Ouwe Snoeperd

Kom ik eerder vandaag bij mijn Maandagmeneer tref ik hem in een minder dan anders vrolijke bui aan. Hij had slecht geslapen door de pijn in zijn rug en had last van ‘bezwaren’ omdat hij zichzelf erg lastig vindt nu hij iets minder dan normaal uit de voeten kan en dus iets meer dan normaal hulp nodig heeft.
Nadat ik de boel aan de kant maakte en wat klusjes had gedaan stelde ik hem voor de auto in te stappen en effe te gaan touren, ‘ander uitzicht, ander geur in de neus, ff iets anders, doet altijd goed…” Met het toepassen van een beetje overredingskracht ging hij akkoord en weer even later waren we op weg. Ongeacht weertype, onze provincie is altijd mooi dus zo’n ritje hoeft niet eens zo lang te zijn om iemand in een andere stemming te krijgen. Op zeker moment hoor ik hem naast mij zeggen: “Heej ik ruik visssssssss”…. ‘Jah duhuh, grinnikte ik, terwijl ik hem een viskraam aanwees aan de andere kant van de weg enkele meters voor ons. “Ik denk dat ik er wel eentje zou lusten” hoorde ik vervolgens weer. In no time had ik de auto geparkeerd en stond ik bij de kraam te wachten op mijn bestelling, die we naderhand heerlijk samen hebben opgepeuzeld.

Nou heeft Assen ook heel goede viskramen maar ik ken de omgeving goeg genoeg om te weten waar meer goede dingen te vinden zijn *glimlach*. Nadat we de restantjes en afval weggegooid hadden en onze handen schoongemaakt vroeg ik hem of hij vond dat er een toetje achteraan moest komen. Hij grinnikte wat en zei dat ik hem wel mocht verrassen als ik een goed idee had. Nou die had ik natuurlijk wel want op een 100-tal meters verwijderd van de viskraam wist ik een ijssalon. De lekkerste softijs van Nederland op eentje na grapte ik… (dé allerlekkerste is natuurlijk het ijsje van mijn schoonmeisje in Wildlands)…en dus startte ik de auto, reed de nodige meters en parkeerde weer om even later weer de auto in te stappen met volle handen (handig joh, die elektrische deuren in mijn auto)

Ik pakte mijn foon en hij vroeg me wie ik wilde gaan bellen, niemand zei ik. ‘Ik maak een foto van de ouwe snoeperd naast mij om die naar Canada te sturen zodat uw kinderen kunnen zien dat het goed met u gaat…’ Dat vond hij, grijnzend van oor tot oor, een goed idee. Weer een tijdje later belandden we in de file. File? In Drenthe?? Gewoon op een weg in een dorp??? Jawel. Wat bleek? Een tractor met een megagrote kar vol mest bleek een platte band te hebben gekregen en stond dwars over de weg stil. Het duurde even maar uiteindelijk konden we erom heen en waren we even later weer terug op het adres waarvan we vertrokken waren.

Ik bereidde zijn avondeten, plaatste hem in zijn nieuwe sta-op stoel nadat we nog een paar oefeningen deden, en liet hem in een veel betere stemming voor de buis achter. Na een kus en een ‘tot morgen’ stapte ik de auto weer om huiswaarts te keren, niet vergetende natuurlijk terug te zwaaien naar die zwaaiende arm die tussen de gordijnen door boven de planten in de vensterbank uitstak.

Achter de foto

Minoesjka heeft in het verleden een tijdlang een soort van foto-uitdaging gehad dat zij ‘Achter de foto‘ noemde. Net als Minoesjka deed ik ook mee aan de foto-uitdaging Thursday Challenge. De eigenaar van die challenge heeft zijn werkwijze gewijzigd op zeker moment waardoor het veel minder leuk werd en ik er dus mee gestopt ben. Minoesjke stopte er dus ook mee om dezelfde reden, ik zag zo her en der al meer bloggers afhaken, wellicht ook om dezelfde redenen…
Hoe dan ook… Minoesjka plaatste enkele dagen geleden een foto zoals ze toen in haar uitdaging ook deed. Het leek me leuk om daarop in te haken want de donderdag is mijn vrije dag, in zin van blog-uitdagingen bedoel ik dan uiteraard.
Kortom, ik maakte een nieuwe categorie aan, maakte een logo en heb me voorgenomen voortaan elke donderdag een foto te plaatsen en het verhaal achter die foto er dan ook bij schrijven.


