukkig had zij een voorraadje en was ze bereid er een paar van af te staan, helemaal top, een kop verse leut erbij en zodoende kon ik er weer even tegen. Het eten kwam op tafel en na een smakelijke maaltijd kletsten we nog wat voor we weer de auto instapten. Op weg naar Nieuwegein, naar het theater, dat we snel vonden zonder enige vorm van oponthoud.

Spannend…. 2 mensen bij me die ik nog niet kende, en die JEANS nog niet kenden. Gelukkig had ik al snel door dat zij zich prima vermaakten en kon ik ook op dat vlak ontspannen. De show leidde me gelukkig behoorlijk af al moest ik regelmatig verzitten omdat het lijf zo zeer deed, ondanks de vele pillen die er vandaag ingegaan waren, half stoned zat ik op rij 1 en probeerde ik zo optimaal mogelijk te genieten, wat gelukkig aardig lukte.

Bij de stand stond Ben ipv Karel, dat verbaasde me wel een beetje maar ik heb in 1e instantie niet gevraagd waar hij was. Ik dacht dat hij nog in de kleedkamers zou zijn ofzo. Ik weet dat hij zich verre van lekker voelt dus tja die gedachte was niet zo vreemd. In de pauze vroeg ik het Ben alsnog omdat ik ook toen Karel niet bij zijn kraam aantrof. Kreeg ik tot mijn schrik te horen dat hij onverwachts in het ziekenhuis was opgenomen met diverse klachten. Jakkes!!! Heb gelijk mijn telefoon gepakt en hem even gebeld, zo ziek als een hond kreeg ik hem even aan de lijn, we spraken af dat ik morgen (vandaag dus) terug zou bellen. Ik hoop maar dat hij zich dan beter voelt dan dat hij in dat gesprek klonk!!!

De 2e helft was ik er nog minder met mijn gedachten bij, die dwaalden regelmatig af naar het ziekenhuis natuurlijk en het feit dat ik me steeds onprettiger ging voelen. Nog maar een pil achter de kiezen en toen de auto in, heb Rianne en Anne-Sophie naar huis gebracht en afgezet en heb het aanbod om nog even mee naar binnen te gaan afgeslagen. Ik bevreesde dat als ik daarop in zou gaan ik dan niet meer in staat zou zijn naar huis te rijden en tja dat had ik Joop wel beloofd dus ik wilde hem niet teleurstellen. Ik heb ze nogmaals hartelijk bedankt voor hun gastvrijheid en gezelschap en ben weggereden. GodZijDank verliep de terugreis probleemloos en kwam ik even voor enen thuis aan. Naar bed? Neuh, dat heeft geen zin. Joop slaapt al en moet er om 4 uur uit omdat hij de ochtenddienst in moet, ik ga hem natuurlijk niet storen met mijn gewoel. Gelukkig hebben we een comfortabele bank. En terwijl ik dit berichtje (nou ja, berichtJE? Zeg maar gerust KLAAGLOG!) zit te typen is mijn TomTom ook op de laptop aangesloten is lopen er diverse updates. Hopelijk laat hij mij een volgende keer niet weer in de steek zoals vandaag!!!

Morgen, vandaag dus, (vrijdag) moet ik toch het eea regelen want helaas is mijn maandagmeneer vandaag teruggegaan naar het verpleegtehuis. Hij was 3 weken geleden thuisgekomen maar het gaat verre van goed en dat is niet verstandig noch veilig, vandaar dus dat hij terug is onder de hoede van de verpleging aldaar. Ik moet hem dan wat kleding etc brengen en bij hem thuis enkele zaken op orde brengen. Hopelijk lukt dat allemaal. En dan kan het weekend wat mij betreft beginnen, hopelijk met wat letterlijke lichamelijke ontspanning en niet weer een heel weekend op de bank of in bed zoals afgelopen weekend. Zondag hoop ik dan in staat te zijn om weer een lange rit te maken, dan wil ik naar het ziekenhuis om Karel te bezoeken. En dan maar weer aftellen naar woensdag…. 5 nachtjes nog…. voor weer een avondje Jeans, met weer iemand naast me die het nog niet kent… spannend, leuk ook!! Ik verheug me er al weer enorm op!!

6x Akkoorden op ~ Chords on En dat was nummer 3!

  • Hanny  schreef ~ wrote:

    Hè bah, dat kwam heel slecht uit. Hopelijk heb je toch wat kunnen genieten van Jeans door de pijn heen. En dan thuis ook nog eens een cadeautje bij thuiskomst. Hoesten is al nooit leuk, maar zeker niet als je rugpijn hebt. Ik hoop dat je snel opknapt. Houd je taai!

    • ♫ Mel☺dy ♫  schreef ~ wrote:

      Jah een beetje wel hoor ;-)

      Wat dat cadeautje betreft…. je mag een gegeven paard niet zijn mond kijken maar ‘blij’ is nu niet op mij van toepassing ☺

      Dank je wel.

  • Hartelijke Hot Hulk  schreef ~ wrote:

    Nou Melly?
    Je treft het niet meisje!
    Wat moeilijk moet het nu zijn voor je terwijl je je weer dapper gedraagt.
    En klagen mag.
    Echt wel!

    Rugpijn is een drama.
    Ik las dat de marathonkampioen schaatsen in Inzell tijdens het trainen op de ijsbaan was gevallen en zijn rug had gebroken.
    Hij klaagde erg over de pijn en ik herkende het meteen vanwege mijn schaatstocht destijds, hoewel ik mijn rug niet had gebroken.
    Hij had gelukkig nog een beetje gevoel in zijn benen dus geen dwarslaesie, gelukkig.
    Denk niet dat hij ooit nog kan schaatsen daarom heb ik hem een boekje voor de troost geschonken en het gisteren in de bus gedaan van zijn ouders in Heerhugowaard.
    Had ik nog even een leuk fietsritje van 55 km.

    Ik wens jou HEEL VEEL sterkte.
    En doe het aub RUSTIG an, zei dokter Jan.

    • ♫ Mel☺dy ♫  schreef ~ wrote:

      Dank je wel lieffie!
      Komt wel goed hoor, kost ff tijd en toegeven aan het even niets kunnen :-)

  • Mirjam Kakelbont  schreef ~ wrote:

    Jij denkt misschien dat het klagen is, maar ik ken genoeg mensen die blijven o-h-en over pietlutdingen. Het een heeft zich op het andere gestapeld en je hebt als mens geen andere keus dan ermee om te gaan. En dat doe jij fantastisch! Je bent een voorbeeld voor velen. Gelukkig heb je nog kunnen genieten van Jeans <3
    Liefs Kakel

    • ♫ Mel☺dy ♫  schreef ~ wrote:

      je laat me blozen ☺

      Dank je wel schat! -x-♥

Ik 'beluister' graag jouw 'muziek' ~ I'dd love to 'listen' to your 'music'

CommentLuv badge

Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017