Muzieklaatje Beestenspul

Uitdaging

Aanstaande vrijdag start Wildlands een marathon-openstelling. Vanaf vrijdagmorgen 10.00 uur tot aan zaterdag 17.00 uur is het park 31 uur lang geopend. Ik hoopte natuurlijk hier bij te kunnen zijn maar dat is vooralsnog geen haalbare kaart. Natuurlijk wil je zo iets in gezelschap doen, mijn reguliere dierentuingezelschap is geen van allen beschikbaar en daarbij, ik ben geen 20 ofzo meer en met mijn taken op mijn 2e adres is ‘rust’ natuurlijk ook wel een dingetje, zowel voor lijf als voor geest, al ben ik dan nog zo blij met het feit dat Klaas Vaak mij weer weet te wonen *grijns*

Rreclame maken kan ik natuurlijk wel en dat doe ik dan ook graag want het is een ontzettend leuk iets en een dierentuin in het donker bezoeken is natuurlijk altijd wel extra bijzonder. Wat precies de bedoeling is kun je HIER lezen.  En als je zo exact mogelijk wilt weten welke activiteiten er in die 31 uur plaats gaan vinden en hoe laat dat allemaal is enzo klik dan maar HIER!

Uitdagingen, ik hou ervan, dat verrast niemand meer neem ik aan, maar ik denk dat ik deze dan toch aan mijn neus voorbij moet laten gaan, en als ik even heel eerlijk ben baal ik daar eigen wel behoorlijk van maar ja dingen zijn zoals ze zijn, wat gaat gaat, wat niet gaat gaat niet.

►meer~more

Zwanger

Nadat Radza Sr. overleed op 1 oktober 2013 moest Dierenpark Emmen op zoek naar een andere bul om voorplanting te waarborgen want in Emmen liepen veel koeien rond die een prima leeftijd hadden om kinderen te krijgen.

Januari 2016 kwam Mekong vanuit Artis naar Emmen en mocht zich in het, toen nog splinternieuwe en nog niet voor publiek toegankelijke, Wildlands Adventure Zoo gaan bewijzen. Ik mocht als tester in februari het park al in en ‘kennis maken’ met de nieuwe man in het olifantenverblijf. Een zeer indrukwekkend heerschap, wat een schitterend dier, ik was gelijk ‘furlieft’ sak mar segguh *glimlach*.
Natuurlijk blijf ik me Radza herinneren en mis ik hem ook wel maar Mekong is ook een prachtig exemplaar onder de olifanten en het is altijd feest om bij hem op bezoek te mogen gaan. Dat ook Mekong een ‘gentle giant’ is zoals Radza ook was bewijst wel het feit dat hij supersnel door de hele kudden met open ‘poten’ verwelkomd werd. Er waren 3 koeien waarbij hij zich mocht gaan uitleven maar Shwe Zin (8-8-2007) werd door hem niet gedekt, kennelijk vond hij haar nog te jong ofzo…

Mingalar OO was met haar 24 jaar (1-3-1992) naturlijk een prachtige kandidate. Zij heeft ook al meerdere keren een kleintje gekregen, Myo Set Kaung (7-8) in 2005 en Yoe Ma (4-9) in 2008 en Shwe Myarr (8-8) in 2011 en Radza jr. (16-5) in 2014.

Ook de zus van Mingalar OO, Ma Ya Yee (2-5-1999) viel bij Mekong in de smaak.

Al snel gingen de geruchten dat zowel Mingalar OO als Ma Ya Yee drachtig zouden zijn. Ik moest mijn ongeduld nog wel even binnen houden want de bevestiging van beide zwangerschappen liet behoorlijk op zich wachten maar uiteindelijk kwam die dan toch.

Al duurt een zwangerschap bij een olifant gemiddeld 22-24 maanden (ofjee daar moet je toch niet aan denken?) en heeft een olifant zo wie zo toch al wel behoordelijk ronde vormen, is het nu wel duidelijk zichtbaar, vooral Ma Ya Yee toont haar 3e zwangerschap prachtig. Ze kreeg eerder al en Ein She Min Nayaone in (23-5) 2009 en Ravi (20-7) in 2014.

