Muzieklaatje Ditjes-Datjes

Alle “…” komt in 3

Tja… ik zal vast niet de enige zijn die er een broertje dood aan heeft de huisarts te bezoeken en het dus ook uitstelt totdat het ‘even’ niet meer gaat. En zoals al verwacht en bekend, liep het ook deze keer weer ettelijke minuten uit… Eenmaal weer buiten op weg naar de apotheek voor medicatie voor 2 klachten en met een verwijzing voor een orthopeed voor klacht nr. 3.  Sjonge jonge, het ouder worden gaat best wel over obstakels soms. Had al een paar weken enorm last van mijn rechtervoet. Nou kan ik over het algemeen wel bedenken wat de oorzaak is maar in dit geval bleef mijn hoofd een groot vraagteken… wat blijkt? Is mijn voorvoet doorgezakt en ben ik dus hard op weg naar het kweken van een platvoet, jippieeee. Steunzool is inmiddels besteld en nu maar hopen dat ik die snel ontvang zodat ik die klacht kan minimaliseren. De overige 2 zullen hun tijd nodig hebben met de medicatie… hoezo ‘Jantje ongeduld’?

►meer~more

FF goed lezen

Met dank aan mijn zoon, die mij dit in de whatsapp zette:

1) I’ve tried to catch some fog,
I mist

2) When chemists die
They barium

3) Jokes about a German sausage
are wurst

4) A soldier who surived mustardgas and pepperspray
is now a seasoned veteran

5) I know a guy who is addicted to brake fluid,
he says he can stop anytim

6) How did Moses make his tea?
Hebrews it

7) I stayed up all night to see where the sun went
Than it dawned on me

8) A girl said she recognized me from the vegetarian club
but i’d never met herbivore

9) I’m reading a book about anti-gravity,
I can’t put it down

10) I did a theatrical performance about puns
it was a play on words

11) They told me I had type A blood,
but it was a Type O

12) A dyslexic man walks into a bra

13) PMS jokes aren’t funny
Period

14) Why were the Indians here first?
They had reservations

15) Class trip to the Coca-Cola factory
I hope there’s no pop quiz

16) Enegizer bunny arrested
Charged with battery

17) I didn’t like my beard,
then it grew on me

18) How do you make holy water?
Burn the hell out of it

19) What do you call a dinosaur with an extensive vocabulary?
a thesaurus

20) When you gat a bladder infection
urine trouble

21) What does a clock do when it’s hungry?
It goes back four seconds

22) I wondered why the baseball was getting bigger
Then it hit me

23) Broken pencils are pointless

24) Plastic surgeons who perform sex change
are Transformers

25) I don’t have good chemistry jokes
All the good one argon

►meer~more

Mie toe

De inmiddels 44 jarige, Alyssa Milano (bekend al vanuit haar kindertijd van diverse tv-series en films) ontketekende ruim een week geleden een explosie aan talloze berichten over de hele wereld door op Twitter een oproep te plaatsen waarin ze meisjes/vrouwen, die seksueel geweld hadden ervaren, vroeg met hun verhaal naar buiten te komen.

Tja… wat doe je dan???

Ook ik ben van mening dat er nog steeds, al hoe onbegrijpelijk dat ook is, een heel groot taboe ligt op dit thema. Het overkomt meisjes en vrouwen over de hele wereld, ongeacht milieu of wat ook maar. Het is niet van nu, het is van alle tijden. Hoe men er mee omgaat is daarnaast ook nog eens afhankelijk van de generatie waarin men geboren is. Hoe ook maar je verleden was, hoe ook maar je heden is, noem het maar op… 1 van de vele emoties die met dit thema gepaard gaan is schaamte.

Mijn gedachten toll(d)en in het rond, wel of niet vertellen, en zo ja wat dan wel benoemen en wat niet? Ik wilde er geen openbare aandacht aan besteden, ook niet op mijn blog, en toch… doe ik dat nu wel. Ik plaatst geen links, ik heb heel bewust niet de officiële titel boven mijn blog gezet. Waarom ik er nu wel iets over schrijf?

