Melody Music

Je komt ze af en toe tegen….. lijstjes in blogland, de ene leuk, de andere niet, soms waard om over te nemen soms ook niet… Ik kwam onderstaande op 2 adressen tegen, te weten bij NANDA en bij Mrs.T.…. ‘Te leuk om niet mee te nemen en zelf in te vullen’ was mijn gedachte gelijk dus hieronder mijn antwoorden: (ohja, de U ontbrak dus die mis je)

Age:
50 nog maar dus nog lang niet middelbaar, zal ik ook wel nooit worden ook

Best friend:
Schathemeltjerijk ben ik wat dat betreft want heb er meerdere. 2 daarvan beschouw ik zelfs als ‘kleinere’ en ‘grotere’ zus.

Chore you hate:
Afwassen met stip op nummer 1

Dreamhouse:
Boerderij met veel grond erom heen zodat ik dieren kan gaan opvangen en mijn mannen met schoondochter kunnen boogschieten wanneer ze willen.

Essential start of your day:
Bril opzetten.

Favorite colour:
Wit – Paars – Rood – IJsblauw

Gold or Silver
Goud al draag ik tegelijkertijd ook zilver.

Height:
178.

Instruments I play:
(played dus…verleden tijd:) Accordeon, Bugel en Euphonium.

Job Title
Manusje van alles.

Kids:
Een dochter van 28 en een zoon van 22.

Life is incomplete without:
Gezin, dieren, vrienden, muziek (JEANS) , fotografie, blog.

Music that you always listen to:
Alles behalve ‘techno en aanverwante niet nader te benoemen zooi’.

Nickname:
Koos, Tutie, Poepie, Parel, Mel, Ko

Overnight hospital stays:
Oeps, hebbie ff..??? Teveel / meer dan mij lief is!

Phobias or fears:
Situaties waarin ik niet zelf kan bepalen wat ik kan doen/laten.

Quote of a movie:
Uit Lord of the Rings van JRR Tolkien, gesproken door Gandalf the Grey: All you have to do is to decide what to do with the time that is given to you.

Reason to smile:
Weer in staat zijn het leven aan te durven.

Siblings:
Een broertje.

Time you wake up:
5 dagen in de week rond 7.00, weekends wisselend

Very important date this year:
21 maart werd ik wat ik nog niet was en nooit meer niet zal zijn.

Worst habit:
Alles en iedereen (nog steeds te veelvuldig) vóór laten gaan.

X-rays you’ve done:
….Zie O

Yummie food you make:
Geen, Joop kookt altijd, die kan het beter en vindt het nog leuk ook.

Zoo animal:
Tja liever geen enkele maar aangezien dierentuinen helaas noodzakelijk bleken en nog steeds blijken en ik moet kiezen: Witte Tijger.

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 14x Akkoorden →

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 18x Akkoorden →

Vandaag wordt de 2e Stiefeltocht verlopen in Alkmaar. Dat is een wandeling mede georganiseerd door Bulters Mekke waarvan Thom en Astrid (jullie weten wel, Astrid met hulphond Mellis) deel uitmaken. Mellis is niet meer maar ondertussen hebben Thom en Astrid 2 nieuwe hulphonden, Truffel en de kleine pup Buddha die ze nu in opleiding hebben. De wandeling kan naar keuze uit 3 afstanden gelopen worden en is voor het goede doel, het bij elkaar brengen van het nodige bedrag om mensen met een beperking aan een hulphond te helpen.

Joop moest vandaag weer beginnen en zou de ochtenddienst in moeten. Aangezien wij voor acties voor een goed doel altijd te porren zijn en het feit dat het mooi weer zou worden besloten de jeugd en ik vandaag naar Alkmaar te gaan om mee te wandelen met Noah en Brego. Dat dingen altijd toch net even anders kunnen lopen dan gepland bleek weer eens als nooit te voor.

Ik besloot gisteren Noah te scheren om hem van zijn warme jas te ontdoen. Zoals altijd zittend op de grond met de hond languit tussen mijn benen ging ik aan de slag. Halverwege ‘knapte’ er iets en voelde het alsof iemand achter mij langs liep en mij een forse trap in de rug gaf. Ik schreeuwde het nog net niet uit. Noah schrok zich rot en stoof omhoog. Joop schrok ook en kwam snel naar binnen gerend (die was in de tuin bezig). Hij hielp mij omhoog en strekte mij een aantal keren. Ik wilde wel door de grond en het plafond tegelijk. Hij heeft me op de bank geholpen en na een half uurtje ben ik met veel moeite weer opgestaan heb een pijnstiller ingenomen en heb Noah weer bij me geroepen om de klus af te maken. Een half geschoren hond ziet er niet uit of wel dan. Trager dan voorheen lukte het me uiteindelijk. Daarna Noah in bad gedaan en weer gaan liggen. Een paar uur later een zwaardere pijnstiller ingenomen want de eerste werkte voor geen meter. De 2e overigens ook niet. Ben dus niet meer van de bank af geweest op de nodige toiletbezoeken na. Enkele uren later toch maar de telefoon gepakt en me met veel tegenzin voor de wandeling afgemeld. Kon amper op de voeten staan dus 2x 2 uur rijden en 5km lopen zag ik niet zitten.

Vanochtend ging om 3.45 de wekker en ik wenste Joop een fijne werkdag waarna ik me weer omdraaide en gelukkig weer insliep. Totdat hij mij enkele uren later wakker maakte. Bleek dat zijn auto het halverwege de route naar zijn werk begeven had en dat de ANWB had geconstateerd dat zijn waterpomp naar de filistijnen was. Teruggebracht door de ANWB naar ons huis alwaar hij en zijn collega mijn auto pakten om alsnog naar hun werk te kunnen gaan. ‘Geluk bij een ongeluk’ dus. Joop en zijn collega rijden om beurten en deze keer was het Joops beurt. De auto van die collega was niet beschikbaar vandaag. Als ik niet last van mijn rug had gehad had ik alsnog de wandeling kunnen afzeggen omdat er geen auto beschikbaar was.

Na een doorwraakte nacht gaat het nu wel stukken beter dan gisteren maar kan nog steeds amper bewegen. Hopelijk knapt dat vandaag nog wel op zodat ik de komende week wel in staat ben om te gaan werken want anders heb ik toch echt een probleem, niet werken = geen geld en tja dat dat niet uitkomt zal iedereen snappen lijkt me. Momenteel hink ik nog op 2 voeten of ik wel of niet de huisarts zal bellen vandaag of dat ik zal wachten tot morgen. Duidelijk is in ieder geval wel dat ik andere pijnmedicatie moet krijgen want die 2 die ik in huis heb werken voor geen meter ook al zijn ze nog zo ‘zwaar’.

Kortom…. vandaag dus thuis en hier in Assen genieten van het mooie weer. Niets doen behalve dan vooral het ouwe lijf rust gunnen en hopelijk energie bijeen sprokkelen voor de week die voor me ligt. De jeugd maakt van de nood een deugd en slaapt uit, ze vonden het wel jammer dat we niet gingen maar heel erg vonden ze dat nou ook weer niet. In plaats van een lange wandeling in Almaar mogen ze zo meteen een lange wandeling in Assen maken want de honden moeten natuurlijk wel hun beweging hebben en dat kan ik ze vandaag ff niet bieden.