Van de 4 kinderen van Mingalar OO loopt er nog 1 in Emmen rond, Radza jr. En van Ma Ya Yee lopen ze er allebei nog. Dit is dan wel weer een spannend detail want normaal gesproken gaan bulletjes als ze zo rond de 5 jaar oud zijn weg omdat men natuurlijk wil voorkomen dat ze hun eigen zussen, moeders, tantes etc bezwangeren. Ein She Min Nayaone en Einga Tha (9-3-2010) . Emmen heeft de ruimte wel en dus scheiden ze de kudde al geruime tijd maar hoe men dit op de langere termijn wil gaan doen is nog niet bekend.. Radza jr. & Ravi zijn beiden van 2014 dus die hebben nog wel ff de tijd maar op termijn zal ook voor die 2 een oplossing gevonden moeten worden… wat dit betreft moet ik het, net als ieder ander, gaan afwachten.

Nu is het eerst uitkijken naar de bevallingen van de beide dames Mingalar OO en Ma Ya Yee. Als je bedenkt dat Mekong er in januari 2016 kwam, we nu 22 maanden verder zijn, zal het wel niet al te lang meer duren voordat ik op kraambezoek mag ;-)

►meer~more

Joepieeeeeeeeeeee

Een gebeurtenis waar ik al een hele tijd op zat te wachten heeft dan eindelijk plaatsgevonden, vanochtend vroeg om 4.30 uur om precies te zijn !
In Dierenpark Amersfoort is olifant Kina bevallen van haar eerstgeborene.
Wil je dat zien? Klik dan ►►► HIER ◄◄◄

Werd dit dierenpark op 25 maart eerder dit jaar al verblijd met de geboorte van Yunha (het 5e kind van Indra), heeft die kleine dreumes er nu een speelkameraadje bij gekregen.

Uiteraard gaan Daphne en ik zodra we beiden kunnen op kraambezoek en zal er ongetwijfeld een log over volgen met foto’s!
Heerlijk vooruitzicht!!  We kunnen niet wachten natuurlijk *glimlach*

►meer~more

Boodschappies

Zoals (bijna) iedere dag zo halverwege de middag staat manlief bij de deur op weg naar buiten, herhalend welke boodschappen hij wil gaan halen. Eveneens zoals (bijna) altijd vraagt hij  mij of hij nog iets voor mij mee moet nemen en eveneens zoals (bijna) altijd zeg ik: ‘Neuh, noit da’k woit” (vertaling: Nee, niet dat ik weet).
Vandaag liep hij niet zoals (bijna) altijd na mijn antwoord de deur uit maar zijn gelaat vertrekt in een vette grijns en hij zegt: “bloemen hoef ik zeker ook niet mee te nemen want daar heb je toch geen plek voor…” Hij wacht mijn antwoord niet af maar stevent acuut de deur uit, die nog grinnikend achter zich dichttrekkende…


Wij hebben niet 1 salontafel maar 3, zoals jullie op de bovenste foto kunnen zien. 2 van de 3 zijn met regelmaat (heel grote ook nog eens) bezet…Zeker als het weer buiten niet je van het is qua dierenwensen *glimlach*.

Ik ben verrre van een Mien Dobbelsteen maar jullie snappen vast wel dat ik geen dag vrij heb als het gaat om het schoonmaken van de salontafeltjes en het stofzuigen… wat manlief overigens ook vaak voor me doet zodat ik mijn rug kan sparen…

Onze veestapel…kijk ze nou liggen, daar kun je toch onmogelijk een hekel aan hebben ook al voorzien ze in een constante portie extra werk. Met name onze nieuwste aanwinst Bilbo (3), die hier sinds 27 mei thuis is, is niet meer het hoestende magere scharminkeltje dat hij was. Een aantal pondjes erbij, het hoesten is over en uit en krijgt hiervoor ook de medicatie niet meer sinds de 2e week, deze babbelaar met volume blaakt van gezondheid. De veel oudere Dame (Precious 14) en Heer (Noah 14) blaken dan niet meer zo van gezondheid maar heej op hun leeftijd mag dat ook toch?! Brego (9) is ook niet meer zo piep maar dat is slechts iets dat we weten, niet iets dat we merken, integendeel!
Vooralsnog gaat het alle 4 harstikke goed en dus genieten we er nog maar even van want je weet maar nooit hoe snel dit kan veranderen.

