Hemelse Cadeautjes

17 maart, onderweg in de auto naar Hamburg, Tierpark Hagenbeck, kreeg ik een appje van VonnieB met daarin de uitnodiging haar te vergezellen naar Artis en of ik haar een paar data wilde laten weten. Nou zo’n uitnodiging sla ik natuurlijk van ze never nooit nie af hè? Data gingen in de app terug en de 25e april werd vastgelegd in ons beider agenda’s.
Dat is dus vandaag, het had nog even fout kunnen gaan als ik niet zo enthousiast was geweest over dit uitje want ruim voor de wekker aan vanochtend werd ik wakker. Bleek bij het uitzetten van die wekker-melding dat ik vergeten was de wekker aan te zetten.
Ruim op tijd zat ik dus in de grote rode duivel met de kleine rode duivel op de achterbank.
Eenmaal bij afslag a27-a1 stond ik stil, langdurig, ongeluk met vrachtwagen, ambulances en andere toeters en bellen vlogen langs de rij over de vluchtstrook, die leeg was.
Gelukkig is daar de app dus kon ik Vonnie laten weten hoe laat ik bij haar kon zijn.

Eenmaal aangekomen werd ik hartelijk ontvangen en na een heerlijk groot glas zalige cappuccino stapten we de auto in en togen naar Artis, waar we een half uurtje later de auto weer parkeerden en het park in konden lopen. Het was wel erg druk maar dat mocht onze pret natuurlijk niet drukken. Met regelmatige pauzes, jawel we zijn niet oud maar willen rustig in rust genieten *glimlach*, zagen we bijna alles dat het park te bieden heeft. We lunchten zeer smakelijk waarna we het wandelen en fotograferen voortzetten.
De dag vloog om en om 17.00 uur zette ik Vonnie weer thuis af waarna ik de auto omkeerde en richting het noorden tufte. Op zeker moment even de radio aan om te horen of er files waren. Nou wat een bofkont was ik, bleek er weer een ongeluk met een vrachtwagen plaatsgevonden te hebben en zou ik in een file belandden die mij naar men verwachtte, een vertraging van een uur zou opleveren. Dat bleek uiteindelijk ‘maar’ een half uur te zijn.

Om 20.45 parkeerde ik de auto achter het huis en even later liet ik me op de bank ploffen. Daphne kwam beneden om mijn verhaal te horen en mijn foto’s te bekijken, ze zette ook gelijk een bak thee voor me, lekker hoor. Ze vervangt manlief goed als hij er niet is.

Het was een dag met Hemelse Cadeautjes.
Het weer was uiterst wisselvallig maar we hebben amper de vallen regendruppels ontmoet want ze vielen iedere keer net als wij onderdak waren. Getrakteerd worden op een dierentuinuitje is al een prachtig cadeau, veel zon erbij geeft de cadeautjes nog meer glans. Zo’n dag in prima gezelschap, veilig heen en terug rijden. Het fileleed inbegrepen want dat heeft me totaal niet gestoord, heb gewoon lekker zitten genieten in alle rust, ettelijke meters kruipende, het zij zo, niet druk om maken, kan er immers toch geen invloed op uitoefenen. En dan terug heel dicht bij huis nog een regenboog ook…
Kortom, de dag was perfect.

Lieve VonnieB; ENORM BEDANKT!!!

En voor de nieuwsgierigen *glimlach*… de fotomap met 145 foto’s staat HIER!!!

Paaltjes-Pad

Alweer een tijdje had ik in het hoofd het Paaltjes-Pad in Spier opnieuw te lopen, het kwam er alleen maar steeds niet van… tot aan vandaag dus *glimlach*