Omdat mijn maandagmeneer er vol van is. In tranen was hij nadat het lichaam van Anne gevonden was en 2 dagen later in onze stad, bij het politiebureau, een auto was aangetroffen met het lijk van de 12-jarige Djamila. Deze en andere ‘slachtoffers’ zijn de afgelopen dagen constant onderwerp van gesprek geweest tussen hem en mij. Hij snapt er helemaal niks van en ik probeer hem dan met mijn lekenkennis uit te leggen hoe het werkt met het rechtsysteem in ons land. Hij vroeg op zeker moment ook waarom er zo weinig aangifte gedaan wordt door meisjes/vrouwen… Nou heb ik een zeer rappe tong en ik spreek 99 van de 100x vóór ik nadenk over wat ik wil zeggen maar hier deed ik dat dus niet. Ik wikte zeer zorgvuldig mijn woorden en probeerde het zo mild mogelijk uit te leggen, wat me (uiteraard) maar zeer matig lukte.

Afgezien van allerlei emoties, inclusief gedachten (zonder die in goed of fout te definiëren), die je als slachtoffer hebt… (afgezien ook van het feit dat je nooit iets kunt bewijzen, het is altijd jouw woord tegenover dat van hem en hij wordt altijd het eerst geloofd omdat zijn soortgenoten degenen zijn die jou aanhoren/behandelen etc…)

a) Je bent slachtoffer van geweld op de meest kwetsbare manier van een?
… Juist! Een man (meestal).
b) Je komt op het politiebureau om aangifte te doen… Wie krijg je voor je?
… Juist! Een man.
c) Je moet onderzocht worden… Welk geslacht hebben de meeste artsen?
… Juist! Een man.
d) Je komt in de rechtbank om de dader te laten zien dat je boven hem staat… Welk geslacht heeft de advocaat? Welk geslacht heeft de procureur? Welk geslacht heeft de rechter?
… Juist! Een man.
e) Je komt in het circuit van profesionele hulpverleners…
… Juist! Een man (merendeel).

Veel mannen denken nog steeds dat:
a) jij een onderwerp bent dat alleen maar bestaat ter hun gerief
b) hoe je je ook kleedt / gedraagt… het is je eigen schuld, jij daagde hem immers uit
c) je zei wel nee maar als vrouwen nee zeggen bedoelen ze ja

Ja ik ben slachtoffer van deze vorm van geweld. Ja ik ben moeder van 2 die dat ook zijn. Ja, wij dragen die schade ons hele leven met ons mee en leren nog steeds hoe ermee om te gaan, elke dag weer voer je strijd tegen de demonen uit het verleden. Ja het beheerst alles maar het OVERheerst niet (meer). Kan ik zeggen dat de daders bestraft zijn? Nee, dankzij onze geweldige rechtstaat is dat niet het geval! De daders kregen in het 1e geval helemaal niets, in het 2e geval psychologische begeleiding opgelegd, in het 3e geval alleen maar een waarschuwende tik op de vingers, in het 4e geval beiden een schadevergoeding van 15.000 gulden en vele andere giften elk dankzij een procedurele vormfout en in het 5e geval een taakstraf van 120 uur platsoenendienst.

Natuurlijk steun ik de oproep van Alyssa vanuit mijn emoties, het taboe mag er heus wel af, hallo we leven potverdorie in 2017 inmiddels. Maar… of het taboe ooit werkelijk opgeheven zal worden, zelfs in onze ‘geweldig (verrotte) westerse samenleving? Dát betwijfel ik dus ten zeerste, voor de volle 100% want het ‘broederschap’ der (walgelijke) mannen hebben nu eenmaal de macht en hun woord gaat altijd boven dat van vrouwen.

►meer~more

Eerlijk duurt het langs…

….ehhhh is dat zo???

Mei 2016 kreeg ik e.i.n.d.e.l.i.j.k. het mobieltje waar ik al een heel lange tijd van gedroomd had. Het toestel voldeed boven verwachting en ik was er dus ook heel erg blij mee.