►meer~more

Kluif-hulpjes

Eten…  tja… sommige mensen doen er een moord voor, anderen daarentegen vinden het niet belangrijk. Van die laatste categorie ben ik er eentje, trek heb ik zelden en eten doe ik in 9 van de 10 gevallen omdat ik weet dat mijn motor brandstof nodig heeft.  Zo eens in de zoveel weken krijg ik zin aan ‘kip uit de oven’. PIttig gekruid en dan maar door de midden, 1 helft voor mij en 1 helft voor Daphne. De heren hier lusten het niet.

Na vele dagen niet of nauwelijks eten vond manlief het wel welletjes en dus stelde hij vanochtend voor vandaag weer zo’n kip voor mij te maken. Daar had ik wel oren naar en nadat ik vanavond terug was van mijn maandagmeneer kreeg ik dan ook mijn helft, inclusief de ingewanden, op een bord op mijn schoot. (jaja ik weet, orgaanvlees is ongezond, maar wel heel erg lekker dus zo af en toe mag dat wel toch?)
Ik begon te kluiven en even later staat manlief op en maakt een foto terwijl hij mij vraagt of ik wel in mijn eentje mijn bord kan leeg eten? Nou, laat ik daar nou nooit moeite mee hebben bij dit gerecht maar zoals jullie zien zijn er genoeg kandidaten om mij te helpen. Ik hoef eigenlijk niets te zeggen, ze houden me strak in de gaten en hebben daarbij zo hun vaste positie. De enige die nog niet helemaal aan de regels des huizes gewend is, is onze nieuwste huisgenoot Bilbo dus hem moet ik menigmaal nog vermanend ‘ achter het been blijven hè?’ toespreken. Hij leert het al aardig, deze keer probeerde hij maar 2x over dat ene been van mij heen te sluipen om iets te stelen, wat hem niet lukte maar wel een tik op de neus opleverde.

En ja natuurlijk krijgen ze allemaal een stukje zodra ik uitgegeten ben! Wie kan zulke smekende ogen nou weerstaan, 10 stuks maar liefst, ikke nie hoor.☺☺☺

►meer~more

Doe-Es-Niet aub?

Zoals onderhand ongetwijfeld bekend ben ik groot fan van dierentuinen en bezoek ik die dan ook op zeer regelmatige basis. Eveneens is wel bekend van mij dat ik niet met oogkleppen op rondloop noch het er zwijgend toe doe als ik iets zie dat niet door de beugel kan. Nou levert me dat in de meeste gevallen verontwaardiging op, soms zelfs beledigingen die kant noch wal raken maar dat zij dan maar zo. Deze “mondje-gauw”  zoals wij Groningers het noemen… heeft het ♥ op de tong en spreekt vaak vóór dat ze erover nagedacht heeft. Wellicht is het in sommige gevallen wel beter om je mond te houden, oogkleppen dicht te doen etc maar zo zit ik nou eenmaal niet in elkaar, zeker niet in situaties waarin acties een ander levend wezen kwaad ipv goed doen. Zodra mijn dierenliefde in het gedrang komt sta ik op de barricaden *grijns*.

Daarom…. ben ik een project gestart. Kijk maar eens ►►►H I E R ◄◄◄
Inmiddels heb ik ook contact met de Nederlandse Vereniging van Dierentuinen hierover.
Wat ik uiteindelijk hoop te realiseren is een soort van “Het Rode Boekje” met daarin de do’s en dont’s met betrekking tot hoe je je zou  moeten gedragen als je een dierentuin bezoekt.

