Van mijn…

à pro·pos…

Deze dagen rammelt bij iedereen de brievenbus met regelmaat dus ook hier. We ontvangen niet zulke stapeld,  ik verstuur zelf ook maar een handjevol , en bij het ontvangen van post weet ik altijd gelijk van wie de post komt, ik heb iets met handschriften zeg maar.

Zopas reikte manlief me een stapeltje post terwijl ik even onderuit lag… 2 kerstkaartjes, 1 had ik verwacht maar de andere niet. “Goh, Dieneke?”… was mijn 1e gedachte, mijn 2e gedachte was: “oeps, ik heb haar geen kaartje gestuurd want a) niet aan gedacht en b) ik heb haar adres niet…. Zoals ik al schreef, ik stuur jaarlijks maar een handjevol wel en dat zijn mensen die mij heel na sta en wiens adressen ik kan dromen *glimlach*.

Ik open dus de envelop en voel gelijk dat er meer inzit dan alleen een kaartje “ze zal toch niet?” denk ik met een warmer gevoel dan enkele minuten eerder van binnen…
Ja dus, ze zal wel, wel degelijk *glimlach*
Heeft ze dus niet alleen een kaartje gestuurd waarin ze iets liefs schreef maar ook nog eens een paar mooie oorbellen erbij die zij dus voor mij maakte…
in mijn favoriet thema en mijn favoriete kleur…
Jeetje, ben er even stil van hoor, mag wel hè?

Lieve Dieneke, bedankt!!!

 

►meer~more

De eerste keer #

Kakeltje reikte mij een stokje aan die zij bij Trees had gezien die het op haar beurt had gevonden bij Koen, die hem gemaakt had.
Natuurlijk neem ik hem ook over en vul ik hem dus als volgt in:

    1. Wanneer heb je voor het eerst gevlogen?
      In 2012 toen ik met dochter naar Trees op Gran Canaria ging
    2. Waar ging je voor het eerst naar school?
      In het buurdorp (Kolham) van mijn geboortedorp (Froombosch), toen ik 4 was, naar de kleuterschool…
    3. Waar (en wanneer) ging je voor het eerst zonder ouders op vakantie?
      Nooit…tenzij die week Gran Canaria in 2012 telt toen ik 49 was
    4. Wat weet je nog van de allereerste keer dat je alcohol dronk / proefde?
      Hoe vies ik het vond, in de discotheek waar ik manlief ontmoette die daar als barkeer/uitsmijter werkte
    5. Wat is de eerste single / lp / cassettebandje / cd die je zelf kocht (of kreeg)?
      ABBA van … juist ja, ABBA
    6. Wie was de eerste dode mens die je zag?
      De vader van mijn vriendinnetje, we waren 10, hij was opzichter bij wegwerkzaamheden en door een vrachtwagen gegrepen in een nachtelijke werkactie toen hij 38 jaar was.
    7. Weet je nog iets van de eerste keer dat je de zee zag?
      Nee, geen bewuste herinneringen aan. Zal toch wel de Waddenzee geweest moeten zijn, ben Groningse. Vakanties naar de kust werden niet gemaakt. In mijn kindertijd boekten mijn ouders altijd een huur-tent op een camping ergens in het zuiden.
    8. Waar stond het bed waarin je voor het eerst sliep nadat je je ouderlijk huis hebt verlaten?
      Op mijn kamer toen ik alleen ging wonen nadat ik uit huis was gezet.
    9. Wie was de eerste niet-Nederlander / niet-Vlaming – iemand met een andere culturele achtergrond – waar je mee hebt gepraat?
      Een gitzwarte, zeer omvangrijke in lengte en breedte, neger die de 1e ochtend na mijn ziekenhuisopname in 1979 de zaal op kwam en handenwrijvend, met een spierwitte tandpastaglimlach van oor tot oor, zei: “Zo dames, wie was ik het eerst vandaag?” Ik was 16, lag daar compleet vastgebonden aan handen en voeten nadat ik een dag eerder mijn rug had gebroken. Had nog nooit een buitenlander gezien, laat staan zo’n zwarte… en in 1979…16 jaar… zo groen als gras, plattelandsmeisje.
    10. Wat was de eerste plek die je bezocht buiten Europa?
      Geen. Of dit antwoord ooit veranderen zal? Geen idee, ik laat me verrassen.
    11. Wat weet je nog van de eerste keer dat je je (huidige) partner voor het eerst helemaal bloot zag?
      Hij was 192 groot…woog 165kg…wat mij nooit was opgevallen bleek toen. Zijn achterwerk was niet in verhouding met de rest, nog steeds niet overigens *grrrijns*.
►meer~more

