Zo lief!

Zing Zo (117); limerick op zondag sinds 29-01-2012

Schrijf jij ook een limerick?
Geef mij dan alsjeblieft je link zodat ik die erbij kan zetten….
Marja
Frederique
Frederique bij mij
Frederique bij Marja
Ria
Rietepietz bij Marja

zingzo200414

Een lentebries streelt zacht mijn oren,
mijn ogen laten zich bekoren,
door dit prachtig beeld,
dat echt nooit verveelt,
de natuur laat zich niet verstoren.

Dit meesje vloog constant af en aan,
en moest dus telkens heen en weer gaan,
hij vloog in en uit,
kwam terug met een buit,
dat hij alle keren moest afstaan.

In ‘t huisje werd keihard geploeterd,
nee er werd heus niet gecomputerd,
een nest werd gebouwd,
kroost, warm en vertrouwd.
Ontroerend, ik ben niet betoeterd!



Juliana

Zing Zo (116); limerick op zondag sinds 29-01-2012

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link zodat ik die erbij kan zetten….
Marja
Frederique
Frederique bij Marja
Frederique bij mij
Laura bij Marja
Ria

Ik stond mij gist’ren te vergapen,
bij dit bed met koninklijk wapen.
Wie hier dan wel lag,
van ‘t hoogste gezag?
Ons “Juultje” heeft er liggen slapen.

Zij moest met haar Mam van ver komen,
en zag onderweg vast veel bomen.
Met Emma in koets
en paarden stapvoets
werd die lange reis ondernomen.

In dit kasteel ging zij logeren
terwijl zij van alles moest leren.
Zij was een prinses
kreeg in alles les
om haar koninkrijk te beheren.

Trap

6

Beklim elke trap,
steeds voet voor voet, stap na stap,
en denk niet “ik kap” !

Ga gewoon zo door.
De winst, daar doe je het voor.
‘t Is jouw levensspoor.

Wie ook maar wat zegt,
obstakels op je weg legt,
geen weg is puur recht.
Elke klim is een gevecht,
het komt helemaal goed, écht!

Weet ik veel!

Zing Zo (115); limerick op zondag sinds 29-01-2012

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link zodat ik die erbij kan zetten….
Marja
Frederque
Frederique bij mij
Frederique bij Marja
Rietepietz bij mij
Rietepietz bij Marja
Ria

Paraat op zaterdagavond.
Met ipad op schoot op de voorgrond,
dan speel ik dit spel,
misschien ken je ‘t wel?
Meespelen; mijn leden van ‘t thuisfront

We spelen hier gezellig  samen,
spannend, als was ‘t eindexamen.
7 keer geslaagd,
mijn brein onversaagd,
ik hoef me dus nog niet te schamen.

‘t Is echter nog niet afgelopen,
hoe vaak nog moet ‘k mouwen opstropen?
Ik heb geen idee,
speel het spel steeds mee,
tot  ‘Weet Ik Veel’ is afgedropen.

Zing-Zo ~~ 114

Zing Zo; limerick op zondag….sinds 29-01-2012

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link dan zet ik je erbij:
Marja
Rietepietz bij mij
Rietepietz bij Marja
Laura bij Marja
Ria


We gingen een dagje uit rijden,
met elkaars gezelschap verblijden,
de zon ging ook mee,
wij waren tevree,
en hadden die dag niks te lijden.

Ook liepen we toen door Boertange,
met veel plezier en heus niet bange.
Gezellig zo saam,
langs meer dan één kraam,
veel mensen daar, korte en lange.

We hebben echt enorm genoten,
en zijn vaak in de lach geschoten,
van mens, dier en spook,
ja die was er ook,
zat op de brug zoekend naar boten.

Het was best een vreemde bedoening
waarom men er die dag naar toe ging.
‘t Was een festival,
soort Halloween-bal,
voor ons was ‘t nog net geen ontgroening.

Invalshoek – 57
Seizoensinvloed – Hooghartig



REISMEERMINs Invalshoek nr. 57,

Thema Seizoensinvloed-Hooghartig: 26 maart tot 23 april

Ze had wel vaker horen zeggen dat jeuk erger is dan pijn…. nou, zo langzamerhand begon ze te geloven dat degenen die dat uitgesproken hadden het bij het juiste eind hadden gehad.

