♪ Z i e n ♪·2017---·Achter-Foto

Achter-de-foto-6


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

6

Bijdrages van: Joanne, Minoesjka, en jou?

Alweer 5 jaar en 6 maanden geleden… stapte ik voor het eerst in mijn leven een vliegtuig in nadat mijn dochter samen met blogster Trees had bekonkeld dat ik maar eens met zo’n vogel de lucht in moest en een warmer oord moest komen bekijken.  Wat een ervaring dat vliegen, ik keek mijn ogen uit en genoot elke seconde dubbel en dwars. Wat een bijzondere gewaarwording boven de wolken te zijn en er op neer te mogen kijken, ik was al een kind zo blij !
We brachten op dat eiland een week door, bijna helemaal volgepland want stilzitten dan wel strandbakken is echt niet mijn ding. Het is een prachtig eiland en de eerste dagen waren dan ook fantastisch, tot ’s nachts de heimwee toesloeg maar ja dat had ik al verwacht dus verrastte mij dat niet echt.
Die week … voor het eerst vliegen… maar ook voor het eerst echte palmbomen zien en kunnen aanraken, wat een sensatie, ik was acuut verliefd op die prachtige bomen. Het is toch echt wel ff wat anders als je er naast staat en ze voelt ipv dat je ze op tv ziet!
En… Gran Canaria heeft een prachtige dierentuin waar we dus ook een dag vertoefden, wat een feest!
Ik hoef er niet weer heen, dat dan weer niet, de wereld is nog zo ruim en 99% ervan heb ik nog niet gezien, maar weer eens vliegen?  Ja daarop zou ik accuut ja zeggen, je mag me ervoor wakker maken!

♪ Z i e n ♪·2017---·Achter-Foto

Achter de foto – 5


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

4

Bijdrages van:   Joanne & Jou?

Deze foto werd genomen op 2 oktober 2015 in Theater De Speeldoos in Baarn. Eén van de voorstellingen in het jubileumseizoen van Jeans (Jeans 25)  waarin Edwin meedraaide als 1 van de vele oud-castleden die hun rondje deden, herinneringen ophalend aan hun Jeans-tijd.  Edwin was mijn maatje vanaf dag 1 dat ik bij Jeans binnenstapte. Hij deed uiteindelijk 7 seizoenen Jeans, 6 was zijn 1e en 12 was zijn laatste, de jubileumtoer niet mee geteld. Hij was ook degene die mij de naam Melody gaf. Begon ik in 2003 te bloggen, heb ik dus geen seconde na hoeven denken over welke naam ik zou gaan gebruiken.

Deze foto werd gemaakt nadat we enkele seconden eerder slap hadden gelegen van de lach omwille van het bakje cappuccino dat ik van een ober had gekregen. Die ober was in opleiding voor Barista en daar leren ze dus ook hoe ze met melkschuim mooie figuurtjes op de koffie kunnen leggen. Dat het figuurtje op mijn koffie niet zo uitviel als dat die ober graag had gewild zorgde voor veel hilariteit in de foyer. Een foto die mij ontzettend dierbaar is, mij waanzinnig veel vertelt maar bovenal talrijke prachtige, hilarische, ontroerende herinneringen oproept.

Edwin, die mij de naam Melody gaf… Edwin die mij in maart 1999 na de voorstelling bij zich riep en vertelde K. te hebben. Edwin die koste wat het koste de jubileumtour mee wilde draaien en zijn oncoloog ook de opdracht gaf dat mogelijk te maken. Edwin die als vanouds op het podium uit zijn dak ging, op en top genietend terwijl niemand kon zien, maar ik wist dat hij onder zijn kleding van top tot teen in het verband was ingepakt om te voorkomen dat de bloedingen de podiumvloer anders zouden kleuren. Edwin, die nog geen jaar later overleed op 21 september, vandaag over een week, een jaar geleden, op 54 jarige leeftijd, wiens afscheidplechtigheid mij kippenvel bezorgde, van diverse emoties tegelijk, onvergetelijk! Edwin, die ik nog steeds mis!!!

♪ Z i e n ♪·2017---·Achter-Foto

Achter de foto – 4


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

4

Bijdrages van:  MINOESJKA & Jou?