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 26x Akkoorden →

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 22x Akkoorden →

In de 50 jaar dat ik inmiddels op onze aardbol rondhobbel heb ik diverse kilo’s met me mee gedragen, de ene keer erg veel, de andere keer ‘gewoon’ veel, de andere keer te weinig, weer een andere keer ‘normaal’. Nooit heb ik overwogen te gaan diëten, simpelweg omdat ik de zaken die ik lekker vind mezelf niet wil ontzeggen. Als je daarnaast van de 50 levensjaren 40 levensjaren hebt versleten met medicatiegebruik die het gewicht ook beïnvloeden is diëten ook zinloos. De medicatie die ik sinds enkele maanden nu heb bevalt prima en doet goed wat het moet doen, daarover zal ik me ook niet beklagen. Voor het eerst sinds jaren eindelijk medicatie die wel goed werkt, wat een winst!
Dat ik met deze medicatie ook verlies boek is de afgelopen dagen weer eens gebleken. Ik ben niet het type vrouw dat veel kleding in de kast heeft, in het werk dat ik buitenshuis doe is een rok/jurk absoluut niet handig dus heb ik spijkerbroeken nodig. Heb er altijd 3 en die voldoen qua aantal dan ook prima. Ik was aan nieuwe spijkerbroeken toe. Nou haat ik winkelen om kleding, dus dat doe ik dan ook nooit. Ik koop alles online als het om kleding gaat. Merknamen zeggen me niks dus ook daar let ik niet op, het prijskaartje is voor mij doorslaggevend. Al snel vond ik een leuke spijkerbroek en die heb ik besteld; een herenspijkerbroek overigens want die zitten hoger dan de damesspijkerbroeken. Die kwam binnen en ja hoor, te klein! Bastiaan is qua kleding net als ik en hij vond het een mooie broek, paste hem aan en ja hoor, zat als gegoten. Hij blij, ik niet! Ik een nieuwe besteld, ander merk en een maat groter, zou toch wel passen zeker? Vergeet het maar, ook te klein! Joop vond het een mooie broek, paste hem aan en ja hoor, zat als gegoten! Hij blij, ik niet!! Bastiaan en Joop lagen in een deuk, de heren schaterden, en ik… ik had een sneue neus! Mopper, mopper, mopper…. kom ik even tot de keiharde realiteit met mijn conclusie dat ik dus nu de dikste in onze huishouding ben, grrrrrrrrr. Vervolgens in Joop zijn kast gedoken, ik had hem laatst 2 spijkerbroeken gekocht die hem inmiddels te groot zijn en zijn van zijn kast naar de mijne verplaatst, heb ik toch nog 2 ‘nieuwe’ spijkerbroeken.

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 38x Akkoorden →

Was ik enkele weken geleden rigoureus aan het opruimen geslagen en tot aan 1 januari 2013 alle loggeschiedenis verwijderd, ben ik gisteren begonnen mijn photobucket-accounts na te lopen. Helaas kun je daar niet snel in werken omdat je een handeling per 1 foto moet doen, dus kostte het even wat tijd voordat ik daar ook klaar was. Ik heb alle foto’s die ik in de loop der jaren daar had geplaatst, ik wil(de) niet in mijn weblog hosten omdat dat teveel laadtijd vergt, gesorteerd. Alleen die afbeeldingen die in het thema muziek staan heb ik bewaard. Evengoed zijn er 1000-en verwijderd en zijn er nu nog ‘maar’ 4555 over. De links naar die photobuckets heb ik in de linkerkolom geplaatst onder de Picasa-footjes, zodat jullie ze kunnen bekijken indien jullie dat willen.
De afgelopen dagen ben ik bovendien met veel webloggers bezig geweest in de zin van het helpen bij het exporteren en importeren van hun ‘oude’ blogs naar een nieuwe stek. Ik zit nog te wachten op enkele exportfiles waarvan ik hoop dat ze binnenkomen al durf ik niets (meer) te verwachten van die club. Kortom…..verveling is al zelden al de orde bij mij, maar de laatste weken is er zeker geen sprake van geweest.

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 26x Akkoorden →

Het is zondag 24 februari en voor Weblog.nl zijn de laatste 5!!! dagen in gegaan.
Velen van jullie logden ooit bij Web-Log.nl en maakten de overgang mee naar Weblog.nl … dat de laatste migratie verre van een succes werd hoef ik niet te onderstrepen en eigenlijk had ik me ook voorgenomen om er nooit meer over te schrijven. Dat ik het nu wel doe komt doordat de afgelopen weken de loggers gebombardeerd zijn met vele mails met lange lappen tekst waaruit velen niet echt wijs werden en mij om hulp vroegen, wat ik gelukkig kon bieden. De afgelopen dagen kwamen meer vragen via mail en facebook en twitter bij mij terecht, daarom toch nog maar even dit logje.

Als je een weblog hebt bij Weblog.nl en je hebt nog niet een exportfile aangevraagd en die ook op je eigen pc gedownload doe dat dan snel nog wél als je de inhoud van die weblog niet wilt verliezen. Nog maar een paar dagen en dan gaat de stekker eruit en is alle kans op het ‘redden’ van jouw bestanden over, uit en voorbij.

Hoe vraag je een exportbestand aan?
Manier 1
Log in en ga naar menu EXTRA en kies daar voor EXPORTEREN
Je moet dan relatief snel (binnen 24 uur maximaal) een e-mail van Weblog.nl ontvangen waarin je een downloadlink aantreft waarmee je de exportfile naar je pc kunt downloaden. Als je die mail hebt haal dan zo snel mogelijk dat bestand binnen want die link is maar 24 uur geldig! Daarna kan je het in je nieuwe blog bij een andere provider weer uploaden. In de meeste gevallen gaat dat probleemloos en zullen daarna al je berichten, met reacties etc, in chronologische volgorde aan jouw nieuwe weblog toegevoegd zijn. Mocht er dan toch nog iets niet kloppen heb je een aantal mogelijkheden; of je verwijdert alles en probeert het opnieuw, of (en in dit geval geldt het als je nieuwe weblog zich bij WordPress bevindt) neem contact op met de helpdesk van WordPress op http://wphelpdesk.nl/
Manier 2
Ga naar de helpdesk van Weblog.nl op http://helpdesk.web-log.nl, registreer je daar als je dat nog niet eerder hebt gedaan of log in. (LET WEL: de registratie van je weblog is iets anders dus de inloggegevens van je weblog en de helpdesk zijn niet per definitie gelijk!) Maak een ticket aan, benoem de weblog waarom het gaat en vraag een exportfile aan. Zodra men dan jouw ticket heeft behandeld krijg jij een e-mail van weblog met een link naar dat ticket, waar je dan wederom een downloadlink zult aantreffen naar dat exportbestand, die dan wederom slechts 24 uur geldig is.

Kortom……… wil je je webloghistorie redden omdat je het niet wilt kwijtraken ga er dan zo snel mogelijk mee aan de slag, je hebt nog maar 4 !!! dagen!!!

Veel toi toi toi!

Mocht je vragen hebben naar aanleiding van bovenstaande, stel ze dan gerust.
Als ik kan, zal ik ze uiteraard beantwoorden!

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 54x Akkoorden →

Nadat afgelopen zondag mijn blog crashte en ik niet snel genoeg naar mijn zin antwoord kreeg op mijn helpdeskticket, ik een ander iemand aan zijn jasje trok die mij binnen een paar minuten weer op gang hielp… ben ik veel bezig geweest met het herorganiseren van de layout en de juiste weergave van de inhoud. Ik ben nogal pieterepeuterig en het is me niet snel naar de zin. Inmiddels staat alles er (bijna… je moet iets te wensen over houden nietwaar?) zoals ik het wil hebben. Voor zover ik het zelf kan beoordelen is zowel de leesbaarheid als de laadtijd weer prima in orde. (mochten jullie dit anders ervaren dan lees ik dat uiteraard heel erg graag!). Zojuist heb ik een categorie-karweitje afgerond. Ik hou niet van lange lijsten met links van categorieën en archieven. Jullie kunnen nu in de linkerkolom een aantal scrolbalkjes zien. Boven elk scrollbalkje staat de hoofdcategorie gelinkt. In elk scrollbalkje zien jullie dan de subcategorieën met het aantal berichten dat elke subcategorie bevat. Dit vergt al met al veel tijd die ik er met veel plezier in steek want het freubelen is nou eenmaal een grote hobby. Dingen die ik bedenk, uitzoeken naar mogelijkheden en dan toepassen. Leren door te doen, al heeft dat wel risico’s in zich maar dat moet dan maar, no pain no gain of wel dan?

