WE-300

Plato‘s 49e WE-thema voor 15 juli – 7 augustus 2013=”Boeien”.

Bezitsdrang heb ik niet, nooit gehad ook, én eigendomsdrang is mij ook vreemd. Eén van mijn sterkste en tegelijkertijd zwakste eigenschappen is mijn gulheid. Ook kan ik het niet laten wensen van andermans ogen af te lezen en die dan zo snel mogelijk te vervullen.

Komen we bij het lenen van, of uitlenen aan, aan dan is ‘t een heel ander verhaal. Ik heb vroeger geleerd dat je hetgeen je leent altijd terug geeft. In diezelfde leer ging ik er ook altijd van uit dat wanneer ik iets uitleende ik dat ook ooit terug zou krijgen.

Iets dat mij, meer dan de helft van mijn leven, enorm dierbaar is heb ik een hele tijd geleden uitgeleend. Op een gegeven moment vroeg ik het terug. “Dat heb ik je allang teruggegeven’ was het antwoord. Ik ontkende dat ten stelligste waarop ik vervolgens aangesproken werd op mijn mentale staat, en dat ik het teruggeven vergeten zou zijn en maar eens heel goed moest gaan zoeken. Ik keerde alles op de kop, maar kon het tot mijn groot verdriet niet terugvinden. Het als ‘verloren’ gewaand, probeerde ik het verlies te accepteren.

Tot enkele weken geleden….ik een foto onder de ogen kreeg waarop ik het betreffende voorwerp in al diens glorie terug zag. De teleurstelling was al enorm maar werd op dat moment reusachtig om van andere emoties in mij maar te zwijgen. Dat mijn gevoelens er bij die persoon totaal niet toe doen was me al danig duidelijk aan het worden maar bij het zien van de foto besefte ik eens te meer dat het die persoon helemaal geen ene rotmoer kan schelen.

Ik troost me met de gedachte dat die persoon kennelijk waarde aan het voorwerp hecht. Overigens wel zonder zich ook maar een ietsiepietsie te realiseren dat het pronken is met andermans veren!

40x Akkoorden op “WE-300

  1. Ik begrijp nooit hoe iemand het voor elkaar krijgt om bewust te gaan liegen en daarmee te kunnen leven. Wat ik eigenlijk nog erger vind, is dat jij wordt aangesproken op je geestelijke vermogen terwijl die ander weet dat het aan hem/haar zelf ligt. Hoe ziek moet je dan zijn. Helaas is mij een aantal weken geleden ook zoiets overkomen.

    • Nee ik ook niet… en eerlijk gezegd wil ik het niet eens kunnen begrijpen.
      Sterker nog, ben blij dat ik dat niet kan begrijpen!

      Ach ja… dat gebeurt mij veel vaker en al heel mijn leven
      voor zover ik me kan herinneren, dus zo’n opmerking
      doet mij erg weinig tegenwoordig.

      Spijt me te lezen dat je uit eigen ervaring weet hoe dat voelt,
      ik kan er redelijk goed mee om gaan maar gun het uiteraard
      een ander niet!

  2. Mensen zijn toch iedere keer weer in staat mij (en hopelijk vele anderen) in verbazing achter te laten. Dit soort acties snap ik gewoon niet. Wat jij zegt, ik wil ze ook niet snappen.

    • Jah…. als ik er over na denk, dan mij ook…

      Nou nee, lijkt me niet he?
      Het zou mij in ieder geval niet eens in mijn hoofd opkomen…

  3. Dat zijn vervelende situaties ik leen ook liever geen dingen uit niet omdat ik iets niet kan missen maar om dit soort situaties te voorkomen, het is altijd een ja/nee verhaal en daar kom je nooit uit., ook al weet je zelf beter.

  4. Als de desbetreffende persoon dit leest, zal hij/zij zich toch wel aangesproken voelen, zou je zeggen.
    Wat mij betreft had je naam en toenaam mogen gebruiken:
    Kun je er niet heen om het onmiddellijk terug te halen?

    Inderdaad, rotmentaliteit.

    Overigens: ik leende ook vaak uit in goed vertrouwen.
    Ook dit werd vaak beschaamd, meestal door onachtzaamheid,
    vrees ik. In mijn geval gaat het natuurlijk weer over boeken.
    Ik heb er van geleerd. Ik leen nooit, nooit meer boeken en
    CD’s uit. Soms vindt men dat niet leuk. Maar dat moet
    dan maar.

    Indringende WE, Mel. Ik ben nu zo nieuwsgierig wat dat
    uitgeleende was.

    • Dat zou je normaliter kunnen zeggen maar ja j
      ij weet net zo goed als ik dat dit niet voor ieder
      mens zal gelden.
      En nee naam en toenaam noemen deed ik niet,
      zal ik ook nooit doen bij wat ook maar,
      daarvoor heb ik toch net iets te veel fatsoen/respect
      of hoe je het ook noemen wilt in mijn donder.
      En nee, erheen en ophalen is ook geen optie.

      ja!

      door schade en schande wordt men ook wijs,
      niet door ouder worden alleen he?

      dank je wel…
      is verder niet relevant voor de we an sich.

  5. Wat heb ik een hekel aan mensen die altijd alles willen lenen.
    Koop het zelf, zeg ik dan altijd. Dat maakt je niet altijd populair
    maar dat heb ik er wel voor over, ik ben door schade en schande
    wijs geworden…
    Je hebt het mooi verwoord in deze WE300!

    • ach ja…. sommige mensen doen nu eenmaal dingen die niet te bevatten zijn…
      Ik kan me er wel druk om maken maar de enige die daar
      last van heeft ben ik zelf dus probeer ik het maar zoveel
      mogelijk naast me neer te leggen…

  6. Phoe, kan me voorstellen dat er heel wat met je gebeurd als je dat ziet!!
    Tja, het is leren met vallen en opstaan, waarbij het vallen vaak erg veel pijn doet en het opstaan een zwaar proces is.

  7. Wat rot van die andere persoon! Maar jij bent dan wel diegene die niet goed snik is omdat jij het kwijt bent en het teruggeven vergeten bent! Goh: ik zou niet weten wat ik zou doen in jouw plaats. Niet alleen teleurgesteld zijn, denk ik. Maar ook furieus… Heb je zelf geen foto van dat object dat eerder genomen werd dan de zijne/hare? Zo kan je misschien ‘bewijzen’ dat het wel van jou is? Liefs, Me

    • Mijn woede en teleurstelling kwamen weer op inderdaad,
      heb dat weer zo snel mogelijk los gelaten want ik ben
      de enige die daar op een negatieve manier last van heeft.
      Ik gun het een ander niet meer dat men mijn leven,
      en vooral het gevoelsmatige deel ervan, negatief bepaalt.

      Jawel, maar ik wil geen energie noch tijd (meer )
      verspillen aan mensen die willens en wetens
      ervoor kiezen hun leven te vullen met leugens en bedrog
      en voor hun eigen gewin over lijken gaan.
      Bewijzen dat het item van mij is kan ik wel, is echter
      zinloos want een narcist overtuigen van diens
      ongelijk lukt niemand.

      Liefs terug.

    • Ja inderdaad!

      ‘kracht’ of misschien wel een gebrek daaraan.. ik weet het niet….
      ik weet wel dat ik het vertik mijn energie (waarvan ik er toch al veel te weinig heb) te verspillen.

  8. Hè wat vervelend. Het is inderdaad maar het beste je de wijste en de sterkste te weten. En als je weer iets uitleent, afspreekt dat je het niet zo lang uitleent, maar het op een bepaalde datum weer terug wilt hebben. En die persoon er dan ook aan helpen herinneren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>