Muzieklaatje Sinterklaas-Intochten

Stille Trom

26

6 december… zo’n dag waarop ik ieder jaar weer wat weemoedig rondloop, al jaren, dat verandert niet met het ouder worden blijkbaar…
Ieder jaar halen we met veel toeters en bellen Sinterklaas binnen, we laten ons niet ontmoedigen door oeverloos geëmmer van een handjevol schreeuwende malloten. We slepen allerlei lekkers het huis is, zingen liedjes die we allemaal kennen vanuit onze lagere schooltijd, staan aan de kade ongeacht weer en wind en ga zo maar door…

In mijn geval… al tig jaren natuurlijk veel extra drukte door het Sinterklaas-Spel HIER dat gisteren afgesloten kon worden met ZIJ als winnares waarna ik aan de slag moest om de, reeds gekochte prijzen, verzendklaar te maken en Post-Piet ermee op pad te sturen. Zo her en der nog een reactie op die blog maar daar blijft het dan ook bij. Het is weer over, uit en voorbij, tot over zo’n 11 maanden als de pret weer begint.

Sta ik boven op de slaapkamer de ramen te lappen hoor ik stemmen, ik kijk alle kanten op maar zie (nog) niks… tot even later…. en ja hoor, daar gaat hij met zijn gevolg. Geen stapels pakjes meer aan boot, geen hopsende springende dartele Zwarte Pieten en zelfs Sinterklaas lijkt ietwat bedrukt aan dek te staan. Zij krijgen mij in de gaten en beginnen, weliswaar matig, naar mij te zwaaien… ik hoor een stem: “Film ons maar hoor, Erfgoed van onze Cultuur toch?”… ik zwaai enthousiast en knik duidelijk zichtbaar met mijn hoofd om hen te laten weten dat ik hen verstaan heb en het volkomen met ze eens ben… ze verdwijnen uit het zicht en de weemoed tikt mijn binnenste nog even aan… Ik troost mezelf met “ach joh, voor je het weet ben je al weer volop bezig met de voorbereidingen voor het Sinterklaas Spel editie 2018, sta je weer met Anita in de regen bij De Kolk te blauwbekken maar wel in opperste spanning en met enorm veel plezier… tijd vliegt immers..”

Met Stille Trom vertrokken…. Dag Sinterklaasje, da-hag, da-hag, da-hag Zwarte Piet

►meer~more

Te leuk nat pak

20

Geen Drentse zijn… 10 jaar in die provincie en in diens hoofdstad wonen en nog nooit een Sinterklaas-intocht bijgewoond, dat sloeg op mij tot vandaag. Anita was het met me eens en dus besloten we vandaag een uitzondering op die (ongeschreven) regel te maken.

Op het internet had ik de route bekeken en ik zag dat die vele km’s lang zou zijn, erachteraan hobbelen zag ik gezien mijn conditie niet zo zitten en bovendien had Anita daar de tijd niet voor omdat zij vanmiddag aan het werk moest. Ik besloot de auto in de parkeergarage onder De Nieuwe Kolk te zetten omdat die het dichtst bij de Kop van de Vaart ligt en ik dan niet al te veel stappen zou hoeven zetten. Dat betekende echter wel dat ik rekening moest gaan houden met de drukte en er dus op tijd zou moeten zijn wilde ik redelijk vooraan kunnen staan om de kans te krijgen mooie foto’s te maken. Dus haalde ik Anita om 11 uur op want Sint en zijn gevolg zouden om 12.30 binnen komen varen.

Naast De Nieuwe Kolk staat Fellini, een restaurant waar je heerlijk koffie kunt  drinken en lekker gebak kunt eten en zodoende zaten we dus om 11.30 aan die koffie met gebak. De zon had zich heel even laten zien maar werd al snel verjaagd door talrijke donkere wolken en voor we het goed en wel wisten begon het plenzen, brrrrrrr. Op zeker moment dus toch maar naar buiten waar het al heel gezellig was, We zagen kinderen van diverse culturen en genoten daarvan, (zie je nou wel dat zij niets mee krijgen van de oeverloze geëmmer over zwarte pieten of wie dan ook?) Waar we ook keken, we zagen natuurlijk veel plu’s maar vooral opgewonden kindersnoetjes die allemaal hun uiterste best deden zo luid mogelijk te zingen. (…jeetje, wat een feest, ik kan dat prima handelen, hoe zalig is het toch dat je geheel ontspannen in zo’n menigte kan staan zonder ook maar 1 hartslag over te slaan noch vluchtneigingen te voelen….)

Terwijl de regen met bakken uit de hemel naar beneden kwam zagen wij Sint met talloze Pieten aan wal komen, niet alleen vanaf de Pakjesboot maar ook vanaf diverse andere voertuigen, de ene nog mooier gekleed dan de andere. Ook de talloze orkesten speelden hun deuntjes mee en een lange stoet van praalwagens en versierde auto’s en andere vervoermiddelen kwamen voorbij. Het was een waar feest en wij hebben er volop van genoten. Oké oké, ik kwam dan wel compleet zeiknat thuis want mijn jas is wel wam maar niet waterdicht, maar dat mocht onze pret niet drukken.

Met mijn foon maakte ik een filmpje… althans een deel ervan, tot ik mijn foon overgaf aan Anita zodat ik foto’s kon maken…

De foto’s, 65 zijn er overgebleven… ► ► ► H I E R ◄ ◄ ◄

►meer~more
Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017