Bewust gewilde…

… geborgenheid (Thema Heldenreis-Schrijfveren 20 april 2017).
Ergens eerder deze week zag ik dit thema al staan en het zinnetje bleef door mijn hoofd zweven, telkens achtervolgd door vraagtekens.

Is geborgenheid iets dat je bewust wilt? Kan dat?
Die vragen bleven maar in mijn hoofd rondspoken en dat doen ze nog steeds. Het antwoord op die vragen is volgens mij nee want ik denk dat het een behoefte is die ieder mens in zich heeft zonder het zich bewust te zijn.
Geborgenheid is toch iets dat iedereen nodig heeft?

Zoekende naar de betekenis van het woord op het internet kom ik eigenlijk niet voorbij de uitleg: ‘het je veilig voelen’. Die uitleg doet ’t hem niet voor mij want het me veilig voelen is voor mij niet hetzelfde als het me geborgen voelen.

Het veilig voelen… doe ik bijv. als ik thuis ben. Doende met wat ik op dat moment wil doen, wat natuurlijk van alles en nog wat kan zijn. Geborgen voelen is dan niet aan de orde want ik kan ook in een manie of hypo zitten. Ik kan super-vrolijk dansend en zingend door het huis denderen maar ook in zware paniek in een hoekje gekropen, verstopt, zitten, of opgerold op de bank zitten huilen en totaal van slag zijn, of in bed liggen met alle dekens tot ver over mijn oren heen getrokken om de wereld buiten te sluiten. Afhankelijk van de bui waarin ik me bevind, het zwijgen dan wel spreken van de stemmen in mijn heksenketel, is het gevoel van veiligheid dus aan- of afwezig. Veilig is in deze context dus iets dat ik op dat moment niet zo zeer voel en van daaruit kan staven maar een wetenschap vanuit mijn verstand, ratio tegen emotie. In mijn huis ben ik veilig, natuurlijk, dat weet ik,  maar het voelen? Mwah…

Anderzijds denk ik wel dat het ‘geborgen-voelen’ niet kan bestaan als het ‘veilig-voelen’ niet aan de orde is. Ze horen bij elkaar zoals een paar schoenen maar het ene is niet per definitie gelijk aan het andere.

Geborgen voelen… is voor mij veel meer dan alleen maar veilig voelen. Het heeft te maken met de plek waar ik ben, wie ik bij me heb en wat ik aan het doen ben. Daarnaast staat het in mijn geval onder grote druk van het aan- dan wel afwezig zijn van (zelf-)vertrouwen.  Van het eerste ben ik niet rijkelijk bediend en de inhoud van mijn rugzak maakt dat ik het 2e ook maar zeer zelden heb naar anderen toe. En ja, ik ben me natuurlijk bewust van het effect van wantrouwen, dat vertroebelt de blik, beïnvloedt de situatie, beperkt de objectiviteit en bepaalt voor een deel de emotie die ik voel ten opzichte van de persoon bij mij en de omgeving van het moment. Evengoed is dat bewustzijn (nog steeds) niet groot genoeg om het te negeren. Mijn antennes werken altijd op volle toeren. Mijn gevoel bedriegt me maar hoogstzelden maar ik weet natuurlijk ook dat dat niet een objectief ontstaan iets is. Ik vraag me zelfs wel eens af en hoeverre mijn antennes / gevoel mijn oordeel over iets bepalen dan wel bijsturen.

“Bewust gewilde geborgenheid” … komt bij mij over als een vraag (eis?) aan iets/iemand dat/die niet daaraan kan/wil voldoen. Hoe kun je van een situatie of een persoon geborgenheid verlangen als je dat niet voelt? Als die situatie of die persoon niet die kenmerken in zich dragen die nodig zijn om geborgenheid te scheppen?

