Theelabel-vraag-46

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 46

gestart op 2 januari 2017

6 november 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Heb je ooit iets gedaan waarmee je in de problemen kwam?”

*grinnikkkkkk* hou op schei uit, ik doe eigenlijk amper anders! Hoeveel voorbeelden willen jullie lezen? Alhoewel, wat versta je onder ‘problemen’? Voor elk probleem is altijd een oplossing, en af toe je neus stoten is misschien niet zo fijn maar wel verrekte leerzaam. Een blunder begaan overkomt ook iedereen wel eens toch? Schaamrood tot op de kaken is niet zo leuk maar ach hoe lang duurt dat nou echt?

1) Die dag zat alles tegen. Ik rende mezelf achterna en had dus haast. Ik had een belangrijke afspraak in onze vorige woonplaats en Anita zou mee gaan want tijdens mijn afspraak zou zij een andere afspraak nakomen. Mijn autobanden raakten nog net niet van de weg af maar dat ik hard reed moge duidelijk zijn. Eenmaal ter plaatse aangekomen en de parkeerplaats op, stopte er een auto naast mij. “Goedemiddag mevrouw, heeft u haast misschien?” Oeps… politie. Anita holde weg, stikkend van de lach natuurlijk. ” Dat wordt een forse bekeuring mevrouw…”  Oeps, ik hoorde in gedachten al hoe mijn (v)echtgenoot me de mantel zou uitvegen. Een autodeur ging open en de agent werd teruggeroepen. Wat bleek? De camera in de auto had kennelijk een defect en men kun me dus niets aanhangen. Tot op dat moment had ik niet in de gaten gehad dat ik al die tijd gefilmd was, bleek het de auto van Wegmisbruikers (tv-programma) te zijn. Toen bleek pas hoe groot mijn geluk echt was want de technicus die die camera had bediend had iets verkeerd gedaan waardoor de band leeg was gebleven ipv dat mijn misdragingen vast waren gelegd.

2) In mijn bank-dagen, tijdens de periode dat ik een leidinggevende functie had, was ik verantwoordelijk voor hoe de dagelijkse bezetting was; welke er op welke dag nodig was en wie wel of niet een vrije dag kon opnemen. Zolang aan het eind van het jaar maar niemand van mijn team in de -stand stond qua uren, was er niets aan de hand. Nou had ik in mijn groep 2 mensen die nogal wat sores aan hun hoofden hadden. Het jaarlijkse aantal uren bleek verre van genoeg. Ikzelf nam nooit vrij, op heel speciale uitzonderingen na dan, dus al snel kwamen die beide collega’s in tijdnood en gaf ik ze wel vrij en streepte ik op mijn kaart de uren af, ik had ze zelf immers niet nodig. Mijn leidinggevende ontdekte dat op zeker moment en vertelde me dat dat eigenlijk niet de bedoeling was, dat het ook niet toegestaan was.  Ik kreeg dus een reprimande maar wel eentje met een grinnik want hij kon niets inbrengen tegen mijn argumenten: “Ik hoef die uren niet, ze zijn van mij dus ik mag er mee doen wat ik wil toch? Zolang mijn afdeling probleemloos draait lijdt niets of niemand schade door het feit dat ik mijn uren door iemand laat opnemen die niet mijn naam draagt maar er wel voor zorgt dat ik ze heel goed besteed…daarbij kweek ik een hoop goodwill binnen het team!”

3) Iemand in nood helpen… dat doe ik altijd. Waarom? Nou ten eerste omdat ik vind dat ik dat ‘ moet’. ten tweede omdat ik dat wil, ten derde omdat ik het zelf ook fijn vind hulp te krijgen als ik in nood zit. In het verleden waren wij bevriend met een echtpaar van onze leeftijd. Regelmatig zaten ze in geldnood en leende ik hen dus wel iets. Op zeker moment belde zij mij op mijn werk op, (bij de bank toen nog), en vertelde me dat ze zo in nood zaten dat ze een grote lening nodig hadden maar die niet konden krijgen vanwege hun schuldverleden. Ik werkte bij toch bij een bank dus voor mij zou dat geen probleem zijn, en als vrienden deed je dat voor elkaar. Mijn functionele bevoegdheden maakten dat ik op onderzoek kon uitgaan en toen vielen me al heel snel de schellen van de ogen. Op dát moment viel bij mij dus het kwartje; en wel met donderend geraas óók! Wij waren al zelf behoorlijk aan het naadje qua financiële ruimte omdat zij van al het eerder geleende geld nog steeds geen cent hadden terugbetaald. De problemen die dat opleverde vond ik al enorm vervelend, vervelend genoeg in ieder geval om dat verzoek te weigeren. Woest was ze, ik kreeg me toch een lading bagger over me heen, niet te geloven. De vriendschap was diezelfde dag nog over en uit natuurlijk. Dit heeft er wel toe geleid dat ik naderhand nooit meer iemand financieel heb geholpen. Als ik iemand een plezier kan doen ergens mee zal ik dat niet nalaten maar geld uitlenen? Nooit meer, nooit weer! Helaas was ik toch nog zo stom om 1 iemand wel te helpen, familie… die belazeren je toch niet, dus wel. De problemen die dat heeft opgeleverd, daar betalen we nog elke dag de prijs voor en dat zal de komende tig jaren ook zo blijven helaas.
Begrijp me goed, ik klaag niet, we redden het elke maand door goed op te passen, we hebben een dak boven ons hoofd, we kunnen ons de door ons gewenste luxe van 2 auto’s permitteren maar dat kan alleen maar door voorzichtig te zijn, keuzes te maken etc en dat hebben we ondertussen heel goed geleerd!! Het zal echter niet meer gebeuren dat wij in financiële nood komen omdat ik een anders hulpkreet niet kan weigeren. Helpen zal ik zeker wel maar dat kan gelukkig ook op tal van andere manieren dan het toestoppen van pegels.

►meer~more

Zing-Zo – 296

Zing-Zo

Limerick op zondag 29 oktober 2017

~ 296 ~ Gestart op 29 januari 2012

Zing jij ook mee met?


 

De Sint is binnen komen varen.
Veel stonden naar hem uit te staren.
Mensenkind en paard
Op Kop van de Vaart
En Pieten strooiden met snoepwaren.
Hoewel zon besloot niet te schijnen
en achter wolken te verdwijnen,
was Regen-Pret groot
rondom Pakjesboot,
en was er geen spoor van chagrijnen.
 
’t Aftellen van laatste seconden;
een ieder nog meer opgewonden.
Sint zet voet aan wal
met Piet Stuiterbal.
Verwelkomd door hen die daar stonden.
 Ik stond koud en nat op de kade
en sloeg het gebeuren blij gade.
Camera erbij
Anita naast mij,
GENIETEND van deze parade!
►meer~more

Te leuk nat pak

Geen Drentse zijn… 10 jaar in die provincie en in diens hoofdstad wonen en nog nooit een Sinterklaas-intocht bijgewoond, dat sloeg op mij tot vandaag. Anita was het met me eens en dus besloten we vandaag een uitzondering op die (ongeschreven) regel te maken.

Op het internet had ik de route bekeken en ik zag dat die vele km’s lang zou zijn, erachteraan hobbelen zag ik gezien mijn conditie niet zo zitten en bovendien had Anita daar de tijd niet voor omdat zij vanmiddag aan het werk moest. Ik besloot de auto in de parkeergarage onder De Nieuwe Kolk te zetten omdat die het dichtst bij de Kop van de Vaart ligt en ik dan niet al te veel stappen zou hoeven zetten. Dat betekende echter wel dat ik rekening moest gaan houden met de drukte en er dus op tijd zou moeten zijn wilde ik redelijk vooraan kunnen staan om de kans te krijgen mooie foto’s te maken. Dus haalde ik Anita om 11 uur op want Sint en zijn gevolg zouden om 12.30 binnen komen varen.

Naast De Nieuwe Kolk staat Fellini, een restaurant waar je heerlijk koffie kunt  drinken en lekker gebak kunt eten en zodoende zaten we dus om 11.30 aan die koffie met gebak. De zon had zich heel even laten zien maar werd al snel verjaagd door talrijke donkere wolken en voor we het goed en wel wisten begon het plenzen, brrrrrrr. Op zeker moment dus toch maar naar buiten waar het al heel gezellig was, We zagen kinderen van diverse culturen en genoten daarvan, (zie je nou wel dat zij niets mee krijgen van de oeverloze geëmmer over zwarte pieten of wie dan ook?) Waar we ook keken, we zagen natuurlijk veel plu’s maar vooral opgewonden kindersnoetjes die allemaal hun uiterste best deden zo luid mogelijk te zingen. (…jeetje, wat een feest, ik kan dat prima handelen, hoe zalig is het toch dat je geheel ontspannen in zo’n menigte kan staan zonder ook maar 1 hartslag over te slaan noch vluchtneigingen te voelen….)

