Alom Gedenken.

alomgedenken2014

Heel bijzonder en indrukwekkend én zeker ook ontroerend!
Zó kan ik de eerste 2,5 uur van deze avond wel benoemen. Even voor zessen stapte ik de auto in en vertrok richting De Boskamp. De begraagplaats & cematorium in Assen.

Eenmaal per jaar, meestal rondom deze datum wordt in de kerken een dienst gehouden die volledig gewijd is aan mensen die eerder in het kerkelijk jaar zijn overleden. Hun nabestaanden krijgen vaak vanuit de kerk in hun eigen gemeente een uitnodiging om deze dienst bij te wonen. Het verliezen van een dierbare is niet alleen een gegeven bij mensen die naar een kerk gaan. Die groep nabestaanden heeft ook de behoefte om in een bepaalde vorm hun dierbaren te gedenken en dan een kerk binnenlopen is veelal geen optie, die drempel is simpelweg te hoog.

Een aantal betrokken verenigingen hebben enkele jaren geleden de handen ineen geslagen en dat was de start van Alom Gedenken. Vanavond was het weer dé avond en ik werd uitgenodigd. Met in mijn achterhoofd de mensen die uit mijn kring zijn overleden de afgelopen jaar(jaren) als ook de crematieplechtigheid die ik afgelopen vrijdag bijwoonde hoefde ik niet lang na te denken of ik de uitnodiging al dan niet zou aannemen en zo liep ik even na zessen de begraafplaats op. De warmte straalde me letterlijk tegemoet door de talloze fakkels die over het hele gebied waren verspreid. Diverse lampen bestraalden her en der wat bomen die om de zoveel seconden een verschillende kleurengloed kregen. Een schitterend gezicht! Over het hele terrein verspreid stonden kleine groepjes mensen die gepaste muziek maakten, gedichten voordroegen, liederen zongen en dansten. Bij aankomst had ik vele, vele auto’s gezien en ook de parkeerplaats voor fietsen stond helemaal vol dus er was overduidelijk heel veel animo en dat vond ik erg fijn want zo iets organiseren is een hele klus. Je kon kaarsjes krijgen en overal zag ik mensen lopen met zo’n kaarsje in de hand. Bij diverse graven en monumenten stonden vele mensen stil.

Met mijn gezelschap wandelde ik over de begraafplaats en stond vele malen even stil bij een voorstelling. Het meest indrukwekkende van die voorstellingen was voor mij wel een Koerdische man die er met zijn zoon stond. De vader las een prachtig gedicht voor en zoon speelde op een fluit. Prachtig! Het raakte me diep want ik vind het heel bijzonder dat een buitenlander, ondanks accent goed Nederlands sprekend, zich zo betrokken voelt dat hij zijn bijdrage aan zo’n bijeenkomst levert.

Op een bepaald deel van de wandelroute staat een gebouw dat op nominatie staat verbouwd te worden tot theehuis. Men is al een aantal jaren bezig daarvoor geld in te zamelen als ook met de gemeente in gesprek is om daar enerzijds toestemming voor te krijgen en anderzijds natuurlijk een behoorlijke bijdrage zodat mogelijk gemaakt kan worden dat mensen die hun nabestaande bezoeken een kopje koffie of thee kunnen drinken en mensen elkaar kunnen ontmoeten. Een toekomstdroom van de grote groep vrijwilligers die zich er al een aantal jaren met hart en ziel voor inzetten en waar ik volledig achter kan staan. Ik ben blij dat ik de uitnodiging aangenomen heb, vond het een prachtig gebeuren. (het woord ‘gebeuren’ klinkt wellicht wat raar, heb er even geen ander woord voor, maar het voelde gewoon heel fijn daar te zijn!)

Wil je er nou meer van weten kijk dan op de Website van Alom Gedenken, daar zul je ook enkele foto’s kunnen zien. Een prachtig initiatief voor iedereen die te maken krijgt met het verlies van een dierbare en daar op geheel eigen wijze, alleen of met (on)bekenden, invulling aan wil geven!

4x Akkoorden op - Chords on “Alom Gedenken.

  1. Dit is vele malen mooier dan het voorlezen van de namen in een kerk, waarbij eventueel voor iedere overledene een kaars wordt aangestoken. Prachtig initiatief.

    • Ja precies, dat vind ik nou ook. En extra mooi hieraan vind ik ook dat die ‘kerk-drempel’, die voor velen toch net ff te hoog is, compleet wegvalt. En je anoniem, indien zo gewenst, toch in een groep je niet alleen hoeft te voelen en je ook je emoties de vrije loop kunt laten. Het is allemaal net iets minder beladen en meer ontspannen.

      Absoluut.

  2. Inderdaad een prachtig initiatief. Het gebeurt volgens mij ook vanuit de crematoria en begraafplaatsen dat er jaarlijks herdacht wordt. Maar zó “aangekleed” is het dan meestal toch niet.
    Ik denk dat er veel nabestaanden steun in zullen vinden.

  3. Ha fijn, daar ben je weer !!!

    Je hebt gelijk hoor… tot aan gisterenavond wist ik dat ook niet. Er werd mij gisteren dus verteld dat het altijd door een groep vrijwilligers georganiseerd wordt en dat die vrijwilligers komen uit allerlei ‘instanties’ die met een overlijden te maken hebben.

    Dat weet ik wel zeker, vele jaren in de kerk natuurlijk al als kerkenraad-& gemeentelid en vrijwilliger bij oecumenische kerkdienstvieringen, maar ook na gisterenavond vele mensen gezien/gehoord/gesproken te hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge