Bewust gewilde…

… geborgenheid (Thema Heldenreis-Schrijfveren 20 april 2017).
Ergens eerder deze week zag ik dit thema al staan en het zinnetje bleef door mijn hoofd zweven, telkens achtervolgd door vraagtekens.

Is geborgenheid iets dat je bewust wilt? Kan dat?
Die vragen bleven maar in mijn hoofd rondspoken en dat doen ze nog steeds. Het antwoord op die vragen is volgens mij nee want ik denk dat het een behoefte is die ieder mens in zich heeft zonder het zich bewust te zijn.
Geborgenheid is toch iets dat iedereen nodig heeft?

Zoekende naar de betekenis van het woord op het internet kom ik eigenlijk niet voorbij de uitleg: ‘het je veilig voelen’. Die uitleg doet ’t hem niet voor mij want het me veilig voelen is voor mij niet hetzelfde als het me geborgen voelen.

Het veilig voelen… doe ik bijv. als ik thuis ben. Doende met wat ik op dat moment wil doen, wat natuurlijk van alles en nog wat kan zijn. Geborgen voelen is dan niet aan de orde want ik kan ook in een manie of hypo zitten. Ik kan super-vrolijk dansend en zingend door het huis denderen maar ook in zware paniek in een hoekje gekropen, verstopt, zitten, of opgerold op de bank zitten huilen en totaal van slag zijn, of in bed liggen met alle dekens tot ver over mijn oren heen getrokken om de wereld buiten te sluiten. Afhankelijk van de bui waarin ik me bevind, het zwijgen dan wel spreken van de stemmen in mijn heksenketel, is het gevoel van veiligheid dus aan- of afwezig. Veilig is in deze context dus iets dat ik op dat moment niet zo zeer voel en van daaruit kan staven maar een wetenschap vanuit mijn verstand, ratio tegen emotie. In mijn huis ben ik veilig, natuurlijk, dat weet ik,  maar het voelen? Mwah…

Anderzijds denk ik wel dat het ‘geborgen-voelen’ niet kan bestaan als het ‘veilig-voelen’ niet aan de orde is. Ze horen bij elkaar zoals een paar schoenen maar het ene is niet per definitie gelijk aan het andere.

Geborgen voelen… is voor mij veel meer dan alleen maar veilig voelen. Het heeft te maken met de plek waar ik ben, wie ik bij me heb en wat ik aan het doen ben. Daarnaast staat het in mijn geval onder grote druk van het aan- dan wel afwezig zijn van (zelf-)vertrouwen.  Van het eerste ben ik niet rijkelijk bediend en de inhoud van mijn rugzak maakt dat ik het 2e ook maar zeer zelden heb naar anderen toe. En ja, ik ben me natuurlijk bewust van het effect van wantrouwen, dat vertroebelt de blik, beïnvloedt de situatie, beperkt de objectiviteit en bepaalt voor een deel de emotie die ik voel ten opzichte van de persoon bij mij en de omgeving van het moment. Evengoed is dat bewustzijn (nog steeds) niet groot genoeg om het te negeren. Mijn antennes werken altijd op volle toeren. Mijn gevoel bedriegt me maar hoogstzelden maar ik weet natuurlijk ook dat dat niet een objectief ontstaan iets is. Ik vraag me zelfs wel eens af en hoeverre mijn antennes / gevoel mijn oordeel over iets bepalen dan wel bijsturen.

“Bewust gewilde geborgenheid” … komt bij mij over als een vraag (eis?) aan iets/iemand dat/die niet daaraan kan/wil voldoen. Hoe kun je van een situatie of een persoon geborgenheid verlangen als je dat niet voelt? Als die situatie of die persoon niet die kenmerken in zich dragen die nodig zijn om geborgenheid te scheppen?

Natuurlijk wil ik me geborgen voelen, duhuh wie niet? Eveneens natuurlijk weet ik donders goed hoe het voelt me niet geborgen te voelen, ik denk dat ieder mens dat wel weet. Afgezien van het feit dat we het ene moeten kennen om het andere te kunnen waarderen is geborgenheid een ding waar veel mensen het zonder moeten doen in onze wereld, dag in dag uit. Zelfs in een land als het onze zijn er zulke mensen. Wat een ontzettend triest gegeven is dat toch!