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

1

Bijdrages van: Minoesjka –  Joanne

Deze foto (en anderen) maakte ik op 27 mei 2015. De dag dat ik, vergezeld door een aantal bloggers, door Emmen liep. De dag dat de 5e editie van de Blog-Adoptie-Actie werd afgerond. Mijn contactpersoon van de de dierentuin had ons een kijkje achter de schermen beloofd en dus liepen we van het oude park naar de locatie van het nieuwe park. Het was toen echt nog niet herkenbaar als dierentuin, het was een mega-grote bouwplaats waarop van alles en nog wat tegelijkertijd gebeurde.

Terwijl we door de stad liepen hoorde ik ineens een helicopter aankomen, we bleven stil staan en zagen dat voor de bouwplaats van de nieuwe dierentuin volk samendromde. Mijn contactpersoon pakte zijn telefoon om iemand te bellen om te informaren maar op dat moment werd hij al gebeld. Bleek dat er een plafond was ingestort en dat daar een bouwvakker onder bekneld lag. Wat een schrik, wat een paniek.
Ondanks dat wij als groep een prachtige dag hadden bleef dat ongeval als een schaduw over ons hangen, we hadden het regelmatig over die meneer en hoopten enorm dat alles goed zou aflopen. Dat is gelukkig ook gebeurd, mijn contactpersoon heeft me enige tijd later gebeld om mij dat te vertellen.

Hier in Assen vliegt de traumaheli regelmatig over, wij wonen kennelijk onder de vliegroute naar het UMCG in Groningen alsmede het Wilhelmina in Assen. Inmiddels ben ik aan het geluid gewend maar elke keer dat ik hem hoor denk ik acuut terug aan die dag in Emmen. Het is natuurlijk fijn dat die traumaheli’s bestaan maar ik hoop dat ik er nooit eentje nodig zal hebben!

21 – F

ABC-Wednesday

Round 21 – F

My 155-th entry – bijdrage
My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

This week I want to introduce to you a Dutch singer. His name is Rene Froger. He was born on november 5, 1960. He almost has a formidable carreer of 30 years as a singer. In 2009 he and some other singers participated in the Eurovision Song Contest, sadly enough they did not win.

Through my work for a charity I once met him, a nice person without pretentions, very interested in the work I did and my motivation to do that work. In his show he introduced me and my present collegues why we were there and begged the audiance to spent generously, which they did!

He mostly sings in Dutch but since most of you do not understand my language I’ve chosen a title of his which he sings in English.

Have a splendid, ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

Bijna – Helemaal

Tegenstelling – Foto uitdaging

337 Gestart op 01-03-2011

Thema 15 – 22 augustus 2017

Bijna – Helemaal

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!



(“Voeren-verboden”-bordje overbodig hier al zou je toch …
Album Lego-Planckendael)

 

Thema Tegenstelling 338 / 22 – 29: Hoog – Laag

Nat gepuzzel

“Zeg Ko?”….’Ja?’…. “Hou jij van Lego?”…’Ehhh?? Hoezo???’..
“Nou, in Planckendael…” en ik zat rechtop; ‘Vertel?’
“Lego-expositie… lijkt me wel wat, gaan we? Wanneer?”…  Ik graai mijn foon, open de agenda-app en zie een dag waarop we beiden wel kunnen….Gezien de zorg om mijn ex-maandag- tegenwoordig elke-dag-meneer een slag om de arm maar als alles goed gaat kunnen we dinsdag de 8e wel. Vervolgens klom ik in de mail om een reeds lang geleden gedane belofte te vervullen. We waren al een paar keer door HAAR uitgenodigd, ‘als jullie in de buurt zijn dan zou ik het heel erg leuk vinden als jullie bij mij langs zouden komen…’ waarop ik toegezegd had dat als zich die gelegenheid zou voordoen ik me zou melden…

Alles ging goed en dus vertrokken we vanochtend in alle vroegte richting het zuiden begeleid door de zon, niet wat voorspeld was maar oké. Eenmaal de grens over was de zon weg en werd het nat, het bleef nat, oeps.
Wel jassen mee maar Daphne had een korte broek aan… de temperatuur was prima daar niet van maar de regen die de hele dag naar beneden kwam maakte die beslissing een niet al te juiste.

