♪ S p r e k e n ♪·2017---·Beestenspul

Joepieeeeeeeeeeee

Een gebeurtenis waar ik al een hele tijd op zat te wachten heeft dan eindelijk plaatsgevonden, vanochtend vroeg om 4.30 uur om precies te zijn !
In Dierenpark Amersfoort is olifant Kina bevallen van haar eerstgeborene.
Wil je dat zien? Klik dan ►►► HIER ◄◄◄

Werd dit dierenpark op 25 maart eerder dit jaar al verblijd met de geboorte van Yunha (het 5e kind van Indra), heeft die kleine dreumes er nu een speelkameraadje bij gekregen.

Uiteraard gaan Daphne en ik zodra we beiden kunnen op kraambezoek en zal er ongetwijfeld een log over volgen met foto’s!
Heerlijk vooruitzicht!!  We kunnen niet wachten natuurlijk *glimlach*

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Theelabel-Vraag

Theelabel-vraag-38

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 38

gestart op 2 januari 2017

25 september 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat zou je wensen als je drie wensen had?”

  1. Dat ik kon toveren!!! 
    Dan zou ik als eerste de ♥-wensen vanmijn (v)echtgenoot (een zeer oude, doch in perfecte staat verkerende, Mercedes), mijn kinderen (eigen woning plus financiële zekerheid voor de toekomst) en mijn vrienden  (een camper & een huis op Kreta) vervullen.
    Daarna zou ik een groot stuk grond kopen, daarop een boerderij laten bouwen, een heel grote schuur zodat manlief en kinderen naar ♥-enlust zouden kunnen boogschieten. En tot slot een grote ruimte voor mezelf waar ik dan dieren in nood zou gaan opvangen.
  2. Eigenlijk ligt elke wens al in mijn 1e antwoord geborgen… maar de vraag benoemt 3 antwoorden dus mijn 2e antwoord is:
    Ervoor zorgen dat iedereen dat doel dat hij voor ogen heeft bereikt, de macht en ruimte heeft zichzelf te ontwikkelen op zijn eigen tempo en naar eigen wensen, zonder dat daardoor wie dan ook in nood komt, ongeacht welke vorm daarvan dan ook.
  3. Beide voorgaande antwoorden zijn natuurlijk een onbereikbare Utopie, maar stel dat dat even niet zo is, dan is mijn 3e antwoord:
    Dat iedereen zich niet 100% maar 1000% realiseert… en daar ook naar gaat leven… dat een dier een levend wezen is  dat van ons afhankelijk is en dat je ieder leven moet koesteren maar er wel ruimte is voor de verlossing door de dood voor hen die daarnaar verlangen of voor wie de koek echt op is, ongeacht de reden daarvan.

 

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Dankbaarheid

92

Vrijdag was het dan zover… Hij werd 92!!

Zoals elke ochtend stapte ik rond de klok van 7.15 bij hem binnen. Hij was al op en in de badkamer, zittend op zijn rollater, was hij zichzelf aan het scheren. Ik feliciteerde hem en nam hem vervolgens mee naar de woonkamer alwaar ik hem eerst aankleedde, met de voeten in de fiets zette voor zijn dagelijkse portie ‘sport’. Daarna voorzag ik hem van ontbijt en de nodige medicatie en ging in de keuken aan de slag terwijl hij zich in de krant verdiepte, nog even rust voordat zijn harem binnen zou komen vallen.

Zijn harem… dat zal ik even uitleggen. Hij en zijn vrouw (die overleed in mei 2011) waren al vanaf het begin van hun huwelijk bevriend geraakt met diverse echtparen die zij ontmoetten als buren, kerkgenoten, verenigingsgenoten etc. In de loop der jaren zijn van die echtparen de mannen allemaal overleden maar de dames staan nog steeds fier rechtop. Ja natuurlijk, allemaal rijen ongemakken maar op hun hoge leeftijd mag dat ook wel. De jongste van de dames wordt in oktober 84 en de oudste wordt in mei 92.

Ik maakte gebak klaar en diverse hapjes en zorgde ook voor de dagelijkse standaardzaken en gelukkig werkte mijn planning prima want op de tijd die ik op voorhand bedacht had was ik klaar. Enkele minuten later ging de deurbel en alsof het afgesproken was, wat niet het geval was, kwamen alles dames één voor één binnen. Een paar zeer gezellige (doch ook luidruchtige *glimlach*) uren volgden. Rond het middaguur was iedereen weer vertrokken en zette ik hem bij de eettafel met zijn middageten. Nadat ik de hele boel had afgewassen en opgeruimd groette ik hem en vertrok ik.