Afgelopen zondagochtend stap ik bij mijn maandagmeneer uit de auto en blijf ik haken achter de veiligheidsgordel, ik weet me nog maar net staande te houden en zucht van opluchting, die zucht wordt onderbroken door een raar geluid, met een zeer angstig voorgevoel kijk ik naar beneden en zie mijn gsm aan mijn voeten liggen. Die is dus bij die capriolen uit mijn jaszak gegleden. Gelijk zakt mijn stemming ver onder 0 want hij is kaduuk, het glas aan de voorkant vertoont scheuren en barsten, alsof het een craquelee-huidje heeft gekregen.

Ik heb dit toestel al langer dan een jaar dus garantie is zo wie zo pleite… Volgens een vriendin die later die ochtend een bakkie komt doen, kan ik de schade declareren bij de verzekering van ons huis, het schijnt onder de inboedelverzekering te vallen. Mijn humeur klaart ietsjes op maar niet al te zeer want ‘zulk geluk is nooit aan onze zijde dus zal nu ook wel niet, maar heej niet geschoten is altijd mis dus ik ga ’t proberen’, zeg ik nog tegen haar met een grinnik.

Ik mail keurig naar onze verzekeringsmaatschappij, vertel eerlijk (ja hallo hoe anders?) wat er gebeurd is en vraag of het onder de verzekering valt en zo ja of ik er dan gebruik van kan maken… Het wachten op antwoord begint.
Die mail komt dan ook de volgende dag binnen, gisterenmiddag dus.
Het antwoord is, precies zoals ik al bevroedde, nee helaas want mijn gsm viel op straat, BUITEN ons huis… als het nou IN huis was gebeurd dan was het een ander verhaal geweest.

Grmblbrrrmgrmblll… jullie snappen wel, ik heb de smoor, en niet zo’n klein beetje ook!!!
Dat ik dit nu pas blog is al een teken aan de wand van hoezeer ik hiervan baal!!

PS…op het internet zag ik talrijke berichten dat deze gsm niet te repareren valt in zo’n geval, dus ik moet nog uitzoeken hoe nu verder *snikkkkkk*

►meer~more

Binnenkort…

Joehoeeeeee jippiaaaaajeeeejjjjj zomer is vertrekkende, herfst is komende! Heerlijke én gezelligere tijden breken weer aan… ook in blogland. Mijn blopplannen beginnen zich weer om te vormen en de voorpret kriebelt al weer… Dus binnenkort… Meer over ….

a) Het Sinterklaas-Spel 2017 op

https://sinterpieterklaas.wordpress.com/

welke zal gaan starten op Zaterdag 25 november as.

Weer 10 dagen spel en plezier met, zoals altijd,

de bekendmaking van de winnaar(s)

op dinsdag 5 december.

 

 

b) De Herfst-Loghop

die op deze blog zal plaatsvinden op

Zondagavond 1 oktober en

zal starten om 20.30 uur.

*  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *

Wat de 2 bovenstaande zaken betreft kan ik nog zo enthousiast zijn… De voorpret al voelen vanuit de ervaringen die in het verleden met deze 2 zaken zijn ontstaan… en al diverse plannetjes ontwikkelen die daarvoor nodig zijn… en wat al niet meer maarrrrrrr zonder deelnemers kan géén van 2-en plaatsvinden ongeacht hoe graag ik het wil en hoe leuk ik het ook vind *glimlach*

Kortom….
Wil jij (weer) meedoen? Laat het me dan maar snel weten!
Ik kijk naar jullie reacties & aanmeldingen uit!!

►meer~more

Het mág best hoor…

… U betaalt er voor, al jaren, toch?

Mijn maandagmeneer is inmiddels bijna 4 weken mijn elke-dag-dubbel-meneer en geheel onkarakteristiek ‘klaagt’ hij over pijn. Zaterdag was het extra erg. “Zullen we de dokter even bellen?” stelde ik voor… Alsof hij door een wesp gestoken was keek hij mij verschrikt aan: ‘in het weekenddd? Nee hoor, natuurlijk niet, zó erg is het niet hoor’ in een poging mij gerust te stellen, wat niet lukte natuurlijk, ik kijk verder dan mijn neus lang is. Maarrrr… hij is niet mijn vader en bovendien wil ik hem niet tot iets dwingen dat hij absoluut niet wil… dus zei ik hem dat ik dat oké vond onder de voorwaarde dat als het erger zou worden we wel zouden bellen, én dat als het maandag nog net zo erg was we alsnog zouden bellen. Hij had wel door dat hij daarmee akkoord moest gaan, mijn ogen kunnen best iets afdwingen *glimlach*.