►meer~more

Zoektocht

Loop ik afgelopen vrijdag met Anita en Marja in NaturZoo Rheine worden we vergezeld door talrijke vlinders die we in het hele park in groten getale tegenkomen.
Enkele Kleine Vosjes maar ook veel Dagpauwogen. Op een zeker moment spot ik een Koolwitje, nou zie ik die maar heel zelden, laat staan stil zittend op een bloem en lang genoeg om te kunnen fotograferen, blijf ik staan. Verstijfd als het ware in de hoop dat ze gaat zitten op de vlinderstruik waar ik op dat moment naast sta zodat ik een kans krijg, en kan benutten, om haar te fotograferen.
En zo waar dat lukt ook nog, ikke blij natuurlijk!
Ik laat de camera weer zakken en net op dat moment vlindert mij iets oranjes voorbij. Zonder me te verroeren volgen mijn ogen het en zien dan luttele seconden later dat het een vlinder is die op dezelfde struik een plekje inneemt.

Nou ken ik onderhand vele vlinders, de meesten niet bij naam maar wel bij uiterlijk, maar kon me niet herinneren deze ooit eerder gezien te hebben, én dat terwijl menig dierentuin tegenwoordig wel over een vlindertuin beschikt… maar toch. En zo begon dus een zoektocht want ik had al eens eerder ontdekt dat het best moeilijk is een vlinder die je gezien hebt terug te vinden op het internet als je de naam wilt weten.
De zoektocht boekte resultaat want zopas vond ik dan eindelijk de naam: Gehakkelde Aurelia. Wie dit verzonnen heeft weet ik niet maar ik had me een mooiere naam kunnen voorstellen ;-) Hoe dan ook, deze vlinder en diens naam zal ik niet meer vergeten, misschien was dat nou juist wel net de opzet van de naamgever?
Wie zal ’t zeggen.

►meer~more

Blij maken?

Zoals jullie wellicht wel weten ben ik gek op dieren en dierentuinen en zijn zeker ook olifanten mijn favorieten. Misschien weten jullie ook dat ik min of meer betrokken ben bij de Duitse Petra Prager en haar Elefanten-Lexicon. Zij heeft eerder dit jaar haar website totaal vernieuwd en de Nederlandstalige teksten zijn van mij.

Nou doet zich het geval voor dat Petra mij liet weten heel graag foto’s te willen hebben van ‘vroeger’ van olifanten. Zij is bezig met het toevoegen van een ‘Historie-Pagina’ en wilde die natuurlijk graag vullen. Ongeacht welke dierentuin ook. Mocht je daarnaast ook nog weten om welke olifant het gaat is dat natuurlijk extra mooi maar de hoofdzaak zijn de (zwart-wit) foto’s.

Kortom… heb je nog ‘oude’ foto’s van olifanten… laat mij het dan weten, dan neem ik contact met je op zodat Petra ze in haar lexicon kan toevoegen.

Wil je een kijkje nemen op Petra’s Lexicon… klik dan HIER
Wil je met haar in contact komen kan dat via haar Facebook

ALVAST ENORM BEDANKT!!!

 

►meer~more

E.i.n.d.e.l.i.j.k.

Ik weet het al een tijdje… nou ja zonder dat officieel bevestigd gekregen te hebben natuurlijk… maar heej  ‘k ben gekkie nie hè *glimlach*

Wildlands verwacht volgend jaar 2 nieuwe olifantjes…
Mekong is in januari 2016 van Artis naar Wildlands overgebracht om daar voor nageslacht te zorgen. Radza sr. was er immers niet meer en aangezien er genoeg koeien in Emmen rondlopen die nog prima in staat toch om te gebruiken binnen het fokprogramma was Mekong natuurlijk een prachtige aanwinst met mooie verwachtingen. Shwe Zin valt ook binnen de groep van die koeien maar kennelijk vind Mekong haar te jong dus negeert hij haar op dat vlak, daar zit dus nog toekomstmuziek in.


Mingalar OO, de matriarch van de kudde, geboren op 1 maart 1992 is met haar 25 jaar een heel goede moeder, haar laatste (5e) spruit Radza jr. is nog steeds bij haar in de buurt omdat hij ook nog steeds deel uit maakt van de kudde in Wildlands. Mingalar OO is een heel speciaal dier, zij was de 1e olifant die in Emmen geboren werd. Radza jr. werd geboren op 16 mei 2014.


De 2e olifantenkoe die ook drachtig is van Mekong is Ma Ya Yee, zij is van 2 mei 1999 en werd ook in Emmen geboren. Haar jongste spruit is Ravi (die haar 2e kind is) maakt deel uit van de kudde in Emmen. Ravi, het laatste kind van Radza sr. werd geboren op 20 juli 2014.

We zijn dus al ruim 3 jaar verder en ik keek al weer geruime tijd uit naar nieuwe aanwas, of in ieder geval signalen daarvan, mede doordat ik veel dekkingen van Mekong heb gezien natuurlijk. Vandaag is het nieuws officieel naar buiten gebracht en kan ik het dus ook hier melden.  Helaas meldt het nieuws niet wanneer we die jonkies mogen verwachten. Ik durf dat zelf ook niet in te schatten omdat ik vorig voorjaar al dekkingen zag plaatsvinden…  een olifant kent een zwangerschap van 20-24 maanden dus tja… welke dekking ‘zoden aan de dijk’ heeft gezet… moeten we dus nog maar even afwachten. Hoe dan ook…. er zijn 2 op komst en met dat nieuws ben ik uiteraard superblij!!

►meer~more

Beschuit met muisjes

Liep ik 25 april samen met de inmiddels blogloze Vonnie in Artis, die mij die dag trakteerde op dat schitterende uitje, zag ik halsreikend uit naar de voortgang van de aanleg van het nieuwe olifantenverblijf waaraan men toen nog volop werkte. Enige tijd later was het dan zover en kregen de olifantendames van Artis, Moeder-Matriarch Thong Thai met haar dochter Yindee en baby-dochter Sanuk alle ruimte die ze zich konden wensen. Ik benoemde dus al aan Vonnie dat ik ‘binnenkort’ wel weer in Artis zou lopen om dat nieuwe olifantenverblijf te gaan bewonderen.  Dat is er nog niet van gekomen maar Daphne en ik zijn al plannen aan het maken dus eerdaags zal dat wel gaan gebeuren.

Met iets meer haast dan enkele uren geleden wil ik nu wel graag een datum prikken want zopas ontdekte ik dat men in Artis dus blij babynieuws had. De panters Rica en Mowgli, die vanuit het oude park van Emmen aan Artis zijn uitgeleend voor het fokprogramma hebben met succes liggen vrijen. 2 welpjes kwamen ter wereld. Zodra we dus weten dat we ook die welpjes mogen gaan bekijken zullen we er wel snel lopen denk ik zo, kan niet wachten natuurlijk *glimlach*.

Kortom: wordt vervolgd….

►meer~more

Wat wel, wat niet?

Het is weer heet vandaag, stond net ff achter het huis op blote voeten, hippend om brandblaren te voorkomen… ‘Wat deed je dan buiten’? hoor ik jullie denken, nou… ik had bedkussens gewassen en die liggen te drogen onder de partytent, ff kijken of ze al droog waren… ja dus maar dat terzijde want het gaat niet over het al dan niet snel drogen van mijn was buiten.

Waar ik het over wil hebben is enerzijds mijn verbijstering over het gedrag van veel diereneigenaren en anderzijds tips om te voorkomen dat je dier oververhit raakt, verbrand en/of van binnenuit gaar gekookt wordt.