Vandaag zou zijn zoon hem ophalen in de ochtend. Die is op dezelfde dag als vader jarig en zou dus vandaag het huis vol krijgen. Vanochtend had hij er wel zin in maar hoopte tegelijkertijd dat het niet te druk zou worden, ‘daar kan ik niet meer zo goed tegen, jammer is dat…’. Ik deed wat ontspanningsoefeningen met hem en sprak hem moed in met ‘het komt wel goed.. en als het je te druk wordt dan laat je je maar thuisbrengen, en anders bel je mij maar dan haal ik je wel op’.

Zijn schoondochter (van de overleden zoon) woont bij mij in de wijk en zij was ook bij haar zwager op bezoek met haar 3 zoons. Eén van die zoons zou redelijk op tijd huiswaarts keren en dat vond opa een prima plan, dus kleinzoon nam opa mee en leverde hem thuis af.

Toen ik zopas bij hem kwam zat hij moe in de stoel, ons zorgenkindje De Dappere Dodo. Ik hielp hem uit de kleren, in de pyjama en gaf hem zijn avondeten en medicatie. Daarna dronken we een bakkie leut en zoals altijd liet ik, na het afruimen van alles, hem achter bij de tv , wetende dat hij binnen enkele minuten naar zijn slaapkamer zou schuifelen om in bed te kruipen.

Morgen, nieuwe dag niewe kansen, een man van de dag, die niet van opgeven weet, die per dag meer en meer ongemakken moet ontvangen, het gaat me aan het hart. Ik probeer het hem maar zo veel mogelijk naar de zin te maken en ondertussen geniet ik zoveel mogelijk van zijn pleziertjes en de nog steeds ondeugend glinsterende oogjes die hij nog steeds met grote regelmaat kan opzetten.

♪ H o r e n ♪·2017---·Zing-Zo

Zing-Zo-288 ~

Hoe Zing-Zo

Limerick op zondag

~ 288 ~ Gestart op 29 januari 2012

Zing jij ook mee met?


Hoe naar en raar iets toch kan lopen
’t genieten waar velen op hopen.
De voorpret vergald
het feest werd verknald
Mijn interne ik draaide knopen.
De 1e Jeans-voorstelling missen
Wie had dat vooraf kunnen gissen?
Nee, wij zeker niet,
maar zoals je ziet,
moesten wij achter het net vissen.
Half brak stapte ik in de auto
en dus stuurde Niels het naar daarzo.
In het restaurant,
zó niet in blij-stand,
werd Jeans-avondje een fiasco.
D’auto weer in, niet naar ’t theater
op d’achterbank met fikse kater.
Niet te weerleggen,
niets kunnen zeggen,
lag ik vroeger in bed dan later.
♪ H o r e n ♪·2017---·Zwijmelen

Anatevka-2017 ~ Zwijmelen op Zaterdag 250

Marja‘s

Zwijmelen op Zaterdag

250

Gestart op 17 november 2012
 
De musical Anatevka, de 3e van mijn top-3, komt weer terug op het Nederlandse toneel. Wij, Niels, Anita en ik kijken er weer naar uit.

In 1966 (met herhaling in 1976) was de 1e keer in de Nederlandse versie, toen werd de hoofdrol van Tevje gespeeld door Lex Goudsmit. Die versie heb ik niet in de theaters gezien (uiteraard) al kende ik toen de muziek al wel via mijn lievelingsoom & -tante, die de muziek op een lp hadden.

In 1998 werd deze musical opnieuw op de planken gebracht met Henk Poort als Tevje.
Die versie zag ik wel, meermalen, en heb het gelukkig ook op cd, die alhoewel grijs gedraaid nog steeds prima geluid afgeeft. Naast Henk Poort schitterden oa Bea Meulman als Tevjes vrouw Golde, Carry Tefsen als Yente de Koppelaarster, Anne-Mieke Ruyten als oudste dochter van 5, Tzeitel, Maaike Widdershoven als 2 dochter Hodol en Smadar Monsinos als 3e dochter Chava. (hiervan kon ik geen tjoepje vinden)
In 2008 dan de 4e versie, wederom met Henk Poort als Tevje, Doris Baaten als Golde, Bea Meulman als Yente de Koppelaarster, Babette Holtman als Tzeitel, Sophie Veldhuizen (jonge vrouw van de Wehkamp-reclame) als Hodol en Madelon van der Poel als Chava.