Deze foto werd vorig jaar gemaakt om precies te zijn op de 2e vrijdag van september en morgen is het alweer de 2e vrijdag van september maar dan een jaar verder. Net als vorig jaar hopen Daphne en ik weer in de startblokken te staan als de openingsceremonie van De Midnight Walk Assenbegint.

We kijken weer uit naar een gezellige avond zoals we die in de voorgaande jaren ook hadden. De batterijen van de camera’s zijn al opgeladen en we zijn er klaar voor, nou ja, bijna dan. *grijnsss* Eerst moet er nog ‘gewerkt’ worden, voor mij op mijn 2e adres natuurlijk een aantal keren per dag en voor Daphne in het Emmense Wildlands. 

Nou gaat het de laatste tijd natuurlijk hartstikke goed met mijn fysieke gezondheid dus hoop ik stiekem toch wel een beetje op een fitter gevoel morgenavond. Maar is dat er niet dan is dat ook geen ramp, het knopje van mijn wilskracht weet ik wel te vinden en ik weet Daphne naast me dus die sleept me wel voort indien dat nodig mocht zijn.

We hopen weer op mooie verrassingen tijdens de route en zijn ook benieuwd naar waar we morgenavond zullen rondstruinen. Net als voorgaande jaren laten we ons weer graag verrassen en wordt het vast weer heel gezellig. Ik blijf het grappig vinden dat zulke evenementen ertoe leiden dat totale vreemden dan als een soort van grote familie met elkaar babbelen, samen oplopen, veel plezier maken, de sfeer is altijd heel goed.

Een verslag, met hopelijk goed gelukte foto’s, volgt uiteraard ergens wel in de loop van de nacht van vrijdag op zaterdag of op zaterdag in de loop van de dag want 1 ding is wel anders ten opzichte van vorige jaren. Kon ik voorheen de zaterdag uitslapen / uitrusten etc kan ik dat nu natuurlijk niet want er wacht iemand op mij in alle vroegte zoals elke morgen, maar heej, dat kost geen energie, dat geeft energie.

We gaan het weer beleven… We zijn enorm benieuwd!

 

♪ Z i e n ♪·2017---·Achter-Foto

Achter de foto – 3


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

3

Bijdrages van:  Jou?

De nieuwe dierentuin van Emmen, Wildlands, opende op 25 maart 2016. En met Corry ging ik er die dag ook heen. Een paar maanden later kregen we beiden de uitnodiging om deel te gaan nemen aan het Kerstdiner waarna we dan het park in mochten die (uiteraard) geheel in kerstsferen was gebracht. Een heel fijne avond en toch heel anders dan anders want een dierenpark in het donker is een geheel andere beleving. Enkele weken voor {asen 2017 kregen we wederom zo’n uitnodiging maar dan voor het Paas-Ontbijt. We wisten beiden hoe fijn het met de Kerst was dus spraken we gelijk af ook deze uitnodiging te aanvaarden.

En zo zaten we op Paas-ochtend fris en fruitig wederom aan een mooi gedekte tafel in het restaurant van het Atlas-Theater in Emmen. Ook splinternieuw én onderdeel van Wildlands. Net als Kerst-avond 2016 was ook Paas-morgen 2017 voor ons een heerlijk uitje samen. En nu ik dit weer zo schrijf, de herinneringen terug haal, realiseer ik me weer eens hoe bijzonder mooi blogland is. Dat je daar de meest bijzondere, lieve mensen ontmoet die in je leven komen en daar ook blijven. Ondanks ons leeftijdsverschil van ruim 20 jaar klikt het ♥-stikke goed, gelijk vanaf het 1e moment, hoe bijzonder, zo mooi, zo speciaal voor mij. Alle reden dus om ontzettend dankbaar voor te zijn!! Foto’s van die ochtend kun je HIER bekijken.

♪ Z i e n ♪·2017---·Achter-Foto

Achter de foto – 2


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

2

Bijdrages van: MINOESJKA & Joanne & Jou?