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 22x Akkoorden →

Gedeelde smart is halve smart…. Gedeelde vreugd is dubbele vreugd!

Een kaarje om jouw donkerste plekjes te verlichten, om jouw last mee te helpen dragen, om de koudste plekjes te verwarmen!

Een bosje ‘lente’ waarvan de zaadjes zich definitief in jouw hart & ziel mogen vestigen zodat ze eeuwig zullen blijven bloeien.

Een eeuwig brandende zon voor licht en kracht in een constante stroom van stralen die door alles heen jouw binnenkant mag raken!

Zo her en der buiten, én in blogland bevinden zich mensen in de lichamelijke of geestelijke, of beider, lappenmand. De éne worstelt met ziekte, een ander worstelt met verlies, weer een ander worstelt met het (over)gewicht van het leven in het algemeen, weer een ander ervaart zijn rugzak als te zwaar. Tussen de regels door lees ik op diverse plaatsen dat het vermoeid zijn, dat het geen lichtpuntjes meer zien, dat het verdriet, dat de pijn, dat de bagage die velen van ons met zich mee te dragen krijgen, velen te zwaar valt! Ik kan met de beste wil ter wereld niemands lasten dragen maar ik kan wel met iemand meeleven en vanuit het diepst van mijn hart doe ik dat dan ook. Het raakt mij altijd weer als ik merk dat iemand gebukt gaat onder zorg. Ongeacht of het nou mensen zijn die mij heel dicht nabij staan of dat het mensen zijn die ik alleen maar via het loggen ken in meer of mindere mate, ik gun niemand die last! Wat kan ik dan doen? Nou niets eigenlijk maar eigenwijs als ik ben doe ik toch een poging om met dit logbericht hen die nodig hebben een hart onder de riem te steken. Ik ga heel bewust geen namen noemen deze keer, degene op wie bovenstaande van toepassing is herkent zich er wel in. Daarbij wil ik niet het risico lopen iemand niet te noemen die het wel nodig heeft maar van wie ik het niet weet. Wat dus ook maar op jou van toepassing is, al neem je ze alle drie, het zij je van harte gegund!

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 24x Akkoorden →

In een logbericht bij MARJA stond deze afbeelding :
die ik bewerkte tot

Daarop kreeg ik een mail van Marja waarin zij vroeg hoe ik dit gedaan had en of ik hierover een ‘lesblogje’ zou willen schrijven. Natuurlijk doe ik dat graag dus hieronder zal ik proberen zo duidelijk mogelijk te omschrijven welke stappen ik heb gevolgd.

1) Kijken naar de afmetingen van mijn avatar : in mijn geval 150 breed bij 100 hoog.
2) Kijken naar de afmetingen van Marja’s afbeelding : 240 breed bij 212 hoog.
3) Afbeelding van Marja opslaan op je eigen pc
4) In Paint (via start –> bureau-accessoires) een afbeelding (standaard kleur is wit) maken van 250 breed bij 250 hoog en deze opslaan.
5) In Paint de afbeelding van Marja openen en met het gummetje het rammetje uitvegen en de afbeelding opnieuw opslaan.
6) Programma openen: In http://www.online-image-editor.com/
7) Via ‘bladeren’ de afbeelding Marja uploaden
8) Via tabblad “wizards” kies je voor optie ‘Tranparancy’
9) Er verschijnt dan een klein menuutje aan de linkerkant
10) Bij ‘Fuzz Factor’ kies je de grootste waarde (30%) en klik je op de kleur die weg moet (ik wilde een transparante afbeelding dus weg met wit)
11) Je klikt elk wit vlak aan wat daarna transparant wordt, je ziet dan het geblokte patroontje dat je er rond omheen ook ziet
12) Daarna rechtermuisklik en afbeelding opslaan.
13) Als je eigen avatar oke is hoef je daar niets aan te doen.
14) Je opent in hetzelfde programmaatje de afbeelding die je eerder in Paint maakte.
15) Bij “wizards” kiezen voor ‘Overlay Image’
16) Uploaden je eigen avatar
17) Je versleept het daarna naar het midden van het bij Paint gemaakt vlak, klikken op ‘apply’
18) Nogmaals kiezen voor ‘Overlay Image’, daarna de nieuwe versie van Marja’s afbeelding er overheen slepen, bij juiste positie klikken op ‘apply’.
19) Nu nogmaals klikken op ‘Transparancy’… weer kiezen voor Fuzz Factor 30%… en alle vlakken die jij transparant wilt aanklikken
20) Tevreden? Dan afbeelding opslaan en gebruiken
21) Extra: via Tabblad ‘Basics’ kun je, indien gewenst/nodig, de afbeelding aanpassen qua formaten.
In mijn geval betekende het dat ik via ‘Crop’ de afbeelding ‘passend’ maakte omdat het Paint-vlak groter was dan de eindversie van de aangepaste afbeelding. Natuurlijk had ik dit ook op voorhand kunnen doen maar ervaring heeft mij geleerd dat het als afsluitende stap het handigst is omdat je dan precies kunt zien waar je wel of niet moet bijsnijden.

