Zing-Zo – 299

Zing-Zo / Limerick op zondag 10 december 2017 / 299 / Gestart op 29 januari 2012

Zing jij ook mee met?


Ons aanrecht wordt daag’lijks belegen,
door uitgehongerd grut bestegen,
want d’wereld vergaat
als er geen voer staat,
én daarover wordt niet gezwegen!
Kattengejank is niet te missen
zolang wij niets uit de kast vissen.
Rammelend bestek,
elk op  eigen plek,
ach ’t zijn poezenbelevenissen.
►meer~more

Japans op Zaterdag – 138

Marion‘s 138e Japans op Zaterdag (voorheen:  Hier sinds 17-01-2015)

Haibun *** Haiga  *** Haiku *** Kyoka *** Renga *** Sedoka *** Senryu *** Tanbun *** Tanka 

 


Het komt er weer aan.
Hét en wij mogen klaar staan,
verwelkomen gaan.

 

►meer~more

Zwijmelen op Zaterdag – 265

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) 265
Voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Ja hoor, natuurlijk… na DIT en DIT kan ik onmogelijk anders. Als je die blogposten gelezen hebt zal mijn bijdrage voor vandaag geen verrassing zijn vermoed ik *glimlach*. Inmiddels is het bijna zaterdag, terwijl ik dit schrijf, het is al zaterdag of later als jullie het lezen… ik ben er nog helemaal vol van. Elke herinnering en gedachte aan donderdagavond roepen de kippenvel weer op.

Het Lion King – Ex-Jeans- 5-tal: Naidjim Severina, Gaia Aikman, David Gonzales, Maarten Smeele & Nigel Brown:

►meer~more

Perplex

Het is alweer een aantal jaren geleden dat ik voor het laatst naar Scheveningen tufte om daar een musical te gaan bijwonen. De laatste, althans als ik het me goed herinner, was in het najaar van 2011, Wicked. De musicals die daarna kwamen boeiden me niet genoeg om er de reis, de kosten en wat al niet meer zij, voor over te hebben. Jeans was al jaren, en bleef dat ook, mijn nr.1 en met een beduidend kleinere beurs moet je nog beter opletten en dus striktere keuzes maken.
Waren er Jeansjes die ex-Jeansje werden en een rol in een andere productie kregen volgde ik mijn ♥ en deed ik wel (of niet) die moeite om hen te gaan volgen.
Zoals ik HIER al schreef doken de ‘Scheveningen-kriebels’ toch weer op en toen Daphne op Black Friday de kans kreeg met grote korting kaartjes voor Lion King te scoren was een datum snel geprikt, gisteren dus.


In miezerende regen vertrokken we ruim op tijd gisterenmiddag, ik had voor mijn maandagmeneer vervanging geregeld zodat hij niets tekort zou komen en ik met een geruster ♥ ff weg kon. Naarmate de reis vorderde verslechterde ook het weer, het daglicht nam ook nog eens af en de verkeersdrukte nam toe, dus al met al was het chaos in Scheveningen. Gelukkig is Daphne geen angstige en bovendien een goede chauffeuse, wel zo fijn als je zelf niet die langdurig nodige concentratie kunt opbrengen. Al ken ik de route naar het theater daar blindelings, toch reden we fout, is niet erg, we waren immers ruim op tijd.
Als ik in Scheveningen ben is er maar 1 locatie waar ik wil eten en zodoende zaten we rond de klok van 5 aan een tafel in dat betreffende restaurant op te drogen, op te warmen en te smullen uiteraard. Op tijd terug naar het theater omdat ik met één van de ex-jeansjes de afspraak had gemaakt elkaar voor de voorstelling in het circuscafé te ontmoeten en even bij te kletsen. Na een uitgebreide knuffel en kus partij volgden een paar zeer gezellige momenten waardoor onze voorpret alleen maar toenam.
…. wat mij toch altijd weer verbaast in het theater, zeker in die in Scheveningen, is hoe mensen naar een voorstelling komen; dagelijkse kloffie alsof men zo vanuit het huis of werk komt, kapotte kleding, sportschooloutfits, verzin het maar, je komt het er tegen. Misschien ben ik ouderwets maar het cachet van een theater en het bezoek aldaar mag toch wel wat meer aandacht; zowel in hoe je je kleedt als op welke tijd je aanwezig bent om je plaats in te nemen etc…
Goed…de voorstelling dus… “Vanavond ben ik oa Neushoorn, Hyena, Gras … ” dus ik was reuze nieuwsgierig… (De herinneringen aan de 1e versie van deze musical in 2007) zaten kennelijk heel diep weggezakt want ik herinnerde me zo goed als niets meer. Tot ik opschrok en me realiseerde dat de Neushoorn naast me stond op nog geen meter afstand. De avond vloog voorbij en ik had vanaf de allereerste noot kippenvel… bij elke gedachte aan gisterenavond heb ik dat nog steeds op dit moment. Ik wilde vannacht nog een verslag schrijven maar ik was zo onder de indruk dat ik niet de juiste woorden kon vinden en terwijl ik dit schrijf denderen er nog diverse regels door mijn hoofd die allemaal via mijn vingers naar buiten willen *glimlach*.  Zittende op rij 1, zag ik veel niet want het podium is fors hoger dan dat ik me van al die talrijke voorstellingen in het verleden herinner maar dat mocht de pret niet drukken, ik had feest, en niet zo’n kleintje ook. “Dit is als vanouds weer genieten” schreef ik aan het bewuste castlid dat we voor de voorstelling ontmoet hadden, en hoe intens dat voelde, ik dat gevoel gemist heb de laatste paar jaren, ontdekte ik op dat moment dus ook!
Blikken van herkenning gingen over en weer en van de 5 ex-jeansjes die in de cast zitten waren er 4 op de planken te zien en te horen. Man man man, vrouw, vrouw vrouw, wat genoot ik. Dijken van stemmen natuurlijk, maar ook prachtige choreografieën, sprakeloos makende outfits, technische hoogstandjes van een exceptioneel niveau. Bovenal genoot ik van de stralende oogies van de ex-jeansjes, wat hadden ze een plezier, geweldig gewoon.
Bij het verlaten van het theater, op weg naar de parkeergarage, zei ik tegen Daphne: “we slapen in de auto, en gaan morgenavond weer..” Zij was dat roerend met me eens; een onmogelijke actie natuurlijk omwille van diverse redenen maar dat ik dat gevoel had,  voor het eerst weer sins zo ontzettend lange tijd, zegt alles over hoe indrukwekkend alles was.


