*2016·OOR·Zwijmelen

Blijf mij nabij

Marja’s 164e Zwijmelen op Zaterdag

Het nieuwe jaar amper 24 uur jong… de feestelijkheden op diverse media vliegen me om de oren… en het voelt voor mij aan alsof ik me in een andere wereld bevind.  Vandaag hoop ik op zeker moment aan een open graf te staan…  Deze 2 dag is bij uitstek een dag die ik maar wat graag zou overslaan maar dat gaat niet. Aan de ene kant mag ik Joke begeleiden naar haar laatste fysieke rustplaats, in het graf bij haar man Frank die we in maart 2000 begroeven.Aan de andere kant moet ik drempels nemen waarvan ik besloten had die nooit meer te zullen nemen.
Zo zie je maar hoe een gebeurtenis toch je voornemens kan wijzigen.

Na veel stalking en bedreiging zijn wij onze vorige woonplaats ontvlucht alles en iedereen achterlatende, op Joke na. Ik was ervan overtuigd daar nooit meer naar terug te keren. Wat er allemaal gebeurd is ga ik niet benoemen maar het heeft toen wel mijn leven gevormd en mijn geloof geschaad. Dat mensen elkaar heel nare dingen aan kunnen doen om wat voor redenen ook weten we onderhand allemaal wel en al is het misschien nog zo onterecht, van je mede-kerk-gemeenteleden  verwacht je dat nog veel minder en is het extra schokkend aan den lijve te ervaren dat zij je naar het leven staan. Al die emoties daaromtrent waren al voor een heel groot deel naar de achtergrond verdwenen maar sinds het overlijden van Joke, afgelopen maandag, en dus het besef dat ik het echt niet kan maken niet bij haar afscheid aanwezig te zijn, dat zou ik mezelf nooit kunnen vergeven, maakt dat veel herinneringen weer oplaai(d)en en de emoties ook weer door mijn lijf en hoofd gieren, meer dan 8 jaar later, 3002 dagen, een eeuwigheid maar zo voelt het niet!

Inmiddels zijn we dus ruim 8 jaar verder, ik heb totaal geen idee wie er van toen nog steeds deel uitmaakt van deze kerk-gemeente of niet, laat staan wie ik wel of niet zal tegenkomen vanmiddag.  Het liefste zou ik daar weg blijven en ik weet ook dat Joke dat zou begrijpen en het me absoluut niet kwalijk zou nemen, maar toch ga ik al moet ik me erheen (laten) slepen. Verstand op 0, blik op oneindig, neus in de lucht, ze kunnen me wat!!
GodZijDank hoef ik niet alleen te gaan, Anita gaat mee om me letterlijk en figuurlijk bij te staan. Zij kent ook iedereen van toen en weet van de hoed en de rand van wat er toen allemaal gebeurd is. Belangrijkst van allemaal misschien wel, zij kent mij van haver tot gort en weet waar ze op moet letten bij mij en ook wat ze moet doen als zij ziet dat het ‘fout’ dreigt te gaan.  Ik kan nog zo dapper zijn en van alles willen doen maar ik heb nu eenmaal niet de volledige controle over de inhoud en hun acties, van mijn hoofd.  Na mijn paniekaanval van eergisteren, in een theater bij Jeans notabene, durf ik even niet volledig op mijn eigen krachten te vertrouwen.

Dat ik dus vandaag een religieus lied kies is voor de hand liggend. Een nummer dat tot Jokes lievelingsliederen behoorde en we vaak samen hebben gezongen, niet alleen tijdens kerkdiensten maar ook in de auto als we ergens naar toe op weg waren. Een nummer dat ik voortaan niet meer zal kunnen horen noch zingen zonder haar in mijn gedachten te hebben. Zij had een rotsvast geloof, 1 van de dingen waar ik haar altijd enorm om heb bewonderd. Wat er ook gebeurde in haar leven, en geloof me dat was heel veel!!!, ze bleef aan haar geloof vasthouden al was ze, net als ik, geen zieltjeswinner.

20x Akkoorden op ~ Chords on “Blijf mij nabij

  1. Ik denk aan je vandaag. Ik weet hoe het voelt, een begrafenis op , 2 januari. Mijn vader werd op die dag gecremeerd, ook een zaterdag. Heel veldsterkte en fijn dat Anita mee gaat. Een dikke knuffff…….

    Liefs Frederique

  2. Het lied ken ik goed, heb het heel veel gehoord in je jaren dat kerkgang verlichte kost was.
    Ik weet zeker dat je het gaat redden, die 8 jaar hebben hun werk gedaan en je sterk gemaakt en uiteindelijk zul je zien dat je er nu boven staat en en het een soort afsluiting zal worden, dat is vast nog een laatste cadeau van haar voor jou.
    Hou je haaks, je kunt het!
    rietepietz componeerde ~ composed toasten op 2016My Profile

    1. Dat geloof ik graag…. het is inderdaad een ‘oud’ nummer …

      Dat heb je goed ingeschat, ben nu weer thuis en best wel een beetje trots op mezelf. Heb het goed gedaan en zelfs ‘hen’ recht in de ogen aangekeken met een doorborende blik, alsof ze niet in mijn blikveld stonden en ik dwars door hen heen keek. Soort van zoete wraak eigenlijk wel, hen laten zien dat ze me niet klein gekregen hebben ondanks al hun pogingen!
      Melody componeerde ~ composed Haiku-50My Profile

  3. Zo te lezen had jij vandaag heel veel steun aan die “vaste rots”, dat wist ik wel, jij bent in die 8 jaar gegroeid, gewoon omdat jij verder bent gegaan met je leven en het goede uit je oude leven meegenomen hebt in de vorm van jou vriendschap met Joke.
    Het zal heel zwaar geweest zijn, bij haar graf te staan, maar zij zou bere trots op je geweest zijn Mel.
    Minoesjka componeerde ~ composed Even terugkijkenMy Profile

    1. Dat klopt !!
      En eigenlijk herhaal jij hier precies wat zij in de auto onderweg ernaar toe tegen me zei.

      Ja ook dat klopt.
      Ik ‘zag’ en ‘hoorde’ haar: “het is goed!”
      Melody componeerde ~ composed Haiku-50My Profile

    1. Dat denk ik ook wel ;-)
      Dat klopt, zonder meer, ik heb jeweetwelwie recht in hun smoelen aangekeken alsof ik hen niet zag maar dwars door ze heen keek, rug recht, neus omhoog … etc -x-♥
      Melody componeerde ~ composed Haiku-50My Profile

    1. Dank je wel…. al zie ik mezelf niet zo, integendeel eigenlijk maar goed dat weet je …

      Ja, dat dan weer wel… heb een enorme drempel moeten nemen en dat is me gelukt met zelfs een glimlach op mijn gezicht… ik voel nog hun verbijsterde ogen (tijdens het verlaten van de begraafplaats) in mijn rug … daar ben ik inderdaad trots op en ik weet dat Joke dat ook is.

      xxx
      Melody componeerde ~ composed Drie-EenheidMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge