Dit is jouw leven ~ Voluit Leven – 20

12

Nou,,,, als ik het mag zeggen is de afgelopen periode

wel een behoorlijke test geweest voor mijn mentale rekbaarheid. Alsof het allemaal nog niet genoeg was kwam daar de afgelopen 10 dagen nog eens bovenop. Best wel een beetje (boel) trots kan ik melden dat ik het doorstaan heb tot dusver, mentaal gezien dan hè? Ik ben niet boos geworden, niet gefrustreerd, heb niet gezwolgen in zelfmedelijden en het is me zelfs gelukt om een dreigende paniekaanval om te keren en niet tot uitbarsting te laten komen…

Wie had dat ooit gedacht?
Ik zeker niet en dat is nog maar een paar maanden geleden….

 

Zondag
9 oktober
Joepie… ik kan weer pijnvrij ademhalen…. dat is dan ook het enige positieve aan dat 4-letterwoord van mij op dit moment. De medicatie doet nog steeds heel erg weinig. Is het al maandag? Nee het is nog maar zondag en het is nog vroeg in de ochtend. Hoe of het morgen zal zijn, geen idee, maar het moet wel beter worden anders laat ik manlief mij naar het UMCG rijden al hoop ik natuurlijk dat dat niet nodig zal zijn want als ik eraan denk naar de auto te moeten lopen, dan die lange rit naar Groningen af moet leggen om bij het ziekenhuis vervolgens weer veel ellende aan afstand en wachttijd te moeten doorstaan breekt het zweet me uit.

Ho kalm aan…. het is nog vroeg, de dag is nog lang niet om en de nacht  die nog komen moet ook niet….
Morgen is morgen pas, nu dus nog niet druk om maken…. alles op zijn tijd!!!

Zaterdag
8 oktober
 

Terwijl ik nog-net-niet-creperend wisselend vertoef op de bank en in bed vertoef realiseer ik me wel dat ik een gezegend persoon ben met manlief die alles voor me doet en 2 jongeren voor wie ook geen moeite te veel is. Nadat manlief, zo snel als hij kan, naar de super om de hoek gaat en hij even later terugkomt met een bos rode rozen en ik daarvan lig te genieten besef ik ook dat ik op het materiële vlak ook rijk ben met een grote tv en een dvd-recorder. De dagen zijn lang in deze situatie en elke vorm van afleiding is dan wel heel erg prettig. Gelukkig hebben we tv-kanalan te over om uit te kiezen als is kanaal 22 dan bij uitstek favoriet, de hele dag, 24/7 crimi’s. En ja herhalingen maar dat vind ik totaal niet erg. Ook James Bond en Harry Snotter komen voorbij.

De laptop ligt natuurlijk ook binnend handbereik, evenals mijn Ipad maar bloggen lukt niet zo goed, ik kan niet zo heel lang zitten, laat staan met dat zware apparaat op mijn schoot. (woog dat altijd al zoveel?) De Ipad / gsm in de handen kan natuurlijk wel dus ik leef me nu maar liggend uit met Feud met het maximale aantal aan spelletjes open…  (nodig me maar uit: Mel-Ko) en dat kan ik ook snel genoeg wegleggen als ik weer eens naar kamer 100 moet voor iets waar mijn strot inmiddels kapot van is…

Vrijdag
7 oktober
Op apegapen op de bank. Tussendoor, zo regelmatig mogelijk, bewegen en oefeningen doen. In de loop van de dag weer contact met de huisarts, nog maar een ‘beetje erbij’. Niet dat dat ook maar enige zoden aan de dijkte zette maar oke. Manlief had op zijn werk vrij geregeld en kon dus bij mij blijven Vooralsnog hoeft hij pas maandagavond weer naar zijn werk voor de nachtdienst maar ook dat staat onder voorbehoud als ‘vrij’ genoteerd.
Ik ben in de loop der jaren veel pijn gewend geraakt maar dit is absurd. Manlief moet me helpen bij het naar de wc gaan, anders kom ik niet eens omhoog. Ik kan niet eens een kopje koffie of een glas drinken oppakken.
De pijn is uitputtend en soms val ik dan ook ff in slaap, tot ik weer van de pijn wakker schrik.
Contact met huisarts en de fysio gehad. Zoveel mogelijk rust pakken en op zo regelmatig mogelijke tijden de medicatie nemen. Ik wil (om logische redenen) in het weekend niet naar de weekendarts en we spreken dus af dat als het maandag nog niet veel beter is ik naar het ziekenhuis zal gaan. Mentaal trekt dit ook een behoorlijke wissel, het kost me heel veel moeite om niet in de sjaggrijn te gaan zitten, nou  ja liggen bedoel ik dan natuurlijk.
Donderdag
6 oktober
Oeps, me nog beroerder voelend maar weigeren eraan toe te geven naar mijn donderdagmensjes. GodZijDank ook hier begrip volop en weer een heel ander gesprek maar net zo gezellig als de voorgaande.
Bij het uit de auto stappen thuis ging het dan faliekant mis!
Met behulp van zoonlief die thuis kwam belandde ik uiteindelijk op de bank en kon hij weer even later de huisarts binnenlaten. Manlief gebeld die ruim een half uur later binnen kwam vallen.  Over, uit, voorbij, finito!
B A L E N D als een stekker (geen idee waar dat spreekwoord eigenlijk vandaan komt) zag ik me gedwongen om Liesbeth af te bellen en vervolgens Hulk met zijn Treeske ook en ging niet alleen een fantastische dag aan mijn neus voorbij maar ook de 1e try-out van Purper met Diederick.
Ik heb bittere tranen gehuild, veel gekreund en gesteund, bijna constant op mijn tanden gebeten en ja soms, het zelfs uitgegild. De combinatie van 2 soorten morfine, tramadol en paracetamol deed niets, noppes, nada, niente.Paniek maakte zich van mij meester, ik was op zeker moment behoorlijk overstuur. Dit soort ‘aanvallen’ heb ik in het verleden (verre verleden dat dan weer wel) vaker gehad en werden altijd opgevolgd door een, weliswaar tijdelijke maar toch, verlamming. Dat zou nu toch zeker niet weer gebeuren??? Ik moest mezelf dus even heel hard aanpakken om het koppie weer rustig te krijgen en dankzij de tips/trucs van Jos en de beide cursussen lukte dat uieindelijk ook heel goed…. *zucht van opluchting*
Woensdag
5 oktober
Herhaling van dinsdag met een lijf dat nog meer in de protest ging. Mijn woensdag-mensjes maakten er geen probleem van gelukkig. Gelukkig is mijn ‘ratel’ niet door een minder functionerend lijf te remmen *grinnik*
Dinsdag
4 oktober
Na een brakke nacht met een zo mogelijk nog brakker lijf naar mijn dinsdagmeneer. Gelukkig had ook hij begrip voor mijn vermindere conditie en werd het, zoals altijd gezellig.

’s Middags bij de therapie vloeien de tranen weer rijkelijk. Ik krijg dan wel complimenten over hoe ik ermee omga en wordt ik tevens gewezen op mijn mentale groei. Die bevestiging doet me goed want ik constateer dat zelf ook wel maar het is fijn dat anderen dat ook oppikken.

Maandag
3 oktober
Terwijl de (niet meer besmettelijke) longontsteking nog door mijn lijf raast en ik probeer die zoveel mogelijk te onderdrukken met ontstekingsremmers en pijnstillers gezellig op de koffie bij mijn maandagmeneer, het was weer een heerlijke ochtend. Ik blijf het schitterend vinden hoe hij met zijn 91 jaar van elke dag het beste probeert te maken.

Of het nou die longontsteking is, het verlies van Edwin met alles daaromheen, of de nog steeds niet verwerkte rouwprocessen van de afgelopen 2 jaar.. geen idee, doet er ook niet toe. In de loop van de middag kakte ik helemaal in, mentaal gezien. Toen de tranen eenmaal begonnen te stromen waren ze niet meer te stoppen. Met lood in de schoenen, opgehaald door een mede-cursist, toch maar naar de cursusavond toe want opgeven is geen optie. Een alleszins heel heftige avond maar achteraf zo blij dat ik mezelf tóch over die drempel heen gedwongen heb en gegaan ben.