Sinds ik woensdag slaapmedicatie heb gehaald ben ik volop bezig met een inhaalslag, alsof dat überhaupt mogelijk is maar oké dat even terzijde,  en slaap ik vele vele uren. Sinds woensdagmiddag heb ik meer uren geslapen dan in de maanden dat dit jaar al ‘oud’ is.  Nadat ik donderdagavond na werk en boodschappen in Duitsland halen rond 20.30 het huis weer instapte keek ik vooruit naar een lege agenda voor plusminus 3 dagen, vrij tot aan maandagmorgen een uurtje of 8.30.  Tijd zat dus om, toen nog met hoop, bij te slapen.
In de loop van de ochtend kreeg ik een appje met de vraag of ik nog leefde? Met een grinnik stuurde ik met smileys een antwoord terug en weer even later zat ik in de auto om Niels op te halen, het eerste plan was een bakkie te doen en dan samen naar een rommelmarkt te gaan. Het weer echter was te aanlokkelijk om ergens onderdak te gaan tijdverdrijven dus besloten we de andere kant op te tuffen, richting Spier voor het Paaltjes-Pad want Niels kon zich wel vinden in mijn wens op herhaling. Ik was er jaren terug met Niels en sindsdien was hij er ook nog niet weer geweest.


Een klein half uurtje later parkeerde ik de auto, we ‘gooiden’ onze cameratassen op onze ruggen en startten de wandeling. Het gebied was zo goed als leeg, we kwamen welgeteld 8 andere wandelaars, 2x een duo en 1x een kwartet tegen en 3 mountainbikers. Grote delen in de luwte en volop zon, man wat is dat toch lekker. En natuurlijk het genieten van alle nieuwe frisse lentegeuren die zich bovendien in talrijke kleurtinten ontplooien, zalig!
Halverwege de middag keerden we terug, ik deed daar nog een bakkie en keerde huiswaarts. De foto-map is een kleintje vandaag maar er zitten wel mooie foto’s tussen waarmee ik heel blij ben en waarvan ook jullie hopelijk genieten. Wandel dus maar even mee met ons over het Paaltjes-Pad-Spier.

Hoppatee klusje klaren

Zoals al wel algemeen bekend ben ik enorm fan van Wildlands.  Het staat voor mij met stip op 1 van de locaties waar ik het liefste vertoef en vele uurtjes kan zoet brengen. Natuurlijk ben ik daar nooit zonder mijn kleine rode duivel, die er samen met mij door mijn grote rode duivel naar toe gebracht wordt. En eveneens natuurlijk kom ik dus nooit zonder ‘nieuwe’ foto’s thuis. Nou vertoef ik er nog al vaak sinds de opening op 25 maart 2016 dus het aantal foto’s van Wildlands is enorm en, ja duhuh, nog steeds en blijvend, groeiende.

Ergens van de week besloot ik die fotomappen te gaan samenvoegen en vervolgens in 3-en uit te splitsen. De links naar de individuele mappen blijven natuurlijk gewoon bestaan op het account waarin ze geüpload zijn. Ik heb een extra account aangemaakt en daarin komen dan in het vervolg alleen aanvullende Wildlands-foto’s.

Bovenin mijn menu zie je dus een nieuw deel… Wildlands, met daaraan gekoppeld de pagina’s die bij Wildlands horen.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Nortica (zie kaart boven blauw) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Serenga (zie kaart boven rood) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Jungola (zie kaart boven groen) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

In de titel spreek ik dan wel van klusje maar het bleek een hele klus te zijn, het uploaden ging telkens fout en om 1000-en foto’s stuk voor stuk aan een map toe te voegen is veel werk waar ik geen zin in had, maar goed, uiteindelijk is het toch gelukt.

Ronde buiken

Gisterenavond wilde ik toch écht wel slapen en ook tijdig ook want vanochtend zou de wekker vroeg mooie muziek mijn oren in laten stromen… Ik sprak met mezelf af dat ik het minstens een half uur zou proberen. Daar lag ik in het donker… op zeker moment was het half uur om dus ik maar weer omhoog, de tv aan en klikkend door de lijst van opgenomen programma’s koos ik het één na het ander uit tot op zeker moment ik het idee kreeg dat mijn oogleden zich verzwaarden, dus huppatee de boel weer uit en dicht die luiken, lag nog wel even te draaien maar viel toch in slaap, jippie weer 2 uur te pakken. bofkont ikkuh. Om 7 uur stond ik weer fris en fruitig als belegen fruit op en een half uur later stapte ik de auto in nadat ik een ijslaag van mijn voorruit verwijderd had. Ik tufte zo’n 15km zuidwaarts om daar aangekomen vervolgens hartelijk ontvangen te worden door Corry. Na een knuffel, een bak thee tijdens gebabbel stapten we de auto in en reden in prachtig lenteweer naar Emmen. Iets voor 9-en stapten we uit de lift en stonden op het plein voor de ingang van het Atlastheater / Wildlands en weer enkele minuten later werden we allerhartelijkst ontvangen en naar onze tafel geleid. Het smulfeest kon beginnen en dat lieten we ons dus ook geen 2x zeggen. We smulden en aten onze buiken kogeltjerond, wat een heerlijkheid, tafels vol lekkers, veel meer dan we op konden natuurlijk en dat was best moeilijk kiezen ook. Luxe verwennerij tot en met natuurlijk!

Lees verder

Ontvoerd

Afbeelding

Zit ik gisterenavond enkele kilometers verderop aan een zalig bakkie koffie krijg ik de vraag: “Heb je al plannen voor morgen Ko?”. Nou nee dus, ik wist wel dat het prachtig weer zou gaan worden maar wat ik zou gaan doen, daarover had ik nog niet nagedacht. Met zoon vrij, dus uitslapend en daarna in zijn eigen domein zijn eigen ding doende, met manlief die na een 1e nachtdienst tot plm. 2 uur in de middag in de bed zou liggen had ik dus het voorland van vele uren alleen thuis met mijn veestapel. “Binnenblijven met dat prachtige weer is zonde, vind je ook niet?” Dat kon ik natuurlijk alleen maar beamen en dus spraken we af dat ze mij tijdig zouden ophalen en dat we dan iets zouden gaan doen, buiten in de zon ergens. Ik stelde wel min of meer als voorwaarde dat ik vroeg de deur uit wilde om op tijd terug te zijn want ja ik wil natuurlijk wel vrede met mijn (v)echtgenoot behouden. Niet dat hij een moeilijk mens is of zo, hij vindt het altijd prima dat ik erop uit ga met Niels en Anita zolang ik maar niet van hem verlang dat hij mee moet *grinnik*. Ik ga er veel op uit maar probeer altijd wel zoveel mogelijk rekening met zijn werkrooster te houden, ik ben zo weinig mogelijk weg als hij thuis is. Geven en nemen heet zoiets toch *grinnik*. Het vroeg vertrekken kwam door allerlei onverwachte tussenkomsten in het gedrang en veel later dan gepland vertrokken we richting Utrecht om daar Kasteel ter Haar te gaan bezoeken. Niels en Anita waren er al een aantal keren geweest en er helemaal lyrisch over maar ik kende het nog niet en was dus wel erg benieuwd. Zo’n locatie kun je onmogelijk afraffelen dus we waren vele uren zoet. Rond de tijd dat manlief uit bed zou komen namen Niels en Anita contact met hem op en vertelden hem dat hij niet boos (alsof hij dat zou kunnen) op mij mocht worden omdat ik niet thuis was want zij hadden mij ontvoerd en ik wist niet wat hun planning was… Hij vond dat natuurlijk prima zolang ik maar een beetje goed voor mezelf zo zorgen, gezien het vele lopen, trappen beklimmen en het moeten eten en drinken van dingen die niet al te veilig zijn. Ze beloofden hem goed voor me te zorgen en dat hebben ze dan ook gedaan. Veel rustmomenten op diverse bankjes in de prachtige tuin. Tijdig smullen van zalige drankjes en hapjes van, voor mij, veilige producten en zo de motor in het lijf van brandstof te voorzien.

Aan het eind van de middag stapten we de auto weer in en reden noordwaarts om in Amersfoort weer een parkeergarage in te duiken. Het was koopzondag en dat kwam goed uit want Anita had nieuwe schoenen nodig, die vonden we gelukkig dus dat was ook weer geregeld. Onze magen knorden en dus togen we naar één van onze favoriete restaurants, Humphrey’s om daar heerlijk te smullen van tal van veilig lekkers dat ons werd voorgeschoteld. We hadden de mazzel over een aantal kortingsbonnen te beschikken dus dat maakte dat het allemaal nog lekkerder smaakte. Rond 21.30 reed Niels de parkeerplaats achter ons huis op en even later sleepte ik mezelf over de drempel, na een paar noodzakelijkheden plofte ik op de bank met een bak dampende thee naast me en kon ik aan de slag met het sorteren van de foto’s en het uploaden ervan. De fotomap is vrij groot, het bevat foto’s van mij, zowel camera als gsm, en van de gsm’s van Niels en Anita. Het was een fantastische dag, in alle opzichten. We hebben enorm genoten van alle pracht en praal en de verhalen die ons door talloze gidsen verteld werden alsmede de antwoorden op de vragen die wij stelden. Wat een schitterend stuk geschiedenis ligt daar in het Utrechts, je kijkt je ogen echt uit en je moet de tijd nemen want je weet echt niet waar je het eerst moet kijken, zoveel te zien daar, enorm indrukwekkend en overweldigend, vooral als je bedenkt dat het uit 1892 stamt en je realiseert wat men toen voor werk heeft verzet om dit kasteel te realiseren zonder alle technieken die we tegenwoordig hebben om het werk te vergemakkelijken. Nederland kent / heeft vele slots, burchten en kastelen. Ik heb er ook al vele bezocht maar deze staat echt wel met stip op 1, ik ken geen andere die ik zo mooi vind als deze, die zelfs maar in de buurt komt.  Al dat houtsnijwerk, de beeldhouwwerken, de gobelins en noem maar op. Als je de muntjes hebt kun je alles laten maken dat je maar kunt bedenken. De heer des huizes was niet de rijke maar zijn echtgenote daarentegen bezat veel meer dan ze ooit op kon maken. Eén van de gidsen vertelde op zeker moment dat de kamer die we op dat moment bewonderen, betaald was van de rente op haar geld. Tja als je dan ook bedenkt dat het dorp dat er stond afgebroken is om dit aan te leggen en te bouwen…dat het dorp daarna even verderop opnieuw is opgeboud… dat men 1100 volwassen bomen heeft verplaatst omdat de heer en dame des huizes niet de groei van de bomen wilden afwachten… en alle info meer die we te horen kregen en konden lezen… zo onbeschrijflijk indrukwekkend. Ik ben niet zo snel stil, sta eigenlijk nooit met de mond vol tanden op apegapen maar vandaag kwam dat meermalen voor!!
Deze locatie kan in ieder geval nu van mijn bucketlist af.

Dollende beren

Afbeelding

Gisterenavond bespraken Daphne en ik wat we vandaag zouden gaan doen, thuis blijven zitten was geen optie en de heren waren de hele dag aan het werk. Het zou mooi weer worden dus we wilden naar buiten, de natuur in, fotograferen en van mooie dieren genieten, ja duhuh, een dierentuin, ofcourse what else *glimlach*. “Weer Duitsland in?”… Neuh… laten we Hoenderdaell pakken, in Noord Holland, kennen we beiden nog niet… “Ja goed plan, doen we”.


En zo doende stonden we vanochtend op tijd naast onze bedden en zaten we even later in de auto en tuften we naar het Noord-Westen, de Afsluitdijk over en aan de andere kant naar boven. Weer even later parkeerden we de auto en na het kopen van onze entreekaartjes wandelden we het bos in dat voor ons lag. We hoorden wel diverse dieren maar zagen er eerst geen.

Landgoed Hoenderdaell blijkt een zeer uitgestrekt natuurgebied te zijn met af en toe een dierenverblijf. Schitterend aangelegd en opgezet. Een klein aantal derenverblijven was wat mij betreft aan de kleine kant maar je kon duidelijk zien dat men hun uiterste best deed om het ieder dier zoveel mogelijk naar de zin te maken. Op hetzelfde terrein bevindt zich ook Stichting Leeuw, die stichting vangt leeuwen op na oa beslagnames uit private collecties en circussen.


Hoenderdaell heeft een zeer uitgebreide vogelcollectie. Ik zag zelfs vogels die ik in andere dierentuinen nog niet of nauwelijks was tegengekomen. Velen maakten ook veel geluiden, alsof ze plezier aan het maken waren. En er waren ook die volop bezig waren met de paringsdansen, een schitterend gezicht.