Geborgenheid voelen… gewild en ongewild… kan alleen maar als je je in een situatie bevindt waarvoor jezelf hebt gekozen, al dan niet omringd door mensen bij wie je je veilig én geborgen voelt. Zonder veilig geen geborgen. Geborgen is veilig maar is veilig ook geborgen? Volgens mij zit daar toch nog wel een groot stuk aan ruimte tussen. Hoe dan ook… “bewust gewilde geborgenheid” is voor mij iets dat ontstaat in de relatie die je hebt met een ander, en onder die ander versta ik dan uiteraard ook ‘jezelf’. Al krijg ik mijn geest er niet omheen gevouwen dat geborgenheid iets is dat de mens bewust wil.

Het laatst?

Thee-Label-Vraag op Maandag
nr. 15
10 april 2017
Gestart op 2 januari 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?


De vraag die ik op het theelabeltje aantrof :
“Waar heb jij het laatst een foto gemaakt?”

Gisteren natuurlijk in Emmen, in Wildlands toen ik er met Corry was voor het Paas-Ontbijt waarover ik  ► HIER ◄ schreef.
Het Foto-Album van gisteren bevat 75 foto’s en kunnen jullie  ► ► HIER ◄ ◄ bekijken.
De laatste foto die ik gisteren maakte was deze:

Toch maar ff doen dan?

De 6e morgen op rij huppelt Meneer Konijn de winkel van Meneer Soetsuiker binnen
Ook deze 6e keer is de vraag van Meneer Konijn identiek aan de 5 vorige keren.
Die avond besluit Meeer Soetsuiker dan toch maar aan de slag te gaan want een 7e keer ‘nee’ zeggen wil hij niet, dus zwoegt hij met het zweet op het op het voorhoofd, het ene na het andere resultaat in de prullenbak kieperend tot hij dan uiteindelijk een smaak in de mond krijgt die zijn extreem kieskeurige keuring glansrijk doorstaat.

Lees verder

Bloei

japansopzaterdag Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)
114
Gestart op 17 januari 2015 (hier)

 

Weer een nieuwe dag
aangebroken. Puur nog rein.
Blanco ontvangen?

Door leed overmand,
heldere blik vertroebeld.
Bemoedigend zicht?

Het komt zo het komt.
Het zal zijn zoals het is
dus niet klagen maar
dragen naar het vermogen.
Moed der wanhoop zal schragen?

 

 

Wat is een Haibun ~*~ Wat is een Haiga ~*~ Wat is een Haiku ~*~
Wat is een Kyoka ~*~ Wat is een Renga ~*~ Wat is een Sedoka ~*~
Wat is een Senryu ~*~ Wat is een Tanbun ~*~ Wat is een Tanka ~*~

Als we niet willen dat:

Wie mij al langer volgt weet onderhand wel dat ik een pleurishekel heb aan die walgelijke ellende die je op veel tv-zenders door de strot geduwd krijgt waarmee zendtijdeigenaars hoofdzakelijk hun zakken vullen en veelal b-c-ondefinieerbaar slecht-kwaliteit troep uitzenden. Nou probeer ik die zenders zoveel mogelijk te mijden maar ja ik ben niet alleenstaand, mijn huisgenoten zetten de tv bij voorkeur aan en ook nog op die zenders…dus ontkom ik er niet zo vaak aan als dat ik graag zou willen…

Lees verder

Monstrueus

Thema Heldenreis – Schrijfveren van 13 april 2017

Toeval bestaat niet, roep ik altijd al, vandaag kreeg ik weer eens voor de zoveelste tigste keer het bewijs onder ogen toen ik de pagina van Heldenreis ~ Schrijfveren opende om te kijken naar wat het thema voor vandaag zou zijn… Een toepasselijker woord had er niet kunnen staan!

Nadat ik ruim een jaar geleden nu besloot dat het ‘zo niet langer kon’  en me weer eens op een nieuwe weg begaf om stabieler in het leven te kunnen staan kwam ik in aanraking met ‘Mindfulness’. Wonder boven wonder, verbijsterend, overweldigend en welke superlatieven ook meer, werkte het heel goed. Ik leerde de oefeningen, bracht ze in praktijk en gaandeweg kon ik veel dingen die ik al jaren niet meer gedurfd had toch weer doen, zij het dan binnen bepaalde kaders, die ik dan weer gaandeweg kon verbreden.  Begon met het afbouwen van de medicaties die jarenlang een soort van basis-stabiliteit moesten creëeren én in stand houden. Met vallen en opstaan lukte dat en een half jaar later gleed de ‘ laatste’ langs mijn huig en dat nog wel in de maand voor de meest afschuwelijke en moeilijkste maand die ik jaarlijks moet zien door te komen.

Lees verder