Mocht bovenstaande niet duidelijk zijn… laat het alsjeblieft weten en omschrijf zo duidelijk mogelijk waar je vast loopt! Je mag mij uiteraard ook je eigen afbeelding mailen als je bovenstaande te moeilijk vind en het zelf niet aandurft, dan doe ik het met Liefde voor je!

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 14x Akkoorden →

Nadat ik het verhaal “Oneerlijk” had geschreven werd het een spannende tijd… Gisterenavond om 23.50 is de zoon van die meneer overleden, 1 maand en 4 dagen na het allereerste teken dat er iets niet in orde was! Geschokt kan ik niets anders dan meeleven met de familie, ondanks dat verder lijden hem bespaard is gebleven is dit een intens triest iets voor iemand van 55 jaar jong. Wens de familie en andere betrokkenen alle sterkte toe!

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 8x Akkoorden →

Met zijn linkerhand steunend op zijn rollator stond hij voor het raam en zwaaide de oude dame na die met haar rollator zich een weg probeerde te banen op het met veel sneeuw belegen voetpad. Voordat ze de bocht omging draaide ze nog 1x om en zwaaide naar hem, daarna verdween ze uit het zicht. Hij draaide zich om en ging naar de keuken, op het aanrecht stonden twee theeglazen en schoteltjes. Even eerder hadden ze samen aan de thee gezeten en ondertussen genoten van het samenzijn en de overheerlijke mergpijpen die hij bij het antieke bakkerijtje aan het eind van de straat had gekocht. Bij het afscheid nemen had ze hem een zoen op zijn wang gegeven, ‘hoe moeilijk het ook is lieve jongen, we moeten vasthouden aan het feit dat het leven goed is, daarin moeten we blijven geloven anders is het met ons gedaan’. Hij had met tranen in de ogen geknikt en na een laatste ‘wees voorzichtig, het is glad buiten’, de deur achter haar gesloten. Hij maakte de vaat aan de kant en nam weer plaats in zijn stoel voor het raam, pakte de krant en legde die op zijn schoot, van lezen kwam er niet veel, tranen welden op en langzaamaan werd de krant onleesbaarder door het vocht.

In gedachten ging hij terug in de tijd. Hoe hij en zijn vrouw jaren geleden hun vriendin troostten toen zij totaal onverwacht haar man verloor. Weer enige tijd later zij aan het graf stonden van haar schoonzoon die bij een noodlottig ongeval om het leven was gekomen, weer enige tijd later zich weer op een kerkhof bevonden om haar dochter te begraven. ‘Ach lieverd, wat mis ik je toch’, zei hij hardop terwijl hij naar de foto keek van waaraf zijn vrouw hem toe glimlachte. ‘Ik mis je nog elke dag’, zijn gedachten brachten hem naar de begraafplaats waar hij ruim 1,5 jaar geleden haar had moeten achterlaten. ‘Wat moet ik nu toch?’ sprak hij tegen de foto. Een antwoord zou hij niet krijgen dat besefte hij wel, doch in zijn hoofd klonk haar stem die hem zei: ‘niemand krijgt een leven zonder leed cadeau, we moeten er doorheen want erom heen is onmogelijk’.