We lieten ons de dag door het weer uiteraard niet bederven en we hadden de grootste lol, alhoewel onze camera’s het niet om te lachen vonden. Het is vandaag “wereld-katten-dag’… nou daaraan konden wij ons steentje wel bij dragen want als snel liepen we als twee verzopen katten in die dierentuin in België rond; Planckendael dus.  Nou ligt het voor ons niet echt naast de deur al lijkt het verder dan het is, 3 uur en een paar minuten is het maar, tenminste als je het geluk hebt geen files te treffen…dat geluk is ons nooit beschoren *grinnik*

Aan het eind van de middag stapten we zeiknat, zelfs het fundament van mijn titelatuur kon ik uitwringen, de auto weer in. De kachel gelijk hoog op en de camera’s ervoor zodat die drogen konden. Ruim 2 uur later, wederom door dat oponthoud dat ons kennelijk aangeboren is, stapten we bij Ria binnen alwaar we allerhartelijkst werden ontvangen en onthaald op heerlijke maagvulling. Hè hè, even bijkomen!! Weer een tijd later doofde mijn lampje en stelde ik voor de rest van de weg af te leggen, dat verliep gelukkig probleemloos dus om half tien, 14,5 uur nadat we de ene kant op waren gegaan, sleepten we ons de andere kant op, het huis in. Manlief stond al klaar met een grote bak dampende thee en nadat ik me van mijn goed ontdaan had en in droge, warme en comfortable kledij onder een deken op de bank gedoken was kon ik de flap pakken en aan het werk. Allereerst de fotokaartjes leeghalen natuurlijk, toen de olifantenfoto’s er tussenuit geplukt en die naar Petra gemaild die er al zeer reikhalzend naar uitkeek omdat zij van onze reis op de hoogte was en ik gedurende de dag haar al enkele foto’s via de foon had bezorgd. Daarna de foto’s verder bekeken en geselecteerd en in 1 map samengevoegd zodat jullie ze HIER kunnen bekijken.

Het was een fantastische dag, ik heb enorm genoten, ja ondanks al dat water! Mentaal gaat het prima… maar mijn lijf zucht smekend om rust, nou die krijgt het dan ook wel want morgen ben ik vrij, wat een heerlijkheid. Hoef alleen maar naar mijn elke-dag-meneer en daar het nodige doen… en dan ga ik nog even met manlief op stap naar iets spannends, als dat goed afloopt kom ik daar morgen wel op terug. Mochten jullie je vervelen dan mogen jullie voor me duimen *glimlach*.

Ohhh nog even dit:
Afgezien van het feit dat we deze DODO tegenkwamen… is deze dierentuin nu ook de zeer trotse eigenaar van een koppel Tasmaanse Duivels. Ik had ze nog nooit in het echt gezien, ja op tv wel natuurlijk, maar in het echt is het toch anders. De zo kenmerkende geluiden die ze maken zijn oorverdovend! Heel bijzondere creaturen!!

21 – E

ABC-Wednesday

Round 21 – E

 

My 154-th entry – bijdrage

My first entry: 28-08-2014 : 15-G

 

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

This week we put our thoughts together to come up with something nice that we would like to share with eachother regarding the letter E.
As you know I’ve decided to use the music-theme throughout the entire round 21, so after some search through my memory and next over the internet to find the version I want to share with you I came up with Max van Egmond, a Indonesian born, Dutch Baritone.

This classical singer was born on 1 februari 1936 in Semarang on the island Java – Indonesia.  After WO2 he completed  his education in The Netherlands. His talent was discoverd by a conductor of a schoolchoir. After years of singinglessons he won a contest. After that he won different award in Brussels (Belgium) and München (Germany). In 1959 he went solo and got famous as an interpretor of Bach’s music. He is still alive and gives many masterclasses over the whole world.

This piece of music by Max van Egmond which I want to share with you is from Johann Sebastian Bach (31 march 1685 – 28 juli 1750) . This cantate was written in Leipzig (Germany) for a religious holiday;  Maria Lichtmis (Festo Purificationis Mariae) …. translated: Feast of the Purification of Mary…. on 2 februari 1727.  A celebration of the fact that Mary got pure again 40 days after the birth of Jesus and like Jewish law demanded for firstborn sons, her son took to the tempel to show him to the priests and bring ritual sacrifices. This cantate is a derivation of song of praise of Simeon ( O.T. Luke 2 -25-35), this bible book tells the story of priest Simeon who was given the promiss not to die before he had seen the Messias with his own eyes. This cantate tells in a cheerful way about looking forward to die and that eternal life waits, as was quite common in the days of JS Bach.

Have a splendid, ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

Klein – Groot

Tegenstelling – Foto uitdaging

336 Gestart op 01-03-2011

Thema 8  – 15 augustus 2017

Klein – Groot

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!

(May-Yay-Yee en Radza jr. Wildlands Emmen)

 

Thema Tegenstelling 337 / 15 – 22 : Bijna – Helemaal

Fuuurrrrrliieeefffttttttt

Anita heeft deze dagen een logee… haar ex-schoonzusje Marja, die ik natuurlijk ken en met wie ik ook prima door één deur kan. We waren alledrie echt toe aan afleiding na vele dagen (zo niet weken) vol zorgen en stress en andere ballast dus planden we een dagje dierentuin, waar we alledrie dol op zijn. Onze keuze viel op de Duitse dierentuin Naturzoo Rheine. dat op zo’n 150 km van Assen af ligt. Anita en ik waren er in maart al, toen onze 1e keer en dat bleek een zeer aangename verrassing want niet alleen liggen de prijzen beduidend lager in Duitsland, het is ook nog eens een prachtige dierentuin met zo’n 100 verschillende diersoorten.
Een park dat alleszins zeer de moeite waard is.

Nou wil het geval dat Marja een logeetje heeft, een 4-voeter, een dwergschnauzer, superlief en die had ze dus bij zich. Ik ben, zoals jullie wel weten, niet echt fan van honden in een dierentuin omdat de dieren er altijd op reageren  maar vandaag leverde dat toch wel komische taferelen op zo her en der. Niet alleen met andere bezoekers die met honden liepen maar ook bijv. de leeuwenaapjes. Ze waren reuze nieuwsgierig naar dat 4-voetertje voor hen en leken het zelfs leuk te vinden.

De Kaapse Grielen waren minder gecharmeerd, het mannetje hipte behoorlijk opgewonen heen en weer en wist een ander mannetje te alarmeren die hem ook bij ging staan, terwijl de vrouwtjes zich achter hen schaarden, in een verdedigingspose. Dat kon Anita met haar foon filmen terwijl ik het geluk had er mooie foto’s van te maken.

Zie filmpje van Anita:

Met regelmatige pauzes liepen we zo op ons gemakkie de zoo door. Deze zoo staat niet alleen bekend om de zoo zelf maar minstens zo vanwege het klooster en de tuinen die daarbij horen, de zoo bezet er maar een deel van. De plek in Rheine staat met name bekend om hun zoutwinning en dat is ook zeer indrukwekkend om te bekijken. Je kunt dat zout daar ook kopen om mee te koken bijv. De dame in het winkeltje had ook gezelschap van een huisdier, haar hond. Een reus, een Ierse Wolfshond, weliswaar een klein uitgevallen exemplaar maar toch nog eentje die hoog genoeg was om tot haar heupen te komen en zij was iets kleiner dan ik, zo plm. 1.75. Marja schoot in de lach toen ze mij bezig zag met dat dier, ‘die is verliefd’ grinnikte ze het uit, ik kon dat niet ontkennen, integendeel. De eigenaresse, duidelijk net zo gek op haar hond als dat ik op de mijne ben vertelde maar wat graag het eea over haar hond.

De dag vloog voorbij en ondanks dat we er toch al vroeg waren was het al ruim avond toen we weer vertrokken. Het weer was ons prima gezind geweest, af en toe wat regen maar slechts heel kortdurend. Heerlijk geluncht ook, aan het eind van de middag nogmaals koffie met gebak en ijs. Superfout natuurlijk maar ja af en toe mag je jezelf best wel even kietelen toch, en ja natuurlijk had ik mijn escape-pilletjes bij, Anita ook.

Even na half acht stapten we mijn huis weer binnen om nog een bakkie koffie te drinken. Nou waren de dames vanochtend al binnen geweest dus hoefde ik ze niet nogmaals voor de giga puinhoop te waarschuwen. Ik kreeg echter een super verrassing toen ik binnenkwam want de kamer was, voor zover mogelijk, al opgeruimd en de helft van de woonkamer is al klaar. Manlief is een week bezig geweest om de muren schoon te krabben en van alle behang te verlossen. De gaten gevuld etc en vandaag dus 2 muren met structuurverf gedaan, het plafond gewit dus ik was helemaal verrukt. Nadat we koffie gedronken hadden vertrokken de dames weer en ging ik aan de slag mijn hoek weer in te richten. De eettafel is dus weer verlost van diens ballast *glimlach*. Ik ben helemaal happy. Had een geweldig leuke dag en zo thuiskomen vergroot de feestvreugde natuurlijk behoorlijk.

De kleren uit, comfortabel pakkie en en op de bank. Mentaal zit ik helemaal perfect in mijn velletje maar het lijf is moe, ja duhuh, maar dat geeft niet dat werk ik wel weer weg door nu de fysieke rust te pakken.
Echt een dag om in te lijsten!!

Mijn handen waren heerlijk stabiel vandaag en ik kwam dan ook met 215 foto’s thuis waar 200 van overbleven…
Wil je die bekijken? Klik dan ►►► HIER ◄◄◄