Ik wil nog zoveel meer schrijven maar ik weet niet waar te beginnen noch te eindigen dus wat hier staat moet maar genoeg zijn. Wat ik wel nog wil toevoegen is dat als je nog twijfelt over het gaan of niet gaan, laat dan die twijfel achterwege en ga want ondanks het hoge prijskaartje is deze musical alleszins de moeite waard.
Het regende niet meer en op de wegen was het iets minder druk, vooral toen we eenmaal Utrecht voorbij waren, we waren om even over enen thuis. Dat het nog wel even geduurd heeft voordat de slaap vat op mij kreeg hoef ik zeker niet uit te leggen, toch?

►meer~more

Achter-de-foto-17

Foto-Uitdaging ~ Gestart: 17 – 8 – 2017 / 17 / 7 – 14 december 2017

Bijdrages van: JOANNE

Deze foto werd op 2 dagen na, 34 jaar geleden gemaakt.
Toentertijd werd gezongen ‘over 25 jaar ….’ een lied dat iedereen wel kent denk ik… en ik herinner me dat ik dacht: “mens dat duurt ja nog een eeuwigheid…’ Ik kon me er ook helemaal niets bij voorstellen toen.
Inmiddels zijn wij die 25 dus al met 9 voorbij… ongelofelijk.

De verschillen tussen toen en nu zijn niet te beschrijven, tenzij ik doortik tot aan ergens over een paar dagen ofzo. Wat is er ontzettend veel gebeurd, wat hebben we mooie momenten gekend maar ook tijden van onbeschrijflijk veel pijn en verdriet. Dingen die we toen nooit konden bevroeden, dingen waarvan we toen het bestaan niet of nauwelijks kenden, het kwam op ons huwelijksbord. Menig storm heeft aan ons omhulsel geknaagd, menig boom is op ons neergedonderd, toch redden we het, onbegrijpelijk, verbijsterend zelfs achteraf bezien.

Ik zal vast niet de enige zijn die heel stellig zegt: “als ik het over mocht doen deed ik dat, dat en dat, zus en zo, bla bla bla, allemaal zo anders..” Niemand kan in de toekomst kijken, niemand kan terug in de tijd om iets te veranderen, alles gebeurt omdat het gebeuren moet… en meer van dat soort cliché’s. Er waren toentertijd velen die “stellig wisten” (mijn god wat heb ik dat vaak moeten aanhoren) dat wij in no time weer uit elkaar zouden gaan want wij pasten niet bij elkaar, die zachtaardige knul en die afschuwelijk haaibaai,  lichamelijk en geestelijk ziek bovendien, dus uit op een man die haar wel zou kunnen verzorgen de rest van haar leven, dat is waarom ze trouwt hoor, hij tuint erin… Kon onmogelijk goed gaan… Ja echt, dat werd gezegd, zowel in onze gezichten als achter onze ruggen om… Er waren er zelfs die alles in hun macht in het werk stelden om manlief ervan te overtuigen dat het de grootste fout van zijn leven zou zijn als hij niet op zijn schreden zou terugkeren nu (toen) het nog kon…

Ik geef al die lui lekker puh de lange neus… velen van hen zijn al lang uit elkaar in tegenstelling tot wat iedereen toen dacht… wij niet!!

Zaterdag…34 jaar… toekomst? Geen idee maar indien het ons gegeven zal worden plakken we er nog lekker vele jaren bij!

►meer~more

Di-Wo-38

Di-Wo Gedichten op elke 2e woensdag / 38 – Gestart op 6 juli 2016

Lees ook bijdrages van: RIA & MINOESJKA & Jou?

 

Lichtende lampjes lokken,
klingelende kerstklokken.
Samengevoegde stadjers sjokken,
bezoeken onverschrokken,
boemelend betrokken.

