WE-300 ´Verhalen´

Plato‘s 51e WE-thema voor 30 oktober – 24 november.

Wat was ze nieuwsgierig, wat wilde ze graag het naadje van deze kous weten!
Nou was ze altijd al wel nieuwsgierig van aard geweest, soms zelfs op het irritante af, soms kon ze ook geheel onverschillig aan sommige dingen voorbijgaan. Met betrekking tot dit geval, of soortgelijke gevallen, waar ze in de loop der jaren toch wel redelijk veel ervaring mee had opgedaan, bleef de nieuwsgierigheid haar bezig houden.

Ze besefte….wat je ook maar verzinnen kunt, wat exact de waarheid is zul je nooit weten tenzij je de mogelijkheid krijgt terug te reizen in de tijd naar een zeer concreet bepaalde plaats en tijd, of tenzij het ooit mogelijk zal worden zijn taal te leren verstaan.

Steeds vaker kwam hij voor haar staan, met zijn grote bruine ogen keek hij haar aan, mooie grote kijkers die haar van alles leken te willen vertellen. De stand van de ogen verschilde vaak, ook de oogleden stonden niet altijd gelijk. Soms leken ze triest te kijken, soms vragend, soms blij, soms uitdagend en toch was ook dat telkens een gok qua inschatten want écht weten deed ze het natuurlijk niet.

Soms ook legde hij zijn hoofd in haar schoot, duwde zijn gezicht onder haar handen alsof hij zich verstoppen wilde. De ene keer aandoenlijk en soms zelfs meelijwekkend alsof een groot verdriet in hem schuil ging.

Wat wel steeds duidelijker werd was zijn blijdschap bij haar te zijn, alsof hij besefte dat zijn verleden echt tot het verleden behoorde, zijn heden opnieuw gestart was nadat zij hem uit het asiel had gehaald. Zijn geschiedenis viel tot dusver niet te beschrijven, zijn toekomst daarentegen wel. Kwispelend vertelde hij haar dat zij daarover moest vertellen in de hoop dat het meer van zijn soortgenoten gegund was dat aan hun gruwelvertellingen een eind zou komen.

Zing-Zo

Zing Zo; limerick op zondag….Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link dan zet ik je erbij.
Zing jij ook mee met: MARJA & RIETEPIETZ bij MARJA & RIA



Een verrassing zomaar voor de kiezen
we pakten niet snel onze biezen
wat was het een feest
waar zijn wij geweest
toen zij daar naar ons bellen bliezen

De kers op de taart was een feestje
daar zweefde rond ook menig geestje
ridder, heks en spook
die waren er ook
‘t was genieten voor mij en GEESJE

Ook deze dag is omgevlogen
het weer heeft ons echt niet bedrogen
de zon kwam erbij
muziek maakte vrij
Zo fijn!!! Dat is heus niet gelogen.

Feest!

Al weken verheugde me op vandaag… een afspraak om ‘iets’ leuks te gaan doen met iemand die inmiddels heel diep in mijn hart zit vastgeklonken. Dat is ook wederzijds want inmiddels heeft zij mij al geadopteerd als zus, hoe fijn en bijzonder is dat?!


Vanochtend even voor half elf stapte ik bij haar binnen en na een allerhartelijkste begroeting gingen we een bakkie doen, even kletsen en een peukie erbij. Daarna namen we afscheid van haar lief en togen we de grens over, Duitsland in. We hebben wat winkels afgestruind en een paar lekkere en leuke dingen gescoord, die je in Nederland of niet kunt kopen of tegen een veel hogere prijs.

Daarna stapten we de auto weer in en reden naar Boertange. Het was immers prachtig weer en daar wilden we een bakkie op een terrasje gaan pikken. Aangekomen in Boertange zagen we tot onze verbijstering een grote hoop auto’s…zou er iets te doen zijn, vroegen we ons af…. Nou echt wel! We zagen mensen in de gekste uitdossingen, het vermoeden ontstond al snel dat het iets met Halloween te maken zou hebben. Dat bleek later ook… in het centrum van Boertange, zonder iets extra’s al een hele bijzondere vestingstad die het bezoeken zeker waard is…., zagen we overal kraampjes en mensen in kostuums uit de riddertijd. En jemig zeg wat liepen er figuren rond, we keken onze onze uit!!! De kers op de taart noemde ik het op een gegeven moment want dit hadden we natuurlijk niet verwacht, zo’n extra kadootje op een toch al hele leuke dag.


Na uitgebreid rondgewandeld en gekeken te hebben waren onze lijven wel toe aan een vochtige en droge versnapering. We ploften op een terras neer en al snel hadden we veel lekkers voor ons staan, terwijl we daarvan genoten bleven we onze ogen uitkijken en met groot plezier genieten van wat er zich voor ons en om ons heen afspeelde.

