En de winnaars zijn:

Het Sinterklaas-Spel van 2017 is weer gespeeld… de uitkomst was:

Hola Estimada Señores y Estimado Señoras

winnaars

Hoofd-Piet-Prijs gaat naar: Joanne
Poedel-Piet-Prijs gaat naar: BertieBo

►meer~more

Theelabelvraag

Thee-Label-Vraag op Maandag /  6 december 2017 / 48 / gestart op 2 januari 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat is iets dat nog niemand over jou weet?”

Echt hè…soms snap ik het niet, hoe iets kan gebeuren bedoel ik… 
Gisterenochtend zette ik thee, zoals elke ochtend voor mijn maandagmeneer en trok ik de vraag die hierboven staat… 
Gisterenavond zette ik weer thee, zoals elke avond voor mijn maandagmeneer en welke vraag trok ik toen? Deze dus : “Wat is iets dat nog niemand van je weet?

Nou het antwoord op die 2 vragen is gelijk… en dat antwoord vertel ik niet, dat men het niet weet heeft een reden en zo wil ik het houden natuurlijk *glimlach*

►meer~more

Hoe mooi is dat?

Van de zomer, gewoon een zomer zoals zovele anderen… dacht ik… hoezeer ik me daarin vergiste bleek al snel, blijkt nog steeds, soms ben ik er gewoonweg stil van, en nee niet omdat het van narigheid me de adem beneemt maar juist het tegenovergestelde, dat ik het tegelijkertijd zo verbijsterend en mooi vind. Dat ik denk, ‘toe knijp jezelf ff want dit kan eenvoudigweg niet echt zijn…’ dat knijpen doet dan zeer, grinnik, ik droom dus niet.

Van de zomer… 13 juni om precies te zijn, startte ik na zeer lang welles-nietus-spelletje met mijzelf met CBD-olie. Mijn maandagmeneer werd van de één op de andere dag, 21 juli om precies te zijn, mijn elke-dag-dubbel-dag doordat hij door een tia overvallen werd. Bij een goede vriend en vriendin van hem, een echtpaar dat ik ook aardig goed ken, stortte de hele wereld een dag later in. Op 22 juli om precies te zijn, toen hij op de markt in elkaar zakte en meer dood dan levend na 3 reanimatie-pogingen in een ambulance geschoven werd en diezelfde dag nog een heftige hart-operatie onderging. Zij, al jaren ernstig beperkt door een ziekte in de hersenen, enkele operaties waren niet succesvol gebleken, ging vervolgens ook onderuit en belandde in het ziekenhuis en 3 dagen later thuis in haar eigen bed, daar vakkundig verzorgd door haar beste vriendin. Andere vrienden van dit echtpaar namen zoveel mogelijk zorg en last van haar af zodat haar man in het ziekenhuis ook alle nodige aandacht kreeg, ook ik droeg mijn steentje bij waar ik kon.

Met mijn maandagmeneer gaat het best goed gezien de omstandigheden, het verlies van decorum speelt hem grote parten, het is erg moeilijk voor hem zich te focussen op wat hij (nog) wel (weer) kan ipv op wat hij niet meer kan. Het accepteren van het feit dat veel mogelijkheden definitief over, uit en voorbij zijn valt hem zwaar. Het zelfstandig blijven wonen lukt nog doordat ik doe wat ik kan maar hij realiseert zich ook dat als ik het zou moeten opgeven dat hij dan ergens anders zal moeten gaan wonen.

Dat bevriende echtpaar was kortgeleden jarig, hij werd 65 en zij 70. Vandaag was het feest, niet in hun eigen huis maar in een mooi oud gebouw in de stad, op loopafstand van het huis van mijn maandagmeneer. Wij bespraken hoe we hun wensen het beste konden invullen en aldus regelde ik het één en ander. Tegen elf uur vanochtend haalde ik hem op, zette hem in de rolstoel en liep met hem door de vrieskou naar de plek van bestemming, je kunt daar erg moeilijk parkeren en omdat het toch zo dichtbij was hadden we dat al afgesproken. Het begon nog even met de herhaling van een discussie want hij wilde zijn dunne jas aan en die mocht ook niet dicht. Ik moest ff streng zjin maar uiteindelijk kreeg ik hem toch in zijn lange winterjas en met sjaal om zijn hals de rolstoel in en een deken over zijn benen. Hier vriest het namelijk, -3 al sinds ik vanochtend om 6.45 in de auto stapte en die temperatuur voor het eerst zag.

Op plek van bestemming werden we allerhartelijkst ontvangen en na enkele begroetingen met andere mensen die er al waren werden we aan een tafel gestald en voorzien van koffie en gebak en tal van andere lekkernijen. Ons kado viel zeer in de smaak gelukkig! Het was reuze gezellig ook nog en het gekakel weerkaatste van wand naar wand, zie je het voor je? Allemaal grijze duifjes, de ene wat ouder en grijzer dan de andere maar toch. Ondanks dat ik niet meer zo heel piep ben was ik nog wel verreweg de jongste van ’t hele spul *glimlach*.

Jarige Job en Jarige Jet kwamen even later bij ons zitten babbelen. Ik schoot een beetje vol, hoe mooi is het dat 2 mensen zo vol van liefde voor elkaar en hun medemens, weer zo stralend en gezond het middelpunt van zo’n feest mogen zijn! Ook daar feliciteerde ik hen natuurlijk mee waarop ik te horen kreeg dat ik mezelf ook wel mocht feliciteren want ‘ik was er toch maar mooi en mijn ogen stonden zo goed’, waarop ik hen in vogelvlucht uitlegde dat ik me herboren voel sinds ik die CBD-olie gebruik, hoe mijn leven veranderd is en ik me e.i.n.d.e.l.i.j.k. weer op mijn plek thuishorend voel, ipv wereldvreemd en altijd maar op mijn hoede.  “2017 is een jaar vol wonderen, vind je ook niet Ko?” Dat kon ik natuurlijk onmogelijk ontkennen!!!

Geruime tijd later, veel later dan oorpronkelijk de bedoeling (van mijn maandagmeneer) was hees ik hem weer in zijn jas, sjaal en deken en in zijn rolstoel, (deze keer geheel zonder gemopper *grinnik*) ‘goed idee van je Ko om die deken te gebruiken’, grinnikte hij mij schalks toe, ten ik hem over de drempel van de buitendeur weer de frisse vorstige ochtendlucht inreed. Zo’n kwartiertje later hevelde ik hem uit de jas en van de rolstoel in zijn sta-op stoel en liet ik hem blij doch vermoeid achter met een knuffel en een ‘tot vanavond’ waarna ik huiswaarts keerde.

Manlief zag me kreupelend en wel door de poortdeur de tuin in komen en kwam me al tegemoet om me een arm te geven waarna hij me naar de bank loodste, mijn voeten ontdeed van schoenen, steunzolen en sokken en mijn rechtervoet masseerde. Gouden handen heeft die gozer *glimlach*.

Inmiddels al weer een 2-tal uren later ben ik bijgetrokken, is mijn voet gekalmeerd en zit ik dit bericht te typen, De categorie ‘Dankbaarheid’ heeft nog niet zo heel veel posten maar er mag vandaag eentje bij, met recht!!

►meer~more

Stoorzenders

Met dank aan mijn maandagmeneer mag mijn (v)echtgenoot tegenwoordig elke dag de krant van gisteren lezen. ’s Avonds heeft mijn maandagmeneer die krant helemaal doorgespit en ipv dat ik hem, zoals voorheen altijd, in de papiermand gooi, stop ik het dus in mijn tas. Gisterenavond had manlief de krant van vrijdag nog niet gelezen dus vanochtend was de krant van de zaterdag aan de beurt. Gezien zijn problemen met de knieën heeft hij een bepaalde zithouding ontdekt die hem het beste bevalt tijdens het lezen van de krant.
Nadat onze ‘ff-op-een-bakkie-binnenwip-visite’ weer de deur uit was wilde hij dus aan het lezen van de krant beginnen… nou vergeet het maar…
Wij hebben namelijk tegenwoordig 2 stoorzenders in huis…

►meer~more

Zing-Zo – 298

Zing-Zo

Limerick op zondag 29 oktober 2017

~ 298 ~ Gestart op 29 januari 2012

Zing jij ook mee met?


Een dagje uit, altijd een feestje
zowel voor de mens als het beestje.
Waar ga je ook heen?
Je bent nooit alleen!
Incognito-bezoek door een geestje.

Met vleugels gewiek en gefladder,
beklimt ’t je als was je een ladder.
Van laag naar omhoog
daar is ’t immers droog?
En lekker warm na koud gebadder.

Anita; donderdag verkoren.
Haar gezelschap achterstevoren,
zo dichtbij haar oor
kwetterde maar door.
wat hij zei kon ‘k helaas niet horen.

►meer~more

Japans op Zaterdag – 137

Marion‘s… 137e Japans op Zaterdag (voorheen:  Hier sinds 17-01-2015)

Haibun *** Haiga  *** Haiku *** Kyoka *** Renga *** Sedoka *** Senryu *** Tanbun *** Tanka  

 

‘ t Oog een beetje dicht,
op ’t bijzondere gericht,
zoekend naar het licht.

►meer~more

Zwijmelen op Zaterdag – 264

Trees

Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017)

Voorheen bij  Marja (sinds 17-11-2012) 

4 Weken geleden plaatste ik in Zwijmel 260 een nummer van een artiest die ik recentelijk had ‘ontdekt’ en van wie ik op slag soort van fan werd. In de reacties op dat specifieke blogbericht liet een aantal bloggers weten onderstaand nummer zeer te kunnen waarderen. Dat kon ik onmogelijk met ze oneens zijn.  *glimlach*.

Deze week, en al vele weken hiervoor, bevindt de Opperzwijmelaarster zich in de lappenmand, en aangezien zij 1 van de bloggers was die om *Smile* vroeg en zij deze week weer een operatie moest ondergaan, onverwachts dus een tegenslag voor de kiezen kreeg… Ook zijn er andere bloggers waarvan ik weet dat zij zich niet zo voelen zoals ze graag zouden willen… en er zullen vast ook bloggers zijn die die wens kunnen onderstrepen maar waarvan ik het dan (nog) niet weet…

Kortom… Voor MARJA & Háár grote liefde, steun én toeverlaat ROBBERT, maar ook alle anderen die het nodig hebben… en zij die dit gewoon een mooi nummer vinden… of wie dan ook… die maar van dit nummer kan genieten… :

Mocht je de tekst niet kennen… of moeite hebben met het Engels, ik plaats de originele tekst en zet de vertaling (zo letterlijk mogelijk) ernaast…

Smile
though your heart is aching
Smile
even though it’s breaking
When there are clouds in the sky,
you’ll get by
If you smile through
your fears and sorrows
Smile and maybe tomorrow
You’ll see the sun come shining
through for you

Light up your face with gladness
Hide every trace of sadness
Although a tear may
be ever so near
That’s the time you
must keep on trying
Smile,
what’s the use of crying?
You’ll find that life is
still worthwhile
If you just smile

Glimlach
ondanks dat je hart pijn doet
Glimlach
zelfs als het breekt
Wanneer er wolken in de lucht zijn,
jij redt het wel
als je glimlacht door
angsten en zorgen heen
Glimlach
en misschien zie je morgen
de zon, voor jou,
ergens doorheen schijnen

Verlicht je gezicht met blijdschap
Verberg elk spoor van verdriet
Al is een traan nog zo dichtbij
Juist dan moet je proberen
door te gaan
Glimlach,
wat is het nut van huilen?
Je zal zien dat het leven
nog steeds
de moeite waard is
als je maar glimlacht.

►meer~more

Triootje?

Vandaag staat wederom mijn agenda volgepland, strak ook nog ook… *glimlach*

Als eerste ga ik natuurlijk naar mijn 2e adres om daar te doen wat gebeuren moet en om met mijn maandagmeneer naar het gemeentehuis te gaan om zaken te regelen die hij zelf moet doen, die een ander niet mag doen, bureaucratie ten top maar oké het is niet anders.

Daarna is het dan de startijd van mijn triotje vandaag… en ja *grinnik*, ik zie heus wel dat jullie nu je wenkbrauwen fronsen hoor… maar ik laat me niet gek maken, ben ik al, lekker puh… jullie moeten maar geduldig afwachten want hier kom ik zeker later vandaag op terug. Dit is zó leuk!! Staat al een tijdje in mijn agenda, ik verheug me er dus al geruime tijd op, en niet zo zuinig ook *glimlach*…

Afgezien van het ‘verplichte nummertje’ vanochtend kan ik dus geheel overtuigd met een blij ♥ zeggen dat de maand december voor mij heel leuk start, zo mag elke maand wel beginnen…

UPDATE 17.45 uur
Net thuis dus tijd voor update met uitleg…
Zoooo had ik jullie ff op het verkeerde been gezet? *grinnik*, ik kon het niet laten, dat vergeven jullie me wel toch hè?

Triootje…iets met 3 dus….
1) Natuurlijk mijn nr. 1 vandaag… Mijn maandagmeneer.

2) Aan het eind van de ochtend reed ik naar de bloemist on daar 2 mooie stukjes te halen. Daarna reed ik door naar mijn nr. 2 van vandaag, zo’n kleine 3 kwartier naar het zuidoosten rijden, om daar aller-♥-elijkst ontvangen te worden door 2 lieve mensen, die ik in mei voor het eerst ontmoette. 2 mensen die met hun spruit acuut, (zonder het me te vragen ook nog, hoe durfden ze *grinnik*) een plek in mijn, met hoge muren omringd en een heel diepe gracht daaronheem met daarin levensgevaarlijke krokodillen die altijd honger hebben… ♥ inpikten. Een zwart ‘gevaar’ dat mij aankeek en weg schoot, een blondje met 0,00 blonT-gehalte, die mij ietwat aarzelend doch spinnnend begroette en even later een tik op de vingers gaf en een gevlekt knuffeldekentje dat mijn vingers zeer aangenaam vond zeker als ze maar bewogen…

3) Nr. 3, veel later dan ik gepland had overigens, was natuurlijk mijn Kloine Grode Zus, die vlakbij nr. 2 woont. Door diverse oorzaken hadden we elkaar veel langer dan gewild niet gezien dus bijpraten was hoognodig, ook hier natuurlijk weer tranen, van het lachen, duhuh. Ook zij is een blogster, regelmatig gestopt en weer begonnen, meerdere blogadressen gehad, nu weer een periode van niet-bloggen. Ooit ontmoet en zij voerde dezelfde actie uit als zij van nr.2. Enige later adopteerde ze mij als zus… en sommigen van jullie herinneren zich vast wel dat ik Anita mijn Grode Kloine Zus noem en Geesje dus mijn Kloine Grode Zus… lengte dus op de 1e plek, leeftijd op de 2e. Je weet nu dus gelijk wie van de 2 groter is dan de andere en wie van de 2 jonger is dan ik en ouder is dan ik .

Al met al een heerlijke triootjes-dag dus!!
Nou heb ik tegenwoordig absoluut niet te klagen over hoe ik me gemiddeld genoemen elke dag voel, integendeel zelfs, maar dagen zoals vandaag blijven toch écht wel de ‘kers op de taart’. Even weer met elke ‘snaar’ van je bestaan ‘horen’ dat je volkomen terecht ‘dank-akkoorden’ mag ‘zingen’.

►meer~more

“Beginners-herhaling-Geluk”

Jullie herinneren je misschien nog wel dat Daphne en ik enkele weken geleden op 9 november, vandaag precies 3 weken geleden, deelnamen aan een fotoworkshop Avond-Fotografie. Het praktijkgedeelte van die avond viel letterlijk in het (regen-)water en de heren van de organisatie besloten daarop dat we dat deel op een andere avond zouden herhalen, we zouden wel bericht krijgen. Dat bericht kwam vrij snel en de nieuwe datum was de 30e, vandaag dus.

Rond 19.00 dropte manlief ons voor de foto-winkel Baron en na een kop koffie gingen we dan weer op pad. De heren van Olympus kennen de stad niet dus de groep kon voorstellen aandragen, en zo stonden we dus even later bij het Museum en weer even later elders in de stad om weer even later te eindigen bij De Kop van de Vaart. Daarna zouden we terug naar de winkel om van sommigen de foto’s te bekijken en nadere uitleg te krijgen. Die uitleg bleek te gaan over het bewerken / verbeteren van de foto’s. Nou is dat iets dat Daphne noch ik doen, ten tweede was het vanaf de Kop van de Vaart een behoorlijke tippel terug naar de winkel, althans voor iemand met een extreem pijnlijke voet wel, dus besloten wij dat deel dan maar te laten schieten omdat het voor ons geen toegevoegde waarde zou hebben.