Dit is deel van een kunstwerk dat in het Waddengebied staat. Vergezeld van informatieborden waarop onder meer wordt benoemd hoe belangrijk het is dat je je in dit gebied rustig houdt om de dieren niet te storen, zeker niet in het broedseizoen.
Als ras-echte Groningse, die zich op Drents zand ook prima thuis voelt, vind ik het heerlijk om af en toe terug te gaan naar mijn eigen grond, sak mar segguh ☺

De Wadden is 1 van de favoriete plekken omdat je daar niet alleen kunt genieten van de rust maar ook van de mooie, altijd anders dan de vorige keer, natuur en veel dieren. Ook ligt het op de route naar Lauwersoog natuurlijk, een plekje waar Niels, Anita en ik met enige regelmaat naar toe gaan om onszelf op iets lekkers te trakteren, verse vis, verser dan daar krijg je het natuurlijk niet.

Deze foto maakte ik na een donderbui, het woei nog steven en er kwam duidelijk nog meer weersonheil aan. Ondanks het slechte weer blijft zo’n ritje dan toch in je geheugen zitten omdat het natuurlijk super gezellig is maar meer ook omdat je dan weer even weet hoe mooi de natuur is en ook hoe kostbaar en dat je het dus moet koesteren. Deze foto staat voor mij synoniem voor het bewaren, beschermen en behoeden van ’s levens kwetsbaarheid.

♪ Z i e n ♪·2017---·Achter-Foto

Achter de foto

Minoesjka heeft in het verleden een tijdlang een soort van foto-uitdaging gehad dat zij ‘Achter de foto‘ noemde. Net als Minoesjka deed ik ook mee aan de foto-uitdaging Thursday Challenge. De eigenaar van die challenge heeft zijn werkwijze gewijzigd op zeker moment waardoor het veel minder leuk werd en ik er dus mee gestopt ben. Minoesjke stopte er dus ook mee om dezelfde reden, ik zag zo her en der al meer bloggers afhaken, wellicht ook om dezelfde redenen…
Hoe dan ook… Minoesjka plaatste enkele dagen geleden een foto zoals ze toen in haar uitdaging ook deed. Het leek me leuk om daarop in te haken want de donderdag is mijn vrije dag, in zin van blog-uitdagingen bedoel ik dan uiteraard.
Kortom, ik maakte een nieuwe categorie aan, maakte een logo en heb me voorgenomen voortaan elke donderdag een foto te plaatsen en het verhaal achter die foto er dan ook bij schrijven.


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

1

Bijdrages van: Minoesjka –  Joanne

Deze foto (en anderen) maakte ik op 27 mei 2015. De dag dat ik, vergezeld door een aantal bloggers, door Emmen liep. De dag dat de 5e editie van de Blog-Adoptie-Actie werd afgerond. Mijn contactpersoon van de de dierentuin had ons een kijkje achter de schermen beloofd en dus liepen we van het oude park naar de locatie van het nieuwe park. Het was toen echt nog niet herkenbaar als dierentuin, het was een mega-grote bouwplaats waarop van alles en nog wat tegelijkertijd gebeurde.

Terwijl we door de stad liepen hoorde ik ineens een helicopter aankomen, we bleven stil staan en zagen dat voor de bouwplaats van de nieuwe dierentuin volk samendromde. Mijn contactpersoon pakte zijn telefoon om iemand te bellen om te informaren maar op dat moment werd hij al gebeld. Bleek dat er een plafond was ingestort en dat daar een bouwvakker onder bekneld lag. Wat een schrik, wat een paniek.
Ondanks dat wij als groep een prachtige dag hadden bleef dat ongeval als een schaduw over ons hangen, we hadden het regelmatig over die meneer en hoopten enorm dat alles goed zou aflopen. Dat is gelukkig ook gebeurd, mijn contactpersoon heeft me enige tijd later gebeld om mij dat te vertellen.

Hier in Assen vliegt de traumaheli regelmatig over, wij wonen kennelijk onder de vliegroute naar het UMCG in Groningen alsmede het Wilhelmina in Assen. Inmiddels ben ik aan het geluid gewend maar elke keer dat ik hem hoor denk ik acuut terug aan die dag in Emmen. Het is natuurlijk fijn dat die traumaheli’s bestaan maar ik hoop dat ik er nooit eentje nodig zal hebben!