Hij wendde zijn blik van de foto af, fluisterend, ‘je hebt gelijk lief kind, ik zal sterk zijn’. Door het raam naar buiten kijkend zag hij de sneeuw neerdwarrelen, de wereld leek verstild verstopt onder een witte deken. Wit, rein en puur, zo nieuw. In zijn hoofd klonk een melodie van een lied dat hij al jaren kende, ‘stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw’. De vriendin die hij eerder die middag had uitgezwaaid was een sterke vrouw, al het leed dat zij te verkroppen had gekregen was vele malen groter dan het leed dat hij en zijn vrouw te verwerken hadden gekregen. ‘Zij geeft ook niet op, dus ik mag dat ook niet doen, al is het nog zo moeilijk’, sprak hij zichzelf streng toe. Het was begin januari, tijdens het eerdere theedrinken hadden ze gesproken over de begrafenis van de 2e dochter van de vrouw die enkele weken eerder was overleden. Haar tweelingbroer had geweigerd zijn verjaardag te vieren en was enkele dagen bij moeder op bezoek geweest. Dat had de oude vrouw zeer goed gedaan al was er veelvuldig gesproken over het verlies. ‘Zij is sterk voor het ene kind dat ze nu nog heeft’ zei hij tegen zichzelf, ‘als zij dat kan, kan ik het toch zeker ook?’.

Hij, die na het overlijden van zijn vrouw alleen was achtergebleven, had 2 zoons, beide zoons hadden 3 zoons gekregen. De oudste zoon was jaren geleden gescheiden en had een nieuwe relatie sinds een jaar, had een nieuwe baan, met zijn kinderen ging het goed en hij was weer gelukkig. Zijn jongste zoon was ook gelukkig getrouwd en met diens zoons ging het ook goed. Het noodlot dat dat gezin 2 dagen na kerst had getroffen woog zwaar. Het was een zeer zware tijd, ze moesten er doorheen. De oude man prees zich gelukkig met de hechte band die hij met zijn kinderen en hun gezinnen had.
Het oude jaar was met een drama geëindigd en door de jaarwisseling heen getrokken. Zo, halverwege de maand januari, was er nog steeds geen duidelijkheid over hoe het aanwezige drama zich zou ontwikkelen. 2 dagen na kerst was de jongste zoon onwel geworden en bij een onderzoek in het ziekenhuis bleek heel zijn hoofd vol met tumoren te zitten. Hij had nooit klachten gehad dat was nog wel het engste aan het hele verhaal. De afgelopen dagen hadden tal van onderzoeken plaatsgevonden. Ze smachten allemaal naar duidelijkheid, het wachten daarop leek eeuwen te duren, zo voelde het althans wel. ‘Ik ga ermee naar bed en ik sta er weer mee op’ had hij tegen de oudere dame gezegd. Zij antwoordde, ‘niemand krijgt een leven zonder leed cadeau, wij moeten er doorheen want eromheen is onmogelijk!’. (UPDATE 30-1-13: OM 23.50 UUR IS DE ZOON GESTORVEN)

Hij draaide zijn hoofd weer om en keek nogmaals uit het raam, zag hoe buiten nog steeds ontelbare sneeuwvlokken neervielen. De wind speelde ermee en joeg het van de ene naar de andere kant van het plein. Hij legde de inmiddels volledig doorweekte krant op de verwarming, trok zijn schoenen en jas aan, deed handschoenen aan en een muts op en ging naar buiten. ‘Een frisse neus, even letterlijk uitwaaien zal me goed doen’. Even later zagen zijn buren hoe hij achter zijn rollator door de verse sneeuw ploegde. ‘Wat is het leven voor sommige mensen toch oneerlijk he, hopelijk krijgt hij gauw duidelijkheid en valt het met zoon allemaal reuze mee!’ zei buurman tegen buurvrouw, waarop zij antwoordde: ‘geluk en leed zijn nooit eerlijk verdeeld, het leven is oneerlijk!’.

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 50x Akkoorden →

Op verzoek van Corry, heb ik zojuist een nieuwe weblog voor haar aangemaakt op wordpress.
Voortaan zal ik daar ook updates plaatsen zodra er nieuws over haar te melden is.
Corry’s nieuwe webstek is: http://corryjohan.wordpress.com
Morgen (zaterdag 19 januari) ga ik haar bezoeken en zal daarna weer iets op haar nieuwe log plaatsen.
Hartelijke groet van Corry aan jullie allen.

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 6x Akkoorden →

Vanmorgen was ik in het ziekenhuis als vrijwilligster aanwezig en mocht ik mij op Corry richten. Ze was erg blij met de kaart die ik meegenomen had, ze vond hem erg mooi (ben blij dat ik een kaart had die zij mooi vond) maar nog blijer was ze met alle teksten die ik erin geschreven had nav jullie reacties op de laatste update. Ze vroeg mij jullie allen heel hartelijk te bedanken. Nou dat doe ik natuurlijk graag dus bij deze, namens Corry. “BEDANKT”.
De afgelopen dagen zijn de specialisten begonnen met de GPS-behandeling die ik in de vorige update uitlegde. Men is begonnen met het linkerbeen omdat dat been er het slechtst aan toe was. Ook heeft men al huid vanaf haar linkerbovenbeen afgehaald en getransplanteerd naar de open wonden lager op dat been. De artsen waren zeer tevreden, zo zeer zelfs dat men de GPS-behandeling van het rechterbeen ‘even’ heeft uitgesteld. Zoals dat been al genezen is van de vorige behandeling en er nu uitziet verwachten ze dat men dat been niet die GPS-behandeling hoeft te geven Dat zou natuurlijk fantastisch zijn, even afwachten dus nog tot men daarover de definitieve beslissing heeft genomen. Ondanks dat Corry het af en toe geestelijk zwaar heeft vanwege haar lange verblijf in het ziekenhuis is ze wel opgewekt en heeft ze hernieuwde, goede hoop op verbetering. Laten we hopen dat dit zo blijft en het herstel nog beter zal gaan! Voor wie Corry een hart onder de riem wil steken middels een kaartje of iets dergelijks, hier haar gegevens: Mevrouw Corry Reinders, Wilhelmina Ziekenhuis, Europaweg-Zuid 1, 9401 RK Assen, Afdeling A1 kamer 2, telf.nr. is 0592 233 662

De oecumenische kerkdienst vanochtend was weer zeer aangenaam. Door de gast-predikant werd ik uitgenodigd om 1 van de 2 bijbellezingen te doen. Het betreft 1 Korinthen verzen 1 t/m 13. Een prachtig stuk uit de bijbel, zoals er velen zijn. Deze wil ik jullie niet onthouden, met name omdat het onderwerp in deze lezing voor iedereen geldt, of je nu wel of niet ‘gelovig’ bent..

Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal. Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn. Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten. De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze. De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt. Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen. Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten. Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 10x Akkoorden →

Voor wie Corry een hart onder de riem wil steken middels een kaartje of iets dergelijks, hier haar gegevens:
Mevrouw Corry Reinders, Wilhelmina Ziekenhuis, Europaweg-Zuid 1, 9401 RK Assen, Afdeling A1 kamer 2, telf.nr. is 0592 233 662

Eén dezer dagen ga ik weer bij Corry op bezoek, misschien is het een leuk idee (met dank aan Dieneke) om een kaart mee te nemen en/of bloemen, waarop ik dan de groeten/wensen van jullie schrijf? Zo ja, laat dan in een reactie een tekst achter of mail mij op melodymusic62@gmail.com jouw tekst, dan kan ik die aan haar geven.

Gepubliceerd in: Rommelpot, Wat 'n boudel! door ♫ Mel☺dy ♫ - 18x Akkoorden →