We hadden gelezen dat er om 12.30 een roofvogelshow zou zijn, die wilden we uiteraard gaan zien. Op de weg er naar toe kwamen we bij een enorm groot verblijf waarin 3 bruine beren aan het dollen waren. Wat een schitterend gezicht, die dieren zagen er fantastisch uit, waren aan het spelen en oogden niet alleen supergezond maar ook supergelukkig. We verloren de tijd uit het oog en hobbelden enkele minuten later dan gepland bij het deel binnen waar de roofvogelshow al begonnen was. Vele vogels kwamen aan de beurt en dat was een prachtig gezicht.


Nou is een dagje dierentuin voor mij altijd een feestje… als ik dan ook nog het geluk heb een Kroonkraanvogel vast te leggen kan mijn dag echt niet meer stuk. Qua lievelingsvogels staan de Kroonkraanvogels op een gedeelde eerste plaats met pauwen en ik had vandaag super veel geluk want ik mocht niet alleen Kroonkraanvogels fotograferen maar ook talloze pauwen, zowel mannetjes als vrouwtjes.


Ennnn de grootste mazzel had ik vandaag fysiek want de morfine werkte vanaf de 1e minuut en mijn handen werkten ook geweldig goed mee. Ik ben dus een heel blij mens met de dag van vandaag en de vele prachtige foto’s die ik heb kunnen en mogen maken. Ook Daphne heeft haar camera niet werkloos in de tas laten zitten en kwam dus net als ik met veel foto’s op het sd-kaartje thuis. Veel van onze foto’s lijken natuurlijk op elkaar maar toch heb ik mijn eigen serie aangevuld met een deel van de hare omdat ze te mooi zijn om ze niet te delen. Het is een vrij grote map geworden, 285 foto’s maar liefst. Wil je die bekijken dan wens ik je heel veel plezier…. klik maar ►►►HIER◄◄◄.

Münster-2

 

Liep ik vorige week met Daphne in All Wetter Zoo te Münster om daar van de prachtige dierentuin, en ’s avonds van diezelfde dierentuin maar dan met het Chinese lichtjesfestival, te genieten… zoals ik het HIER beschreef…  liep ik er vandaag weer maar dan in ander gezelschap want ik had vorige week ontdekt dat Münster ook een ‘Old Town’ heeft, net als Tallinn in Estland en daar houden Niels en Anita zo van. Nadat ik hen dat vertelde, en Niels vandaag in tegenstelling tot andere zaterdagen ook nog eens vrij bleek te zijn, was die afspraak dus snel gemaakt en zodoende stapte ik vanochtend om 8 uur bij hen in de auto en tuften we weer naar Münster.

De weersvoorspellingen waren goed dus ik was erop gekleed, er werd een beetje regen voorspeld maar de temperatuur zou goed zijn. Die regen kwam pas toen we al weer in de auto op de terugweg waren, maar daar in Münster dus geen drup en op sommige momenten zelfs zo heet dat ik de “Willemientjes-Parade’ waarover ik gisteren HIER al schreef, kon herhalen. En ik was niet de enige, het was smoordruk in die stad en de terrasjes zaten dan ook overvol met mensen die van het prachtige weer genoten. Het was dus even zoeken toen we het de hoogste tijd vonden worden om onze magen te vullen maar uiteindelijk vonden we dan toch een, weliswaar klein, tafeltje alwaar we even later smulden. Ook in dit restaurant een extra menukaart aanwezig voor de mensen die kampen met talloze allergenen. Ik kreeg een heerlijk plat iets belegd met roomkaas en zalm, een soort pizza maar dan toch anders én van, voor mij, veilige materialen gemaakt, smikkelen en smullennnnnn.


Me het advies van mijn blogmaatje Peter herinnerend zochten we ook in de stad het Oude Raadhuis op, de plek waar de Vrede van Münster is getekend, het moment van ontstaan van De Nederlanden, voor Anita en mij als Groningers natuurlijk de geschiedenis-link met Bommen Berend. De stad blijkt ook over talloze kerken te beschikken, waaronder ook een grote Domkerk, die heb ik dan wel aan de buitenkant gefotografeerd maar niet aan de binnenkant want de deuren waren gesloten, dat vonden we erg jammer. De andere kerken waren wel open dus die zijn we dan ook binnen gelopen. Heel divers maar allemaal wel de moeite waard. Het slot dat zich ook in “Old Town” bevindt blijkt inmiddels in gebruik te zijn genomen als universiteit, en daar de studenten kennelijk een bijzonder weekend hadden was het er smoordruk. De tuinen rondom dat slot zijn prachtig aangelegd dus daar hebben we enorm van genoten. Met name van de zeer weelderige magnoliabomen, zo groot, zo vol, zo overweldigend aan kleuren en geuren, wat een pracht en praal!

Tegen 4-en zaten we weer in de auto, met dank aan mijn escape pilletjes kon ik even later genieten van een zalige Mc-Donalds milkshake, en wow wat zijn die lekker daar in het Duitse zeg, veel beter en luxueuzer dan de bekende Nederlandse. Rond 6-en kon manlief me ontvangen met een bak dampende thee waarna ik met de beide 4-voetige knuffels op de bank zakte. Ben best trots op mezelf want 2 dagen zo op de been zijn is eigenlijk teveel van het goede. De morfine heeft gisteren niet gewerkt dus dat heeft me de afgelopen nacht mijn slaap gekost, vandaag echter werkte dat goedje wel goed mee dus lukte het me alles te voet af te leggen. Nu ik zo op de bank zit merk ik evengoed wel dat het eigenlijk teveel van het goede was maar heej de pret die ik had is onbetaalbaar en dat is me vele malen meer waard dan de pijn die nu door mijn gewrichten raast, dat gaat wel weer over voor ik een jongetje ben of niet dan, de mentale staat is prima en dat telt! 2 drukke maar heel fijne dagen gehad en morgen een dag met een lege agenda en een leeg huis, samen met de veestapel dan natuurlijk, dus alle tijd en kans om de vervaarlijk krakende muren van mijn ‘fabriek’ weer van vers ‘cement’ te voorzien zodat de ‘fundering’ weer sterk genoeg zal worden om dat wat de komende week in de agenda staat aan te kunnen.


Een paar heerlijke dagen dus… wat wil een mens nog meer… ik heb geen reden tot klagen dus doe dat ook lekker niet *grinnik*. Met een ‘fijne avond wens’ sluit ik dit bericht weer af met als kers op deze taart natuurlijk de link naar mijn foto-album van vandaag, gevuld met foto’s van mijn camera en van de 3 foons van Niels, Anita en mij. Veel kijkplezier!!

K’rom klepper 24


Gisteren kwam Anita hier binnenvallen… “gaan we morgen doen?”… Redelijk standaard al die vraag want Niels werkt op vrijdag van 9 tot 21.00… ik ben altijd vrij op vrijdag, uitzonderingen daargelaten, manlief zou bijna de hele dag in bed liggen na de nachtdienst… en tja heel de dag in je uppie thuis zitten willen we vaak beiden niet, zeker niet als we in onze hoofden grijzige dekens hebben liggen… Het zou mooi weer worden dus daar wilden we van genieten, beiden houden we veel van dierentuinen dus dat was allemaal zo moeilijk niet. Met zeer beperkte beurzen moet je heel zorgvuldig kiezen en dus viel onze keuze gelijk op het grondgebied van onze Oosterburen.  Nou houden we er ook allebei van iets op te zoeken dat we nog niet kennen… en dus viel de keuze op NaturZoo Rheine. Op anderhalf uur afstand van Assen dus lekker dichtbij. Even na 9-en stond ze op de stoep en na een bakkie leut stapten we mijn auto in en tuften zuid-oost-waarts.

Onderweg moest ik op zeker moment gas terugnemen omdat ik anders in de problemen was gekomen want ja mijn medeweggebruiker is toch wel een ietsiepietsieieniemienie groter dan mijn rood duiveltje… dus ik liet hem voorgaan, eenmaal de zijkant ziend waren we beiden opgetogener dan een paar seconden eerder, logisch natuurlijk met deze opdruk als je beiden enorm fan van Tolkien & Peter Jackson bent *glimlach*. Nou heb je op Duits grondgebied niet zoals wij in Nederland gewend zijn om de zoveel km een tankstation dus toen mijn lampje ging branden nam ik de afrit en zocht een tangstation, handig hoor Google Maps, zeker als Miep-Miep kennelijk een ‘blauwe maandag-dag’ heeft. Meermalen keerden we om maar uiteindelijk vonden we een pomp, vulden mijn tankie (a 1,33)  en staken de weg over om bij de Konditorei te genieten van overheerlijke cappuccino met gebak (ja uiteraard, beide escape-pilletjes), dat is al een soort van traditie, niet alleen omdat het veel beter betaalbaar is dan in Nederland maar ook nog eens vele malen lekkerder! Stel je voor: 2 supergrote koppen met cappuccino en 2 grote stukken gebak en dan betaal je 7 euro, kom daar in ons land eens om, wat betaal je dan?  Met onze magen weer zoet reden verder. Rond 11.30 parkeerden we de auto, kochten ons entreekaartje en liepen het park in. Gelijk overweldigd wel door all het moois dat we zagen. De plattegrond erbij en begonnen aan de wandeling in echt ronduit zonnig zalig weer, we hadden zomerkleding aan en dat leek vanochtend wat te voorbarig maar al snel bleek dat een heel goede zet te zijn geweest.
“Blote Willemientjes Parade” dus!! En geloof het of niet, wie verzint het ook…. het was 24 graden, ja echt waar, bizar toch op 31 maart?!


Zoals we inmiddels weten is de vrijdag in Duitsland een rustige dag voor dierentuinen en dat bleek ook vandaag weer. Van het publiek hadden we dus weinig last. Waar we wel veel last (maar dan in de ontroerende en positieve zin) van hadden waren de ontelbare ooievaars die klepperden alsof hun levens ervan afhingen. Ik heb diverse in hun vlucht kunnen fotograferen en sommige foto’s zijn goed geslaagd. We hebben geprobeerd de nesten te tellen maar bij 50 zijn we gestopt omdat we de tel dreigden te verliezen.  Dit dierenpark heeft dan wel geen giraffen, olifanten, neushoorns, ijsberen, nijlpaarden, noch leeuwen maar verder wel een enorm uitgebreide dierencollectie en  het park is prachtig aangelegd, de geuren en kleuren van diverse bloeiende bomen en struiken streelden onze reukorganen. De dieren hebben mooie ruime verblijven en ook hier kunnen de dieren zelf bepalen of ze buiten of binnen willen zijn. Ook het publiek krijgt alle kans om de binnenverblijven binnen te lopen. Ik blijf het bizar vinden dat men in Duitsland zulke dierenpark kan onderhouden als de entree maar 8 euro, en het parkeren gratis, is.  De parken in Duitsland zijn prachtig, sommige zijn duurder maar de omvang maakt die prijzen ook de moeite waard…. Hoe dan ook NaturZOO Rheine is absoluut een heel grote aanrader!!

Het allermooiste en meest verrassende voor mij was dan wel dat dit dierenpark blijkt te beschikken over de grootste collectie wever-vogeltjes buiten Afrika. Daar was ik natuurlijk wel heel erg blij mee. Aan het eind van de middag liepen we het park weer uit en bekeken nog de directe omgeving. Rheine staat bekend om diens zoutwinning en in de fotomap zie je aan het eind ook enkele foto’s daarvan. Meters opgestapelde takken waardoorheen water sijpelt en dus het zout uitgefilterd wordt.
Via tussendoor-weggetjes reden we terug, stopten onderweg nog bij een supermarkt voor wat lactosevrije boodschappen en om even over half zeven kon manlief ons een bakkie leut/thee voorzetten.  Wat een zalige dag, wat een rijkdom dat je in staat kunt zijn dit te doen. Maakt je als mens bewust van hoe mooi het leven toch is ondanks veel belastende shit tussen je oren. Een dag met een zilveren randje, alweer, doet zo goed! Ben een schathemeltjerijk mens met deze mogelijkheden mede dankzij iemand die er gewoon is, puur zoals ze is. Ben daar zo enorm dankbaar voor, nergens over hoeven nadenken, ‘gewoon’ kunnen zijn wat/wie je bent. Zou de normaalste zaak ter wereld moeten zijn maar we weten allemaal dat dat niet zo vanzelfsprekend is want zeg nou zelf, hoeveel mensen zijn nou iemands vertrouwen 100% dubbel en dwars waard?!

Hoe dan ook… ik kan weer een ‘ingelijste’ dag aan mijn ‘koester-doosje’ toevoegen! En morgen ga ik heerlijk in de herhaling maar dan met Niels erbij die voor de verandering eens op zaterdag vrij is, wat hoogstzelden voorkomt. Morgen gaan we gedrieën ‘Old-Town Münster’ onveilig maken…

Foto’s………HIERRR Veel kijkplezier.

Baby

Afbeelding

Man oh man oh man wat een heerlijke dag in Amersfoort vandaag!

Gisterenavond een gesprek over de weersvoorspellingen en welke kleding daar het beste bij zou passen… Niet al te maar toch redelijk zomers, besloten we uiteindelijk, dus de winterjassen bleven thuis en in plaats daarvan gingen de zomerjassen mee. Eenmaal in het park wel even die jassen aan maar na nog geen half uur gingen ze alweer uit en verdwenen ze in de tassen en daar zijn ze pas thuis weer uitgehaald. Door de ochtendspits kwamen we een half uur later dan gepland aan en het was al redelijk druk op de parkeerplaats, dat zijn we niet gewend van een dinsdag maar ja de baby-olifant was natuurlijk een mega trekpleister en het goede weer deed daar nog een fors schepje bovenop.  We kwamen samen met 100-en foto’s thuis, waarvan het merendeel van mij linea recta de prullenbak in gingen want mijn handen hadden er vandaag niet al te veel zin in. Gelukkig werkten Daphnes handen wel prima dus de meeste foto’s in de map die ik straks hieronder link bevat foto’s die zij maakte.  Fijn dat zij het nooit een probleem vind dat ik onze foto’s altijd in 1 map doe en dan upload.

 

De map bevat uiteraard veel baby-foto’s want dat was gewoonweg te leuk en de selectie was dan ook erg moeilijk zoals jullie je wellicht wel kunnen voorstellen.  Ook de andere dieren genoten veelal van het prachtige weer en er was heel veel jong grut te zien, vooral bij de bavianen natuurlijk. Ook de mensen genoten van het mooie weer, de terrassen waren vol en op beide restaurantlocaties kregen we excuses van de bediening voor de wachttijden, de planning had dus overduidelijk geen rekening gehouden met de toestroom. Ik kon echter de bediening wel een groot compliment maken want de menukaarten waren voorzien van glutenvrije én lactosevrije produkten. Het dierenpark in Amersfoort is de eerste bij wie ik dat tot mijn grote vreugde mag constateren. Ik had natuurlijk mijn escape-pilletjes wel bij me maar had ze dus niet nodig, wat een heerlijkheid zeg!

Rond de klok van 16 uur stapten we de auto weer in en keerden huiswaarts, net voor de middagspits aan dus zo goed als probleemloos kwamen we om 17.30 binnenvallen in een leeg huis. Manlief aan het werk maar ook de honden waren er niet… dat is ff wat anders dan dat we gewend zijn. Zoonemans was even eerder ook thuis gekomen van zijn werk en was met de heren gaan wandelen, die enige tijd later als een stel dartele kalven door de poort binnen kwamen denderen natuurlijk omdat ze al wel gehoord hadden dat we thuis waren.

Na wat noodzakelijkheden kon ik dan op de bank ploffen en gingen we de foto’s bekijken en selecteren… daarna natuurlijk de volgende logische stap, het uploaden zodat ik ze met jullie kan delen… ben je nieuwsgierig geworden naar de resultaten en met name natuurlijk naar de olifantenbaby klik dan maar gauw HIER!!!