Nav van mijn ‘diefstal’ bij Viviane.  (Zie ook: Vorige berichten

12x Akkoorden op ~ Chords on Dit is jouw leven ~ Voluit Leven – 20

  • Rietepietz  schreef ~ wrote:

    Tranen zijn helemaal niet erg hoor, die werken vaak louterend!
    Rietepietz componeerde ~ composed anti-eet-adviesMy Profile

  • Kakel  schreef ~ wrote:

    Ik wil altijd alles onder controle hebben. Vooral mijzelf en zal er alles aan doen om te voorkomen dat anderen me zien huilen. Tegen m’n dochter zeg ik altijd: ‘Als je mag lachen, mag je ook huilen,’ maar adviezen zijn altijd voor een ander, hè?
    Tranen van het lachen…dat zijn inderdaad de mooiste.
    Sterkte lieverd. Je doet het toch allemaal maar!
    Kakel componeerde ~ composed Innerlijke geitMy Profile

  • Trees  schreef ~ wrote:

    Een heftig weekje meis! En huilen mag hoor, je hoeft heus niet zo flink te doen.. eruit gooien is ook verwerken.
    En inderdaad zo jammer dat je niet naar Beverwijk kon komen. Ook wij hadden ons er heel erg op verheugd. Maar niks aan te doen hè. Was al lang blij dat we later hoorden dat er in ieder geval actie was ondernomen om je te helpen. Helaas hielp het niet echt.
    De rest van de dagen toch nog zwaar hè.. En morgen dus naar het ziekenhuis? Ben benieuwd!
    Sterkte en veel liefs XXX
    Trees componeerde ~ composed Druk, druk, druk en zielig…My Profile

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Dank je wel ….. jah ik ook 😥😭

      Eerst komen de huisarts en de fysio …. in overleg met hen valt wel een beslissing neem ik aan

      Op dit moment zit alles nog vast….is de pijn plm 5% minder tov donderdag…. alleen ben ik nu veel meer aan het overgeven ….

      Xxx
      Melody componeerde ~ composed Alphabet-Challenge-5BMy Profile

  • cornma  schreef ~ wrote:

    Jemig, je bent weer lekker bezig, hè. Ik hoop van harte dat je nu thuis met manlief aan de koffie zit en niet op weg hoeft naar het ziekenhuis. Dat betekent in ieder geval dat het beter gaat, toch? Heel veel sterkte en beterschap.
    cornma componeerde ~ composed HERRIEMy Profile

    • Melody  schreef ~ wrote:

      …… ;-( jup…..

      Op dit moment lig ik inderdaad op de bank met manlief naast me… te wachten op de komst van de huisarts en de fysiopeut … Ik hoop inderdaad ook dat dat niet hoeft en Irma’s gouden handen dat kunnen vermijden…

      Dank je wel xx
      Melody componeerde ~ composed Alphabet-Challenge-5BMy Profile

  • minoesjka2  schreef ~ wrote:

    He, wat vreemd, ik had hier gisteren een reactie geplaatst, maar die zie ik niet.
    Trouwens met deze lay-out krijg ik ook geen berichtje maar in mijn mail/wordpressreader??
    minoesjka2 componeerde ~ composed Jong en oudMy Profile

    • minoesjka2  schreef ~ wrote:

      Hoop trouwens dat het een heel klein stukje beter gaat. Ik vind je een topwijf, dat je jezelf ondanks alle ellende staande houd.
      minoesjka2 componeerde ~ composed Jong en oudMy Profile

      • Melody  schreef ~ wrote:

        Dank je wel, wat een lieve reactie!!

        Het gaat ietsjes beter dan de afgelopen dagen, de pijnstilling begint beter te werken en bovendien heeft Irma mij al weer goed onder handen genomen en dat werkt altijd wonderwel goed.

        ;-) liggend in dit geval, mag ook wel hè?
        Maar ja, staand klopt natuurlijk wel, opgeven is geen optie en gelukkig gaat het mentaal momenteel heel erg goed dus lukt het ‘doorgaan’ allemaal veel beter.
        Melody componeerde ~ composed OpkikkertjesMy Profile

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Ik had een heel mooi thema gevonden maar helaas zat er een fout in die ik niet kon herstellen en mijn provider ook niet, dus mijn blog heeft er eventjes uit gelegen… wellicht is dat de oorzaak…

      Dat je geen melding krijgt heeft niets met layouts te maken hoor…. dat is een functie van wordpress die (helaas) nog steeds niet vlekkeloos werkt…. is dus helaas ook niet iets waar ik wat aan kan doen om het te verbeteren…
      Melody componeerde ~ composed OpkikkertjesMy Profile

Ik 'beluister' graag jouw 'muziek' ~ I'dd love to 'listen' to your 'music'

CommentLuv badge

Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017