Achter-Foto

Achter-de-foto-33

Foto-&-Schrijf-Uitdaging ~ Gestart: 17 – 8 – 2017 / 33 / 29 maart – 5 april 2018

Bijdrages van:

Dieren zijn levende wezens en als je het geluk hebt om je in hun territorium te mogen begeven is het toch wel de normaalste zaak ter wereld dat je je aanpast… althans… dat vind ik…  De Ringstaart Maki’s bijvoorbeeld zijn erg nieuwsgierig en komen wel op je af, ALS zij dat willen uiteraard. Ook dieren hebben een karakter en diverse eigenschappen. Voorspelbaar tot op zekere hoogte maar nooit helemaal controleer- noch stuurbaar. Klink allemaal logisch toch?

Kennelijk denkt niet iedereen zo want ik wil nog wel eens, zeer tegen mijn zin, tegen mensen aanlopen die de ‘ik-mentaliteit’ hebben en er vanuit gaan dat ieder ander zich wel aan hem/haar aanpast. Zo ook op zekere dag, nog niet zo lang geleden. Ik loop al fotograferend door een grote kas en merk al bij binnenkomst dat de aanwezige dieren anders dan anders zijn, alerter en onrustiger. Acuut gaat er in mijn hoofd een lampje branden; ‘wedden dat hier ergens iemand rondloopt die een hulphond bij zich heeft?’ Een tijdje later spot ik inderdaad een persoon met een hulphond, ‘zie je nou wel?’.

De eigenaar is druk bezig met fotograferen, een passie die ik uiteraard herken. De begeleidende 4-voeter dribbelt onrustig rondom deze persoon, het is wel duidelijk dat die 4-voeter het niet naar de zin heeft. De fotograaf neemt alle tijd, binnen de beleving van de 4-voeter veel te veel tijd, binnen de mijne ook maar dat terzijde. Ik heb al medelijden met die 4-voeter maar besluit mijn mond te houden alhoewel ik maar met veel moeite de nijging iets te zeggen om het voor die 4-voeter op te nemen, kan onderdrukken!

Enkele meters, vele minuten later, komen 4- & 2-voeter bij deze aapjes. De roering in de groep was er al en de onrust stijgt. Eerst op een afstandje blijft de groep, weliswaar verspreid over het hele verblijf alle aandacht voor het duo houden. Meer en meer stijgen de geluiden uit hun keeltjes op, het zachte grommen wordt intenser en luider naarmate hun onrust verder stijgt. 2-voeter is duidelijk niet van zins te wijken en kijkt geamuseerd (???) rond. De 4-voeter staat inmiddels op springen, de onrust wordt hem te veel, de smekende blikken naar boven komen echter niet over. Ook de Maki’s begint dit schouwspel de keel uit te lopen en de groep verplaatst zich, dichter bij elkaar, dichter naar het duo toe. Hun grommend wijzigt in schreeuwen.

Mijn sein dat het nu echt wel genoeg is!! Ik sta op en zet een stap richting het duo..onderwijl bedenkend welke woorden ik zal uiten richting die 2-voeter. Kennelijk was mijn sein ook voor die 2 voeter het vertreksein want die draaide zich om en liep weg. Onmogelijk, ik weet het,, maar ik zweer het je… ik hoorde die Maki’s en die hulphond talrijke vette zuchten van opluchting slaken.  Het heeft nog ettelijke minuten geduurd voordat de rust terugkeerde in de Maki-groep, nou ja, redelijk terugkeerde dan want het bleef langere tijd onrustig en alle Maki’s bleven alerter dan dat ik van hen gewend ben.

 

 

10 gedachten over “Achter-de-foto-33

  1. Je hebt mensen en fietsbellen. Deze man was duidelijk een fietsbel…
    Knap dat je je zolang hebt weten in te houden!
    Dikke liefs ♥

    1. Dat neem je onterecht aan dan ;-)

      Er zijn dierentuinen die het ‘gewoon’ toestaan….Amersfoort bijv. wordt vaak door hondenverenigingen ‘gebruikt’ om honden in opleiding te socialiseren…

      Andere dierentuinen etc staan alleen (zoals in dit geval ook) hulphonden toe mits er aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan.

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