Natuurlijk wil ik me geborgen voelen, duhuh wie niet? Eveneens natuurlijk weet ik donders goed hoe het voelt me niet geborgen te voelen, ik denk dat ieder mens dat wel weet. Afgezien van het feit dat we het ene moeten kennen om het andere te kunnen waarderen is geborgenheid een ding waar veel mensen het zonder moeten doen in onze wereld, dag in dag uit. Zelfs in een land als het onze zijn er zulke mensen. Wat een ontzettend triest gegeven is dat toch!

Geborgenheid voelen… gewild en ongewild… kan alleen maar als je je in een situatie bevindt waarvoor jezelf hebt gekozen, al dan niet omringd door mensen bij wie je je veilig én geborgen voelt. Zonder veilig geen geborgen. Geborgen is veilig maar is veilig ook geborgen? Volgens mij zit daar toch nog wel een groot stuk aan ruimte tussen. Hoe dan ook… “bewust gewilde geborgenheid” is voor mij iets dat ontstaat in de relatie die je hebt met een ander, en onder die ander versta ik dan uiteraard ook ‘jezelf’. Al krijg ik mijn geest er niet omheen gevouwen dat geborgenheid iets is dat de mens bewust wil.

Tags: , ,

14 Responses to “Bewust gewilde…”

  1. rietepietz 21 april 2017 at 12:55 #

    Ik denk dat je gelijk hebt, geborgenheid kan niét zonder veiligheid maar andersom hoeft het één niet per definitie het ander in te houden.

    • Melody 21 april 2017 at 13:10 #

      Fijn te lezen dat je het met me eens bent en mijn gedachtekronkels niet vreemd zijn ;-)

  2. Ferrara 21 april 2017 at 19:37 #

    Je gedachtenkronkels zijn zeker niet vreemd waar het geborgenheid en veiligheid betreft. Ik begrijp het alleen niet in het kader van de de schrijfveer die spreekt over verborgenheid en dat is in mijn ogen toch iets anders.

    • Melody 21 april 2017 at 19:51 #

      In relatie tot ‘mijn’ woord niet…

      Kijk ik nav jouw reactie terug op die site zie ik inderdaad dat ik het woord verkeerd gelezen heb, eerder van de week al, en vandaag dus weer…. daaruit blijkt mijn kronkel dus wel, ik heb iets gezien (of gemeend te zien) en dat is in mijn hoofd blijven zitten kennelijk en wel op dusdanige wijze dat ik het vandaag weer las, (meende te lezen) …

      En ja je hebt gelijk, dat is zeker iets anders… daar had ik ook wel een verhaal aan kunnen wijden, er schiet me nu van alles door het hoofd maar 2 schrijfveren op 1 dag is zelfs voor mij een beetje teveel van het goede ;-) Misschien doe ik het correcte onderwerp wel eerdaags… in die zin volg ik ook mijn gevoel

  3. Matroos Beek 21 april 2017 at 20:38 #

    Geborgen is voor mij niet alleen veilig, maar vooral ook liefde.

    • Melody 21 april 2017 at 23:23 #

      Ja absoluut !!! Dat boven alles, geldt ook voor mij hoor.

  4. fietszwerver 21 april 2017 at 22:30 #

    wat een verhaal
    kronkel of niet
    en er komt een vervolg om een verkeerd gelezen woord
    ik voel me veilig en meestal ook wel geborgen
    en houd niets verborgen

    slaap wel groet

  5. Ferrara 21 april 2017 at 22:33 #

    Zo zie je wat het brein, ook wat betreft lezen, voor kunstjes met je kan uithalen.
    Je hebt wel een mooi, goed doordacht stuk geschreven. En daar gaat het uiteindelijk om.

    • Melody 21 april 2017 at 23:25 #

      Ja al hoefde dat niet meer bewezen te worden, dat wist ik nl al ;-) 1 vd redenen waarom ik vastliep in mijn theologiestudie.

      Dank je wel, vind ik een fijn compliment, zeker uit jouw mond.

Voel je vrij & musiceer naar ♥-elust met mij mee... Please feel free to share the 'music' in your ♥ with me

%d bloggers liken dit: