Op de kop

Zomaar een dinsdagochtend…. met de hond naast de fiets het bos in…. de stilte, de rust, het mooie weer, de natuur die zich meer en meer ontpopt, beelden van hoe de gemeente het Asser bos en diens groei en gezondheid in de gaten houdt en bijstuurt waar nodig…. niets aan het handje toch?

Dan wordt je oog getrokken door een beeld dat niet klopt….. Vervolgens verzand je in gedachten over de zaken die je hart raken en ook voor geen millimeter kloppen…. Het beeld dat je enkele seconden eerder plotsklaps zag bevestigt dat besef ten voeten uit.

omgekeerd1

Je gedachten dwalen nog verder af, je herinnert je zeer recente dingen uit het nieuws. Een constante stroom aan bewijzen dat de wereld op zijn kop staat. De gemiddelde krant is gevuld vanaf de eerste letter tot en met de laatste met zaken die niet kloppen, zaken die we gaandeweg allemaal accepteren als ‘zo gaat dat nou eenmaal tegenwoordig’. We willen er wel iets aan doen omdat we allemaal vinden dat het zó niet zou moeten maar tegelijkertijd doen we niets omdat we beseffen machteloos te zijn.

Oké… de leus: ‘maak je niet dik dun is de mode’ is nog steeds actueel en ook al kan ik relatief gemakkelijk iets beschouwen als ‘ver van mijn bed show’ zodra ik besef dat ik niet bij machte ben er iets aan te veranderen, maak ik me toch ook af en toe best wel eens druk om iets dat mij opvalt waarvan ik vind dat het niet ‘normaal’ is.

Terug naar waar mijn oog vanochtend in het Asser bos dus op viel…. de foto van mijn gsm zoals genomen staat bovenaan in dit logbericht. Als ‘op de kop’ dan normaal is, ga ik voor deze keer graag in die uitzondering mee want door deze foto op de kop te zetten zie ik iets dat ik veel liever zie. Zien jullie, kijkend naar beide foto’s, wat ik zie?

omgekeerd2

Zie je nou wel ? Ik zei het je toch?

Jaren geleden besloten Joop en ik niet langer gebruik te maken van ons stemrecht (Ja beste mensen zo heet het nog steeds in plaats van stemplicht.)
Soms gebeurt het wel eens dat wij de opmerking om onze oren geslingerd krijgen ‘wie niet stemt moet zijn mond houden, die heeft geen recht van spreken’ als wij het -niet-gaan-stemmen- uitspreken.
Nu heb ik totaal geen moeite met het uitspreken van onze motivatie en ik leg het ook graag uit maar manlief vindt dat toch beduidend minder prettig, dus veelal benoem ik de hoofdreden niet en hou ik het op reden nr. 2, namelijk het feit dat wij er beiden van overtuigd zijn dat het toch geen moer uitmaakt omdat alles al van te voren besproken en vastgelegd is door diegenen met de vetste beurs cq bankrekening.
Vaak gebeurt dat wij dan aangekeken worden met vragende ogen en de opmerking: ‘jullie zijn gek, natuurlijk is dat niet zo..’ Soms doe ik het er zwijgend toe en soms zeg ik: ‘wacht maar af… ooit zal blijken dat ik gelijk heb…’

De afgelopen week mochten we weer, drommen mensen verspilde te kostbare tijd door te reizen naar plek van stemming, daar nog meer tijd te verspillen om vervolgens weer een 3e portie tijd te verspillen aan het huiswaarts keren. Oftewel een (halve) morgen, middag, of avond naar de filistijnen. Zo Zonde! Er is zoveel leukers te verzinnen voor de tijd die daarmee moedwillig naar de haaien is gestuurd. Maar goed….we leven in een vrij (wat heet) land en ieder mag doen wat hij verkiest, toch?

Oke….. dan nu even dit: het dorp Grootegast, Gronings grondgebied, mijn geboorteland….. Bij velen van jullie wellicht niet bekend. Het is ‘maar’ een dorp maar dat betekent natuurlijk niet dat het minder waard is dan welke andere willekeurig dorp of stad in ons land ook, want democratie is toch voor heel het land geldend???
Nou Burgemeester en Wethouders in Grootegast hebben anders bepaald…. wat zij, en jullie mogen zelf invullen onder welke omstandigheden, in al hun ‘wijsheid’ (lees ….geld en macht) hebben besloten is dat zij heel democratisch (?????) weigeren de partij die veel stemmen heeft gewonnen ook daadwerkelijk toe te laten …..

Via deze link kun je het volgende lezen:
VZ2000 was de grote winnaar bij de gemeenteraadsverkiezingen in Grootegast. De lokale partij behaalde vier zetels, net zoveel als CDA. VZ2000 dacht door de uitslag te kunnen sleutelen aan een nieuw college, maar kwam bedrogen uit.
Behalve de zetelwinst werd VZ2000 ook nog eens de grootste partij in Grootegast, maar daar hadden de andere partijen in de gemeenteraad geen boodschap aan. Zij willen de huidige coalitie intact houden en passeren VZ2000, dat nu genoegen moet nemen met een rol in de oppositie.

ik mag niks zeggen, ik stem niet, ik heb geen recht van spreken….. JAMMER dan dat ik lang geleden al heb besloten me niet meer het zwijgen op te laten leggen.

NIET DAT IK NU ZO BLIJ BEN DAT IK GELIJK KRIJG, LAAT DAT ALSJEBLIEFT DUIDELIJK ZIJN.
Ik ben wel heel benieuwd of Grootegast de enige plek in Nederland is én of dit zonder gevolgen zal blijken bij een volgende verkiezingsronde!

Kotsi

Volg jij de Olympische Spelen?
Vraag je jezelf dan ook af in hoeverre er ‘echte’ sport wordt bedreven?

En wat denk je dan van:

* De vele Russen die van hun grond en eigendommen beroofd zijn om de locaties Spelen-klaar te maken?

* Dat er een bedrijf is dat speciaal aangenomen is om de stad vrij te maken van zogenaamde zwerfdieren, en dus alle vrijheid heeft om elk dier te doden zoals ze maar willen?

* Dat de kosten van de beveiliging het 6-voudige zijn van het ‘normale’, dat normaliter al buiten-proportioneel is?

* Dat anno 2014 discriminatie nog steeds volop mag?

* Dat homofobie gekweekt én blijvend gevoed wordt?

* Dat onze koning en koningin en minister-president met hun gevolg daar aanwezig zijn als levend bewijs in drievoud dat Nederland en diens inwoners bovenstaande allemaal goedkeuren en ondersteunen?

* Jij dus ook? En dat je die mening toont door het te volgen?

Of????
Ben je zo naïef te denken dat de Olympische Spelen PUUR EN ALLEEN draaien om de beste prestaties van een sporter of groep sporters die UITERAARD wars zijn van prestatieverhogende middelen???

Of?????
Kies je er bewust voor struisvogelpolitiek te spelen omdat jij zoveel plezier beleeft aan die uitzendingen op radio en tv en het je geen ene donder kan schelen wat er voor opgeofferd moet worden???

IK WALG ERVAN!!!

Zorgen



De vraag: ‘heb jij dat nou ook?’ is wellicht een goede om een (ja ik weet nu al, veel te lang….) logbericht mee te beginnen, maar is dat ook zo als het antwoord zo voor de hand liggend is? Ik kan me met de beste wil ter wereld namelijk niet voorstellen dat iemand die vraag met een hartgrondig ‘nee hoor, ik niet!’ zal kunnen beantwoorden. Willen misschien wel maar kunnen? Nee dat zit er volgens mij niet (meer) in.Natuurlijk ben ik oud en ‘wijs’ genoeg inmiddels om te weten dat het geen moer helpt maar toch lig ik er regelmatig wakker van, sterker nog, niet regelmatig maar in toenemende mate vaker!!!Is het niet via twitter, is het niet via Facebook, is het niet via de krant, is het niet via de tv, is het niet via de radio, dan is het wel omdat iemand anders er zo vol van is dat hij er toch wel over gaat praten ongeacht of hij nou juist daarover graag zou willen praten. ‘Je zegeningen tellen’ is een steeds moeilijker iets aan het worden, ik hoop van harte dat het nooit een onmogelijkheid gaat worden maar zo af en toe zie ik het toch zeer zwart in.

Wakker liggen van zorgen. Dat kent, vermoed ik zomaar, iedereen wel.
* Onze kinderen die maar niet aan de bak komen, geen kans krijgen een eigen toekomst op te bouwen omdat er geen financiële middelen voorhanden zijn en dus hoogstwaarschijnlijk nog lang onder ons dak zullen wonen, laat staan iets kunnen doen aan hun oudedagvoorziening.
* Schokkend nieuws hoe ‘alles’ maar moet kunnen, waarvoor ogen gesloten en ruggen omgedraaid worden, om die idioterie in Sochi zo uitgebreid mogelijk in de media te brengen en iedereen door de strot te duwen. Dat Nederlands zelfs de zwaarste delegatie heen stuurt om gezellig met vriendje Poetin de lakens te delen. Terwijl op die tv-zenders die wel het lef hebben documentaires gebracht worden van Russische mensen die het veld moesten ruimen voor de hotels, de stadions en andere ongein. Mensen die door de staat van alles beroofd zijn, tot zelfmoord gedwongen omdat ze geen uitweg meer zagen. Mensen die afgesloten zijn van het elektriciteitsnet omdat stroom naar de hotels moet, die een verbod krijgen om hout te stoken omdat het rook de sporters kan storen…en veel meer van die waanzin.
* Overal ter wereld worden dieren uitgemoord en uitgeroeid uit pure winstbejag.
* In Nederland zelf, waar PGB’s gekort worden, mensen met chronische ziektes weinig tot niets vergoed krijgen, ouderen die na jaren en jaren huwelijk gescheiden worden omdat ze verschillende zorgbehoeftes hebben, mits uiteraard dat men hun zorgbehoefte dusdanig groot vindt dat ze voor hulp in aanmerking komen.
* Mensen die, ongeacht alles, gedwongen worden mantelzorger te worden voor familie, buren, kennissen, vreemden
* Bedrijven in het noorden die allemaal failliet gaan waardoor duizenden mensen op straat komen te staan.
* Huizen en kerken die in hoge nood komen omdat er gas gewonnen werd en nog steeds wordt waarvan iedereen ruim heeft geprofiteerd en nog. En die dikke bazen maar met hun vette reet in een dure mercedes met chauffeur en luxe reisjes en etentjes met producten waarvan wij alleen maar kunnen dromen, de smaak niet kennen en ook nooit zullen leren kennen. Historisch en persoonlijk erfgoed heeft geen waarde meer. ‘Gewoon’ ontkennen is kennelijk al voldoende om niet verantwoordelijk te hoeven zijn voor het op zich nemen van de kosten die hierdoor ontstaan.
* (zojuist HIER gelezen) dat één of andere droplul met een duur maatpak en een rolex om zijn te vette pols aan een bureau met een 9-5 baan vindt dat alle uren buiten die 9-5 niet meer extra beloond moeten worden, dat zou niet meer van deze tijd zijn.
* Alle uitkeringsgerechtigden hebben verhuisplicht
* Mensen die niet werken maar wel met anderen samenwonen hebben geen recht op uitkering
* Medelanders die diverse toeslagen ontvangen voor familie in het buitenland
* Medelanders die goede en goedkope ziekenkostenverzekeringen krijgen waar Nederlanders daarvoor niet in aanmerkingen komen
* Belastingsdienst mag 1 jaar tijd nemen om iets uit te zoeken, zolang klager eerst maar betaalt….. waar nu 1000-en mensen zitten te wachten op teruggave van betaald geld dan wel wegstrepen van zogenaamde schuld die er niet is maar waarvan de fiscus denkt dat het er wel is
* Mensen die ‘dood’ gevonden worden terwijl ze er al jaren dood lagen maar niemand het is opgevallen…
* Criminelen die al het geluk hebben in het gevang te mogen komen krijgen de meest idiote luxe die een idioot maar kan verzinnen
* Slachtoffers van criminele gebeurtenissen krijgen de opdrachten: a) te zwijgen om de dader niet te belasten b) de dader te vergeven want hij had een slechte jeugd c) accepteren dat hij vrij blijft rondlopen want ja hij was even zijn verstand kwijt toen hij een beetje raar deed
* Dat er een debat plaatsvindt over zorg die geregeld moet worden voor kinderen omdat pa en/of ma een crimineel is
* Pedofiel die 24 kinderen tot zijn seksueel genot misbruikt en geen straf krijgt maar €.15000,00 inclusief herlocatie met ingericht huis in andere woonplaats in Nederland met auto in de garage naast het huis omdat zijn advocaat een maasje in de wet vond, en tegelijkertijd de ouders van de kinderen de opdracht krijgen te zwijgen
* De normale burger niet zijn eigen lijf en eigendommen mag verdedigen maar dan WEL de bak in draait als hij diens aanvaller een schrammetje bezorgt
* De staat zich willens en wetens verrijkt door zich heer en meester te maken en boven het volk te stellen alsof het marionetten zijn zonder wil en alles dat zij denken te bezitten of verworven te hebben natuurlijk volkomen de staat toebehoort.

En dan noem ik hierboven nog niet eens mijn ‘persoonlijke’ zorgen, de angsten die ik heb over hoe het moet als het met, zowel Joops als, mijn gezondheid achteruit gaat. Zo gezond zijn we al niet meer, Joop lichamelijk zeker niet. Ik ook niet fysiek gezien maar mentaal nog minder. Voor mij is ‘zegeningen’ tellen mijn overlevingsmodus, elke dag weer maar dat valt om de drommel nog niet mee! Vooralsnog kan ik de momenten dat het me op een half procentje nog net lukt aan maar hoe lang nog? Wanneer blijkt mijn wilskracht niet meer sterk genoeg?? Voor wát er dán gebeurt, ben ik soms doodsbang! Daarbij genomen de mensen om mij heen die me dierbaar zijn, die allemaal een zware last torsen en er soms onder lijken te bezwijken, die ik dan maar weer zo kwaad en goed als het gaat probeer tot steun en/of bemoediging te zijn, mensen die bijna ondraaglijk lijden met zich mee zeulen, waarvan ik weet dat ze er niet over willen/kunnen praten, die evengoed hun dankbaarheid en genegenheid naar mij tonen omdat ze weten dat ik er ben ongeacht het tijdstip waarop zij ‘help’ in mijn oor fluisteren. Zonder enig spoor van aarzeling in welke zin ook doe ik dit met alle liefde!!

Mijn zegeningen tellen….doe ik elke dag, noodzakelijk ‘kwaad’! Hoe contrasterend die zin, nietwaar? En toch voel ik het zo! Dankbaar als ik ben voor de mogelijkheden die we wel hebben hier thuis. Dat Joop en ik ondanks alles al bijna 37 jaar samen zijn. Dat ik mag zien en horen én mag/kan voelen wat er in het theater bij JEANS met mij gebeurt, dat ik iets in de lens van mijn camera mag vangen, dat ik mag zien hoe Brego steeds liever wordt en Noah ook nog steeds een zeer tevreden en gelukkig dier is net als Precious. Dat we nog elke dag kunnen eten en drinken ook al moeten we soms elke 10-cent stuk omdraaien, we ons nog wat (broodnodige) luxe kunnen permitteren in de vorm van 2 auto’s. Dat ik vele leuke mensen ken in weblogland op wie ik een beroep mag doen als ik iets wil bereiken. En natuurlijk niet te vergeten dat ik bepaalde mensen ‘mijn vriend’ mag noemen, iets dat natuurlijk helemaal onbetaalbaar is.

Helaas is het laatste niet voldoende om mij elke nacht de slaap der zorgen-lozen te laten slapen. De schaamte voor mijn vaderland hoopt zich op en ik kan dat niet altijd even gemakkelijk naast mij neerleggen. De zorg voor waar deze desastreuze neergang van ons allen naar toe zal leiden is een vraag die mij vaak bezig houdt, terwijl ik veel liever mijn gedachten aan leuke dingen zou wijden, het lukt me alleen niet altijd om die gedachten te negeren.

Wat moet er gedaan worden, waar moet een begin gemaakt worden, hoe ziet dat begin er dan uit? Ik weet het helaas niet, ik bevrees echter wel dat als er niet gauw iets gebeurt er nog veel ergere dingen gaan gebeuren!

Tijd voor…..

De kerstdagen zijn gelukkig achter de rug en nog maar een paar dagen dan is e.i.n.d.e.l.i.j.k. 2013 ook voorbij. Ondanks dat er enkele hele fijne dingen zijn gebeurd, en ik de mensen die daaraan hebben bijgedragen enorm dankbaar ben, juich ik het einde van dit jaar hartgrondig toe!! Kan oprecht zeggen dat 2013 in de top-3 staat van mijn rijtje ‘moeilijke’ jaren.

Vanmiddag stap ik tijdig met Daphne de auto in en rijden we zuidwaarts. Ergens halverwege gaan we dan iemand bezoeken wiens naam ik niet ga noemen omdat ik haar wil verrassen, waarna we doorrijden naar Theater De Schalm in Veldhoven voor de laatste van JEANS-23-Wings of Dreams-voorstellingen van 2013. In januari spelen ze nog een hele rij voorstellingen maar na de 25e is het feest alweer ten einde. Ohja, we hopen uiteraard op nog een extra voorstelling in Beilen, zoals die de afgelopen twee jaar ook plaatsvonden, maar daarover is nog geen enkele duidelijkheid helaas. In januari ga ik gelukkig nog een paar keer, drie keer om precies te zijn, dus ik hoef me op dit moment nog niet voor te bereiden op de definitieve laatste waarbij er dan ook weer afscheid genomen moet worden van vertrekkende castleden en er weer ettelijke maanden gewacht moet worden voordat de eerste try-out van de nieuwe show op de planken getoond gaat worden.

Oudjaar-avond is de jeugd gezellig thuis en komt ook Niels ons ‘lastig vallen’ zoals hij dat zelf altijd benoemt. Anita komt aan het eind van de avond ook naar ons toe zodra zij op haar werk de poort achter zich kan sluiten. Er ligt nog een hoop cadeautjes die uitgepakt moeten worden en dat gaan we doen terwijl we onderwijl genieten van een heerlijk hapje en drankje. Op zich niets om tegenop te zien maar helaas gaat die vlieger niet op want het vuurwerk dat er de afgelopen dagen al verknald is heeft ons zeer duidelijk gemaakt dat we een heel angstig dier hebben rondlopen. Brego kan inmiddels niet meer ontspannen liggen en slapen. Constant heel alert, en bij de geringste of minste knal omhoog vliegend waarna hij zich naar de keuken haast om daar zijn, toch wel omvangrijk lijf, in het kleinste en vooral donkerste hoekje, te proberen te proppen in de hoop zich onzichtbaar te kunnen maken… dat is zo intens triest om te zien. Je wilt dan het liefst het dier in je armen nemen en troosten met knuffels en zachte woorden maar dat is nou net hetgeen je niet moet doen omdat het dier dat opvat als positieve bevestiging van zijn gedrag, en dat vind ik toch wel erg moeilijk! Sinds het geknal is begonnen, zo ongeveer een week of 3 geleden…. is hij ook niet buiten te krijgen. We hebben inmiddels ontdekt dat hij enorm goed is in het ophouden van zijn behoeftes. Elke keer dat één van ons zijn riem pakt springt hij op de bank of holt hij de keuken in in een poging eraan te ontkomen. We moeten hem constant dwingen mee te gaan naar buiten. En als we dan de pech hebben dat er tijdens een wandeling een knal klinkt, dan zet hij zijn hakken in het zand en trekt met al zijn kracht degene die hem uitlaat in de richting van ons huis, en wel de kortst mogelijke weg. Wat die angst in hem oproept weten we helaas niet maar ook dit heeft overduidelijk te maken met wat er in zijn verleden ligt. Ik ben dus niet de enige in dit huis die reikhalzend uitkijkt naar de terugkomst van de ‘normale’ dag!