Pijn? Ja daar wist ze alles van sinds ze in haar pubertijd als chronisch pijnpatiënt te boek kwam te staan. Jeuk? Nou nee dat had ze eigenlijk nauwelijks ervaringen mee opgedaan tot dusver, behalve dan de herinneringen die haar nog kippenvel konden bezorgen aan de tijd dat ze haar examenjaar van de middelbare school gevloerd werd door de waterpokken en ze het uitdrukkelijk ‘krab-verbod’ opgelegd had gekregen. Om hieraan gehoor te kunnen geven had ze toentertijd ook constant de bus met mentholpoeder binnen handbereik staan. Verder had ze dus weinig jeukervaringen. Al bleek wel dat ze sinds een aantal jaren gevoelig was voor bepaalde wasmiddelen. Helaas bleek alleen een duur wasmiddel al enige geschikt om die kleding te wassen die met haar huid in aanraking kwam, en dan vooral de kwestbare delen ervan. Ach geen ramp toch, zolang ze maar ervoor zorgde dat dat wasmiddel gebruikt werd was de jeuk minimaal en was er prima mee te leven. Niets om over te klagen.

Inmiddels was de lente weer begonnen en voor de 3e keer op rij leek Moeder Natuur het noodzakelijk te vinden haar te verrassen met het cadeautje dat door sommigen in haar omgeving al betiteld werd als hooikoorts. Ze kende een aantal mensen dat er ieder jaar behoorlijk veel last van had en ze hoopte dat zij niet tot die groep zou gaan behoren. De kriebel in haar neus was af en toe om gek van te worden, om nog maar te zwijgen van de jeuk rondom haar ogen. Op een morgen tijdens haar werk kreeg ze een ogenschijnlijk niet te stoppen niesbui, haar hoofd begon er van te dreunen alsof de aderen op knappen stonden. ‘Misschien moet jij je eens laten testen op hooikoorts?” werd haar voorgesteld, waarop ze resoluut haar hoofd schudde en antwoordde: ‘Nee joh, ben je mal, denk dat ik verkouden ga worden…’ Hooikoorts in het voorjaar, een stram lijf en zo goed als bewegingsloze doch wel pijnlijke gewrichten op de vochtige en koude dagen, benauwd hebben in de zomer vanwege het niet zo gemakkelijk kunnen transpireren…. Dat haar lijf niet een toonbeeld van gezondheid was dat was wel een feit maar dat zij zich ook nog eens slachtoffer zou laten worden van seizoensinvloeden, dat ging haar te ver. Hooghartig, hoe zeer dat ook een oneigenlijke karaktereigenschap van haar was, weigerde ze daar tijd, energie of zelfs maar gedachten aan de mogelijkheden aan te verspillen.

Zing-Zo ~~ 113

Zing Zo; limerick op zondag….sinds 29-01-2012

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link dan zet ik je erbij:
MARJA
FREDERIQUE
RIETEPIETZ bij mij
RIETEPIETZ bij Marja
RIA

zingzo230314Een blogmeeting is steeds een feestje!
Zo fijn voor elk hart, ziel en geestje!
‘T werd een dolle boel,
dat was ook het doel,
van het bezoek van dat lach-beestje.

Veel bloggers hier met elkaar op stap.
Mooi weer was die dag ons gezelschap.
Voor mens en ook dier,
een dag vol plezier,
op het eind nog een lekkere hap

Genieten bij het terug kijken,
gedachten die de ziel verrijken.
‘K wens ieder zo’n dag,
met alleen maar gelach,
dat ‘t nare voor ‘t goede zal wijken.

Het is bijna 3 jaar geleden
dat wij daar dat bankje bekleedden.
Bulderend gelach,
een heerlijke dag,
dit wens ik je toe in het heden.

Eeuwig leven

eeuwigleven

Moeder Natuur laat zich weer opnieuw zien
gehuld nog in een milde lentejas.
Teken van leven en kracht bovendien
in verwondering stopt even mijn pas

paddenstoel1903141

Haar leven raast ook echt altijd maar door.
Vaak ontgaat het menig levend wezen.
Toch, dat eeuwig leven, daar doet ze ‘t voor.
Bewijst, onnodig voor ‘t einde vrezen.

Elfje

elfje

Ik

kan veel,

wil nog meer,

veel meer willen kunnen.

Voorbij zichtbare, als ook onzichtbare

beperkingen, ongeremd door de aardse grenzen,

keer ik de onmogelijkheden om naar mogelijkheden,

en bekijk ik ieder obstakel verwonderd als uitdaging.

Telkens weer onderuitgaande opkrabbelen en mijn gekozen weg vervolgen.

Voorgoed achter me latend,  vergevend doch nooit vergetend, verhelderend verleden.

Ervaringsdeskundige.