Kom ik daar gisterenmorgen bleek dat het net zo erg was als de dagen ervoor en dus kwam ik terug op de afspraak en met een ‘bel jij maar, jij kunt dat beter dan ik’ ging hij akkoord. Zo gezegd zo gedaan, de huisarts was innmiddels wel terug van vakantie maar had het smoordruk en kon niet komen, tenzij het echt echt echt noodzakelijk was, nou nee dus, dus kon het vandaag. We spraken af dat de dokter mij zou bellen op het moment dat hij erheen zou rijden zodat ik kon zorgen er ook te zijn. Enerzijds om te zorgen dat hij het verhaal duidelijk zou krijgen anderszijds om te horen wat hij ervan zeggen zou en ik geen verhaal met ‘ruis op de lijn’ zou krijgen.
Och och och… het is ook niet niks natuurlijk!
Ben je op 5 weken na 92 jaar en ben je ineens afhankelijk van hulp. 2x per week een icare-verpleegkundige die hem komt douchen blijkt ineens niet voldoende en dan moet tot overmaat van ramp ook de huisarts nog langskomen. De schaamte op zijn gezicht sprak boekdelen, dat begrootte me zo!!
Zopas heb ik hem maar extra stevig op het hart gedrukt dat hij mij niet onnodig / teveel belast en daarbij ben ik best dwingend uit de hoek gekomen, ik rij liever ‘onnodig’ (wat het in werkelijkheid niet is natuurlijk) heen en weer dan dat hij capriolen uithaalt omdat hij geen hulp wil vragen met alle risico’s van dien.
Nou ben ik verbaal behoorlijk sterk, zit nooit om woorden verlegen maar ik ontdek nu dat ik toch af en toe wel naar woorden moet zoeken om hem tot iets over te halen zonder als dwingeland over te komen. Zijn, normaal heldere, geest is nu ietwat vertroebeld en ik moet in de herhaling vallen en mjn vragen door hem laten herhalen / bevestigen om te weten dat hij mij begrepen heeft.
De afgelopen weken is er van alles en nog wat geregeld om zijn leefplezier zo hoog mogelijk te houden want hij wil (uiteraard) graag zelfstandig blijven wonen, de fysioth. komt langs, de ergoth. en ik doe veel oefeningen met hem. Er is een voetfiets geregeld, een sta-opstoel, schoenen en pantoffels met veel profiel en ga zo nog maar even door.
De huisarts bellen dus… daar begon ik mee… och och de schaamte. Tja wat zeg je daarop dan? Ik heb maar gezegd met een kwinkslag en een grijns van oor tot oor “U betaalt al 90+ jaar voor die service, u mag er best wel zo af en toe gebruik van maken hoor, na bijna 86 jaar niks wordt dat ook wel eens tijd, toch?” Gelukkig is zijn humor onveranderd en hebben we toch nog elke dag de grootste lol.
Soms noemt hij mij bij een andere naam… soms spreekt hij mij met ‘u’ aan… als hij dan enkele seconden later beseft dat hij ‘fout’ zat liggen we dubbel van de lach…
Ouder worden… willen we allemaal (nou ja bijna dan) wel maar het liefst zonder dat we een tijdlang afhankelijk zijn van iemand, maar ja je hebt nu eenmaals niets te willen, je moet maar afwachten wat je krijgt toebedeeld. Zijn vrouw in 2011 overleden, in 2013 1 van zijn 2 zonen.. volgende maand 92 jaar…

Is toch wel ff heel andere koek dan het verhaal dat ik vanochtend hoorde. De zus en zwager van een kennis van mij waren op vakantie naar Bali. Op 1 van de dagen daar wachten ze ’s avonds op het strand tot het strand leeg is want zij wilde zo graag de zonsondergang fotograferen. Dat lukte uiteindelijk en helemaal stralend gelukkig met die ene foto ging ze uiteindelijk naar bed. Ze ging liggen, sloot de ogen en blies haar laatste adem uit, letterlijk, 55 jaar. Dat is toch pas echt afschuwelijk? Niet te bevatten toch? Ik was met stomheid geslagen toen ik dit vanmorgen aan hoorde en me probeerde voor te stellen hoe dat geweest moet zijn voor haar man die terug naar Nederland moest vliegen in zijn eentje terwijl de Nederlandse Ambassade moeite noch kosten spaarde om haar zo snel mogelijk naar Nederland over te brengen.

Als ik nog een bewijs nodig had voor hoe kostbaar ieder moment is, we er geen mogen verspillen omdat leeftijd geen garantie biedt…dan heb ik die nu wel gekregen. Ben er al de hele dag met mijn gedachten bij dat ik moet kappen met het me druk maken op futiliteiten en me nog meeer moet focussen op het genieten van alles dat er is om van te genieten, al hoe klein en ogenschijnlijk onbetekenend ook.

►meer~more

Nou ja!!!

In een grijs verleden heb ik jaar in jaar uit een Peugeot gereden. Daar kwam op zeker moment verandering in en het ging van een Opel naar een Hyundai. Ik ben nooit een autofreak geweest, mijn eisen waren simpel: comfortabel van a naar b. Mijn rug is altijd de graadmeter geweest. De andere merken, hoe fijn ook, zorgden er voor dat ik een wens bleef koesteren om ooit weer een Peugeot te bezitten, eentje die zeker qua hoogte en comfort bj mij zou passen.

“Onze” garage is er eentje met 2 mooie mannen die al meermalen bewezen hebben ons vertrouwen waard te zijn. Inmiddels is manlief niet de enige binnen ons gezin klant maar zijn we dat allevier. *glimlach*. “Wat goud is moj goud loatn”.
Enige tijd terug was ik eens met manlief mee voor een bakkie en een babbel daar, doet manlief met enige regelmaat, vindt hij gezellig. Bleek dat hij al uitvoerig over mij had gekletst met de heren en 1 van beiden grijnsde me toe en zei: “binnenkort bel ik jouw Joop en dan moet jij even langskomen….” Meer mocht ik niet weten… ehhhh, ben een vrouw…. maar nee de heren waren onverbiddellijk. Gisteren kwam dat betreffende telefoontje maar ja ik was over de grens.
Dus vanochtend wij naar Haidr en Mohammed…staat daar dit:

Na een bakkie heerlijke koffie en een wat uitgebreidere-dan-normaal-babbel… lopen wij enige tijd later terug naar MIJN rode duivel… nog wel… over een paar dagen is die niet meer de mijne maar ben ik een supergelukkige en apetrotste eigenaresse van een Groene Peugeot 1007 diesel, maak imers kilometers genoeg. Leuke bijkomstigheid? KIjk eens naar het kenteken?  (19-)-83 zijn wij (ge-)-TR-(ouwd), ik ben vrouw T-(-o) F-(-emale), moest zo zijn zeker? *glimlach*.

►meer~more

Krijg nou tietuh

… is een uitspraak die uit mijn mond komt als er iets gebeurt dat totaal niet in de lijn der verwachting ligt… (weliswaar in het Gronings en spreek ik niet uit in gezelschap van anderen, wel thuis…) waarop manlief dan antwoordt: “Heb je toch al?” (waarna ik vaak ff mijn blik naar beneden richt, in mijn shirt / bloes etc kijk en zeg: “verrek ja, goh, wist ik nog niet” of een soortgelijk domme uitspraak. Altijd garant voor een schaterlach.

Soms gebeuren er dingen waarbij ik mijn mond moet dichtduwen nadat ie van verbazing dus was open gevallen… Nou is één van mijn lijfspreuken “nihil fit sine causa” zoals ook mijn kopfoto altijd weergeeft want ik ben er al jaren van overtuigd dat alles dat gebeurt een reden heeft. Daarbij zeg ik dan met enige regelmaat ook dat de reden niet altijd bekend is maar dat dat ook een reden heeft… Ik geloof niet in toeval, zelfs niet als een gebeurtenis zo willekeurig lijkt dat er geen logische reden te verzinnen valt.

Vandaag, donderdag, zo maar een dag in zo maar een week… Niets bijzonders op zich toch? Nouhou, toch wel.
Manlief en ik houden van crimi’s, dat heb ik al wel eens benoemd. Manliefs lievelingscrimi’s zijn de Duitse, waaronder oa Tatort en Mord mit Aussicht. Wat ons vaak opvalt is dat je in de duitse crimi’s mensen in diverse rollen ziet terugkeren. Zo zijn ze bijv. in de ene serie een commissaris en in de andere crimi een crimineel of andere rol=invuller. Manlief is nogal fan van Caroline Peters die de hoofdcommissaris speelt in Mord mit Aussicht (een crimi met een komische noot). Hij zegt dan wel eens: ze is veel te mager maar verder…. poeh poeh.. *glimlach* Toen we zopas een crimi zaten te kijken kwamen we een bekend gezicht tegen, hij wist acuut te benoemen in welke rol hij die acteur elders kende waarna hij zegt dat we velen terug zien maar nog nooit Caroline ergens anders in hebben zien spelen. De crimi is afgelopen en via de afstandsbediening zet ik een andere crimi, die ik vannacht had opgenomen, aan. Goed en wel op gang hoor ik een bekende stem, ik kijk op en zeg: “Nou je wordt op je wenken bediend hè?” want wie kwam 2 seconden later in beeld? Juist ja, Caroline.

Na het eten rol ik me weer in elkaar op de bank en pak het boek waarin ik bezig ben. Sinds een paar weken kan ik weer lezen, ben dus weer bezig met het verslinden van boeken, heerlijk! Eergisteren leende ik het boek van Dan Brown met de titel “De Davinci Code”. Manlief zapt wat rond en blijft hangen op een bepaald kanaal (geen idee welke). Een paar seconden later hoor ik die boektitel uitgesproken worden, wat blijkt? De verfilming van dat boek wordt as. maandag uitgezonden.

Een dag met een paar toevalligheden…hmmm wat is de boodschap? Geen idee. Even later bedenk ik me dat ik een zeker iemand nog een berichtje moet sturen, dat had ik beloofd, was echter de tijd uit het oog verloren. Dezelfde seconde dat ik mijn telefoon opraap begint hij te trillen en hoor ik Smaug (uit The Hobbit) brullen… het geluid van whatsapp. Ik open het en zie een bericht van degene die ik dus een bericht wilde sturen…

Tja… 3x is scheepsrecht of zo iets?

Nou ja terwijl manlief verder geniet van 1 van zijn idolen geniet ik verder van mijn boek… nou ja, zo meteen weer dan als ik dit bericht klaar en gepubliceerd heb. Me onderwijl al verheugend op de film van maandagavond en nu ook vastbesloten het boek uit te hebben voor het zover is.

►meer~more

Zorgenkindje

Mijn maandagmeneer is voor een tijdje weer even mijn ‘elke-dag-meneer’… Vorige week maandag was er niets aan de hand en genoot hij volop van ons uitje naar Artis, waar Daphne en ik hem mee naar toe  hadden genomen. Hij was er 80+ jaren niet geweest en wilde zo graag eens zien hoe het er nu uit ziet.  Wat hadden we een pret, mede veroorzaakt door de klapband van de rolstoel waarin ik  hem met enige dwang geplaatst had omdat ik niet langer kan/wil aanzien hoe hij zichzelf afbeult achter een rollator.

Met zijn nog enig levende zoon die elke vrije seconde op Ameland bij zijn lief is komen al een aantal jaren veel taken voor mijn rekening. Begrijp me niet verkeerd, die taken zijn me niet opgelegd maar heb ik heel bewust op me genomen want ik woon nou eenmaal ‘om de hoek’ en kan er veel sneller zijn dan zoon. Daarbij zijn we dol op elkaar dus doe ik het ook met alle liefde die in mij is, mede gevoed door de liefde, en mijn belofte op haar sterfbed, voor zijn vrouw die in 2011 overleed, mij achterlatend met de woorden: “Je laat Klaas niet in de steek hè als ik er zo meteen niet meer ben?”.