Dit jaar wordt gekenmerkt door een overweldigende hoop ‘slecht’ nieuws. Het ene was nauwelijks verstouwd, of we zaten er wanhopig en moedeloos nog midden in, of het volgende diende zich al weer aan. Een jaar waarin ik heel vaak onbeschrijflijk ‘moe’ was! Achteraf kan ik zeggen dat het een erg moeilijk jaar was, op talloze vlakken! Een jaar waar ik doorheen gekomen ben dankzij een aantal mensen die hier ook lezen. Aan hen dus mijn: ‘DANK JE WEL!!!’

Voor 2014 hoop ik op een veel beter jaar, niet alleen voor mezelf natuurlijk maar voor iedereen om mij heen, zowel buiten als in blogland! Voor een bepaalde blogger zal 2014 een heel slecht jaar zijn, dat weet zij nu al (en velen met haar inmiddels). De mensen die van mij een mail hebben gehad met daarin een verzoek, en daaraan hebben voldaan, wil ik in ieder geval heel hartelijk dank zeggen! Zij waardeer(t)de jullie acties, in welke vorm dan ook, enorm!!! Ook heb ik soortgelijke ‘aandacht-vragen-voor’ andere bloggers gedaan omdat het hen erg slecht ging, ik hoop écht uit de grond van mijn hart dat ik dat in 2014 niet hoef te doen!

Ik wens iedereen zo oprecht en intens als maar immers mogelijk is….. een (deel van) nieuw levensjaar dat op alle fronten zo fantastisch zal zijn als dat geen ander jaar dat ooit eerder was!!! Dat met name dé wensen die jullie hebben, die van onmetelijk belang zijn, zullen uitkomen!!!

Hoezo ‘EX?’ …..

……Nog steeds dus!!!

BlonTTTT

Dat mijn geheugen me tegenwoordig wel vaker in de steek laat is iets waar ik in het algemeen niet blij van wordt… …
Dat dat me soms knap irriteert komt dus ook wel voor….. zo ook weer vandaag!

Na een hele drukke dag van veel ‘kracht’ inzetten haastte ik me vanmiddag richting het ziekenhuis hier in de stad om op bezoek te gaan bij een vriendin die vanochtend om 7.45 als eerste onder het mes zou gaan. Dit om haar van een, reeds anderhalf jaar durend ongeveer,  slijmbeursontsteking te verlossen. Aangezien zij bovendien een latex-allergie heeft was het essentieel dat zij als eerste patiënt geopereerd zou worden.