Enkele uren later stapten we de auto weer in en togen terug naar GEESJES huis. Daar dronken we nog wat en kletsen nog wat na, waarna ik afscheid nam en met een volgeladen auto huiswaarts keerde om daar nog even een uurtje in het gezelschap van (v)echtgenoot door te brengen voordat hij, met tegenzin, de nachtdienst inging… tegenzin, niet vanwege het werk maar wel vanwege het uur extra dat hij en zijn ploeg deze nacht moeten draaien ivm het verzetten van de zomertijd naar de wintertijd.


Mensenkinderen, wat weer een leuke dag…en deze week was al zo leuk! Ik heb weer tot op het bot genoten!

Klik gerust HIER voor meer foto’s!

Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmel mee met meer zwijmelaars bij MARJA

Altijd al ben ik ‘groter’ fan van dieren dan van mensen, zeker van dieren in het wild. In 1975 kwam een lied uit waarvan ik na 1x luisteren de tekst al volledig uit mijn hoofd kende. Ook al hoor ik hem heel lang niet, komt het dan ineens weer voorbij, weet ik gelijk weer woord voor woord hoe het gaat. De impact was toen al heel groot op mij, hoe jong ik ook was en hoe weinig ik toen, in tegenstelling tot nu, wist van dierenleed. Logisch dus dat de impact van dit lied op mij nu toch wel vele malen groter is dan toen.
Ik had hem een hele tijd niet gehoord noch beluisterd totdat ik tot mijn vreugd constateren mocht dat het nu in een coverversie in de nieuwste show van JEANS zit.

Tegenstelling – ‘Bewolkt / Onbewolkt’

Tegenstelling sinds 24 maart 2011: Vrijdag; 18-10-2013


Heb jij ook een leuke foto waarmee je mee wilt doen met deze uitdaging?
Voer dan in het script hieronder je naam én de link naar je logbericht in.

Mister Linky's Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
For best results, use HTML mode to edit this section of the post.


Thema Vrijdag 01-11-2013= Hier-Daar (met dank aan FERRARA)

Ouwehands Zoo Rhenen

Al weken geleden spraken Daphne en ik af in de herfstvakantie naar Ouwehands ZOO in Rhenen te gaan. Mijn maandagmeneer zag dat ook wel zitten en dus was het snel afgesproken dat we hem zouden meenemen. Puur uit gein stuurde ik een twitterberichtje naar Ouwehands om mooi weer te bestellen. Nadat het dinsdag prachtig weer was werd het gisteren stukken minder, ik zag de dag van vandaag al bijna in het water vallen tot ik naar weeronline keek.


Vanochtend vroeg opgestaan en om kwart voor negen reden we bij het huis van mijn maandagmeneer weg in volop zon, amper wind, zalige temperatuur. Geweldig. De rit verliep voorspoedig tot aan de Grebbeberg… de weg waar de zoo aan ligt….file en niet te zuinig ook. Overduidelijk waren meer mensen op het idee gekomen om van een mooie dag in een zoo te gaan genieten. Het was er stervensdruk. jemig… maar al redelijk snel na de ingang viel alles uiteen en konden we optimaal genieten ondanks de grote mensenmassa. De dag verliep geweldig en we hebben ons enorm vermaakt. We besloten tijdens de lunch dat we als laatste de zeeleeuwenshow Elements wilden gaan bekijken en toen bleek dat we veel te vroeg bij de betreffende locatie aankwamen besloten we eerst nog even op het terras bij de windhandgibbons te gaan zitten en daar een portie poffertjes te eten. Bij de poffertjeskraam was het druk dus moest ik ‘even’ wachten. Redelijk ongeduldig als ik ben vind ik dat meestal niet fijn maar deze keer werd ik aangenaam verpoosd door een klein ventje van een jaar of 4 a 5 die honderduit vertelde over zijn vakantie met papa in Frankrijk en hun bezoek aan een dierentuin aldaar, dit allemaal nadat hij geconstateerd had dat ik te dik was om net als hij op de balie van de poffertjeskraam te gaan zitten. Vaders schaamde zich kennelijk een beetje en verontschuldigde zich voor het gebrek aan tact bij zijn spruit maar ook zijn ogen twinkelden en we hadden gedrieën veel pret en andere mensen om ons heen ook. zo leuk!


De terugrit verliep minder voorspoedig, we verloren een uur doordat in Wageningen een ongeluk was gebeurd met een grote impact waardoor er een forse omleiding was, we genoten evengoed van de omgeving en het ‘gratis en onverwachte’ sightseeing by day in die omgeving. Even voor zeven leverden Daphne en ik mijn maandagmeneer thuis af en reden we samen het laatste stukkie naar huis. Eerst maar koffie en de foto’s bekijken. Een deel is uiteraard zoals altijd op Picasa gezet en zijn HIER te bekijken.


Wij kijken terug op een heerlijke dag die we kunnen koesteren als eentje met een gouden randje!