Afgelopen vrijdag werd hij niet goed, bleef maar overgeven en meer. Het liep er aan alle kanten sneller uit dan dat ik er iets in kon krijgen.  Zoon en lief losten mij af en ik hen, zodat mijn maandagmeneer niet al te veel alleen zou zijn. Nou wil het geval dat zoon en lief as woensdag op het vliegtuig stappen naar Canada waar 1 van de kleinzoons woont. Na het bezoek aan zoon gaan zij dan nog een paar weken met een camper door Canada trekken.
We hadden het de afgelopen dagen natuurlijk veelvuldig over die reis… en zo ook vanochtend, waarop ik voorstelde de huisarts toch maar even te laten komen zodat zij met een iets geruster gevoel toch op vakantie zouden kunnen. Zo gezegd zo gedaan en nog geen half uur na ons telefoontje kwam de inval-huisarts binnenvallen, de eigen huisarts ging per vandaag op vakantie en zij nam zijn praktijk waar. Ze vertelde al dat ze gelijk was gekomen omdat hij ‘nooit’ wat had gehad dus als er dan gebeld werd moest het wel dringend zijn. (Zeer attent van zo’n huisartsenpraktijk!!)  Ze onderzocht hem uitgebreid en kon zoon met lief, en mij, relatief geruststellen. Het heeft er alle schijn van dat hij een virus heeft opgelopen die ontaardde in een soort van griep-aanval. Ze drukte hem, mij vooral, op het hart vooral gelijk weer te bellen als er iets veranderde en natuurlijk helemaal als er iets verslechterde.

Zoon en lief vertrokken weer nadat wij onderling nog enkele afspraken maakten en gaan zich nu voorbereiden op hun vlucht van as. woensdag. Gelukkig heb ik hun volste vertrouwen en weten ze ‘Pa’ voor de komende weken in goede handen achtergelaten.  Eind september hoopt de oude baas 92 te worden, dat hopen we natuurlijk allemaal en met zijn ijzeren gestel hoeft het je ook niet te verbazen dat hij rondom die dag weer ergens het stralend middelpunt van een groot feest is maar aan de andere kant beseffen we natuurlijk ook  dat hij op zijn hoge leeftijd wel degelijk een mens van de dag is en er zo maar iets kan gebeuren waarop het in een flits van een seconde ineens heel anders kan zijn. Uiteraard duwen we het laatste naar de achtergrond van onze gedachten en hopen we hem nog heel lang in ons midden te mogen hebben!!

►meer~more

Niet goed…

~ Minuterietjes

twee-wekelijkse schrijf-uitdaging op Woensdag

van Joke

Gestart 2 juli 2017

3e thema 23 juli 2017 : …. Niet goed bij je hoofd

 

“De idioterie van pillen slikken, ik kap er mee, ben ’t zat, werken toch niet”
De wanhoop in haar stem deed zelfs haar zelf schrikken. Hij keek haar aan en zei: “Weet je nog die blogster van laatst met wie jij ook feud, misschien is dat wat?”
Ze keek hem aan en zei: “je bent niet goed bij je hoofd..” waarop hij antwoordde met een grijns van oor tot oor: “daarom houden we het ook al zo lang met elkaar uit”.

►meer~more

Minuterietje

~ Minuterietjes : 2-wekelijkse schrijf-uitdaging op Woensdag

Gestart 2 juli 2017

2

Thema 12 juli 2017 : Onderwerp

 

Zucht!
Moeizaam gesprek.
Onvermijdbaar en pijnlijk.
Waarom dit of waarom dat?
Het is toch zoals het is?
Komt het niet altijd zoals het komt?
Accepteren is werkelijk waar wel aan te leren.
Gebeurtenissen in het verleden zijn niet om te keren.
Leer van die lessen en sluit het boek, Leef vandaag, Nu !

►meer~more