Nadat ik aan het eind van de middag thuis kwam stelde Joop voor dat ik eerst even zou gaan liggen… goed plan maar toch maar niet gedaan want mijn lijf gaf al aan dat als ik zou gaan liggen, ik de eerste uren niet meer overeind zou (kunnen) komen. Dus nee, nog volledig in de volle vaart draafde ik door. Dus omgekleed en de auto weer in, op weg naar het ziekenhuis. Daar aangekomen vroeg ik aan de receptioniste op welke kamer mijn vriendin zou liggen…. die moest mij echter het antwoord schuldig blijven want ze kon haar in het systeem niet vinden.  Ook een bijgehaalde collega kon ons niet verder helpen. Zowel op huwelijksnaam als eigen naam gezocht, zelfs haar woonadres maar nee het systeem bleef aangeven haar als patiënt op afdeling chirurgie niet te kennen.

Met de gekochte bloemen in de hand keerde ik terug naar mijn auto, onderwijl mezelf afvragend wat ik het beste kon doen. Zelf de afdeling nog even opzoeken en daar iedere patiënt te gaan zien om te kijken of ik Peetje zou kunnen vinden vond ik nou net weer een stap te ver gaan. Ik pakte dus maar mijn telefoon (waar zouden we zijn zonder, tegenwoordig?) en belde naar haar echtgenoot. Nadat ik mijn verhaal had gedaan kon hij het lachen niet onderdrukken terwijl hij tegelijkertijd trachtte mij te vertellen dat ze in een ander ziekenhuis lag…. of ik niet wist dat zij voor een ander ziekenhuis gekozen had en wat daar de redenen van waren? Nou nee dus…. of ja ergens natuurlijk wel maar dat was al weer compleet uit mijn geheugen verdwenen.

Reed naar haar huis om daar met man en zoon te grinniken over mijn -ex-blond/blonT-zijn- , de bloemen te overhandigen zodat zij die vanavond mee konden nemen. Manlief zei nog: ‘met dit verhaal zal ze zeker een lachstuip krijgen, ik weet niet of dat nou zo’n goed idee is’….  Hoe dan ook, we konden er om lachen maar ik kreeg dus even weer bevestigd dat ik minder -ex-blond/blonT-  ben dan ik over het algemeen denk te zijn ;-)

Kiezelsteentjes gooien


Overal hoor je, overal zie je, nauwelijks zichtbare maar toch aanwezige, vermanende vingertjes dat we ons om onze naasten moeten bekommeren want met kerstmis alleen zijn is natuurlijk te zielig voor woorden en dat mogen we toch niemand aandoen, laat staan laten beleven? Slechts de laatste week van een jaar krijgen we die boodschap, en wees nou eens eerlijk, wordt jij daar ook niet zo af en toe helemaal gallisch van?

365 (of 366) dagen per jaar zijn er mensen die zich h.e.l.e.m.a.a.l. verloren voelen, die dreigen te verzuipen in hun eenzaamheid, verdriet, en ellende in welke vorm dan ook. Waar zijn 'wij' die 51 andere weken dan?

We peppen elkaar op met positieve teksten in de trant van 'hou vol, het komt goed, tel je zegeningen, verlang niet het onmogelijke maar wees tevreden met wat je hebt en zo kan ik er nog wel een hele rij verzinnen. Op zich natuurlijk prima, altijd beter dan de ander bevestigen in hun leed waardoor je ze nog intenser met de neus op de feiten drukt! Maar..... is het ook niet zo dat het voor de verwerking van groot belang is dat je het nare dat op je pad komt probeert te aanvaarden en een plekje te geven? Het negeren levert immers alleen maar meer innerlijk verzet op? 'Vluchten kan niet meer' is hier van toepassing want als je het constant negeert hoopt het zich op en zal het uiteindelijk onvermijdelijk een uitweg zoeken en zeker ook vinden en dan zijn de rapen pas echt gaar!!

Ik zou zo graag kunnen toveren....wat zou ik toch een hele rij zaken dan veranderen, ik zou zeker weten een hele hoop mensen om mij heen een stuk blijer maken, verdriet en zorgen wegnemen. Ik zou zelfs bij velen een deel van hun geheugen willen wissen zodat bepaalde herinneringen hen niet meer teisteren. Al duikt hierbij wel gelijk de vraag op of ik daarmee die ander goed zou doen, want ervaringen, hoe vervelend ook, zijn ook (nodige?) leerzame lessen waarmee je in de toekomst je voordeel kunt doen, althans ga ik vanuit.

Goede voornemens.... ik maak ze al jaren niet meer! Zodra het nieuwe jaar weer aan de gang is en iedereen en alles weer in een normaal ritme is teruggevallen worden ze immers snel vergeten? En toch he? Een beetje meer sociale controle op elkaar voorkomt toch ook wel veel ellende, of niet? Daarbij dringt, bij mij althans, zich wel de vraag op waar de grenzen liggen want wanneer doe je dat goed en wanneer overschrijd je de grenzen van bemoeizucht en opdringerigheid? 'Ieder voor zichzelf en God voor ons allen' heb ik altijd al een hele nare uitspraak gevonden.

Een ieder van ons heeft momenten waar we jubelend doorheen hobbelen, die we het allerliefste 24 uur per dag zouden beleven. Ook heeft een ieder van ons momenten die we het allerliefste al bij het grof vuil zetten nog voordat ze met hun vinger onze deurbellen hebben aangeraakt. Beiden zijn schier onmogelijk! Kunnen we genoegen nemen met 'het leven komt zo het komt en je moet het er maar mee doen!'?

Natuurlijk is mijn wens voor een ieder, dat de feestdagen en het nieuwe jaar de meest fantastische ooit mogen zijn, uit de grond van mijn hart gemeend maar tegelijkertijd weet ik ook dat wat ik, of wie dan ook, de ander toewenst, er altijd dingen zullen opdagen waarop niemand zit te wachten. Misschien kunnen we simpelweg met elkaar afspreken dat we iets oplettender zullen zijn naar de mens in het algemeen om ons heen, proberen wat minder met ons eigen ikje bezig te zijn?

Een kiezelsteentje dat in het water wordt gegooid aan de voet van een klein riviertje dat aan het eind uitmondt in de oceaan, maar onderwijl elk rimpeltje dat door dat steentje in het water ontstaat, iemand positief zal raken en diens leven op dat moment nét iets makkelijker te dragen maakt? Wat nou als we allemaal één klein kiezelsteentje oprapen en in water gooien? Zo moeilijk is dat toch niet? Een ieder van ons veroorzaakt dan slechts 1 rimpeltje maar samen veroorzaken we ontelbare en al die ontelbare rimpels zullen dan toch zeker mensen raken die 'goeds' goed kunnen gebruiken, toch?

In Memoriam

martvanriawebllog


Zojuist ontving ik het afschuwelijke bericht dat Mart, de man van RIA vrijdagmiddag is overleden. Vanaf hier wil ik RIA en haar familie en vrienden alle sterkte en kracht toewensen om dit verlies te kunnen dragen!

PS..
Het adres van Ria zet ik natuurlijk niet hier neer. Mocht er onder jullie toch zijn die haar een kaartje willen sturen, mail mij dan maar op melodymusic62@gmail.com… dan krijg je mijn adres en zorg ik wel dat de kaartjes bij Ria zullen komen.

Help ► Gezocht ◄

servies


Vanuit mijn jeugd heb ik mijn kinderserviesje (medio 60-er jaren) nog steeds in mijn bezit, helaas is het gaandeweg de jaren niet helemaal bewaard gebleven en zijn er delen weg en kapot.

Ik heb op Marktplaats een advertentie gezet in de hoop dat er ergens mensen zijn die mij kunnen en willen helpen het aan te vullen en weer compleet en gaaf te krijgen.

Natuurlijk zet ik het op mijn log, en dus ook op Facebook en Twitter, in de hoop dat zoveel mogelijk mensen het zien en er dan mensen zijn die zich bij mij zullen melden..

Wie mij kan en wil helpen mag mij mailen op melodymusic.nl

Alvast reuze bedankt.