Blog Challenge ~ Deel Dankbaarheid 7

Marijes Blog-Challenge: Deel Dankbaarheid 7

Wellicht voor de hand liggend maar deze laatste en afsluitend deel van de 7-daagse challenge wijd ik aan dankbaarheid mbt Bloggen als hoofdthema.

1) Marije
Ik hou van uitdagingen in elke zin des woords, dat is geen nieuws voor de vaste lezers hier en deze uitdaging was daar geen uitzondering op. Ik wil evengoed oprecht en hartelijk ‘dank je wel’ zeggen tegen Marije want behalve dat zij deze leuke uitdaging bedacht heeft ze me ook behoorlijk aan het denken gezet en veel mooie dingen laten realiseren.  Een ♥ dat warm wordt door een actie van een onbekende, hoe bijzonder is dat? Gewoonweg ontroerend en ♥-verwarmend!

2) Bloggen
Het internet is inmiddels niet meer weg te denken en het aantal mensen dat niet weet hoe het was zonder internet groeit dagelijks, het aantal mensen dat dat nog wel weet neemt dagelijks af. Ik ontdekte het in 2003 en in no time werd het toen mijn grootste hobby. Doordat ik aan huis gekluisterd was was er van vorige hobby’s weinig tot niets meer over gebleven. Nog steeds vind ik het bloggen een prachtig en uitdagend fenomeen. Je weet nooit wat je terug vinden zult in de reacties als je weer iets geplaatst hebt, altijd weer een verrassing en bijna altijd een zeer aangename ook. Door mijn werkzaamheden ken ik ook de zwarte zijde van het bloggen maar dat behoort al weer een hele tijd tot de verleden tijd en ik hoop dat dat zo blijft. Ik zie niet gebeuren dat ik er ooit mee zal stoppen. De ‘vakantie-stops’ , of hoe men ze ook maar noemt, die sommige mensen tijdelijk (of definitief) inlassen snap ik niet maar gelukkig zit dat me niet dwars. Ik ken bloggers die kicken op grote aantallen reacties en volgers, alsof dat waardebepalend zou zijn…. ja misschien voor hen, maar voor mij telt dat niet, heeft het nooit gedaan. Ik vind elke reactie geweldig zolang het maar oprecht geschreven is en omdat die ander dat wilde en niet omdat die ander zich om wat voor reden dan ook maar ertoe verplicht voelde. Ik heb dus liever 1 zo’n reactie dan 100 van die andere.

3) Bloggers
In de loop van de afgelopen 13 jaren heb ik vele bloggers leren kennen, sommigen alleen maar online, anderen in het eggie. De weblogmeetingen die ik in het verleden regelmatig organiseerde hebben me heel fijne en dierbare herinneringen opgeleverd. Heel soms was dat ‘eggie’ geen succes maar in het overgrote deel wel. Een klein aantal van die ‘eggies’ zijn vrienden voor het leven geworden, sterker nog, ik heb dankzij het bloggen een ‘zus’ gevonden die mij adopteerde en een surrogaat-dochter waar ik heel blij mee ben en een soulmate gevonden maar ook enkelen die vrienden voor het leven zijn geworden. Mensen die mij om heel diverse redenen dierbaar zijn geworden en een vast deel van mijn leven zijn geworden. Net als bij het leven buiten bloggen om hoor sterven daar ook bij en heb ik van 4 bloggers definitief afscheid moeten nemen. Natuurlijk is dat verdrietig maar anderzijds ben ik wel dankbaar dat ik heb heb mogen leren kennen en meermalen ontmoeten, ik zal hen zeker niet vergeten!
Bovendien wordt keer op keer weer bewezen dat bloggers eigenlijk één grote familie zijn die er voor elkaar staan in tijden van nood. De steun, het elkaar door iets heen slepen is telkens weer heel bijzonder. Wat ik met name wil noemen is mijn dankbaarheid naar die bloggers die mij al meerdere jaren hebben gesteund op financieel gebied met een jaarlijks terugkerende adoptie-actie voor het dierenpark van Emmen.

Blog Challenge ~ Deel Dankbaarheid 6

Marijes Blog-Challenge: Deel Dankbaarheid 6

Nummer 5 alweer, inclusief deze nog 3 te gaan….