Achter-de-foto-19

Foto-Uitdaging ~ Gestart: 17 – 8 – 2017 / 19 / 21-28 december 2017

Bijdrages van:

Al vanaf het 1e jaar dat wij onder één dak gingen wonen in 1983 is manlief thuis de bakker en de koker. Dat geldt dan uiteraard ook voor het bakken van oliebollen.  Behalve dat hij het erg leuk vindt om te doen kan  hij het ook erg goed. Wat een genot, zo’n echtgenoot te hebben zodat je zelf van die klus  bespaard blijft, vooral als je er een hekel aan hebt, maar dat terzijde.

Jarenlang gingen zijn oliebollen over de huiselijke toonbank als warme broodjes, ik bracht ook zo her en der een aantal naar andere mensen, die ze zich dan heerlijk lieten smaken. Sinds zijn knieën problemen begonnen op te leveren wil hij dat kerst-gebak-gedoe niet meer doen en gaan we ieder jaar langs alle kramen die her en der in de stad verdeeld geplaatst staan om te proeven en zo te bepalen welke kraam ‘dit’ jaar de lekkerste heeft. Dit jaar viel onze keuze op de kraam op het Koopmansplein en toen ik van de week toch daar vlakbij moest zijn om een nieuwe steunzool te halen nam ik een aantal mee naar huis.

Onze jongste aanwinst is verreweg de brutaalste van alle 4-voeters die van ons gezin in de loop der jaren, sinds 83 dus, deel hebben uitgemaakt. Onze zachtaardige oude dame Precious vindt alles best en gaat voor iederen opzij. Bij hun maaltijden moeten we er dus ook echt bijblijven want anders schrokt Bilbo zijn bakje leeg alsof de duivel hem op de hielen zit, en haast zich dan naar haar toe om haar snoetje uit het bakje weg te duwen en dat wat er dan nog inzit, (best veel want zij eet heel langzaam) weg te snaaien. Niet zo raar dus dat hij veranderd is van een mager scharminkeltje zoals hij was toen wij hem in mei in huis haalden in een bolle rakker. Jawel hoor, ik pas wel op, obesitas is voor dieren minsten zo schadelijk als voor mensen.

Als je niet bij de les bent haalt hij het uit je vingers, of zelfs uit je mond als je hem daartoe de kans geeft. Nou hou ik niet van schooiende dieren en doe ik er altijd zeer mijn best voor het ze niet aan- dan wel af te leren, dat ik daarin niet slaag laat bovenstaande foto duidelijk zien.  Ze weten inmiddels wel dat ze moeten wachten tot wij uitgegeten zijn en dat ze dan pas iets krijgen maar toen Daphne zich met een paar oliebollen op de bank liet zakken verdween het door mij aangeleerde gedrag als sneeuw voor de zon. En nee dan niet de sneeuw die nu buiten aan het neervalen is natuurlijk *glimlach*. De sneeuw die bij de oliebollen geleverd werd verdween letterlijk als sneeuw voor de zon, ondanks dat die niet scheen, het smolt wel weg maar niet op de bord waarop het in 1e instantie lag.

Kortom, nadat we zelf even heerlijk hadden zitten smullen, volgde Daphne ons voorbeeld en het trio aan haar voeten kreeg zijn portie, al konden ze dat natuurlijk niet afwachten, ze kwijlden nog net niet maar dat scheelde echt niet veel kan ik jullie zeggen. Ach… misschien is het in ogen van velen niet zoals het hoort maar wat boeit die mening van anderen, stiekemweg vinden wij het toch wel prachtig hoe gebiologeerd ons veel is op iets lekkers, ongezond of gezond, jullie snappen nu dus wel dat er nooit iets op de grond blijft liggen noch in de prullenbakken beland, eten wordt niet verspild noch weggegooid hier, snappen jullie dat nou *grinnikkkk*

►meer~more

Di-Wo naar Di-Ma

Di-Wo Gedichten op woensdag / 20 december 2017 – 1 januari 2018

Lees bijdrages van:
Minoesjka & Ria 

***Ooit startte ik de Di-Di, gedichten op dinsdag, nog bij Weblog.nl, al weet ik de datum niet meer. Per 2 juli 2016 veranderde ik van dag, dinsdag werd woensdag, dus ook de naam wijzigde van Di-Di in Di-Wo. Per de eerstvolgende keer wijzig ik het weer, vanaf Nieuwjaarsdag dus, wordt het maandag en wijzigt de naam in Di-Ma.***

En alweer is een jaar bijna voorbij,
Iedere keer weer een duik in het onbekende.

Soms zat ik vast, soms voelde ik me vrij,
raakte ik ontroerd door hoe dit jaar mij verwende.

Een jaar, uniek voor ieder, ook voor mij.
Hoe het ene kwam en het ander zich afwende.

Dan weer in rust, dan weer met veel stampei,
soms was het alsof ik achter mezelf aanrende.

Vallend en opstaand, een klauterpartij,
waardoor ik uiteindelijk toegaf of ontkende.

Het volgende jaar staat klaar in de rij,
Iedere keer weer een duik in het onbekende.

►meer~more

21-X

ABC-Wednesday / Round 21 –X /
My 174-th entry – bijdrage / My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

Today, in the week of 21-X, I want to introduce Sandra Reemer to you. Yes her name does not start with an X but…
She had a period in which she changed her artistsname in to Xandra and bearing that name she represented The Netherlands in the Eurovision Songcontest in 1979 with the song “Colorado”.

She was born on October 17, 1950 in Indonesia and at the age of 1 she and her parents moved to The Netherlands. She died on June 6, 2017 due to breastcancer.  She already performed in her childhood, later on she was part of a duo, a trio, a band and also went solo. Besides that she did many other things, for instance a host of multiple very large Dutch weekly tv-shows.

Have a splendid, ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

►meer~more

Tegenstelling – 355

Tegenstelling – Foto uitdaging  / 355 Gestart op 01-03-2011 / Thema 19 – 26 december 2017 / Half – Heel

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…


Radza 01-01-1966 (Indië) / 02-10-2013  (Emmen)

 

Tegenstelling 356: 26 december 2017 – 2 januari 2018: Ouds – Nieuws

►meer~more

Wij wensen… ~ We wish…

►meer~more

Theelabelvraag

Thee-Label-Vraag op Maandag /  18 december 2017 / 50 / gestart op 2 januari 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?
Minoesjka

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
Welke goede voornemen heb jij ieder jaar opnieuw?

Dat ik niet aan goede voornemens doe *glimlach*
Als ik iets wil, doe ik het nu en wacht ik er niet mee. Niet dat ik constant met de ‘angst’ leef dat vandaag mijn laatste dag kan zijn maar gezien mijn ziektebeelden in de afgelopen 45 jaar weet ik maar al te goed hoe ondragelijk een dag kan aanvoelen en dat het heel veel kracht, die op zulke momenten juist ontbreekt (althans dat denk je dan), kost om de volgende dag überhaupt te bereiken.
Ik pas dus bewust en onbewust de mantra ‘het leven is niet gisteren noch morgen maar nu’ toe en dus doe ik eveneens bewust en onbewust altijd mijn best om het nu het allerbest mogelijke te halen.

Hetzelfde geldt dus ook voor als ik iets niet meer wil, dan stop ik niet over enige tijd en al helemaal niet op 1 januari, maar nu. Op het moment dat ik me volop, en dus ook voor de volle 100%, realiseer dat ik iets niet meer wil heb ik immers al meermalen geconstateerd dat er een gedachte of motivatie in welke zin ook voorbij is gekomen die de onwil doet groeien.

►meer~more

Photo Sunday ~ Sneeuw

Photo Sunday by Noah: Thema 17 24 december 2017 : SNOW-sneeuw

10 juni 2012 startte ik met deze foto-uitdaging van Noah, elke zondag plaatste ik een foto in het thema dat hij meldde. Begin dit jaar was ik er een beetje boel zat van en stopte met deze, maar ook enkele andere, foto-uitdagingen.  Vanochtend was ik nieuwsgierig naar het thema dat hij voor vandaag gekozen had en, geheel toepasselijk gezien de witte deken van eerder deze week, bleek dat ‘sneeuw’ te zijn. Kortom, ik doe vandaag weer mee, of ik dat blijf doen weet ik niet, ik zie het nog wel, waar ik maar net zin in heb vandaag over een week *glimlach*

 

►meer~more

Zing-Zo – 300

Zing-Zo / Limerick op zondag 10 december 2017 / 299 / Gestart op 29 januari 2012

Zing jij ook mee met?


 

De kou heeft het overgenomen.
Zal hij er ook van liggen dromen?
Steeds weer, ook vandaag,
onb’antwoorde vraag,
toch zal hij de winter doorkomen.
Zijn eten hoeft hij niet te sparen
daar anderen ’t voor hem vergaren.
Eet zijn buikje rond
vanaf koude grond.
Zijn vacht zal de warmte bewaren.
►meer~more
~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2018 ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~