Terwijl de regen met bakken uit de hemel naar beneden kwam zagen wij Sint met talloze Pieten aan wal komen, niet alleen vanaf de Pakjesboot maar ook vanaf diverse andere voertuigen, de ene nog mooier gekleed dan de andere. Ook de talloze orkesten speelden hun deuntjes mee en een lange stoet van praalwagens en versierde auto’s en andere vervoermiddelen kwamen voorbij. Het was een waar feest en wij hebben er volop van genoten. Oké oké, ik kwam dan wel compleet zeiknat thuis want mijn jas is wel wam maar niet waterdicht, maar dat mocht onze pret niet drukken.

Met mijn foon maakte ik een filmpje… althans een deel ervan, tot ik mijn foon overgaf aan Anita zodat ik foto’s kon maken…

De foto’s, 65 zijn er overgebleven… ► ► ► H I E R ◄ ◄ ◄

►meer~more

Japans-op-Zaterdag-135

Marion‘s… 134e Japans op Zaterdag (voorheen:  Hier sinds 17-01-2015)

Haibun *** Haiga  *** Haiku *** Kyoka *** Renga *** Sedoka *** Senryu *** Tanbun *** Tanka 

 

’t Hoofd boven water
proberende te houden;
voortdurend klimmen.

Af en toe happend,
verse lucht opzuigende.
Adembenemend.

Het overleven
blijft een voortdurende strijd.
Opgeven? Nimmer!

►meer~more

Zwijmelen op Zaterdag – 258

Trees

Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017)

Voorheen bij  Marja (sinds 17-11-2012)

Ik heb het tot mijn grote spijt nog nooit mee mogen maken maar het staat wel hoog op mijn verlanglijstje… de gedachten eraan alleen al bezorgen mij altijd weer kippenvel…. Ik zie jullie nu de wenkbrauwen fronsen en hoor jullie denken: “waar heeft zij het nou weer over?”… Een flashmob dus!! Gelukkig voor mij staat tjoepje er ‘vol’ mee dus ik ben echt niet de enige persoon op deze aardkloot die daar fan van is… Als je dan eentje vindt die ook nog eens een song uit een musical pakt waar je groot fan van bent, de 2e in mijn top-3 ook nog, en dan die song op heel mooie wijze uitvoert dan is het feest compleet natuurlijk. Deze video had geen deelcode dus plaats ik een foto van die betreffende musical (van de Nederlandse cast van de 2e versie in 2008) en als je op die foto klikt gaat het video wel spelen…

Veel plezier iedereen, heel fijne zwijmelzaterdag en een ♥-verwarmend weekend toegewenst.

►meer~more

Hapje licht

Rij ik vanochtend bij  mijn maandagmeneer weg zie ik dat de zon is begonnen te schijnen, gelijk krijg ik de kriebels. Met een lijf nog in de weerstand want Familie Griep en Dhr. Keelontsteking lijken het maar wat gezellig bij mij te vinden vraag ik me tegelijkertijd af of ik ‘straks’ de fiets zal pakken of toch maar weer mijn minderedel deel in de auto zal planten… Ik besluit die beslissing nog even uit te stellen en dat ‘straks’ wel te bepalen. Dat ik wil gaan staat al wel vast, al was het alleen al om het nieuwst geplaatste kunstwerk, “Het Vrijheidsbeeld van Assen” te fotograferen. (Terwijl ik er later dus weer voor sta valt me ook hier weer op dat deze dame een blote borst heeft, net als het kunstwerk dat er een paar meter vandaan staat ook heeft. Ik ben niet preuts (geloof ik althans) maar waarom veel kunstwerken in onze stad blote borsten vertonen snap ik dan weer niet.


Thuis eerst maar een bakkie met mijn (v)echtgenoot terwijl ik hem van mijn plannen vertel, hij kijkt mij aan, grinnikt en zegt: “pak jij maar de auto want door de stad sjouwen en dan nog terugfietsen ga je niet redden, de dag is nog niet om immers en je moet nog het eea doen…” Als altijd heeft hij volkomen gelijk en dus ga ik eerst even een klein uurtje plat waarna ik alsnog de cameratas pak, met Daphne de auto in stap die ons vervolgens naar een parkeergarage rijdt. Ondank de zon is het toch wel erg fris en ik bedank in gedachten mijn echtgenoot maar even voor zijn wijsheid *glimlach*.


Halverwege gaan we ff een bakkie doen om op te warmen, eenmaal weer buiten is de zon pleite en besluiten we de geplande route fors in te korten, we rijden weer huiswaarts en vlak bij huis komt de zon weer door de wolken heen, echter zien we aan de andere kant ook donkere wolken opduiken dus besluiten we maar de tocht huiswaarts toch af te maken en zijn we dus 2 uurtjes na vertrek weer thuis.

De laatste foto toont wel aan in welke tijd van het jaar we momenteel verkeren. Morgen komt De Sint onze stad ook binnenvaren, ik ben nog nooit bij die intochten geweest hier dus onder het mom van “voor alles is een 1e keer” staat het nu wel op mijn agenda, tenminste als het weer het toelaat want met mijn ‘bezoek’ me nu nat laten regenen zie ik niet zo zitten. De foto maakte ik al wel want nu kon dat nog zonder dat drommen mensen voor mijn voeten lopen en mijn beeld volzetten *glimlach*.  Deze foto heb ik in ieder geval ‘binnen’ en die komt vast wel weer eens goed van pas.

Een kleine, kleinere dan gepland in ieder geval, impressie van de stad die sinds oktober 2007 de stad is
waarin ik me thuis voel 51 weken per jaar. Een impressie die overigens bestaat uit 75 foto’s.

►meer~more

Achter-de-foto-14


Foto-Uitdaging ~ Gestart: 17 – 8 – 2017

14 ~ 16 november 2017

Bijdrages van:


Manlief en jeugd delen een hobby; de boogschietsport.
Jaren geleden, zoonlief was een jaar of 14,  komt hij op zeker moment van school thuis en was hij razend enthousiast over iets dat hij op school gezien had. Mijn zoon was, a la mams, totaal wars van sport. We hadden van alles en nog wat geprobeerd want ik vond lichamelijke activiteiten voor kinderen toch wel heel belangrijk gezien de toen al aanwezige vrees op overgewicht gezien de familie van paps, maar hij hield het niet eens die spreekwoordelijke blauwe maandag uit, maar dit was het dan wel. Dus ging ik op zoek naar een vereniging in de omgeving, die er niet bleek te zijn.

In die tijd was ik net goed en wel begonnen met bloggen en had ik leuke contacten met een aantal mensen op een hulpforum, tijdens een gesprek over wederzijdse kinderen kwam dit dus ter sprake en laat die meneer nou raad weten want zijn vrouw was lid van een boogschietvereniging.  Het bleek niet mogelijk om onze zoon daar lid van te laten worden gezien onze werkagenda’s en de afstand en het feit dat we toen nog maar 1 auto hadden. Die echtgenote echter, was de trammelant in de betreffende vereniging meer dan zat en had al vergaande plannen om zelf een boogschietvereniging op te richten en laat haar locatie-wens nou precies ook onze buur-woonplaats zijn. Dit moest dus zo zijn *glimlach*. Zij vroeg mij of ik een locatie wist en ja die wist ik, samen reden we er naar toe, bekeken de hele bubs, spraken de beheerder en binnen een half uur was alles in kannen en kruiken. In no time kwam die vereniging van de grond en zoonlief genoot. Manlief, die hem altijd bracht en haalde, werd al snel besmet met dat virus en op zeker moment zei hij: “als ik daar toch de hele tijd bij ben, kan ik net zo goed zelf ook lid worden..” en zo geschiedde.

In oktober 2007 verhuisden we maar manlief en zoon wilden niet van vereniging wijzigen dus tuften ze elke dinsdag / woensdag / donderdag op en neer, afhankelijk van manliefs werkrooster, op en neer naar onze vorige woongemeente. De kosten rezen natuurlijk de pan uit maar wat ik ook zei, niets haalde hen over. Tijdens één van mijn vrijwilligersactiviteiten ontmoette ik de voorzitter van de boogschietvereniging hier in Assen en ik vertelde hem hoe het zat. Hij grijnsde van oor tot oor en zei: “Kun je je man hierheen lokken? Dan doe ik de rest wel….”  Ik had er een heel hard hoofd in maar uiteindelijk kwam manlief aangehobbeld. Amper oog voor mij natuurlijk want op de locatie waar ik was, bij die betreffende activiteit, was een deel van de ruimte volgestouwd met bogen om de Asser boogschietvereniging te promoten… ’s avonds bij thuiskomst kreeg ik te horen dat zowel manlief als zoonlief een proefavond zouden meedraaien en als het zou bevallen zouden ze switchen want eerlijk gezeg waren ze die vele km’s op en neer elke week toch wel behoorlijk zat aan het worden… goh?

Dát had grote gevolgen *grijnsssss* !!!
Zoonlief, gesloten, zwijgzaam, stille wateren diepe gronden-type ging elke week met plezier heen. Op zeker moment komt manlief thuis met een grijns van oor tot oor, op mijn vraag: “wat is er zo leuk?” antwoordde hij: “Ik denk dat we eerdaags een schoondochter-in-spé zullen hebben…” Nou ik kan op recht zeggen dat het goed is dat ik languit lag en niet rechtop stond want ik was dan waarschijnlijk van opperste verbazing omgekukeld. Manlief bleef gelijk te hebben echter hij had zich in het betreffende meisje vergist. Toen zij hier voor het eerst binnenstapte en ik haar heel hartelijk beegroette met: “dusss jij bent *naam*” … ‘Nee hoor, ik heet Daphne!’ … een blunder van de eerste orde waarover we hier nog af en toe vreselijk in de slappe lach kunnen schieten, dat gebeurt me dus echt niet nog een 2e keer *grijnssss*

Onze gang staat ‘vol’ met 3 grote koffiers. 3 verschillende in formaat en vorm want ze schieten alledrie met een andere boog dan de ander. Jaarlijks gaan ze diverse wedstrijden af en her en der in huis staan/hangen dan ook de bekers en penningen die ze ondertussen in de wacht hebben gesleept. Regelmatig zit er wel eentje aan de eettafel om weer vleugels aan de pijlen te plakken of wat ook maar. Mij is in de loop der jaren wel duidelijk geworden dat het een zeer ingewikkelde sport is met vele haken en ogen en dat het niet zo simpel is als dat je zou denken als je bijv. naar Robin Hood kijkt ofzo.

Nou ja, maakt ook niet uit, zolang ze er maar plezier in hebben én de bogen niet in samengestelde staat kant en klaar voor het grijpen in huis hebben staan vind ik het allemaal best. Het zijn én blijven wel wapens waarmee je iemand met het grootste gemak het loodje kan laten leggen en dat wil ik natuurlijk niet op mijn geweten hebben.

►meer~more

6w1b-169-Wijn

Marion’s  ~ (sinds 21 februari 2013)  ~
6 woorden in 1 beeld

Gestart op 16 april 2011 bij Joke

Thema 15 – 29 november 2017:  WIJN

 

De blauwe knoop heeft mijn voorkeur 

 

►meer~more

Ani-Pic-37-Toekan

Ani-Pic – Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017

– 37

Thema 15-22  november 2017

 

 

Uit het album van Rhenen op 24 augustus 2015
►meer~more

21-S

ABC-Wednesday

Round 21 – S

My 169-th entry – bijdrage / My first entry: 28-08-2014 : 15-G

 

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

Today I want to introduce to you a Dutch singer who was born on august the 2nd in 1941 and passed away on juli 22 1986. He was born in the same province as I did and he was famous for his music in his (and mine) dialect. There are just a few songs of him which were recorded in the English language. I have been a great fan of him every since the first time I heard him, somewhere in my childhood.
Altough many Dutch people don’t understand the dialect he was singing in, I disovered that some of his songs are popular throughout the whole country, quit an achievement I think.
So, for 21-S, I give you 3 songs of Ede Staal: The first one is in English… the second one in my (his) own dialect… the third one is in Dutch… for those of you who want to hear the differences in the three languages:

 

 

 

 

Have a splendid, ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

►meer~more

Tegenstelling – 350

Tegenstelling – Foto uitdaging

350 Gestart op 01-03-2011

Thema 14 – 21 november  2017

Alleen – Samen

 

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!


Tegenstelling 351: 21 – 28 november 2017: Bitter – Zoet

►meer~more