Mijn dieren blijven binnen, simpel! Ik sluit alle risico’s uit. Ons huis is goed geïsoleerd en dus heerlijk koel voor ze. Dat ze daarmee ook totaal geen problemen hebben bewijzen de foto’s hieronder wel. Het uitlaten doen we in de koelere uren en dan nog proberen we die delen van de straat waarop de zon de hele dag ongenadig heeft gestookt te vermijden. Bilbo komt nog niet buiten maar Precious natuurlijk wel. Gezien de kleur van hun vacht betekent dat dus ook dat ze zeer gevoelig zijn voor het verbranden van bijvoorbeeld hun oortjes, die smeer ik dus dagelijks in. Noah en Brego zijn voornamelijk zwart van kleur en dus worden zij regelmatig getrimd en is hun vacht zo kort mogelijk tegen de tijd dat het heet weer is. Met regelmaat naar de trimsalon en tussendoor hou ik het zelf bij.

Oververhitting bij een dier ontstaat razendsnel zonder dat je het in de gaten hebt. Wat nog steeds veel te veel mensen doen zodra ze constateren dat hun dier oververhit dreigt te raken, of is geraakt, is het besproeien, onderdompelen met koud water of het wikkelen in koude natte doeken. NIET DOEN DUS!!! Het zorgt er namelijk voor dat de aderen zich veel te snel vernauwen waardoor het hart het bloed niet meer zuurstofrijk genoeg kan pompen en het dier van binnenuit kapot gaat omdat de organen het één voor één gaan begeven.

WAT MOET JE WEL DOEN?
Als je tenminste niet zo slim was om die ellendige situatie te voorkomen… haal het dier zo snel mogelijk uit de zon de schaduw in, laat het lauwwarm water drinken, mondjesmaat, niet gelijk hele sloten vol. Maak doeken nat met handwarm water en maak dan de voetzolen nat en de buik, dit constant blijven herhalen tot het dier zich weer oké voelt.

Dan nog even dit:
Ik kán er met de beste wil ter wereld niet bij hoe een diereneigenaar het überhaupt in zijn hoofd krijgt om met dit weer dieren mee te nemen in de auto ergens naar toe om ze vervolgens op de parkeerplaats in de auto achter te laten. De temperatuur in een afgesloten auto loopt veel sneller op dan je denkt. Als je nou denkt dat alle media aandacht van de afgelopen jaren wel voor enorme bewustzijn daarin heeft gezorgd dan vergis je je helaas deerlijk. De berichten van dit soort dierenmishandeling stromen nog dagelijks bij 100-tallen de media in.
Als je het dus constateert moet je de dierenambulance bellen én de politie en vervolgens gaan staan wachten tot die laatste komt want die mag als enige een ruitje intikken. Veel te kostbare minuten verstrijken daarmee, zelfs als het politiebureau nog geen 5 meter van die parkeerplaats af is, kom op zeg, waar zijn we in de Godsnaam mee bezig?!
Al is het dan bij de wet verboden… als ik met dit soort weer ergens een geparkeerde auto zie staan met een dier erin dan tik ik niet 1 ruitje in maar alle 6 en daar zal ik het niet bij laten voor wat de auto betreft.
Het is toch zeker te schandalig voor woorden dat je als burger in zo’n situatie moet gaan staan wachten op de politie?

Het zou zo overbodig moeten zijn dat ik dit nog eens moet gaan schrijven maar toch… De media lopen open van berichten van bovenstaande maar ook van dieren die gedumpt zijn, aan een boom gebonden, in een doos gestopt en bij  het afval gezet etc, voorbeelden te over.
Als je een dier aanschaft besef dan dat je dat voor diens hele leven doet en dat daarmee talrijke jaren vergaan. Besef dat dat een levend wezen is die voor zijn welzijn 100% van jou afhankelijk is. Besef dat je door het in huis nemen van een dier die zorgplicht en verantwoordelijkheid op je neemt. Mocht je op vakantie willen, be my guest, wil je het dier niet mee nemen, neem dan de moeite er een goed vakantie-adres voor te regelen, óók dát is déél van de taak die jij op je schouders nam toen je ervoor koos het dier je huis in te halen.

Een dier is NIET een dood stukje speelgoed als tijdverdrijf voor die momenten dat je je even verveelt!!!!!!!!!!!!
 Een dier is WEL degelijk een levend wezen, compleet afhankelijk van jouw zorg, doe dus wat hoort bij die taak of neem die taak niet op je!!!

►meer~more