Dag

Na weer een moeizame dag gaat de avond geluidloos over in de nacht.
Woelend en draaiend, piekerend in bed waar je op de komst van de slaap wacht,
leeg in die verwachtingsvolle leegte zie je slechts de tijd op de klok verstrijken.
Ritme in vaste volgorde, over enige uren zal weer een nieuwe dag aangebroken blijken.

Een ijzeren hand die het hart ineen knijpt terwijl het naar ruimte smacht,
verdriet dat overheerst, voorbij lijkt de tijd dat je veelvuldig onbevangen lacht.
De wanhoop en moedeloosheid vreten energie weg op een wijze die je haast doet bezwijken,
moed houden, het verleden loslaten, hoe moeilijk is het werkelijk, dat vooruitkijken!

Elke morgen weer raap je de scherven bijeen , gelijk na het opstaan.
De enige zinvolle keuze, als je zo objectief mogelijk de situatie overziet,
is de wil vasthouden om niet op te geven maar hoe dan ook verder door te gaan.

Met rechte rug, de borst vooruit, je gezicht in de plooi, zodat niemand ziet
hoe je van binnen verscheurd, je dagelijkse gang maar amper kan doorstaan,
constant vecht, er is zoveel meer dan alleen maar hartverscheurend verdriet!

18x Akkoorden op ~ Chords on “Dag

  1. Toch vandaag weer een fijne dag, want Joop mag zijn verjaardag weer vieren. Van harte gefeliciteerd.
    Wat een droefgeestige gedachten en overdenkingen laat je hier op ons los. Ja, soms lijkt alles zwart om je heen, maar ergens schijnt toch altijd wel weer de zon. En je hebt ook altijd nog je dieren. Troostvolle gedachte.
    Groet’n uut Smilde

    • De laatste regel slaat daar ook op.

      Ja klopt, soms ben ik ‘gewoon’ te moe en werken al die positieve motiverende
      teksten niet.

      Dat is waar, maar soms niet troostvol genoeg.

      Doin, groet;n terug, enne bedankt voor de mooie kaart, namens mijn (v)echtgenoot!

  2. Verdriet moet toch ook af en toe mógen !
    Alléén maar positiviteit erop blijven stapelen haalt het verdriet niet weg
    maar gaat liggen schimmelen onder die berg .Gewoon beetje bij beetje weg laten stromen werkt beter!

    • Ja daar heb jij weer volkomen gelijk in….
      Die ‘gulden’ weg vind is helaas niet zo gemakkelijk maar de aanhouder wint, toch?!

  3. Wat een herkenning!

    De talloze WAAROMS ?

    Had afgelopen weekend ook weer een geintje omdat ik dacht dat het moederdag was, zondag.
    En dan ben je volgens hen weer HELEMAAL GEK.
    ELKE keer die confrontatie daarmee.
    Denk zomaar dat ik er ooit eens ECHT mee stop?

    • tja… het ‘jij bent gek’ is een (niet-leuke) gevleugelde uitspraak die ik onderhand wel een heel klein beetje erg veel zat aan het worden ben!

      JE laatste zin is voor mij dan weer heel erg herkenbaar!

  4. Altijd die vragen waar je nooit antwoorden op krijgt. Soms zou je de moed weleens
    op willen geven. Maar er zijn zoveel mensen (en dieren) die zwaar op je leunen,
    en die wil je niet teleurstellen, ook al lijkt dat vaak de makkelijkste weg.
    En je weet telkens weer dat je het helemaal alleen moet doen, hoeveel mensen
    er ook naast je meelopen….
    Moed en vertrouwen, meer kan ik je niet bieden. Uiteraard wel twee hele
    stevige schouderkloppen en een stevige pakkerd.
    Liefs <3 <3 <3

    • Ja soms overheerst dat inderdaad!

      Die wetenschap scheelt dan weer wel, geeft moed om toch verder te kijken dan
      mijn neus lang is.

      Dank je wel schat -x-♥

  5. Het gaat maar door he. Je zal je wel eens afvragen wanneer het nu eens ophoudt.
    Of misschien moet je het zelf wel gewoon zeggen: genoeg is genoeg. Stik allemaal
    ik ga nu genieten. Omdat later te laat is.
    Maar ja, ook dit is weer te makkelijk opgeschreven. Ik heb verder geen beter antwoorden.
    Zucht.

    • ‘Zucht’ even mee…

      Geeft helemaal niks hoor…. je leest en reageert, dat doet me goed.

      Inderdaad, dat soort gedachten, zowel die van berusting, als opstandigheid komen
      regelmatig voorbij.
      Genieten doe ik zoveel mogelijk, al moet ik ook toegeven dat ik er soms
      gewoonweg te moe voor ben.

      Je bent lief hoor!

  6. Tja, er is meer. Dat is waar. Maar ik kan me voorstellen dat, als je zo door
    verdriet overmand bent, je alleen dat nog maar kunt zien. Terecht spreek je
    over het smachten naar ruimte. Het akelige is dat je het jezelf moet
    verschaffen. En dat gaat dikwijls zo moeilijk. Daarom zie je vaak dat mensen
    iets krijgen van: en nou is het genoeg, NU kies ik voor mezelf. Dat kan vaak
    niet anders dan heftig. En misschien is dat ook wel goed zo, is er geen andere weg.

    Mooi, maar triest gedicht. Misschien is de tijd gekomen eens door de dingen heen
    te beuken. Wie weet hoeveel moois daar achter verscholen ligt.

    • Klopt allemaal!

      Ik heb ‘eindelijk’ voor mezelf gekozen, na een lange weg van terugvallen in het oude
      patroon… en hoe moeilijk ook de gevolgen, die beslissing geeft wel rust en ruimte.
      Nu alleen nog het verdriet dat ermee gepaard gaat (leren) accepteren en een plekje geven,
      dat vergt niet alleen (te)veel energie maar ook meer tijd dan mij lief is, proeve van geduld,
      zal ik maar zeggen.

      De tijd is zeker rijp… ben toe aan het (her?)ontdekken van… alleen weet ik (nog) niet
      hoe ik dat moet aanpakken…

~ ~ ~ ~ Voel je vrij & musiceer maar naar ♥-elust met mij mee. ~ ~ ~ ~ * * * * * Feel free to share the 'music' in your ♥ with me * * * * *