Achter-de-foto-20

Foto-Uitdaging ~ Gestart: 17 – 8 – 2017 / 20 / 28 december 2017 – 4 januari 2018

Bijdrages van:


Een vriendin van onze jeugd vroeg of zij haar hond bij ons mocht onderbrengen als zij een paar dagen weg zou moeten voor het huwelijk van haar vader. Zoals altijd was ons antwoord: “Natuurlijk, mits onze honden er niet door van de leg raken… dus na een goed verlopen kennnismakingsontmoeting…”.
Saskia met Simba kwamen het 1e weekend van dit jaar op bezoek, de wereld buiten was wit en werd witter. Mooi weer om te gaan wandelen met het trio toch? Ja zeker maar dan wel zonder mij, niet verstandig gezien de risico’s, dus vertrok trio jeugd met trio veestapel naar één van onze favoriete wandelplekjes in Drenthe, Amen om precies te zijn.
Aan het eind van de middag kwamen 2 verkleumde, vermoeide doch (letterlijk en figuurlijk) uitgelaten trio’s onze woonkamer weer binnen denderen, gedaan was het met onze rust *glimlach*.
Dat de kennismaking prima verliep en wij vervolgens op Simba gingen oppassen spreekt wel voor zichzelf toch?
De foto’s die de jeugd die middag maakte zijn HIER te bekijken.

►meer~more

Toekomst

Marion’s  ~ (sinds 21 februari 2013)  ~ 6 woorden in 1 beeld

Gestart op 16 april 2011 bij Joke

Thema 27 december 2017 – 10 januari 2018 :  TOEKOMST

Een langgekoesterde droom werd eindelijk werkelijkheid
(klik op foto)

►meer~more

21-Y

ABC-Wednesday / Round 21 –Y /
My 175-th entry – bijdrage / My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

Ahhh 21-Y is on turn, I get into some kind of trouble… After deciding to use this entire round in music, linked to me in my name and who I am as a person… I discover that we, the Dutch have only  one artist who’s name starts with an Y. His kind of music is one kind I don’t like, I don’t understand it, it always makes my reastless in the head… But having confirmed myself to this extra challenge I still introduce him to you.

His name is Yes-R and he was born on November 2, 1986. At the age of 12 he started rapping and is still going strong, has had many successes already. It took some time but eventually I found a song of his in the English language, some rarity because he always raps in Dutch.

Have a splendid, ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

►meer~more

Tegenstelling – 356

Tegenstelling – Foto uitdaging  / 356 Gestart op 01-03-2011 / Thema 26 december 2017 – 2 januari 2018 / Thema: Ouds – Nieuws

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…



Thema 357 : 2 – 9 januari 2018:  Licht – Donker

►meer~more

Kerst-Wonder

Voorjaar 2014 stapte ik op een ochtend de auto in, volop bereid de lange rit voor de boeg te aanvaarden al hoe zwaar ook de uren die voor me lagen zouden worden. Op bezoek gaan bij iemand die je lief hebt is toch leuk? Jazeker is het dat maar als je hebt wel een heel andere emotie in je als je dat bezoek gaat afleggen om afscheid te nemen van iemand die je in dit leven nooit meer zult zien.
Ondanks alle ♥-verzwarende emoties, de vele tranen, niet alleen die van verdriet,  werd het een heel fijne dag. Vlak voordat ik de deur uitging drukte Saskia mij een verpakt doosje in de hand, ‘thuis openmaken, fluisterde ze’. Nog eenmaal een heel dikke knuffel, onder dwang weer loslaten want het onvermijdelijke was niet te vermijden, en ik vertrok huiswaarts. De hele rit vanaf Den Helder naar huis heeft het pakje in mijn schoot gelegen.
Eenmaal thuis zat er een lief briefje in dat doosje én een zilveren hartje dat ik eerst aan mijn (gouden) halsketting droeg maar al snel verplaatste naar mijn armband die ik sinds mijn 12e draag.
Tot aan mijn verjaardag… terwijl ik in Denekamp was met Anita bemerkte ik dat het hartje verdwenen was. Die ochtend had ik het nog, maar ja vind zo’n (letterlijk) kleinood maar eens terug als je ver van huis bent en op een megagrote locati vol met koopwaar. Toch zochten we, zonder resultaat helaas. Eenmaal weer thuis ook overal gekeken maar het hartje was en bleef spoorloos.