►meer~more

5 maar liefst.

Alweer ruim een jaar geleden startte in Scheveningen een ‘nieuwe’ musical, niet helemaal nieuw aangezien deze in 2004 ook al aldaar op de planken kwam. ‘Vroeger’ vertoefde ik regelmatig in het Scheveningse theater maar de laatste jaren gebeurde dat niet, met name omwille van mijn gezondheid. Toen bekend gemaakt werd dat deze musical in de herhaling zou gaan én ons ter ore kwam dat 1 van onze Jeans-favorieten er een grote rol in zou krijgen zei Daphne gelijk al: ‘wanneer gaan we?’… die vraag moest ik helaas toen beantwoorden met een ‘voorlopig niet’.

Inmiddels is er veel veranderd en durf ik het wel weer aan… toen we dus kortgeleden de kans kregen om met grote korting 2 kaartjes te scoren prikten we gelijk een datum en werden er kaartjes geregeld. voor vandaag dus… Ik ben net thuis, ga me zo opfrissen en omkleden en dan gaan we de auto in en ondernemen die reis.

Natuurlijk ben ik ff gaan spitten naar de castleden, zouden er toevallig nog meer ex-Jeansjes inzitten en zo ja wie dan? Dat bleek een aangename verrassing, dat waren er 5 maar liefst. De ex-Jeans-castlid die ik in de 1e regels al bedoel bevestigde mij dat aantal dus ging ik gisterenmiddag op pad om cadeautjes te regelen. “Old habbits die hard” *grinnik*. Dat is iets dat ik altijd al gedaan heb, verlaat iemand Jeans (iemand die ik heel goed vind) en komt die in een andere produktie weer tevoorschijn ga ik natuurlijk kijken en ga ik nooit met lege handen, dus ook vandaag niet

Kortom… Nigel, (Jeans 22 t/m 25) en Nadjim (Jeans 25) en Gaia (Jeans 24) en Maarten (Jeans 24) en David, (Jeans 18)… We zien jullie vanavond en gaan vast weer enorm van jullie genieten.
Wij wensen jullie uiteraard zelf ook een heel fijne voorstelling!!

►meer~more

Stille Trom

6 december… zo’n dag waarop ik ieder jaar weer wat weemoedig rondloop, al jaren, dat verandert niet met het ouder worden blijkbaar…
Ieder jaar halen we met veel toeters en bellen Sinterklaas binnen, we laten ons niet ontmoedigen door oeverloos geëmmer van een handjevol schreeuwende malloten. We slepen allerlei lekkers het huis is, zingen liedjes die we allemaal kennen vanuit onze lagere schooltijd, staan aan de kade ongeacht weer en wind en ga zo maar door…

In mijn geval… al tig jaren natuurlijk veel extra drukte door het Sinterklaas-Spel HIER dat gisteren afgesloten kon worden met ZIJ als winnares waarna ik aan de slag moest om de, reeds gekochte prijzen, verzendklaar te maken en Post-Piet ermee op pad te sturen. Zo her en der nog een reactie op die blog maar daar blijft het dan ook bij. Het is weer over, uit en voorbij, tot over zo’n 11 maanden als de pret weer begint.

Sta ik boven op de slaapkamer de ramen te lappen hoor ik stemmen, ik kijk alle kanten op maar zie (nog) niks… tot even later…. en ja hoor, daar gaat hij met zijn gevolg. Geen stapels pakjes meer aan boot, geen hopsende springende dartele Zwarte Pieten en zelfs Sinterklaas lijkt ietwat bedrukt aan dek te staan. Zij krijgen mij in de gaten en beginnen, weliswaar matig, naar mij te zwaaien… ik hoor een stem: “Film ons maar hoor, Erfgoed van onze Cultuur toch?”… ik zwaai enthousiast en knik duidelijk zichtbaar met mijn hoofd om hen te laten weten dat ik hen verstaan heb en het volkomen met ze eens ben… ze verdwijnen uit het zicht en de weemoed tikt mijn binnenste nog even aan… Ik troost mezelf met “ach joh, voor je het weet ben je al weer volop bezig met de voorbereidingen voor het Sinterklaas Spel editie 2018, sta je weer met Anita in de regen bij De Kolk te blauwbekken maar wel in opperste spanning en met enorm veel plezier… tijd vliegt immers..”

Met Stille Trom vertrokken…. Dag Sinterklaasje, da-hag, da-hag, da-hag Zwarte Piet

►meer~more

21-V

ABC-Wednesday / Round 21 – V /
My 172-th entry – bijdrage / My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

Mariska Veres is the Dutch ladysinger I want to introduce to you today. She was born on october 1 1947 and passed away december 2 2006. She had many songs but the one she was most famous for is:

Have a splendid, ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

►meer~more

Tegenstelling – 353

Tegenstelling – Foto uitdaging  / 353 Gestart op 01-03-2011 /
Thema 5 – 12 december 2017 / Werkgever – Werknemer

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…


 

Tegenstelling 354: 12 – 19 december 2017: Uitbundig – Ingetogen

►meer~more
~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2018 ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~