Nu, 2017, op 5 november as. vindt de première plaats van de 5e versie van de Nederlandse uitvoering plaats in De Nieuwe De La Mar te Amsterdam. De start is op 20 oktober in De Meerpaal te Dronten en eindigt, voor zover nu bekend, op 22 april in Orpheus Apeldoorn. Deze musical doet slechts 8 grote theaters aan, dit zal te maken hebben met de aanwezige ruimte voor het decor en mogelijkheden te changeren.
De hoofdrol deze keer wordt, wat mij zeer verraste moet ik bekennen, door Thomas Acda. Wij zijn heel erg benieuwd naar hoe hij die rol zal gaan invullen en zullen het natuurlijk ook gaan bekijken, al moeten we nog wel een theater kiezen en kaartjes reserveren.
Judith Linssen neemt de rol van Golde op zich, Doris Baaten die van Yente de Koppelaarster, en de 3 dochters worden vertolt door Eva van Gessel, Hanna van Vliet en Sarah Janneh. Ik ‘ken’ Thomas Acda en Doris Baaten maar alle andere namen zijn nieuw voor me.
Thoams Acda heeft een veelzijdig talent en ik ‘ken’ hem dan ook in diverse rollen. Doris Baaten is een vakvrouw pur sang met een gouden strot, zij pakte mij compleet in tijdens de musical Elisabeth waarin zij de rol van Aartshertogin Sophie. Ook in de diverse rollen die ze daarna in andere musicals vervulde raakte ze me keer op keer, man man man wat een talent heeft die vrouw, geweldig!!

Kortom…ik verheug me er enorm op ook deze musical weer te gaan zien. Ben niet alleen ontzettend benieuwd naar deze invulling maar stiekem ook wel of deze musical daarna op de 3e plek van mijn top-3 zal bijven staan of wellicht zal stijgen…

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Stokjes

Wandelen – Stokje

Gewoon ff niks hoeven / moeten, het huis even voor mezelf, de boel aan de kant, alles blinkt me weer tegemoet. Het vee ligt te maffen en ik vind dat ik wel een pauze verdiend heb. Grote bak thee en mijn verslavingsstokjes bij de hand wijd ik me aan een blog-stokje die ik bij Marije vond.

1. Waarom wandel je?
Als dierentuin- & natuurliefhebber zie je het meest als je beweegt zonder behulp van een voertuig. Alle zintuigen op scherp en het genieten kan van top tot teen door je heen stromen. Je maakt contact met de aarde en alle andere elementen hebben vat op je. Die inspanning zorgt voor een top ontspanning.

2. Wanneer wandel je?
*Grinnik*… Dagelijks natuurlijk. Je komt toch nergens als je niet je lijf boven je onderdanen rechtop zet want stilstaan is a) slecht voor de gewrichten en b) je komt nergens.

3. Waar wandel je het liefst?
Dierentuinen en in de natuur. Heb geen specifieke locaties, het is overal mooi en genieten kan je overal als je je op het genieten focust.

4. Wandel je samen of alleen?
Nooit alleen. Met een lijf dat niet altijd gehoorzaamt is dat namelijk niet zo slim. Nou gebeurt het tegenwoordig nog zelden maarrrrr als mijn hoofd op hol slaat, of mijn rug in het slot… dan ga ik ter plekke plat en dan kom ik zonder hulp geen meter meer vooruit.

5. Wat is voor jou het perfecte wandelweer?
Ik vind elk weertype prima op 1 na. Het type van te hoge temperaturen.  Is dat het geval dan blijf ik lekker binnen, ons huis is prima geïsoleerd en dus altijd heerlijk koel op zulke bloedverziekend hete dagen, de beste plek om te zijn wat mij betreft.

6. Wat neem je mee tijdens jouw wandeling?
Mijn fotocamera, mijn saffies, mijn portemonnee en mijn foon.

7. Wat is jouw wandeltempo?
Dat wisselt per keer, het hangt altijd af van hoe mijn lijf zich op dat moment gedraagt en wat ik fysiek al dan niet aankan. Ook het mentale deel van mijn bestaan speelt een rol mee. Is mijn hoofd rustig dan wandel ik rustiger dan wanneer het overloopt en/of dreigt te ontploffen.

8. Op welke schoenen wandel je?
Voorheen op Sketchers maar sinds ik Dr. Martens heb ontdekt heb ik mijn voorkeur ontdekt. De boots dus van dat merk.

9. Wandel je het liefst verhard of onverhard?
Dat maakt me helemaal niets uit… ben ik in een dierentuin loop ik veelal verhard natuurlijk maar in de natuur veelal niet. beiden is dus oké

10. Wanneer is een wandeling voor jou geslaagd?
Als ik het tijdens die wandeling enorm naar mijn zin heb gehad, als ik met een heerlijk fris (van binnen dus hè?) hoofd thuis kom, als ik daarna fysiek moe op de bank mag ploffen en voel dat ik moe ben van fysieke inspanning en niet van mentale overdruk én als ik ook nog eens tevreden ben over mijn foto’s.

♪ Z i e n ♪·2017---·Achter-Foto

Achter-de-foto-6


Foto-Uitdaging

Gestart: 17 – 8 – 2017

6

Bijdrages van: Joanne, Minoesjka, en jou?

Alweer 5 jaar en 6 maanden geleden… stapte ik voor het eerst in mijn leven een vliegtuig in nadat mijn dochter samen met blogster Trees had bekonkeld dat ik maar eens met zo’n vogel de lucht in moest en een warmer oord moest komen bekijken.  Wat een ervaring dat vliegen, ik keek mijn ogen uit en genoot elke seconde dubbel en dwars. Wat een bijzondere gewaarwording boven de wolken te zijn en er op neer te mogen kijken, ik was al een kind zo blij !
We brachten op dat eiland een week door, bijna helemaal volgepland want stilzitten dan wel strandbakken is echt niet mijn ding. Het is een prachtig eiland en de eerste dagen waren dan ook fantastisch, tot ’s nachts de heimwee toesloeg maar ja dat had ik al verwacht dus verrastte mij dat niet echt.
Die week … voor het eerst vliegen… maar ook voor het eerst echte palmbomen zien en kunnen aanraken, wat een sensatie, ik was acuut verliefd op die prachtige bomen. Het is toch echt wel ff wat anders als je er naast staat en ze voelt ipv dat je ze op tv ziet!
En… Gran Canaria heeft een prachtige dierentuin waar we dus ook een dag vertoefden, wat een feest!
Ik hoef er niet weer heen, dat dan weer niet, de wereld is nog zo ruim en 99% ervan heb ik nog niet gezien, maar weer eens vliegen?  Ja daarop zou ik accuut ja zeggen, je mag me ervoor wakker maken!

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Di-Wo

Di-Wo-32

DiWoDi-Wo

Gedichten op elke 2e woensdag

32 – Gestart op 6 juli 2016

Lees ook de bijdrages van: Ria

Schijnbaar onvervulbare wensen,
waaraan met regelmaat wordt gedacht,
sluimert in het hart van menig mens,
die moedeloos geen wonder verwacht.

Kaboutertje spreekt tot verbeelding
wie gelooft nou niet in diens bestaan?
Misschien her en der een enkeling
die zich beheerst, niet wil laten gaan.

Hen bij hoge nood dan oproepen
en wanhopig om hun hulp smeken.
Mobiliseren van hulptroepen,
om de overmacht te doorbreken.

Helpende handen kunnen helen,
met onbetaalbare gevolgen.
Wat zou het veel verdriet schelen,
als nood en leed worden verzwolgen.

♪ Z i e n ♪·2017---·Trips

’t Wordt mooi weer, dusse…???

Zo ongeveer was de vraag die ik gisterenmiddag gesteld kreeg toen het illustere duo van enkele kilometers verderop hier op de bank was geploft. Ze weten natuurlijk als geen ander wat mijn favoriet uitje is en dat het mij evenmin boeit hoeveel kilometers ik dan daarvoor moet rijden. Ik was er natuurlijk wel voor te porren! “Welke dierentuin dan?” was mijn wedervraag, waarop het antwoord: “Eentje die wij nog niet kennen is wel leuk toch?” waarop ik repliceerde: “Dat wordt dan vroeg opstaan want Münster is 2 uur en een kwartier rijden als we geen ontophoud krijgen, én ik heb natuurlijk wel mijn verplichtingen op mijn 2e adres, die mogen niet in het geding komen…”

En zo werd een tijdsplanning gemaakt en was de afspraak vastgezet.
Vanochtend in alle vroegte stond ik dus bij hen op de stoep en na een bakkie leut vertrokken we zuidoostwaarts. En ja hoor, oponthoud, ook de Duitsers weten van wegopbrekingen en zij weten ook verrekte goed van geen omleidingen aanduiden…. grmbl… Een half uur later dan gepland waren we er uiteindelijk dan toch. Eenmaal binnen begonnen we naturlijk met koffie en wat lekkers waarna we aan de wandel gingen, de jas nog wel aan maar die ging enkele minuten later al weer uit en is ook niet meer aaan geweest. Gelukkig onthoud ik de layout van een dierentuin altijd goed ook al ben ik er nog maar 1x geweest en dus wist ik hoe er gelopen moest worden. De dag vloog om en al snel was het de hoogste tijd om de auto weer op te zoeken, nog even snel de binnenstad in om een ijsje te scoren en toen de autobahn maar weer op, we wisten immers van de wegopbrekingen en onaangeduide omleidingen?!

Precies zoals ingeschat leverde ik het duo om 18.45 thuis af en was ik zoals altijd, om 19.00 uur op mijn 2e adres. Aldaar het nodige gedaan en uiteraard verteld over de heerlijke dag onder het genot van een bakkie leut. Daarna meneer in bed-gaan-gereed-stand achtergelaten en huiswaarts gekeerd waar ik de boel uitpakte en in mijn eigen slaaptenue op de bank kroop en met de foto’s én dit blogbericht aan de slag ging.

Het is zo’n prachtige dierentuin…en zo ontzettend groot. De naam is heel goed gekozen want All-Wetter geeft aan dat je er altijd terecht kunt ongeacht het weertype. De dieren hebben allemaal schitterende en zeer ruime verblijven, er wordt heel veel aan verrijking gedaan, ze hebben bovendien de vrije keuze in het binnen blijven of naar buiten gaan. Nou is het voor ons vanaf Assen dus 2 uur en 15 minuten rijden. Het park is ze groot dat je, als je alles wilt zien en je daarbij niet wilt haasten het zeer verstandig is er vroeg in de ochtend te zijn want je hebt die tijd echt wel nodig. Nou hebben wij ons niet echt gehaast maar ik heb natuurlijk wel de klok in de gaten gehouden. Als ik geen verplichting zou hebben gehad waren we er later vandaan gegaan. We hebben nu bijv. het aquariumgebouw overgeslagen, simpelweg om tijd te winnen.

Hoe dan ook… het was weer een schitterende dag waarop het genieten volop centraal stond naast, natuurlijk, het fotograferen. Zowels Niels’ camera, als Anita der fooncamera als mijn camera hebben veelvuldig geklikt. Mijn FOTOMAP bevat 270 foto’s… Niels heeft me beloofd de zijne nog te sturen dus die zal ik in een 2e map ook toevoegen zodra ik ze binnen heb en hebben kunnen uploaden.

UPDATE: 20-09-17: 18.00 = Foto-Map van Niels

♪ Z i e n ♪·2017---·ABC-Wednesday

21-K

ABC-Wednesday

Round 21 – K

My 15j-th entry – bijdrage
My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

Today I want to introduce to you a wonderful lady!! Her name is Caroline Kaart.
Although she was born in Blackness (Schotland) on 21 december 1931, she moved to The Netherlands in the 1950-s after marying a Dutch tenor / theatre-actor. I was fortunate enough to have a wealthy uncle and aunt in my childhood and they took me to the operahouse on many occassions. I cherish so many wonderful lovely moments with them at my side at a performance of Caroline.
She became famous, not only as an operasinger but also as a teacher, vocalcoach etc. In 1982 she has been given a nighthood by our royal family. She is still occupyin herself with giving singing lessons.
I have choosen a duet with a Dutch singer called Gerard Joling…I hope you enjoy it!

 

To add something extra… I also place here below a recording of a song sang by her husband, who passed away after a failed surgery in 1963, just a few years after they got married and Caroline moved to The Netherlands. His name was Hans Kaart.

 

Have a splendid, ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