Tot aan vanmiddag…
Onze vaatwasser deed al een tijdje raar en dus ging manlief aan het sleutelen. Hij ontdekte diverse stukken glas, niet dat hij noch ik wisten dat er iets gesneuveld was maar oké. Op zeker moment hoor ik een stem uit de keuken: “was jij niet iets kwijt?” en even later kwam hij met een glimlach van oor tot oor triomfantelijk de kamer in en op mij af waarna hij het gevondene in mijn open hand legde.

Het heeft even geduurd vooraleer ik mijn spraak ook hervond… en ik met een warm gevoel en enorm dankbaar het hartje weer plaatste waar het hoort.  Mijn 1e kerstdag kan niet stuk, kan niet beter ook!!!

►meer~more

Zing-Zo – 301

Zing-Zo / Limerick op zondag 24 december 2017 / Gestart op 29 januari 2012

Zing jij ook mee met?


 

Daar zijn weer die speciale dagen
die jaarlijks om ’t breinkraken vragen
Waar tijd mij ontrukt,
of ’t oplossen lukt?
Geen idee of ‘k daarin zal slagen.
Die strijd, gisteren weer begonnen,
al heb ik nog nooit iets gewonnen.
Toch doe ‘k ’t elk jaar
en krijg ‘k ’t voor elkaar.
Wat heeft Dr. Denker verzonnen?
►meer~more

Japans op Zaterdag – 140

Marion‘s  Schrijf-Uitdaging  “Japans op Zaterdag” (voorheen:  Hier sinds 17-01-2015)

Haibun *** Haiga  *** Haiku *** Kyoka *** Renga *** Sedoka *** Senryu *** Tanbun *** Tanka 

 

Oude verhalen
Bezongen in koralen
in alle talen.

Hoopvol uitkijken
en dromen van bereiken
Het zal verrijken.

►meer~more

Zwijmelen op Zaterdag – 267

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) 267
Voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Met een voor de hand liggende keuze qua muzieksoort in deze tijd van jaar valt het nog niet mee iets te kiezen want er is zo onnoemelijk veel!!

Ik heb het al wel eens beschreven, mijn maandagmeneer houdt van klassieke muziek, met name van jongenskoren & -solisten. Met de moderne techniek van tegenwoordig kan ik hem natuurlijk van alles en nog wat laten horen en zien en ik zie hem dan genieten. Dat genieten wordt groter naarmate hij steeds minder het huis uit komt, tenzij ik hem ertoe ‘dwing’. Hij vindt het al snel te veel ‘gedonder’ zoals hij het dan noemt.
In deze tijd van het jaar hoor je overal kerstmuziek, het ene raakt je op een mooie manier en het andere niet, afhankelijk van je smaak natuurlijk. Tijdens 1 van die momenten deze week leverde dit op. Natuurlijk is dit al heel oud, 40 jaar om precies te zijn, maar het is en blijft natuurlijk wel een kerstnummer dat nooit ontbreekt in welke viering waar dan ook.

►meer~more

1e Wildnights

Hoe blijdschap en ‘balen als een stekker’ elkaar in een onvoorstelbaar rap tempo kunnen aflossen weet ik onderhand wel maar toch gebeurt het zo af en toe nog wel eens dat het me verrast en dan wel in de meest onaangename zin des woords. Maar oké, ik wil een leuk blog schrijven geen zeurblog, zeker nu voor de kerstdagen niet. Tot aan halverwege de middag was deze dag een regelrechte K(walitatief) U(itermate) T(eleurstellend)-dag, ik heb zelfs knetterhard gevloekt, niet dat dat iets oploste maar oké.

Anita, alsof ze het aanvoelde, belde en binnen 5 seconden zei ze dat ze eraan kwam. Na samen wat boodschappen gedaan te hebben kwam Wildlands ter sprake, wanneer Wildnights zou beginnen, nou vandaag dus. Dan gaan we daar straks heen zei ze. Ik regelde ad hoc het eea voor mijn maandagmeneer en rond half vijf zaten we in haar auto en reed ik naar Emmen. Eenmaal binnen de poorten verdween mijn sjaggerijn als sneeuw voor de mist en had ik het acuut weer helemaal naar mijn zin. De 1e Wildnights 2017 was van start gegaan en qua publiek was het niet druk, meer personeel dan gasten telde ik al snel. Met bijna allemaal wisselden we wat woorden en hun enthousiasme werkte aanstekelijk. Heerlijk!!!

Rond 8 uur waren we rond en inmiddels ook koud genoeg om huiswaarts te willen, rond half negen was ik thuis en zette ik de foto’s online, ik heb ze niet allemaal gecontroleerd, daar had ik even geen zin in maar er zitten wel leuke tussen. De nummering van mijn camera overschreed ook het maximale dus de volgorde klopt ook niet omdat ik geen zin had (noch energie) om vele foto’s om te nummeren. Hoe dan ook, de 1e Wildnights 2017 was voor mij een feestje, die ik heb vastgelegd, wil je ze bekijken kijk dan HIER!

►meer~more

Eindelijk weer

Jaren geleden alweer had ik geen handen maar klauwen. Ik kauwde er altijd op, mijn handen zagen er dus nooit uit.  Soms schaamde ik me er wel voor maar die schaamte was niet groot genoeg om eraf te blijven. Tot nepnagels in de mode kwamen en een collegaatje trots de hare kwam laten zien. Ze kauwde niet meer, vertelde ze, ik zag haar handen gaandeweg genezen, dat leek mij dus ook wel wat.
Ik ging op onderzoek uit en vlak bij waar wij toen woonden bevond zich een zonnestudio die ook nagels bleek te zetten, was duur joh, daar schrok ik toen wel van, elke 2 a 3 weken hmmm… Toen kreeg ik een andere functie, eentje waarbij mijn handen meer openbaar in het zicht waren voor mensen. Dat was natuurlijk geen visitekaartje voor mijn werkgever. Ik had een prima salaris dus besloot ik er toch maar aan te beginnen. En inderdaad ook mijn handen genazen gaandeweg. Weg schaamtegevoel dus, win-win-situatie *glimlach*.
Toen ik eenmaal wist dat wij in Assen ouden gaan wonen zocht ik als eerste een nagelstudio, die vond ik in de wijk naast de onze, ik maakte een afspraak en ging daarheen. Het klikte gelijk tussen haar en mij en al snel werd ik daar niet alleen klant maar ook soort van kind aan huis, dat proces versnelde zich toen ik al rap ook haar hondenoppas werd, de liefde van de mens gaat dus niet alleen via de maag (lees: nagels) maar ook vis hun huisdieren.
Zo’n 3 jaar terug begon Petra te kwakkelen, oa een slijmbeursontsteking in de schouders bleef haar extreem lang plagen. Operaties en andere ongein volgden maar niets mocht echt baten. Ik moest dus op zoek naar een andere nagelstudio, daar had ik geen zin in. Aan iets nieuws wennen is niet zo mijn hobby en bovendien wilde ik loyaal aan Peetje blijven.
Het kostte veel moeite, lukte maar matig, niet weer aan het kauwen te slaan.
Rond mijn verjaardag kreeg ik een apje, of ik weer nagels wilde, ja duhuh natuurlijk… *glimlach*. Vlak voor kerst dan maar had ze tijd en energie om ze te plaatsen. “zal wel weer ff wennen worden” zei ze… ik zei dat dat wel mee zou vallen omdat ik het zo graag weer wilde… En dat is ook zo. Het voelt alsof ik nooit zonder heb gezeten, op 1 ding na dan.. het typen gaat iets langzamer dan voorheen maar ook dat is ongetwijfeld een kwestie van tijd, eerdaags rammel ik weer als vanouds op mijn flappie.
Kortom… ik ben blij, mijn handen zijn weer toonbaar. *glimlach*.

►meer~more
~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2018 ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~