Bloggers Bootcamp – week 3

6

BloggersBootCamp2016aHet 3e thema van Karin voor haar
Bloggers Bootcamp – juli 2016 =

Wat is je statement dan?

Er moeten vaak situaties geweest zijn waarbij je bijna opgaf. Het was te lastig, te zwaar of het was gewoon boven je pet. Misschien was het een opleiding, een actie, een idee dat je aan het uitwerken was maar halverwege ging er iets mis, had je het misschien verkeerd ingeschat of waren er onvoorziene omstandigheden die roet in het eten gooiden. Maar op welk moment dacht je: ik pak nu door! Het is nu of nooit! Iedereen zegt dat het niet kan, of niet lukt, maar ik ga bewijzen dat het anders kan.

Gelijk al bij de 1e regel dacht ik: “ohjee… wel 1 van de meest confronterende thema’s die ze kan verzinnen …..”

Ik ben van november 1962 en ik werd niet geboren met een gouden paplepel om het maar netjes te houden. Al heel jong ervoer ik het leven als één grote uitdaging want slim was ik niet, leergierig wel maar dat kreeg geen kans zich te ontplooien, integendeel zelfs.
Iemand die regelmatig op mijn blog leest komt minstens zo regelmatig het motto “opgeven is geen optie” tegen. Hoelang ik dat motto al hanteer? Géén idee, het meest waarschijnlijke antwoord is:  al heel mijn bewust leven.

Ik was een timide meisje dat nooit haar mond open deed tegenover een juf of meester tenzij haar rechtstreeks iets gevraagd werd en er een antwoord verwacht werd. Ook op de middelbare school was dat zo. Ik ga hier maar niet de scheldnamen herhalen die ik in die jaren naar mijn hoofd geslingerd kreeg. Thuis was het niet anders, elke kans die ik kreeg, zat ik op mijn kamer met de neus in de boeken. Ik was altijd verder in de lesboeken dan waar we in de klas mee bezig waren en daarnaast verslond ik boeken, het maximale aantal per week uit de bieb van een naburig dorp.

De hoofdmeester van de lagere school zag wel iets in mij en deed zijn uiterste best mij naar de havo te krijgen. Nee hoor, ik was een meisje,  dus ik zou trouwen en kinderen krijgen… doorleren was dus je reinste onzin.
Huishoudschool was goed genoeg en dat moest het worden. Met dank aan een (zeldzaam) lef-moment van 1 van mijn ouders werd het uiteindelijk de mavo.

Al heel jong, (nog in mijn lagere schooltijd) ging ik aan het werk. Geld verdienen omdat ik iets wilde dat geld kostte en dus betaald moest worden. Ik mocht het wel als ik het maar zelf betaalde. Stijldansen. En dus zat ik naast in mijn kamer huiswerk te maken elke andere vrije seconde, die ik niet in de dansschool hoefde door te brengen, in een cafetaria om geld te verdienen zodat ik schoenen kon kopen en kleding en ook geld had om reiskosten te betalen naar wedstrijdlocaties door heel het land.

Karins laatste zin van haar intro voor deze 3e bloggers bootcamp is een zinnetje dat onlosmakelijk aan mij verbonden is want het willen bewijzen dat ik iets wel kan is altijd mijn grootste motivator geweest om door te zetten. Inmiddels, zoals de goede rekenaar onder ons al heeft kunnen concluderen, ben ik 53 en is dat zinnetje nog steeds mijn constante gezelschap. Met ‘dank’ aan diverse, in 43 jaar noodgedwongen opgebouwde, onmogelijkheden op zowel fysiek als mentaal gebied, is dat ene zinnetje soort van levensreddend geweest en nog!
Dat ik er nog steeds ben is wel het grootste bewijs dat er te vinden is.

6x Akkoorden op ~ Chords on Bloggers Bootcamp – week 3

Ik 'beluister' graag jouw 'muziek' ~ I'dd love to 'listen' to your 'music'

CommentLuv badge

Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017