1) Vrijwilligerswerk
Dat doe ik al vanaf mijn 12e… heel divers, met ouderen, zieken, gehandicapten, zorgbehoevenden in de brede zin des woords. Ook in het kerkenwerk had ik talrijke petten op wat niet zo vreemd is als je een kleine gemeente hebt dat voornamelijk bestaat uit zorgbehoevende ouderen.
Ik ben nu al weer jaren soort van mantelzorger voor iemand van 91. Heerlijk! In veel gevallen zijn zorg- & hulpbehoevenden mensen die niet zoals ze zelf graag zouden willen (meer) kunnen functioneren. Daarnaast kun je met die mensen de prachtigste gesprekken voeren als je ze in hun waarde laat. Het uitgaan met die mensen vind ik een cadeautje, zij ervaren dat voor hen, maar ik ervaar het voor mezelf, dat ik dat mag doen, vervult me met trots en blijdschap. Die ontmoetingen zijn altijd weer zo hartverwarmend! Dat is genieten pur sang.

2) Inkomen
Al is het soms een strijd, door medische kosten met name, toch lukt het me elke maand het eind zonder schulden te bereiken. Nadat wij mijn riant salaris verloren in 2005… ik geen uitkering aan wilde vragen (te trots, niet werken geen geld, simpel) … vervolgens in de handen vielen van hypotheekfrauders… kregen we het heel erg moeilijk. Het is toen vaak gebeurd we kleingeld bij elkaar schraapten om dierenvoer te kopen en zelf kozen voor oud brood. Dat is nu niet meer zo want we hebben veel geleerd. Onze behoeftes in die zin zijn laag dus aanpassen lukt prima. Is er ruimte dan doen we iets leuks, is die ruimte er niet dan laten we dat, zonder daar ook maar een seconde van wakker te liggen. Geen schulden opbouwen is en blijft prioriteit 1. Alhoewel manlief en ik hobby’s hebben die best wel wat geld kosten prijzen we ons ook gelukkig dat niet zoals veel andere koppels zijn die wekelijks veel geld uitgeven aan dingen die zij belangrijk vinden. Elk weekend uit bijvoorbeeld, of met regelmaat naar een kapper of schoonheidsspecialiste en God Zij Dank ben ik geen tassentype, nog een barbiepopke. Make-up bezit ik niet eens om maar een voorbeeld te noemen. Kleding kopen idem, doen we zelden alleen als het echt nodig is. Ook ben ik geen Imelda Marcos. Ik heb schoenen in de kast maar slechts het hoognodige aantal.

3) Luxe
Als we even heel eerlijk kijken naar wat we hebben dan kunnen we onmogelijk ontkennen dat we veel luxe om ons heen hebben. Laptops, tv’s, gsm’s, keukenapparatuur en met een druk op een knop warm en schoon water, prima afvoer van toilet, cv door het hele huis, een mooi dak boven ons hoofd, koelkast en vriezer gevuld, geen schulden, allemaal een auto en noem maar op. Wij, de mens, nemen dat nogal eens voor vanzelfsprekend aan maar dat is het niet natuurlijk. Ik herinner me het afwassen (misselijkste huishoudelijke klus die er bestaat vind ik) maar zeker ook de bloemen op de ramen in elk vertrek van het huis omdat er alleen in de woonkamer een kachel stond. Denk even aan douchen in een ijscel en je wilt al niet meer. Lopend of op de fiets of nog erger, het ov-drame meebeleven iekssssssss. We klagen als mens dan wel veel maar veel van dat geklaag is wel beschouwd niet terecht, we doen alleen maar onze Nederlandse cultuur eer aan. Alles is maar materieel toch? Al geloof ik wel dat ik zou gaan gillen als ik mijn vaatwasser moest gaan inleveren *grinnik*

Blog Challenge ~ Deel Dankbaarheid 5

Marijes Blog-Challenge: Deel Dankbaarheid 5

Nummer 5 alweer, inclusief deze nog 3 te gaan….

1) Levenservaringen
Over een paar dagen word ik 54… en terugkijkend heb ik dan wel heel veel voor de kiezen gekregen in de zin van ‘pijnlijke’ lessen leren maar dat heeft me ook veel gebracht in de positieve zin. Het heeft me geleerd op mijn hoede te zijn, wel een valkuil want dat kan zowel negatief als positief effect hebben. Ondanks dat ‘vertrouwen’ nog steeds een behoorlijke issue is sta ik toch nog steeds open voor mijn medemens en krijgt iedereen een zo open mogelijke kans, meermalen. (wat eveneens een valkuil is overigens).  Al kan ik soms, zoals ieder mens, last hebben van zelfbeklag, toch denk ik ook dat iemand die een klap wil uitdelen dat toch wel doet, ongeacht of ik hem al dan niet een stok daartoe aanreik. Door alles heb ik nu een zeer sterk ontwikkeld extra zintuig en daar vertrouw ik dan ook volledig op…..

2) Mijn geloof
Als aanvulling op punt 1… als het fout gaat, dan heeft dat zo moeten zijn. Natuurlijk doet het zeer, natuurlijk veroorzaakt het verdriet maar het geeft ook weer kracht om toch door te gaan en verder te kijken dan mijn neus lang is. Mensen komen nu eenmaal op elkaars pad en al hoe moeilijk het me soms ook gemaakt is, ik weiger te geloven dat iemand express eropuit is de ander pijn te doen. Er zijn altijd omstandigheden waarop je geen invloed hebt die wel degelijk een grote rol meespelen. Mijn geloof is mijn basis van rust en bijtanken in het volste vertrouwen dat niets zonder een reden gebeurt ook al zie ik die reden niet gelijk of nooit.

3) De liefde
Als ik gek op iets ben is het dat wel. Zoveel mensen, zoveel vormen, als je het wilt zien is Liefde er altijd en overal. Zit iemand eenmaal in mijn ♥ dan blijft die persoon daar ook, ongeacht wat hij wel of niet doet op een later tijdstip. Het kamertje waar die persoon zit kan hooguit een afgesloten deur krijgen en dat gebeurt maar heel zelden, bijna altijd gaat de deur tot op een kiertje dicht.  Liefde geven, én ontvangen, kan op ontelbare uiteenlopende manieren en ik ben superblij dat ik al heel veel van die manieren heb mogen ontdekken, sterker nog, ervaren, elke dag weer! Schathemeltjerijk!!

Blog Challenge ~ Deel Dankbaarheid 4

Marijes Blog-Challenge: Deel Dankbaarheid 4

1) Gezondheid
Met diverse fysieke en mentale ‘zegeningen’ vanaf mijn 10e heeft dit onderwerp altijd in het licht gestaan. Ik heb veel moeten ‘opgeven’ en me altijd moeten aanpassen aan de (on-)mogelijkheden. Dat zijn gaandeweg de afgelopen 43 jaar veel bittere pillen geweest. Mijn voorland echter, vanaf mijn 16e toen ik mijn rug brak voortaan in een rolstoel, bleef een voorland en werd niet werkelijkheid, althans niet definitief. Ik kan dus heel veel en acceptatie kwam na enige strijd onder het mom van beter focussen op wat ik wel kan dan treuren om wat ik niet kan. Aanpassen dus en het optimale eruit halen. “way of life”. Met wat er sinds mei is gebeurd (dat ik in deel 1 beschreef)  op het mentale vlak is mijn voorraad mogelijkheden weer enorm uitgebreid en het groeit nog, hoe mooi is dat, alle reden dus om dankbaar voor mijn huidige gezondheid te zijn al moet ik me nog steeds aanpassen aan de on-mogelijkheden maar dat is totaal niet erg want ik ben het helemaal gewend, ik weet niet beter. Ik leef 43 jaar met aanpassen en 10 zonder, die 10 zijn al zo lang geleden dat ik dat niet meer weet , handig wel het vergeetachtig zijn zo af en toe ;-)

2) Vrijheid
Ik ben altijd al een einzelgänger geweest die zich niet liet onderdrukken. Het beeld waarmee ik opgroeide, rol van de vrouw in het huwelijk/gezin, heb ik dus ook nooit aangenomen, integendeel, steevast geweigerd. Ik heb het nodig te kunnen gaan en staan waar ik wil, wanneer ik wil. Uiteraard hou ik rekening met manlief en kinderen thuis maar niet ten koste van alles. Vraag nergens toestemming voor, overleg soms wel, maar uiteindelijk doe ik wat ik wil. Daarbij ben ik ook iemand van ‘ad hoc’, dus wat me nu te binnen schiet kan beteken dat ik over een minuut in de auto zit en weg ben. Mijn agenda is dus altijd half leeg half vol en dat wat er staat staat er altijd onder voorbehoud.

3) Wilskracht
Als ik ergens over beschik is het dat wel. Opgeven, hoe aanlokkelijk het soms ook was, hoe dichtbij ik er soms ook heb gezeten, er was altijd wel iets dat mij dwong een ander pad te kiezen. Per definitie ga ik niet de gebaande paden. Ik laat me nooit leiden door het oordeel van wie dan ook, ik geloof niets zo maar, altijd zoekende naar informatie over hoe iets in elkaar zit, hoe iets werkt, wat nou werkelijk de puurste waarheid is. Wat mijn waarheid is want die verschilt immers van mens tot mens. Die wilskracht heeft me door ziekte en drama heen getrokken, heeft me veel laten leren door het zelf te ontdekken en altijd gemotiveerd in meer of mindere vorm, toch door te gaan. Als ik iets echt wil bereik ik het ook, vooropgesteld natuurlijk dat ik 100% bereid ben ‘alles’ voor ‘iets’ te doen nadat ik heb geconstateerd dat het een haalbaar doel is.

Blog Challenge ~ Deel Dankbaarheid 3

Marijes Blog-Challenge: Deel Dankbaarheid 3

1) Leven
Als was het dan heel vaak, (zeg maar gerust, bijna altijd) een angstig avontuur tot mei dit jaar…. ik heb zo ontzettend veel lessen geleerd ten goede en ten kwade. Een ander vertrouwen is, altijd al, een probleem geweest. Daar heb ik me zelf altijd veel verwijten over gemaakt. Dat doe ik niet meer. Het is nu eenmaal zo en het is deel van mij. Meer dan ooit dan volg ik mijn ♥ en laat ik mijn verstand meer en meer achterwege. Als mijn gevoel zegt dat iemand niet koosjer is dan krijgt die iemand mijn vertrouwen niet voordat hij het ook echt verdiend heeft. Ja ik besef dat ik daarmee het risico loop mensen, én mezelf, te kort te doen maar dat moet dan maar. Heb al te vaak een tik op de neus gehad en als ik dat kan voorkomen dan krijgt dat voortaan simpelweg voorrang.

2) Hobby’s
a-In het theater op rij 1 bij mijn favorieten. 19 jaar al. Gevoelsmatig is het op dit moment zo dat ik die hobby, zoals velen daarvoor al, ook vaarwel moet gaan zeggen maar of dat werkelijk zo zal zijn moet de tijd uitwijzen. Dit seizoen ben ik er niet bij, zoals de afgelopen 19 seizoenen wel het geval was. Het is zoals het is, ook hier is acceptatie 100% aanwezig net als bij de hobby’s die ik vroeger had en om gezondheidsredenen moest laten varen.
b-Bloggen en blog-sleutelen. Het mooiste dat er is vanaf de bank in een comfortabele positie met mijn flappie op schoot. Dit kan ik 24/7.
c-Fotograferen. Heerlijk eropuit trekken met een andere enthousiaste fotograaf en samen de mooiste composities bedenken en vastleggen.
d-In mijn eentje thuis op de bank, Lotr (Lord of the Rings) of Hobbit in de dvd-recorder en genieten maar.
e-Dierenprogramma’s en crimi’s kijken op tv én programma’s die gaan over alles dat met tattoos/tatoeëren te maken heeft.
f-Muziek…. helaas niet meer zelf maken maar wel beluisteren en bekijken.

3) Dieren – Asiel & Logees.
Al vanaf april 1983, toen wij gingen samenwonen, hebben wij dieren uit het asiel. Nooit een puppy of kitten gekocht, dat geld steek ik liever in de verschoppelingen. Ook zijn wij al jaren voor veel mensen vakantie-adres voor hun dieren. Iedereen hobbelt de hele wereld over en hun dieren zijn bij ons, perfecte oplossing voor iedereen. Zij die reizen willen kunnen gaan en staan en hoeven zich geen zorgen te maken. Ongeacht hoe goed pensions ook kunnen zijn, zij brengen ze liever bij ons onder en wij genieten er alleen maar van. Des te meer zielen des te meer vreugd, vooral op die momenten dat het allemaal samenviel en alle logee-dieren samen met de onze zich onder ons dak bevinden. Dat betekende dan 7 honden en 1 poezenbeest, in een eengezinswoning, probleemloos, feest! Helaas moesten enkele maanden geleden 2 ervan ingeslapen worden, we missen ze nog steeds.

Blog Challenge ~ Deel Dankbaarheid 2

Marijes Blog-Challenge: Deel Dankbaarheid 2

Nadenkend over het of en hoe invullen van deze challenge schieten me uiteraard vele dingen door het hoofd. Me richtend op het onderwerp komen er ook tal van dingen naar boven waarvoor ik dankbaar ben. Ik realiseer me ook dat 7 posten vullen met 3 items geen probleem zal zijn en tegelijkertijd dat de volgorde in deze 7 posten niet belangrijk is. De 3 items die ik in deze 2e bijdrage wil benoemen zijn dan ook:

1) Mijn (v)echtgenoot !
Toen we elkaar ontmoeten was ik 14, relatief gezond nog zowel geestelijk als fysiek. Dat veranderde al snel toen ik op mijn 16e mijn rug brak en mijn voorland, definitief in een rolstoel, zwartgallig opdoemde. Mentaal begon het fout te gaan vanaf mijn 18e. Hoe hard ook iedereen zijn best deed om ‘toen-vriend’ ervan te overtuigen dat hij mij moest verlaten, want de rest van zijn leven een verzorgende rol met veel ellende te vervullen zou niets voor hem zijn, des te harder trokken wij naar elkaar toe. Wij kregen onze portie ruimschoots. Op een zeer cruciaal moment in ons huwelijk besloten we niet op te geven maar juist te vechten voor elkaar en gingen in meerdere soorten therapie. Dat was heftig maar we hebben het gered. Over 26 dagen vieren we onze 33e huwelijksdag. Als meer stellen het zo goed zouden hebben als wij was het aantal scheidingen beduidend lager!

2) Onze kinderen.
Dat was een strijd zonder weerga. Het verlies van 4 gaat je echt niet in de koude kleren zitten. We kregen er uiteindelijk 2, een koningswens zoals het genoemd werd. Onze dochter was de 1e en bijna 6 jaar later kwam onze zoon. Onze dochter is getrouwd, heeft een zoontje en woont in het Brabantse land. Onze zoon en zijn vriendin wonen bij ons in en we zijn erg dankbaar dat dat probleemloos gaat. Zij willen wel gaan samenwonen maar dat is financieel nog niet draagbaar omdat ze geen vast werk hebben en dus geen stabiel inkomen. Bij ons wonen is de beste optie want nu kunnen ze wel sparen en dat is ook belangrijk zeker in onze huidige maatschappij met allerlei onvoorspelbare doch onvermijdbare veranderingen ten negatieve voor de toekomst.

3)
Mijn vrienden.
Dat is een handjevol. Het gaat God-Zij-Dank niet om kwantiteit maar om kwaliteit. Zo eenvoudig is het natuurlijk ook niet om te gaan met iemand die door fysieke ‘zegeningen’ niet altijd kan wat ze graag wil om nog maar te zwijgen van de mentale ‘zegeningen’ door het bi-polair zijn. Dat groepje dat ik dan wel mijn vrienden mag noemen zijn mensen die acuut actie ondernemen als ik ‘help’ zeg/schrijf. Niet dat ik dat ooit deed tot dusver maar dat doet er ook niet toe. Zij hebben geen enkel probleem met al mijn eigen-aardigheden en eige-naardigheden én dat is een waar Godsgeschenk.
De wetenschap dat zij in beweging komen als ik aangeef het nodig te hebben is voldoende!

Blog-Challenge ~ Deel Dankbaarheid 1

Enkele dagen geleden kwam ik tijdens een surfrondje langs blogs ook weer op de blog van Marije en zij had een post geplaatst waarin zij aangaf een nieuwe blog-challenge te starten. Officieel een 7-dagen durende maar daar hoeft niet strikt aan gehouden te worden.  De hoofdzaak is dat je een korte blog plaatst met daarin jij 3 dingen waarvoor je dankbaar bent beschrijft.

Nou is ‘dankbaarheid’ wellicht vatbaar voor misinterpretatie omdat het het risico in zich herbergt theatraal over te komen, als cliché opgevat wordt omdat het als te vanzelfsprekend ervaren wordt maar aan de andere kant vind ik ook dat we best wat vaker even stil mogen staan bij die dingen waarvoor we in ons ♥ dankbaar zijn ipv eraan voorbij te hollen omdat we het voor lief nemen zonder er waarde aan te koppelen.

Met een best wel heftige terugval afgelopen vrijdag was ik vandaag, zaterdag dus, volop bezig mezelf te herpakken en door alles weer eens tot op de bodem te ontleden zoals mij de afgelopen tijd geleerd is en vervolgens bedacht ik halverwege de avond: “Ik ga die challenge toch maar oppakken en ik zie wel hoe ik het ga doen, eenmalig, of toch 7 dagen opeenvolgend of ‘gewoon’ 7 posten verdeeld over de komende tijd op momenten dat ik er zin in heb..’

Dus mijn eerste bijdrage aan die uitdaging van Marije , 3 dingen beschrijven waarvoor ik dankbaar ben, zonder in de cliché-zaken te verzanden hoop ik althans, is als volgt:

1) Mijn huisarts en fysiotherapeute die me begin dit jaar in een periode van intense suïcidaliteit vriendelijk doch dwingend naar iemand ‘duwden’ die in hetzelfde pand gehuisvest is. Wat toen in gang gezet werd hield niemand voor mogelijk, ik wel in de laatste plaats. Hoe verrassend het leven zich kan omdraaien bleek hier eens te meer!!

2) Wat Jos vervolgens wél voor elkaar kreeg in zeer korte tijd waarin zijn talloze voorgangers in faalden. Ik heb in de loop van de afgelopen 35 jaar heel veel diploma’s zien hangen, in de prachtigste lijstjes maar het is weer overduidelijk bewezen dat die er geen moer toe doen. Een therapeut moet mens zijn en werken met de praktijk en niet met de theorie en de idioterie van regeltjes die in de GGZ gehanteerd worden. God Zij Dank is Jos zo’n mens en ik ben onbeschrijflijk dankbaar voor het feit dat hij op mijn pad is gezet!!  Zie 1 & Zie 2

3) Dat mijn lijf weer gaat functioneren zoals het eigenlijk hoort maar ik al 43 jaar niet heb ervaren. Weliswaar na heel veel ellende dat op de dag van Edwins crematie, 27 september, begon, maar toch. Het opgelegde dieet is best te doen moet ik eerlijk bekennen. (minder leuk bij-effect van die afgelopen periode is wel dat de kilo’s eraf vliegen maar ik hoop maar dat dat maar tijdelijk is, duim duim duim).

Dankbaarheid

……is het geheugen van het hart! (Hans Christian Andersen).

1) Dinsdag kreeg ik een verrassende en erg lieve mail…..
2) Donderdag kwam er nieuws waar Joop en ik erg blij van werden…..
3) a) Vrijdag herhaalde donderdag zich….. b) gebeurde er nog iets leuks…..
4) Zaterdag gebeurde er weer iets leuks…..
5) Zondag nogmaals…..

Over 2 en 3a zeg ik alleen maar: zijn privé…..
Over 4 zeg ik alleen maar: vooralsnog zwijgplicht…..
Over 1, 3b en 5 zeg ik: Bedankt LIEVERDS die mij 3 voorstellingen van JEANS kado deden!

Om een lang verhaal kort te maken…. er zat veel moois in de afgelopen dagen waar ik warm van werd, er zit veel leuks in het vooruitzicht waar ik weer warm van zal worden zodra het plaatsvindt! En nu warm van wordt door de voorpret uiteraard ;-)

Behalve ontroerd en opgewonden voor wat komen gaat ben ik bovenal erg dankbaar! Nog maar 4 nachtjes slapen en dan hebben Joop en ik een leuk uitje in het vooruitzicht, dan weer een nachtje slapen om dan weer naar JEANS te gaan…

Het mag dus van mij nacht zijn en bij het ontwaken vrijdag ;-)