101-’verdriet’

Een tranenstroom die niet te stoppen lijkt,
als verdriet weer een moment onhanteerbaar blijkt.

Een ijzeren hand die het hart omknelt
terwijl verzwegen liefde door de aderen snelt.

Waar verstand je gevoel niet bij kan benen,
luisterende oren de enige bijstand verlenen.

Val je weer eens keihard onderuit
als adrenaline door je lichaam spuit.

Moet je met de moed der wanhoop weer opstaan
geen andere keus dan toch maar weer doorgaan.

Elke traan vindt de uitweg, je huilt je leeg, uitgeput
schokken lichaam en geest, opgeven heeft zó geen nut!

Je krabbelt weer overeind én gaat door
voor jezelf, zinvol willen leven, daar doe je het vóór!

18x Akkoorden op “101-’verdriet’

  1. Iemand zei eens tegen me: als je gelukkig wilt worden
    moet je stoppen met vechten. En verdorie nog aan toe,
    zo had ik het nog niet bekeken. Ik liet mijn handen los
    langszij hangen en liet mijn verzet wegebben.
    Wat gaf dat op den duur een ongekende ruimte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>