Ik stuurde manlief een berichtje die ons enkele minuten later oppikte en weer enkele minuten later zaten we thuis op de bank met hete koffie en thee en konden we de foto’s gaan bekijken. Daarna selecteren en uploaden natuurlijk. Ik besloot er geen 2e map aan te wijden maar de foto’s van vanavond samen te voegen met de foto’s van 9 november. Die MAP is niet zo heel groot, bevat 74 foto’s van ons samen dus.

Door te oefenen met de tips van de heren opleiders verkrijg je natuurlijk de meest ‘rare’ foto’s. Het overgrote deel is dan ook in de prullenbak beland, op eentje na, van Daphne, die is gewoonweg veel te leuk om weg te gooien. We hebben weer het eea geleerd en zullen daarmee ons voordeel kunnen doen maar het allermooiste is toch wel (voor mij dan) dat ik dit niet alleen hoef te doen maar samen met de keus van mijn zoon, ik vind het prachtig dat zij en ik deze hobby delen, evenals dierentuinen en die 2 hobby’s dus ook prima kunnen combineren.

►meer~more

Kleurrijk

Over gisterenavond ga ik niets schrijven…dat zegt genoeg, denk ik, zeker voor hen die me ‘goed’ kennen.

Vanochtend nogal katerig opgestaan en ik was niet de enige, Anita was ook echt even toe aan een verzetje, Niels had een vrije dag en die besloot op het laatste moment ons gezelschap te gaan houden vandaag, ook gezellig natuurlijk. In eerste instantie zouden we naar buiten maar de weersvoorspellingen maakten van dat idee een minder goede versie en dus besloten we ons uitje om te zetten naar iets ‘onderdak’ en waar je kan op redelijke afstand beter onderdak vertoeven dan HIER? Is immers maar een uurtje rijden vanaf waar wij wonen?! Ik ben er al meermalen geweest en Anita was er het afgelopen voorjaar voor het eerst met mij en Niels kende het helemaal niet, op mijn grinnikend ‘je zult je ogen uitkijken, trust me’ antwoordde hij: “I do, completely”. En zo reden wij via een omweg, we houden geen van drieën van snelweg-rijden, naar Luttelgeest waar we 6 kwartier later begonnen met heerlijke koffie en gebak.

Het ‘je ogen uitkijken’ bleek wederom niet overdreven gezien Niels’ reactie op alles dat hem in het oog sprong nadat we hem mee naar binnen hadden getroond, hij was in 1e instantie van plan geweest zijn camera thuis te laten maar had gelukkig mijn advies opgevolgd om dat vooral niet te doen. We vermaakten ons de komende uren prima en genoten van alle geuren en kleuren om ons heen. Het is daar schitterend, dat heb ik al vaker gezegd, je kan er moeiteloos vele uren toeven. Dát echter laat mijn lijf niet zo toe en aangezien ik straks weer op pad moet, en dus op de voeten moet, voor de herhaling van de cursus avondfotografie, wilde ik niet al te laat thuis zijn zodat er nog tijd genoeg zou overblijven om dat lijf van mij tot rust te laten komen en energie voor vanavond op te doen. Dat lukte gelukkig prima, ik stapte rond de klok van 3.30 het huis weer binnen en daar werd ik met hete koffie en dito thee hartelijk verwelkomd.

Ergens binnen vandaag en de komende 4 weken zal ik er weer rondhobbelen, met Dapne en mijn maandagmeneer want wij willen hem de kaarsjesroute laten ervaren, een activiteit die men daar altijd in de maand december organiseert, dit jaar komen er op diverse avonden ook koren optreden dus een prachtig uitje voor mijn maandagmeneer die gek is van (goede) koormuziek.

Mijn foto’s staan HIER . Die van Niels krijg ik nog, die van Anita ook nog, die ik voeg dan zsm nog toe.

►meer~more
~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2018 ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~